ผนึกโลก สยบมาร สะท้านฟ้า

    เชื่อใจ

    สัตว์อสูรที่อยู่ล้อมบริเวณต้นไม้ได้หมดลงเรียบร้อยแล้วถึงบางตัวอาจจะได้หนีตอนจ่าฝูงถูกฆ่าตายแต่สุดท้ายก็ตายจาการโดนไฟเผาไม่รอด รอบบริเวณนี้จึงเต็มไปด้วยซากสัตว์อสูรต่างๆ ไฟไหม้ตอนนี้ได้ค่อยๆดับลงแล้วเนื่องจากฝนที่ตกลงมาเริ่มแรงขึ้นเรื่อยๆพวกนักผจญภัยกับทหารรับจ้างคนอื่นๆมุ่งไปต้นไม้ที่มีผลไม้วิเศษอยู่





       จัสมินซึ่งตอนนี้ลุกขึ้นมีลูกน้องพยุงอยู่เลย

    เริ่มเดินไปหาแซงที่ตอนนี้กับนอนแผ่อยู่พร้อมกลับตะโกนบอกว่า




    "รีบไปเก็บ ผลไม้วิเศษเร็วๆ เราต้องเตรียมก่อนสัตว์อสูรจะมาอีก"!!!



    "ครับ/ค่ะ"



    "เป็นไงบ้างเพื่อน" แซงถามเมื่อจัสมินกำลังเดินเข้ามาหาตัวเองแต่จัสมินตอบกลับว่า


    "ฉันต่างหากที่ต้องถามนาย"




     "ฮ่าฮ่าฮ่า สงสัยดวงฉันยังไม่หมด"พร้อมมองไปยังหลินฟานที่กำลังลุกขึ้นมาถามทั้งสองคนว่า



    "ลุง มีพุเรียกสัตว์อสูรไหม"




    "ลุง...ง"



    "ใช่"



    " ฉันพึงอายุ20กว่าเองเจ้าเด็กบ้า"แซงตอบกลับถามหัวเราะทั้งยิ้ม



    "มี ว่าแต่จะเอาไปทำไร"



    "ผมมีแผนจะจัดการกับสัตว์อสูรที่กำลังวิ่งมาด้วยพุที่นี้"




    "มั่นใจหรอว่าจัดการได้" จัสมินกล่าวขึ้นอย่างกังวล



    "มั่นใจ100%" หลินฟานทำหน้าจังจิง





        แซงเห็นอย่างนั้นก็มองไปทางจัสมินเมื่อเห็นอีกฝ่ายพยักหน้าก็ล้วงมือเข้าไปหยิบATMเพื่อเอาพุเรียกสัตวอสูรออกมาแล้วยื่นไปทางหลินฟาน




    "ฉันจะขอเชื่อใจเธอ ในเมื่อตอนนี้ไม่มีอะไรให้จะเสียอยู่แล้ว"




    แซงพร้อมมองไปทั่วบริเวณเมื่อเห็นว่าไฟใกล้จะดับแล้วคงจะสู้อีกครั้งถ้าแผนหลินฟานใช้ไม่ได้ หลินฟานเห็นอย่างนั้นก็ทำท่าทางขอบคุณพร้อมวิ่งออกไป



    "แซงนายคิดหรอว่าเด็กนี้ มีทำให้เรารอด"



    "พวกเราในตอนนี้ก็ทำอะไรไม่ได้อยู่นี้"แซงมองไปยังทหารจ้างกับนักผจญภัยที่บาดเจ็บรวมทั้งคนที่เคยแอบซุ่มตอนที่พวกเขาโจมตีสัตว์อสูรก็ออกมาช่วยหมดต่างบาดเจ็บมีเพียงที่ไม่กี่คนที่มีไม่ค่อยบาดเจ็บ



    "หัวหน้า นี้ครับ "เสียงนักผจญภัยคนนึงดังขึ้นมารบกวนพวกเขาเมื่อหันไปมองเห็นผลไม้วิเศษ10กว่าผลไม้ 



    "ทำไมเหลือแค่นี้" จัสมินตวาด



    "พวกผมก็ไม่รู้เหมือนกันพอไปถึงต้นไม้ก็เหลือเท่านี้ ไม่ได้มีใครหยิบไปเลยครับ"

    นักผจญภัยคนนั้นกล่าวอย่างกังวล



    แซงขมวดคิ้วเป็นปมพร้อมคิด




    "หรือว่าจะเป็นเฉินฉาน"



    ไม่ใช่ ถ้าเป็นมันจะไม่เหลือให้เราแม้แต่ผลเดียว"



    "หรือจะะเป็นสัตว์อสูรไม่น่าใช่เพราะพวกเราจัดการพวกมันได้หมดลงก่อนที่พวกมันจะได้เด็ดผลไม้ เป็นใครกันแน่!!!!?"




    ขณะที่นักผจญภัยกับทหารรับจ้างกำลังคิดถึงคนที่ทำให้ผลไม้วิเศษหายไปนั้นตัวการคนนี้กำลังโล่งอกที่หาพุเรียกสัตว์อสูรได้แล้วเลยมองหาจือหลิงเพื่อเริ่มแผนการไฟที่อยู่ล้อมรอบได้ดับลงแล้ว!!!!!



    อันตรายอีกละลอกกำลังจะมา!!!!


    คล้ายกับเรื่องผนึกโลก สยบมาร สะท้านฟ้า ที่คุณอ่าน