ตำนานเทพอสูรจอมราชัน NC18+

    ตอนที่151คนผู้นี้เป็นเราอีกผู้หนึ่งหรอ

    ตอนที่151คนผู้นี้เป็นเราอีกผู้หนึ่งหรอ


    สือหงษ์พูดพร้อมกับเดินนวยนาดเข้ามานั่งเก้าอี้ตรงหน้าชายหนุ่ม นางวางกล่องสีชมพูลวดลายสีทองไว้บนโต๊ะ ด้านหน้าของกริชเพชร

    "แม่นางสือท่านยกยอข้ามากเกินไปแล้วความจริง กายอสูรข้าก็มีเพียงระดับนี้เท่านั้นแหละไม่ได้ซ่อนประกายอันใดไว้หรอก ท่านประเมินข้าสุงมากเกินไปแล้ว การปรุงยาไม่ได้ขึ้นอยู่กับต้องมีกายอสูรที่สูงส่ง มันขึ้นกับฝีมือและตำราเคล็ดลับในการใช้วัตถุดิบส่วนผสมในการปรุงโอสถมากกว่า..."


    หญิงสาวขมวดคิ้วเมื่อได้ยินเขาตอบนางแบบนั้นอาจจะจริงอย่างที่กริชเพชรพูดก็ได้ แต่พลังฝีมือในการกำราบคุณชายมู่หลงแห่งเผ่าสิงห์สั่งป่ามันบงบอกอยู่แล้วว่า พลังรบของชายหนุ่มผู้นี้ไม่ธรรมดา


    "ช่างเถอะข้าไม่ได้มาเถียงเอาชนะ เรื่องระดับพลังรบของคุณชายหรอก ข้ามีเรื่องให้ท่านช่วยข้าสักหน่อย ท่านพอจะทำให้ข้าได้หรือไม่.."

    หญิงสาวยกยิ้มสูง กล่าวด้วยความยิ้มแย้มยั่วยวนแสนมีเสน่ห์ ยามนางพูด เต้าใหญ่ล้นทะลักออกจากผ้ารัดหน้าอก ที่ขาวนวลอวบอั๋นของนางกระเพื่อมจนเกือบทำให้กริชเพชรใจละลาย อดแอบเช็ดเลือดกำเดาที่ไหลซึมออกมาในโพรงจมูกไม่ได้


    "แม่นางมีอะไรให้ข้าช่วยเหลือก็บอกมาเถอะข้ายินดี ท่านมีน้ำใจเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ให้น้องสาวของข้าพักในโรงเตี๊ยมของท่านฟรี ทำไมข้าจะไม่สามารถช่วยท่านได้เล่า..."

    กริชเพชรพูดพร้อมกับยกยิ้มหัวเราะเบาๆ เก็กหล่อเหมือนกับพระเอกหนังจีน ที่เขาเคยเห็นก่อนมาเกิดใหม่ในโลกอสูร

    หญิงสาวหัวเราะคิกๆ เมื่อมองดูลักษณะท่าทางที่ดูแล้วเท่ห์มีเสน่ห์ของเขา ดูเหมือนว่าชายหนุ่มผู้นี้จะลุ่มหลงในเสน่ห์ของนางเช่นกัน


    "คือว่าสมัยก่อนบิดาข้าได้ออกท่องเที่ยวไปในดินแดนลึกลับที่อยู่ลึกในสวนต้องห้าม ของมหาอาณาจักรอสูรพฤกษาเพราะที่นั่นมีสัตว์ดึกดำบรรพ์ในยุคบรรพกาลหลบซ่อนอยู่หลายตัว มันมีพลังการรบที่แม้แต่คนในสามตระกูลใหญ่ หนึ่งจักรพรรดิก็ไม่สามารถกำจัดมันได้


    ครั้งนั้นท่านพ่อของข้าบังเอิญพบกับจอมราชันย์เจ้าผู้ปกครองทวีป ที่มาเก็บเกี่ยวผลไม้ชนิดหนึ่งเพื่อนำไป เป็นส่วนประกอบของการปรุงยาของท่าน จึงชวนบิดาข้าเดินทางไปหาผลไม้นั้นในเขตดินแดนต้องห้าม การไปครั้งนั้นของบิดาข้าได้ผลตอบแทนอันล้ำค่ามา มันเป็นเนื้อหงส์ไฟ บรรพกาลที่ยังมีชีวิตอยู่ในเขตดินแดนลึกลับ


    มันคือสัตว์ที่ปกป้อง ต้นพันดาวผลไม้ศักดิ์สิทธิ์ จอมจักรพรรดิทวีปที่เจ็ดจึงฆ่ามัน แล้วแบ่งเนื้อหงส์ไฟบางส่วนให้บิดาข้าพร้อมกับผลไม้ศักดิ์สิทธิ์ บิดาของข้าไม่สามารถหาผู้ที่ปรุงยาให้มีประสิทธิภาพได้ในดินแดนอสูรพฤกษา จึงแบ่งสันวัตถุดิบที่สำคัญให้บุตรสามคนของท่าน เพื่อสักวันจะมีประโยชน์ในการนำไปปรุงโอสถเพื่อพัฒนากายอสูรให้สูงส่งขึ้น


    จอมจักรพรรดิที่เจ็ดกล่าวว่า ถ้าใครสามารถปรุงเนื้อนี้ให้บริสุทธิ์สะอาดได้สิบเปอร์เซ็นต์ คนผู้นั้นก็จะสามารถเลื่อนระดับขึ้นอย่างมหาศาล

    ถ้าเป็นจอมราชันย์ระดับห้า ก็จะสามารถเลื่อนขึ้นถึงระดับหกได้อย่างสบาย ท่านก็ย่อมรู้ดีอยู่แล้วว่าการเคลื่อนระดับจากห้าไปสู่ขั้นหก มันต้องใช้ทรัพยากรมากเป็นร้อยเท่า....."


    สิ้นเสียงของสือหงษ์ กริชเพชรมองหน้าหญิงสาว รู้สึกว่านางจะให้ความสำคัญกับเขาสูงจนเกินไป แต่ที่จริงชายหนุ่มไม่รู้เรื่องการปรุงโอสถเลยแม้สักนิดเดียว สิ่งที่กริชเพชรทำมันได้คือการปรุงอาหาร ชายหนุ่มจึงอยากจะปฏิเสธนาง เพราะกลัวว่าจะทำเนื้อหงส์ไฟและผลพันดาววัตถุดิบที่ล้ำค่าและหายาก ของหญิงสาวสูญเสียไปในมือเขา


    "แม่นางสือท่านยกย่องข้าเกินไปแล้วข้าไม่ได้เป็นปรมาจารย์ในการปรุงโอสถหรอกนะ ข้าก็เป็นเพียงผู้ปรุงยาระดับกลางๆ เท่านั้นเอง คนในเขตแดนอสูรพฤกษา ยังไม่มีความสามารถปรุงโอสถให้กับบิดาของท่านได้จนถึงทุกวันนี้ แล้วท่านมามั่นใจอะไรในตัวข้า ถึงขนาดยอมให้ข้าปรุงโอสถให้ท่านรึ..."

    กริชเพชรจ้องหน้าหญิงสาวถามนางอย่างจริงจังเพราะเขาไม่อยากทำให้นางเสียใจที่ต้องประเมินเขาสูงเกินไป


    "คิก! คิก.! ..ข้าใช้หัวใจของข้าน่ะสิในการประเมินท่าน ข้าตัดสินใจแล้ว แม้ว่าท่านจะทำลายมันไปโดยไม่สามารถ ปรุงมันให้มีสรรพคุณใดขึ้นมาเลย ข้าก็ยินดีให้ท่านปรุงโอสถจากวัตถุดิบสำคัญสองชิ้นนี้ ท่านรู้หรือไม่ว่าข้าศรัทธาในตัวท่านตั้งแต่ท่านแสดงฝีมือในการขับไล่คุณชายมู่หลง เมื่อตอน


    กลางวันนี้แล้ว ท่านอย่าปฏิเสธข้าเลยนะ การไหว้วานของข้าครั้งนี้ไม่อาจหาสิ่งใด มาเป็นค่าจ้างแก่ท่านได้ วัตถุดิบสองสิ่งนี้ มันมีคุณค่ามากสำหรับข้า ถ้าท่านสามารถปรุงมันเป็นโอสถได้สำเร็จดังที่บิดาของข้าคาดหวังไว้ ข้าจะมอบโอสถนี้ให้กับท่านสองส่วน..."


    กริชเพชรเมื่อได้ยินหญิงสาวกล่าวเช่นนั้นเขายกยิ้มสูง ชายหนุ่มเองก็อยากลองดูเหมือนกันว่าจะสามารถใช้เกล็ดอาวุธเทพมังกรโลกันตร์บรรพกาล มาปรุงวัตถุดิบทั้งสองชิ้นนี้ให้มีคุณประโยชน์เหนือล้ำกว่าคำเล่าลือหรือไม่ แต่ถ้าไม่สำเร็จอย่างน้อยเขาก็มีความมั่นใจว่ามันจะมีประสิทธิภาพสูงส่ง


    พอสมควร จากประสบการณ์ที่เขาใช้เนื้ออสูรต่างๆ ผลิตอาหารเม็ดออกมามีคุณค่าถึงร้อยเท่าของคุณประโยชน์ในวัตถุดิบดังเดิมที่ยังไม่บริสุทธิ์

    "ตกลงตามนั้นข้าขอเวลาหนึ่งก้านธูปไหม้ แม่นางสือมารับโอสถของท่านได้..."


    กริชเพชรกล่าวกับหญิงสาว นางยกมือคารวะมิได้กล่าวสิ่งใด ท่าทีของสือหงษ์มีความมั่นใจลึกๆ ในตัวชายผู้นี้

    หญิงสาวเชื่อมั่นเหลือเกินว่ากริชเพชรจะสามารถผลิตโอสถที่มีประสิทธิภาพล้ำเลิศให้แก่นางสำเร็จ ตระกูลของหญิงสาว สืบหาคนมาปรุงโอสถด้วยวัตถุดิบวิเศษสองชิ้นนี้มานานเหลือเกิน ไม่อาจจะวางใจให้ใครปรุงมัน ผู้ที่สามารถจะผลิตได้คือปรมาจารย์ปรุงโอสถของชนเผ่าปรุงยาเท่านั้น


    แต่ปรมาจารย์ผู้นี้นิสัยพิสดารชอบร่อนเร่ไปไม่อยู่กับที่กับทาง ปลอมตัวไปทุกหนทุกแห่งในเขตนครอสูรพฤกษา ทุกคนเรียกเขาว่า

    เจ้าโอสถพันหน้า นอกจากวิชาการปรุงโอสถที่เป็นตำราของเขาแล้ว วิชาการแปลงโฉมกลับเป็นหนึ่งในแผ่นดินอสูรพฤกษาหรือในทวีปที่เจ็ด นี้เลยก็ว่าได้


    ดังนั้นปรมาจารย์ผู้นี้จึงไปมาไร้ร่องรอย ข่าวคราวครั้งสุดท้ายพบว่าเขาปรากฏตัวอยู่ในงานประมูล ในนครดินแดงทวีปที่เจ็ดเมื่อสองร้อยปีที่แล้ว จากนั้นก็ไม่ปรากฏข่าวคราวของเจ้าโอสถพันหน้าอีกเลย


    สือหงษ์แอบหวังลึกๆ ว่าสหายผู้ที่อยู่ในห้องนี้คือปรมาจารย์ผู้ลี้ลับผู้นั้น นางจึงเสี่ยงนำเนื้อหงส์ไฟกับผลพันดาวของวิเศษทั้งสองอย่าง ที่ตกทอดเป็นส่วนของหญิงสาว ให้เขานำไปปรุงเป็นโอสถ ถ้าเป็นอย่างที่นางคาดคิดไว้กายอสูรของหญิงสาวต้องเลื่อนระดับเป็นราชันย์ขั้นที่สามได้อย่างไม่ยาก


    " แม่นางสือนอกจากวัตถุดิบวิเศษที่ท่านนำมาให้ข้าสองชิ้นนี้แล้ว ข้าต้องการของสักเล็กน้อยให้ท่านจัดหามาให้ มันเป็นส่วนผสมของเครื่องปรุงโอสถที่จะทำให้กับท่าน กรุณานำมาให้ข้าด้วย ท่านพอจะหาให้ข้าได้หรือไม่..."


    กริชเพชรส่งแท่งผลึกเหรียญดอร์ที่บันทึกสูตรการต้มยำไก่บ้านให้กับหญิงสาว มันมีทั้งส่วนผสมพวกข่าตะไคร้ใบมะกรูดพริกแห้งซึ่งเขาได้ศึกษามาอย่างดี แล้วว่าในโลกอสูรมันเรียกว่าอย่างไรเขาจึงเขียนมันลงไปบนเหรียญ ดอร์สื่อสารนั้น


    สือหงษ์พยักหน้าแสงของเหรียญดอร์พุ่งวาบเข้าไปในดวงตาของหญิงสาว นางก็รู้ได้ทันทีว่าส่วนผสมเหล่านี้มันแสนจะธรรมดาไม่มีอะไรวิเศษวิโส แต่ชายหนุ่มกลับเลือกมันมาเพื่อปรุงโอสถให้กับนาง


    หญิงสาวขมวดคิ้วอย่างแปลกใจ สูตรปรุงยาของเขาช่างพิสดารธรรมดาจริงๆ บิดาของนางเคยกล่าวไว้ว่าปรมาจารย์ของทุกแขนงในโลกอสูรนี้ส่วนมากจะทำเรื่องยากให้เป็นเรื่องง่ายสูงสุดสู่สามัญทุกอย่างที่พวกเขาจับต้องสามารถเกิดประสิทธิภาพสูงสุดได้อย่างไม่ยากเย็นเกินไป


    เมื่อหญิงสาวออกจากห้องไปแล้วกริชเพชรก็จัดการเปิดกล่องสีชมพูลวดลายสีทองของนางออกเขาต้องตกตะลึงมีชิ้นเนื้อวางอยู่ในนั้นกล่องนี้วิเศษมากๆ มันรักษาเนื้อไว้อย่างดี เนื้อหงส์ไฟนี้มีกลิ่นที่หอมเหลือเกิน เขาไม่เคยได้กลิ่นที่เตะจมูกขนาดนี้มาก่อนให้กินดิบๆ ชายหนุ่มก็ยังสามารถจะกินได้

    มันมีเส้นเนื้อที่ละเอียดอ่อนและมีไขมันปกคลุมเหมือนเนื้อโกเบชั้นดี กริิชเพชรยกกล่องขึ้นดมอย่างลืมตัว มันซาบซ่านเข้าไปในสมองของชายหนุ่มกระตุ้นพลังบอลดวงจิตแก่นแท้กับพลังจิตอสูรของเขาให้เพิ่มพลังขึ้นอย่างกะทันหันกระชุ่มกระชวยยังไงบอกไม่ถูก


    มันเป็นวัตถุดิบที่เลอค่าจริงๆ กล่องนี้บรรจุชิ้นเนื้อไว้ประมาณหนึ่งกิโลกรัมและมีซอกเล็กๆ วางเมล็ดผลไม้ชนิดหนึ่งที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน มันเป็นสีเหลืองอร่ามดุจทองคำส่งกลิ่นหอมรัญจวนใจยิ่งกว่าเนื้อชิ้นนั้นมากนัก


    กลิ่นที่กระทบส่วนประสาทของชายหนุ่มทำให้เขารู้สึกเคลิบเคลิ้มมันเป็นวัตถุดิบอย่างดีในการปรุงอาหารชั้นเลิศ ชั่วอึดใจเดียวหญิงสาวก็มายืนเคาะประตูอยู่หน้าห้อง กริชเพชรเดินไปเปิดประตูออก นางส่งห่อผ้าแพรสีชมพูให้กับชายหนุ่ม


    "นี่คือวัตถุดิบที่ท่านต้องการนำไปใช้ปรุงโอสถโปรดรับไปเถอะ ข้าอยากให้ท่านทำมันสำเร็จเร็วๆ จัง ข้าขอตัวก่อนนะ..อีกครึ่งชั่วยามข้าจะมาหาท่านอีกครั้ง..."


    หญิงสาวกล่าวด้วยความยินดีก่อนที่จะหันกายเดินนวยนาดจากไป ทำให้ชายหนุ่มที่มองช่วงบั้นท้ายของหญิงสาวใจแทบละลายเลือดกำเดาพุ่งทะลักออกมาปี๊ดๆ อย่างช่วยไม่ได้


    'โอ้โนวเอ็กซ์โคตรๆ ..ทำไม? นางถึงได้เซ็กซ์ซี่เย้ายวนยิ่งกว่าดาราเอวีญี่ปุ่นเสียอีก...'

    กริชเพชรรวบรวมสติกลับมาแล้วเข้าไปในห้องอีกครั้งส่งกระแสจิตออกควบคุมรอบด้านเมื่อมั่นใจว่าไม่มีใครแอบแฝงกายอยู่เพื่อดูเขาปรุงอาหาร จึง


    ดำเนินการเอาเกล็ดกระทะเทพมังกรโลกันตร์บรรพกาลออกมา เพียงครึ่งก้านธูปไหม้ กริชเพขรก็สามารถผลิตต้มยำไก่บ้านโดยใช้เนื้อหงส์ไฟเป็นวัตถุดิบพร้อมกับใส่เม็ดพันดาวผลไม้ศักดิ์สิทธิ์เข้าไปปรุงเครื่องเป็นน้ำซุป แล้วเคี่ยวจนเกิดแกงไก่บ้านปรุงสุก อัดเป็นแคปซูลนับได้หนึ่งร้อยสิบสองเม็ด สร้างความตื่นเต้นยินดีให้กับชายหนุ่มอย่างมาก เขาอยากรู้เหลือเกิน ว่ามันจะมีประสิทธิภาพสูงแค่ไหน


    กริชเพชรจึงหยิบโอสถนั้นขึ้นมาสองเม็ดแล้วโยนเข้าปาก ลิ้มลองเนื้อหงส์ไฟที่มาจากเผ่าพันธุ์อสูรพฤกษาในยุคบรรพกาล ว่ามันจะมีประสิทธิภาพล้ำค่าขนาดไหนเมื่อนำมาต้มเหมือนไก่บ้าน มันละลายในปากของชายหนุ่มเขารู้สึกเหมือนล่องลอยสู่สวรรค์


    กริชเพชรกัดฟันกรอดสลายร่างหายวับเข้าไปอยู่ในห้องสีชมพูทันที เพื่อป้องกันเหตุสุดวิสัยในขณะที่เขาต้อง ผ่านวิกฤตการณ์ เลื่อนระดับ ปฏิกิริยาเหล่านี้เขาสัมผัสจนเคยชิน มันเป็นอาการของผู้ที่กำลังเลื่อนวิกฤตกายอสูรขั้นที่สูงขึ้นเสียงฟ้าผ่าฟ้าร้องกรรโชกอยู่ในสายเลือดของกริชเพชร

    เส้นเอ็นของเขาขยายเหมือนมันกำลังโปร่งใสส่องพลังออร่าสีฟ้าอ่อนออกมากระจายไปทั่วร่าง สองภูตสาวนั่งดูอย่างตกตะลึงแต่มิกล้ากล่าวถามหรือรบกวนสมาธิของชายหนุ่มแต่อย่างใด


    กริชเพชรมองเข้าไปในบอลดวงจิตแก่นแท้สีรุ้งของเขาเห็นมันมีปฏิกิริยาตอบสนองกับแคปซูลแกงเนื้อหงส์ไฟทั้งสอง เม็ดของชายหนุ่ม มันหมุนติ้วๆ ก่อเกิดพลังสีทองที่เจิดจ้าสว่างวาบๆ ประสานกันเหมือนสีทองนั้นกำลังแทรกซึมเข้าไปในบอลดวงจิตแก่นแท้หลอมรวมกันเป็นหนึ่งเดียว

    จากสีทองที่เหมือนเปลือกไข่ แต่ตอนนี้มันละลายเข้าไปในบอลดวงจิตแก่นแท้สีรุ้ง ก็เกิดประกายสีทองเป็นออร่าวาววับขยายขึ้นอีกเป็นพันเท่า


    อาณาจักรดวงจิตของกริชเพชรมันขยายกว้างใหญ่ออกหลายหมื่นวาในความรู้สึกของกริชเพชรและ บอลลูกเล็กทั้งเจ็ด ดวงที่หมุนรอบรอบบอลดวงจิตแก่นแท้สีรุ้งของชายหนุ่มเริ่มเคลื่อนไหวหมุนรอบเร็วขึ้นกว่าเก่าอีกสอง เท่า บอลลูกสีเขียวลูกเดิมที่มีเงาของรูปร่างกริชเพชรฝังอยู่ในนั้นส่องประกายวาววับ


    พุ่งพลังสายฟ้าเชื่อมต่อกับบอลสีขาวที่อยู่ด้านข้างซ้ายมือ เหมือนกับมันมีกระแสไฟห่อหุ้มบอลสีขาวนั้น เกิดเป็นแสงสีฟ้าอ่อนกระจายออกควบคุมบอลลูกนั้น เกิดเป็นพลังสายฟ้าที่เข้มข้นส่งประกายแข็งกร้าว ออกมาเหมือนกับฤดูแล้งที่แห้ง แตกระแหงในท้องทุ่งที่ขาดน้ำมานานเป็นปีๆ พลังนี้มันช่างน่าหวาดกลัวเสียจริง


    กริชเพชรต้องตะลึงลาน พลังนั้นหมุนคว้างเข้าไปในบอลสีฟ้าอ่อน ก่อกำเนิดเกิดเป็นรูปร่างชายผู้หนึ่งที่สูงใหญ่ กล้ามเนื้อเป็นมัดๆ ซิกแพค เหมือนนักกล้ามที่เขาเคยเห็นในโรงยิมตอนไปฟิตเนส


    'คนผู้นี้เป็นเราอีกผู้หนึ่งหรอ...'

    กระแสจิตของกริชเพชร ส่งเข้าไปสัมผัสร่างกายของเขาผู้นั้น ฉับพลันดวงตาของชายผู้นั้น ก็เบิกโพลงออก ดวงตาสีน้ำตาลวาววับส่งสะท้อนเข้าไปในบอลดวงจิตแก่นแท้ของกริชเพชร จนเขาต้องสะดุ้งเฮือก

    วาบๆ ๆ ๆ!!

    ..............................................................................................................................................................................................