ผู้พิทักษ์แดนเหนือ (จบ)

บทที่ 40 สู้กับหมีขั้วโลก (บทจบ)

ผู้คนจำนวนมากที่ได้ยินข่าวการต่อสู้กับหมีขั้วโลกของฮั่วอวี๋ต่างก็หลั่งไหลเข้ามาภายในห้องถ่ายทอดสด

แถบข้อความปรากฏขึ้นอย่างบ้าคลั่ง นั่นทำให้ห้องถ่ายทอดสดติดขัดชั่วขณะ ส่งผลให้เหล่าเจ้าหน้าที่ของแพลตฟอร์มต้องรีบเปิดเซิร์ฟเวอร์สำรองสำหรับห้องถ่ายทอดสดฮั่วอวี๋โดยเฉพาะ

ห้องถ่ายทอดสดของผู้พิทักษ์น้ำแข็งหนุ่มมีจำนวนผู้ชมสูงสุดมากกว่า 1,000,000 คน!

กองทัพหลวงเองก็เป็นหนึ่งในนั้น

ณ ชั้นบนสุดของอาคารสองชั้น เยี่ยหลวนมองภาพผู้เป็นลูกชายที่อยู่บนหน้าจอ ดวงตาคู่งามมีน้ำสีใสไหลออกมาอย่างต่อเนื่อง

เธอยกมือขึ้นปิดปาก พยายามไม่ส่งเสียงออกมา

ในสายตาของคนอื่น ๆ อีกฝ่ายอาจเป็นเพียงผู้ถ่ายทอดสดที่ตกอยู่ในสถานการณ์สิ้นหวัง

แต่ในสายตาของเธอ อีกฝ่ายคือเลือดเนื้อเชื้อไข คือบุคคลที่ใกล้ชิดที่สุดในโลก

เยี่ยหลวนเป็นพ่อแม่หัวสมัยใหม่ เธอสนับสนุนฮั่วอวี๋ให้เป็นผู้พิทักษ์น้ำแข็งมาโดยตลอดและรู้สึกภูมิใจกับผู้เป็นลูก

แต่ตอนนี้ หัวใจของเธอกลับสั่นไหว

...

ณ กองทหารรักษาการณ์ของจีน

ภายในห้องทำงานที่เรียบง่าย ฮั่วจิ่งหวนบังคับตัวเองให้มองไปที่หน้าจอโทรศัพท์ตรงหน้าด้วยดวงตาที่แดงก่ำ

มือขวาของเขาบีบมุมโต๊ะเอาไว้แน่น ออกแรงจนข้อต่อบริเวณนิ้วมือซีดขาว ตอนนี้มีเส้นเลือดจำนวนมากปรากฏขึ้นบริเวณหลังมือ

เขาอนุญาตให้อีกฝ่ายเป็นผู้พิทักษ์น้ำแข็ง แต่ไม่ได้ให้ไปสู้กับหมีขั้วโลก!

ฮั่วจิ่งหวนคร่ำครวญอยู่ภายในใจ เวลานี้พันเอกพิเศษที่อายุน้อยที่สุดของจีนรู้สึกไร้พลังเป็นครั้งแรก

ลูกชายของเขากำลังทำงานอย่างหนัก แต่เขาไม่สามารถช่วยอะไรได้เลย

ต่อให้ลูกชายต้องตายในขั้วโลกเหนือ เขาก็ยังไม่สามารถทำอะไรได้

เขาไม่สามารถยกทัพไปจัดการเจ้าหมีขั้วโลกที่ขั้วโลกเหนือได้

… 

ณ แอนตาร์กติกา สถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์แอนตาร์กติกา 

อู๋ซงนั่งอยู่ที่เก้าอี้ประจำตำแหน่งประธานและมองไปยังหน้าจอตรงหน้าพร้อมคิ้วที่ขมวดเข้าหากัน

ด้านล่าง ผู้พิทักษ์น้ำแข็งระดับสูงหลายสิบคนได้มารวมตัวกันเพื่อดูการต่อสู้ระหว่างฮั่วอวี๋และหมีขั้วโลก

ในฐานะผู้พิทักษ์น้ำแข็ง คนเหล่านี้คือผู้ที่เข้าใจฮั่วอวี๋มากที่สุด

พวกเขาเข้าใจพฤติกรรมของฮั่วอวี๋ คร่ำครวญถึงความโชคร้ายของชายหนุ่ม และเคารพในความหนักแน่นของอีกฝ่าย

ขณะเดียวกัน พวกเขาก็เตรียมพร้อมที่จะเฝ้าดูช่วงเวลาแห่งการเสียสละของฮั่วอวี๋อย่างเงียบงัน

...

ภาพของหมีขั้วโลกสะท้อนอยู่ในรูม่านตาผู้พิทักษ์น้ำแข็งหนุ่ม

ตอนนี้เขารู้สึกว่าเวลาและพื้นที่รอบตัวราวกับถูกแช่แข็ง สมองของเขาทำงานอย่างรวดเร็ว พยายามคิดหาทางเอาตัวรอดในสถานการณ์ที่สิ้นหวังนี้

หมีขั้วโลกพุ่งตัวลงมาจากอากาศ เป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะหลบมันด้วยวิธีการเดิม

ทางซ้ายเป็นเศษซากข้าวของ ไม่มีที่ให้ซ่อน

ส่วนทางฝั่งขวาเป็นมุมกำแพง ต่อให้เขาพุ่งไปตรงนั้นก็จะไม่สามารถหลบการโจมตีต่อไปของหมีตั้วโลกได้อยู่ดี

ตอนนี้หนทางเดียวที่จะเอาชีวิตรอดคือการลอดใต้ขาของหมียักษ์!

วินาทีต่อมา ฮั่วอวี๋ย่อตัวลงอย่างเด็ดเดี่ยวและกลิ้งตัวลอดใต้หว่างขาหมีขั้วโลก

เพื่อที่จะเอาชีวิตรอด ต่อให้ต้องยิงเป้าหรือลอดใต้หว่างขา ล้วนไม่ใช่สิ่งที่น่าอาย!

หมีขั้วโลกล้มลงบนพื้นและมองอุ้งเท้าของตนอย่างงุนงง ก่อนจะตระหนักได้ว่าการโจมตีของมันพลาดไปจากเป้าหมายอีกครั้ง

เมื่อเวลาผ่านไป ฤทธิ์ของยาสลบก็ค่อย ๆ รุนแรงขึ้น การเคลื่อนไหวของมันช้าลง นั่นเป็นหนึ่งในเหตุผลที่ฮั่วอวี๋สามารถหลบการโจมตีในครั้งที่สองของคู่ต่อสู้ตัวใหญ่ได้

ชายหนุ่มหอบหายใจอย่างหนัก หมีขั้วโลกที่อยู่ตรงหน้าหันหลังให้เขาและกล้อง เหล่าผู้ชมภายในห้องถ่ายทอดสดจึงต้องประหลาดใจเมื่อพบว่ามีมีดสั้นปักอยู่ที่หลังของมัน!

มีดเล่มนี้ของฮั่วอวี๋คือมีดเอาตัวรอดสารพัดประโยชน์ เช่นเดียวกับลูกธนูพิเศษ มันถูกอาบด้วยยาสลบ m99!

มีดเล่มนี้แทงเข้าที่หลังของหมีขั้วโลกตอนที่ฮั่วอวี๋หมุนตัว 360 องศากลางอากาศเพื่อหลบการโจมตีด้านหน้าครั้งแรก

ตอนนี้เลือดสีแดงของหมียักษ์ไหลออกมาจากเนื้อบริเวณที่ถูกมีดปักเอาไว้ ขนบริเวณบาดแผลถูกย้อมเป็นสีแดงอย่างไม่ต้องสงสัย

ในเวลาเพียงสามอึดใจ หมีขั้วโลกที่ดุร้ายก็ไม่สามารถต้านฤทธิ์ยาสลบได้ มันหมดสติล้มลงกับพื้นในที่สุด

เมื่อเห็นภาพนี้ ฮั่วอวี๋ก็ทรุดนั่งลงบนพื้นด้วยความโล่งใจ ชายหนุ่มหอบหายใจอย่างหนักหน่วง

เหล่าผู้ชมภายในห้องถ่ายทอดสดมองไปยังฮั่วอวี๋ซึ่งก้มหน้าหอบเหนื่อย พวกเขาตกตะลึงอย่างมาก

ในเวลาต่อมา ฮั่วอวี๋ก็เงยหน้าขึ้นและยิ้มกว้างให้กับกล้อง “เฮ้อ แม้ว่ามันจะยาก แต่โชคดีที่ผมเป็นฝ่ายชนะในท้ายที่สุด"

“ลูกธนูและมีดของผมอาบด้วยยาสลบที่มีความเข้มข้นสูง แม้จะออกฤทธิ์ช้าไปหน่อยแต่ก็ทำให้เจ้านี่สลบได้"

ผู้ชมมากกว่าหนึ่งล้านคนภายในห้องถ่ายทอดสดพูดอะไรไม่ออก

หลังจากผ่านไปพักใหญ่ แถบข้อความก็ปรากฏขึ้น 

- อาจารย์อวี๋สุดยอดไปเลย!!!

แถบข้อความดังกล่าวเป็นเหมือนกับประกายไฟที่ตกลงบนทุ่งหญ้า จากนั้นทั้งห้องถ่ายทอดสดก็ลุกเป็นไฟทันที

- อาจารย์อวี๋ คุณใจร้ายมาก ฉันเกือบเชื่อแล้วว่าคุณฆ่ามันได้ นี่มันสุดยอดจริง ๆ!

 - สู้กับหมีขั้วโลกตัวต่อตัว สู้กับหมีขั้วโลกตัวต่อตัว ซือไน่อัน*[1] ไม่ได้โกหกฉันจริง ๆ!

- บอกตามตรง เมื่อครู่นี้ฉันกลัวจนเกือบจะฉี่ราด ไม่รู้เลยว่าเจ้าของห้องสามารถรับมือกับหมีขั้วโลกได้อย่างใจเย็นแบบนั้นได้ยังไง

- ไม่มีใครสังเกตเห็นทักษะของอาจารย์อวี๋เลยเหรอ? พระเจ้า เขาเหมือนมีวิชาตัวเบายังไงยังงั้น 

- มันจบแล้ว เหล่าคนต่างชาติจะต้องบอกว่าคนจีนใช้กังฟูแน่

- ฉันเป็นครูสอนสานต่า*[2] พูดกันตามตรง ฉันไม่เคยเห็นทักษะแบบที่อาจารย์อวี๋ใช้มาก่อน น่าทึ่งมาก!

- ไม่นะ ฉันฉี่แตก ขอตัวไปเปลี่ยนกางเกงก่อน

แถบข้อความของห้องถ่ายทอดสดปรากฏขึ้นอย่างต่อเนื่อง ฮั่วอวี๋มองดูความเป็นห่วงและความชื่นชมจากเหล่าผู้ชมด้วยรอยยิ้ม

นี่เป็นครั้งแรกเลยที่เห็นคนจำนวนมากชื่นชมตนเองพร้อม ๆ กัน ชายหนุ่มรู้สึกอายเล็กน้อย จากนั้นจึงเอ่ยอย่างถ่อมตัว “ทุกคนใจเย็นก่อน นี่เป็นปฏิบัติการพื้นฐาน กรุณาอย่าเยินยอผมมากเกินไปนัก"

"ฮ่า ๆ"

เมื่อเห็นว่าลูกชายที่อยู่บนหน้าจอของตนไม่เพียงแค่ปลอดภัยดี แต่ยังเริ่มพูดจาหยอกล้อกับเหล่าผู้ชม เยี่ยหลวนก็หัวเราะออกมาทั้งน้ำตา

หากไม่มีการสอน เธอแทบจะไม่เคยพลาดการถ่ายทอดสดของฮั่วอวี๋เลย

เมื่อมองไปยังลูกชายที่ทำงานอย่างมีความสุขทุกวัน คนเป็นแม่ก็มีความสุขมาก

และเธอก็ชอบเจ้าลูกหมาป่าตัวน้อยที่ฮั่วอวี๋รับมาเลี้ยงด้วย

วิธีการที่ดีที่สุดสำหรับผู้เป็นแม่ในการแสดงความรักคือการสนับสนุน

...

“เยี่ยม มีทักษะที่ดี!"

ฮั่วจิ่งหวนตบต้นขาของตนด้วยความตื่นเต้นและลุกขึ้นจากที่นั่ง

เขารู้ว่าทักษะการยิงปืนของฮั่วอวี๋นั้นอยู่ในระดับดี แถมอีกฝ่ายยังเคยได้อันดับหนึ่งของการแข่งขันภายในกองทัพมาก่อนด้วย

แต่ผู้เป็นพ่อไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าทักษะการต่อสู้ของผู้เป็นลูกชายจะยอดเยี่ยมมากเช่นกัน

ความกังวลเรื่องลูกชายและความโกรธที่ตัวเองไม่สามารถช่วยอะไรได้ก่อนหน้านี้เปลี่ยนเป็นความภูมิใจ

เป็นชายหนุ่มที่ต่อสู้อย่างดุเดือดกับหมีขั้วโลกได้แล้วอย่างไร? ไม่ว่าอย่างไร อีกฝ่ายก็คือลูกชายของเขา ฮั่วจิ่งหวนจะไม่เป็นห่วงและภูมิใจไปพร้อม ๆ กันได้อย่างไร

“ฮ่า ๆ ๆ ๆ เป็นเด็กดีจริง ๆ เขามีความกล้าเหมือนกับพ่อของเขา!" เสียงหัวเราะของฮั่วจิ่งหวนดังออกมาจากห้องทำงาน มันก้องไปทั่วทั้งโถงทางเดิน

...

ภายในห้องประชุมของสถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์แอนตาร์กติกา 

ผู้พิทักษ์น้ำแข็งทั้งหมดถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก

นี่มันน่าหวาดเสียวเกินไป ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ ไม่มีใครกล้าพูดเลยว่าตนเองจะสามารถหลบหนีออกมาได้โดยที่ไม่ได้รับบาดเจ็บ

สิ่งนี้ไม่เพียงแค่ต้องอาศัยร่างกายที่แข็งแรงและกระบวนการคิดที่สงบนิ่งเท่านั้น แต่ยังรวมไปถึงความกล้าที่ไม่ธรรมดาอีกด้วย

อู๋ซงลุกยืนขึ้นบนเวที จากนั้นก็เอ่ยสั่งคนทั้งหมด "จัดตั้งทีมเดินทางไปยังสถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์ 121 เพื่อจัดการกับหมีขั้วโลกตัวนี้โดยด่วน"

"โค้ดเนมสำหรับภารกิจนี้คือ : อีวานผู้เหี้ยมโหด!"

[1] ซือไน่อัน : นักประพันธ์ชาวจีนจากมณฑลซูโจว เชื่อกันว่าเป็นผู้ประพันธ์นวนิยายเรื่อง ซ้องกั๋ง ซึ่งเป็นหนึ่งในสี่สุดยอดวรรณกรรมจีน ในบริบทนี้ตัวละครน่าจะอ้างอิงเหตุการณ์ที่น่าหวาดเสียวจากนิทานของซือไน่อันว่าสามารถเกิดขึ้นในชีวิตจริงได้

[2] สานต่า : เป็นศิลปะการต่อสู้ของจีนที่มีชื่อเรียกมากมาย ทั้งวูซู (Wushu) และซานโจว (SanShou) กีฬานี้เน้นไปที่การชก เตะ ยืนปล้ำ ทุ่ม กวาด และจับลงพื้น