จุติใหม่เป็นหายนะของโลก

ตอนที่ 38

     สถานการณ์ประจำวัน ทางฝั่งม้าไม้ตอนนี้ทางฝั่งม้าไม้ได้เปิดการต่อสู้อย่างดุเดือดขึ้นมา โดยพลังการต่อสู้ของตัวเขาอยู่ในระดับใกล้เคียงกับมหาจอมเวทย์และหัวหน้าสมาคมนักผจญภัยแน่นอนว่าหลังจากที่ตัวเขาได้สังหารสิ่งมีชีวิตมากมายพลังการต่อสู้ของเขาก็เพิ่มขึ้นมาแต่ก็ไม่มากนักเพราะพลังในระดับตัวตนแบบพวกเขานั้นถึงจุดสูงสุดของโลกนี้แล้วทำให้การก้าวข้ามขีดจำกัดจึงเป็นเรื่องที่ยากมาก

“””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””

“แน่นอนว่าพวกเขาไม่มีทางปล่อยหายนะรุ่นก่อนให้มีชีวิตมาจนถึงวันนี้ได้หรอก”

ซีโร่หัวเราะออกมาเบาๆ

“แล้วที่นายบอกว่าพูดก่อนหน้าจะสื่อว่าอะไร?”

ซากุระที่ได้ยินก็ยิ่งสับสนขึ้นไปอีก

“หายนะก่อนหน้าเราไม่ได้ถูกฆ่า....”

“แต่ถูกผนึกต่างหาก!!”

“ว่าไงนะ?!”

ซากุระอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง

“หายนะทุกคนที่จุติมายังโลกใบนี้แข็งแกร่งเป็นอย่างมาก”

“การที่จะสังหารหายนะนั้นยากเหมือนเข็นครกขึ้นภูเขา”

“ที่สำคัญพวกเขาไม่รู้ว่าหายนะที่จุติลงมาเมื่อ100ปีก่อนจะมีไพ่ตายอะไรซ่อนอยู่ไหม”

“พวกเขาเลยเลือกวิธีที่ง่ายที่สุดคือ ผนึกไว้ตลอดกาล”

“แต่แน่นอนว่าการทำแบบนั้นก้ยังทำให้เกิดการสูญเสียจำนวนนึงอยู่ดี”

“ยุคนั้นรู้สึกว่าจะทำให้ประชากรลดลง30%เลยทีเดียวมั้ง”

ภายในใจของซีโร่รู้สึกนับถือหายนะคนก่อนหน้าอยู่เล็กน้อย

การที่อยู่ดีๆก็ต้องถูกส่งมาต่างโลกคนเดียว

นอกจากนั้นพวกเขาไม่ได้ถูกส่งมาในฐานะผู้กล้าแต่เป็นหายนะภัยพิบัติที่เลวร้ายกว่าจอมมาร

แต่เขาก็ยังสามารถสร้างเหตุการณ์ที่เป็นตำนานด้วยการต่อสู้กับคนทั้งทวีปด้วยตัวคนเดียว

“สถานการณ์ที่เขาเจอในยุคก่อนหน้าถือว่าหนักหนากว่านี้มากแปลว่าเขาหรือเธอจะต้องเก่งพอตัวเลยสินะ?”

ซากุระเอามือจับคางพร้อมกับครุ่นคิด

“เรื่องพลังการต่อสู้คงไม่มีปัญหาอะไรแน่นอนครับ”

“แล้วนายรู้เรื่องสกิลของอีกฝ่ายมั้งมั้ย??”

“เรื่องสกิลของอีกฝ่าย.....”

ซีโร่เอื้อมมือล้วงเข้าไปในกระเป๋าก่อนจะหยิบเอกสารอันนึงส่งให้ซากุระ

ทางซากุระเองก็หยิบเอกสารมาอ่าน

หือ?

“พิษ??”

“อืม ผลจากการรวบรวมข้อมูลที่ได้มาจากคลังข้อมูลของอาณาจักรต่างๆที่ถูกทำลายไปทำให้สรุปได้แบบนั้น”

“ไหนจะเรื่องพื้นที่ศึกสุดท้ายกับหายนะที่ปัจจุบันได้กลายเป็นบึงพิษมรณะอีกด้วย”

“เพราะงั้นบางทีอาจจะเป็นสกิลที่เกี่ยวกับพิษก็ได้”

“ส่วนข้อมูลเรื่องกองทัพใต้บัญชาหรืออัตลักษณ์รูปร่างของเขาไม่มีข้อมูลเก็บไว้เลยแม้แต่น้อย”

“แม้แต่ในคลังเก็บข้อมูลของหอคอยกำเนิดเวทย์และสมาคมนักผจญภัยสาขาใหญ่ก็ตามที”

ซีโร่ได้แต่ถอนหายใจให้กับเรื่องนี้

ซากุระ “บางทีคงเป็นเพราะเหล่าผู้นำยุคนั้นต้องการกำจัดตัวตนของหายนะยุคนั้นให้หายไปจากโลกนี้สินะ”

คงจะเป็นแบบนั้นแหละนะ

ในเมื่อต้องการผนึกไปตลอดกาลก็ควรทำให้เหมือนไม่มีตัวตนไปเลยจะดีกว่า

เพื่อป้องกันพวกที่ต้องการปลุกหายนะให้กลับคืนมาสู่โลกอีกครั้งนึง

“แต่ในความคิดผมแล้วแทนที่จะผนึกสู้จัดการอีกฝ่ายจนตายไปเลยจะช่วยลดปัญหาในอนาคตได้อีกเยอะเลยแท้ๆ”

บางทีตัวตนระดับสูงเหล่านั้นอาจคิดที่จะใช้หายนะทำอะไรสักอย่างก็ได้

“แต่ไม่ว่าเหตุผลอะไรไม่สำคัญที่สำคัญคือ....”

“พวกมันได้ทำผิดพลาดครั้งใหญ่แล้ว”

“เพราะพวกเราจะปลุกหายนะยุคก่อนหน้าขึ้นมา!”

ซากุระ”เยี่ยมเท่านี้เราก็หมดปัญหาเรื่องกำลังพลแล้ว”

“นอกจากแผนนี้แล้วผมยังมีอีกแผนนึง”

“ว่ามา??”

“การทำลายเส้นทางขนส่งต่างๆ”

“โดยเราจะเริ่มจากทำลายท่าเรือทุกแห่งของอีกฝ่ายและเส้นทางขนส่งสำคัญต่าง รวมถึงเมืองยุทธศาสตร์ต่างๆอีกด้วย”

“แน่นอนรวมถึงเสบียงอาหารต่างๆด้วย”

“เสบียงอาหาร.....หรือว่านายต้องการให้ฉันใช้แมลงทำลายพืชผลทางการเกษตร??”

“แม่นแล้ว เพราะดินแดนตะวันออกนั้นมีความอุดมสมบูรณ์มากเราจึงต้องทำให้เกิดปัญหาจนอีกฝ่ายอ่อนแอลงก่อน แบบนั้นจะทำให้เราบุกโจมตีง่ายขึ้น”