ตึ๊กๆๆๆ เสียงวิ่งเร็วๆของสาวน้อยร่างบาง ผมปลิวยาวสยายไปตามแรงเคลื่อนไหว พร้อมการก้าวขาเรียวบางไปตามขั้นบันได ก่อนจะไปชนกับสิ่งกีดขวาง ขณะจะก้าวเข้าประตู ร้าน ปึ๊ก..
"โอ๊ย เจ็บจัง เสียงเบาๆลอดออกมาจากลำคอเล็กๆก่อนร่างบางๆจะเซถลา ขาอีกข้างถอยกลับ ก่อนจะเสียการทรงตัว"
คุณๆ โอเคไหมครับ? พร้อมกับโอบเอวร่างบางๆไว้ เกือบตกบันไดนะคุณ ระวังด้วยนะครับ"
"นะนัท ใจนตาโต พลางคิด
ตายแน่ๆ มาเริ่มงานวันแรก ก็ซุ่มซ่ามซะแล้ว จะผ่านงานไหมนี่ฉันตายๆๆๆๆ"
พลางคิดและทำหน้าเหยเก และตอบชายหนุ่มที่ช่วยไว้ว่า
"ขอบคุณนะคะ พอดีรีบไปนิดนึงไม่ทันสังเกตว่าคุณอยู่ตรงนี้ค่ะ"
"ไม่เป็ไรครับผม ระวังหน่อยแล้วกันนะครับ นี้คุณคนวันนั้นใช่ไหม? ผมชื่อ Tomas ครับ เป็เ้าของที่นี่ ยินดีที่ได้รู้จักอีกครั้งครับ วันนี้ทำงานวันแรกใช่ไหม? ขอให้โชคดีและตั้งใจนะครับเพราะถ้าทำผิด จะมีบทลงโทษอยู่ พลางยื่นหน้าเข้าไปไกล้ๆ สาวน้อยผู้ทำหน้าตื่นตระหนกอยู่ตรงนั้น.."แล้ว เขาก็ยิ้มเบาๆอย่างเอ็นดู...
การกระทำนั้นส่งผลให้นะนัท สาวบ้านนาคนนึงเริ่มรู้สึกเกร็งและคิดมาก
"ดิฉันชื่อ นะนัทค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักอีกครั้งนะคะคุณTomas.."
"ทำไมเขากล้าแกล้งเรานะ ยังไม่รู้จักกันเลย แต่ก็เถอะฉันจะโดนไล่ออกไหมนี่ วันแรกก็ก่อเื่แล้ว ตายๆ" นะนัท พลางคิดพลางพูดกับตัวเองเบาๆ..
ไปทำงานได้
นะนัทพนักงานใหม่ใช่ไหม? มานี่หน่อย..
เสียงเล็กแหลม แต่แฝงไว้ด้วยอำนาจ เรียกนะนัทจากข้างใน
ค่ะใช่ค่ะ นะนัทรีบตอบกลับและรีบเดินเข้าข้างในร้าน ก่อนจะเจอหญิงสาวสวยคนนึง
"สวัสดีค่ะ หนูชื่อนะนัทค่ะ มาทำงานวันแรก ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ"
"ฝากทำไมอยู่ให้ถึงเดือนก่อนเถอะ เสียงเดิมสวนกลับมา"
"เธอทำอะไรเป็มั่ง ไหนบอกมาสิอยากรู้ว่าทำไมคุณTomas ถึงรับ?
นะนัท ทำหน้าเลิ่กลั่ก ก่อนจะตอบว่า
"หนูทำได้ทุกอย่างค่ะ สอนหนูได้ เรียกใช้หนูได้เลยค่ะ"
1K
