จอมราชันย์อัสนี (Lightning Sovereign):

ตอนที่ 130: เผชิญหน้าความจริง เงามืดที่จับจ้อง 

เมื่อกลับถึงห้องพักหมายเลข 12 หลังจากการวิเคราะห์กระบี่และได้รับข้อมูลอันน่าตกตะลึง เฉิน ฮ่าวหราน ก็ยังไม่ทันได้วางแผนขั้นต่อไปอย่างละเอียด เช้าวันรุ่งขึ้น ประตูห้องพักของเขาก็ถูกเคาะอย่างสุภาพอีกครั้ง ศิษย์พี่ชายที่ไม่คุ้นหน้าคนเดิมมายืนรออยู่หน้าห้องด้วยสีหน้าเรียบเฉย

"ศิษย์น้อง เฉิน ฮ่าวหราน ผู้อาวุโสหลี่และศิษย์พี่อี้จ้านต้องการพบเจ้าเป็นการส่วนตัว ณ หอเมฆาครามบัดนี้ ตามข้ามา"

'เรียกพบอีกแล้วรึ?' หัวใจของฮ่าวหรานเต้นแรงขึ้นเล็กน้อย เขารู้สึกได้ถึงความไม่ปกติ 'หรือว่าการวิเคราะห์กระบี่เมื่อคืน จะส่งผลกระทบออกไปภายนอกโดยที่ข้าไม่รู้ตัว?' เขารีบโคจรเคล็ด "ลมหายใจหวนคืนสู่ความมืด" อย่างเต็มกำลัง กดกลิ่นอายพลังให้คลุมเครือที่สุด ก่อนจะตอบรับ "ขอรับศิษย์พี่" แล้วเดินตามไปอย่างสงบเสงี่ยม

เขาถูกนำทางไปยังห้องโถงเดิมในส่วนลึกของตำหนัก บรรยากาศยังคงเคร่งขรึมและกดดัน ผู้อาวุโสหลี่นั่งรออยู่บนเก้าอี้ประธาน ศิษย์พี่อี้จ้านยืนอยู่ข้างๆ สายตาทั้งสองคู่จับจ้องมาที่เขาทันทีที่ก้าวเข้าไป

"คารวะท่านผู้อาวุโสหลี่ คารวะศิษย์พี่อี้จ้าน" เขาโค้งคำนับอย่างนอบน้อม

"นั่งลงก่อน เฉิน ฮ่าวหราน" ผู้อาวุโสหลี่กล่าวเสียงเรียบ "เรื่องราวของเจ้าจากเหมืองร้าง ยังมีบางประเด็นที่เราต้องการความกระจ่างเพิ่มเติม"

"เราต้องการให้เจ้าเล่าเหตุการณ์อีกครั้ง" อี้จ้านกล่าวเสริม "โดยเฉพาะช่วงเวลาที่เจ้าเผชิญหน้ากับกลุ่มคนลึกลับ และช่วงเวลาที่เจ้าทะลวงระดับพลัง"

ฮ่าวหรานตั้งสติ เริ่มเล่าเรื่องราวตามที่เตรียมไว้ พยายามให้สอดคล้องกับครั้งก่อน แต่เน้นย้ำถึงความสับสน ความตื่นตระหนก และการระเบิดพลังอย่างไม่รู้ตัวในสภาวะสิ้นหวัง

"เจ้าบอกว่าศัตรูสวมหน้ากากทั้งหมด?" ผู้อาวุโสหลี่ถาม "ไม่เห็นสัญลักษณ์หรือลักษณะพิเศษใดๆ เลยรึ?"

"ขออภัยท่านผู้อาวุโส ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก ข้าแทบไม่มีเวลาสังเกตขอรับ" ฮ่าวหรานตอบ พยายามแสดงความหวาดกลัว

"เช่นนั้นรึ..." อี้จ้านกล่าวแทรก "แล้วพลังงานอัสนีที่รุนแรงผิดปกติที่พวกข้าตรวจพบเล่า? เจ้าอธิบายว่าเป็นการระเบิดพลังชั่วขณะ แต่ก็ยังดูน่าสงสัยอยู่ดี มีศิษย์บางคนส่งรายงานถึงท่านผู้อาวุโสใหญ่ว่า พบพลังอัสนีผิดปกติในบริเวณนั้นก่อนที่พวกข้าจะไปถึงเสียอีก... ข้าหวังว่าเจ้าจะไม่ไปสร้างปัญหาให้สถาบันนะ" คำพูดนั้นแฝงความนัยและแรงกดดันอย่างชัดเจน!

'มีคนอื่นรายงานเรื่องพลังอัสนีงั้นรึ!? หรือจะเป็นพวกเงาอสูรเอง!?' ฮ่าวหรานตกใจ แต่ก็ยังคงรักษาความสงบไว้ "ข้า... ข้าไม่ทราบเรื่องนั้นจริงๆ ขอรับศิษย์พี่ อาจจะเป็นพลังงานโบราณในเหมืองที่ข้าบังเอิญไปกระตุ้นเข้าก็เป็นได้ขอรับ"

"เพื่อเป็นการตรวจสอบให้แน่ใจ ว่ารากฐานของเจ้ามั่นคงดีและไม่มีพลังงานผิดปกติใดๆ ตกค้าง" ผู้อาวุโสหลี่กล่าว พลางหยิบ ศิลาตรวจสอบพลังงาน สีขาวขุ่นก้อนเล็กๆ ออกมาวางบนโต๊ะ "ลองโคจรพลังให้ข้าดูอีกครั้ง"

หัวใจของฮ่าวหรานแทบหยุดเต้น! ศิลาตรวจสอบ! แม้จะเป็นระดับต่ำ แต่มันก็อาจจะตรวจพบความผิดปกติได้! 'หากพลังรั่วออกมา... ไม่ใช่แค่ชีวิตข้า – แต่ความลับของท่านแม่.. ของกระบี่.. จะสูญสิ้น...' เขาคิดอย่างตื่นตระหนก แต่ก็ไม่มีทางเลือก!

เขาสูดลมหายใจลึก รวบรวมสมาธิขั้นสูงสุด! ค่อยๆ โคจรแก่นแท้พลังงานภายในร่าง แต่จงใจทำให้มัน "ติดขัด" และ "ไม่มั่นคง" เล็กน้อยที่สุด! ใช้เคล็ด "ลมหายใจหวนคืนสู่ความมืด" อย่างเต็มกำลัง! กดกลิ่นอายให้คลุมเครือ! เขาค่อยๆ ยื่นมือไปแตะศิลา...

ศิลาเปล่งแสงสีเหลืองอ่อนออกมาอย่างสั่นเทา แสดงถึงระดับก่อลมปราณสูงสุด แต่ก็มีความ "ปั่นป่วน" และ "ไม่เสถียร" ปรากฏอยู่จางๆ สอดคล้องกับเรื่องราวที่เขาสร้างขึ้น!

ผู้อาวุโสหลี่เพ่งมองแสงบนศิลา ขมวดคิ้วเล็กน้อย... มันดูไม่เหมือนพลังที่เพิ่งทะลวงระดับตามปกติ แต่ก็ไม่ชัดเจนพอที่จะระบุได้ว่าเป็นขั้นสร้างรากฐาน... หรืออาจจะเป็นผลจากพลังอัสนีพิเศษที่ยังควบคุมไม่ได้จริงๆ?

"เอาล่ะ พอได้แล้ว" ผู้อาวุโสหลี่กล่าวในที่สุด ถอนจิตวิญญาณกลับ "ดูเหมือนรากฐานของเจ้าจะยังไม่มั่นคงนัก จงใช้เวลาในช่วงนี้บ่มเพาะพลังให้ดี อย่าเพิ่งรีบร้อน"

"และจำไว้" อี้จ้านกล่าวเสริมเสียงเข้ม "คำสั่งเดิมยังคงอยู่ ห้ามออกนอกเขตสถาบันโดยไม่ได้รับอนุญาต จนกว่าการสืบสวนจะมีความคืบหน้า พวกข้าจะคอยจับตาดูเจ้าอยู่"

"ขอรับ ศิษย์น้องเข้าใจและจะปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด" ฮ่าวหรานโค้งคำนับ รู้สึกโล่งอกที่รอดพ้นไปได้อีกครั้ง แต่ก็รู้ว่าความสงสัยยังคงอยู่

"กลับไปได้แล้ว" ผู้อาวุโสหลี่โบกมือ

ฮ่าวหรานรีบโค้งคำนับอีกครั้ง แล้วเดินออกจากห้องสอบสวนนั้นไปอย่างรวดเร็ว หัวใจยังคงเต้นแรงไม่หยุด เขาเหมือนเดินอยู่บนเส้นด้ายที่บางเฉียบ! เขาต้องระวังตัวมากขึ้น! และต้องแข็งแกร่งขึ้นให้เร็วที่สุด!

(จบตอนที่ 130 )