ผู้พิชิตซอมบี้

    ตอนที่ 29 หมู่บ้านใบไม้ม่วง 3

    เอริคได้ฟังเรื่องราวที่เท็นเล่าจนจบก็เลิกคิ้วขึ้นด้วยความเหลือเชื่อ


    ช่างเป็นเรื่องบังเอิญจริงๆ


    เรื่องราวก่อนที่เอริคจะมาที่หมู่บ้านใบไม้ม่วงมีอยู่ว่า.....


    เช้าของวันที่เกิดเหตุนั้นชาวบ้านยังคงทำงานตามปกติราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นแต่แล้วเขาเจอกับผู้ชายที่ได้รับบาดแผลจนเลือดอาบทั่วตัวคนนึง


    ผู้ชายคนนั้นเอาแต่ร้องตะโกนว่า


    “ปีศาจๆคนตายไปแล้วกับไม่ตาย พวกมันเหมือนกับซอมบี้....เราๆ เราต้องหนี”


    “เร็วเข้ารีบหนี!”


    ตอนแรกชาวบ้านก็ไม่ได้คิดอะไรคิดว่าเขาเป็นเพียงคนเสียสติที่ได้รับบาดเจ็บจากพวกสัตว์ป่าหรืออาจจะโดนโจรป่าทำร้ายก็ได้เราจึงจับเขามัดไว้เพราะกลัวว่าการที่เขาขยับตัวมากเกินไปจะทำให้บาดแผลเปิดมากกว่าเดิมและได้ทำการรักษาเขาแต่ไม่มีใครคิดว่าอยู่ดีๆเขาจะกลายเป็นซอมบี้แล้วเข้าโจมตีคนในหมู่บ้าน....


    เท็นเงียบไปสักพักก่อนจะเล่าต่อ


    “สุดท้ายทุกคนเลยตายหมด....”


    “แล้วมันเกี่ยวกับการที่เจ้าลอบโจมตีข้ายังไง?”


    เอริคยิ่งฟังก็ยิ่งงง


    “สาเหตุก็มาจากเรื่องเล่าต่อจากนี้”


    เท็นพยักหน้าก่อนจะเล่าต่อ


    เจ้าก็เล่าเรื่องนี้ตั้งแต่แรกสิเว้ย!!


    สาเหตุที่คนในหมู่บ้านตายไปข้าสนใจที่ไหนกัน?


    ส่วนใหญ่สาเหตุของการล่มสลายของหมู่บ้านถ้าไม่โดนพวกซอมบี้บุกโจมตีก็โดนคนเข้ามาปล้นล้างบางหมู่บ้านนั่นแหละหรืออาจจะโดนสัตว์กลายพันธ์โจมตีก็ได้...


    เรื่องแบบนี้ข้าฟังมาหลายร้อยรอบแล้วในชีวิตก่อน!!


    “หลังจากนั้นได้ปรากฏทหารกลุ่มนึงที่ได้เดินทางมาที่หมู่บ้านก่อนจะออกคำสั่งล้างบางทั้งหมู่บ้านไม่ว่าจะเป็นคนที่ติดเชื้อหรือไม่ติดเชื้อก็ตาม....”


    เท็นพูดถึงตรงนี้ก็กำหมัดแน่นพร้อมกับตัวสั่นด้วยความโกรธ


    หือ?ทหาร?


    หรือว่า?....


    ผู้คุ้มกันจากตระกูลบุปผา?


    ข้าเข้าใจเรื่องราวทั้งหมดแล้ว...


    เรื่องราวก็คงผู้คุ้มกันกลุ่มนี้หลังจากจัดการพวกโจรป่าเสร็จก็เดินทางเพื่อที่จะมาตั้งค่ายพักแถวหมู่บ้านแต่เผอิญพวกเขาดันพบเจอกับซอมบี้แล้วได้รับรู้ถึงความน่ากลัวของพวกมัน


    คงจะมีคนในกลุ่มรู้ตัวว่าวันสิ้นโลกได้มาถึงแล้วและตระกูลบุปผาน่าจะจบสิ้นแล้วพวกเขาจึงได้ละทิ้งศีลธรรมทั้งหมดก่อนที่จะเข้าปล้นหมู่บ้านเพื่อ

    หวังครอบครองอาหารทั้งหมด


    แต่น่าเสียดายที่พวกเขาไม่รู้ว่าเท็นแข็งแกร่งกว่าพวกเขา


    ผลสุดท้ายก็คือโดนเท็นกำจัดทิ้งทั้งหมดแต่ก็แลกมากับชีวิตของคนในหมู่บ้านทั้งหมด


    นี่จึงเป็เหตุผลที่ไม่มีศพนอนเกลื่อนอยู่ข้างนอกคาดว่าเท็นน่าจะเป็นคนฝังพวกเขาทั้งหมดแล้ว


    ส่วนที่เขาโจมตีข้าก็อาจจะคิดว่าข้าเป็นพวกเดียวกับที่โจมตีหมู่บ้านที่มาตามสืบหาคนที่หายไป


    เท็นเลยคิดที่จะสังหารข้าเพื่อปิดปาก


    หลังจากนั้นเท็นก็เล่าเรื่องทั้งหมดจบลงโดยตรงตามที่เอริคคาดไว้ทั้งหมด


    “นั้นก็เป็นเรื่องราวทั้งหมดขอรับ”


    นั้นไง!เป็นอย่างที่ข้าคิดจริงด้วย!


    เท็นหันมาทางเอริคก่อนจะก้มหัวพร้อมกล่าวขอโทษอีกครั้งนึง


    “ยังไงก็ตามข้อต้องขอโทษท่านพี่เอริคด้วยจริงๆที่ทำร้ายท่านไป”


    “ไม่เป็นไรคนเราก็ผิดพลาดกันได้”


    เอริคก็ไม่ได้ถือโทษอะไรถึงยังไงเขาก็ไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรอยู่แล้วคนที่ได้รับบาดเจ็บน่าจะเป็นเท็นซะมากกว่า


    ที่สำคัญสถานการณ์แบบนั้นข้าก็น่าจะทำแบบเดียวกับเท็นเช่นเดียวกัน


    ข้ายอมที่จะฆ่าคนผิดดีกว่าที่จะเป็นฝ่ายถูกฆ่าซะเอง!!


    นี่คือสิ่งที่ข้ายึดมั่นในยุคแห่งหายนะนี่


    “จะว่าไปทำไมท่านถึงได้ตามหาข้ารึขอรับ?”


    เท็นนึกได้ว่าเอริคได้บอกเหตุผลที่มาอยู่2ข้อ ข้อแรกคือตามหาของ ข้อสองคือตามหาตัวเขา


    “บิดาข้าต้องการรับเจ้าไปอยู่ที่ตระกูลด้วย”


    เอริคพยักหน้าพร้อมกับตอบออกมาอย่างไม่ปิดบัง


    “แต่..ข้าเป็นคนนอก”


    เท็นเมื่อได้ยินแบบนั้นก็รู้สึกลังเล


    ถึงยังไงเขากับทางนั้นก็ไม่มีความเกียวข้องอะไรกันเพียงแค่บิดาของพวกเขาเป็นเพื่อนกันเท่านั้น


    “ไม่หรอกท่านพ่อได้บอกแล้วว่าเจ้าเป็นเหมือนครอบครัวของเราอีกทั้งพี่สาวของเจ้าก็อยู่ที่ตระกูลด้วย”


    เอริคเห็นเท็นลังเลเลยพยายามพูดชักชวน


    “พี่สาว?พี่สาวของข้า?”


    เท็นเต็มไปด้วยความแปลกใจ


    หือ?เขาไม่รู้งั้นรึ?


    เอริคเห็นเท็นแสดงท่าทางแบบนั้นก็อดสงสัยไม่ได้ว่า


    หรือว่าบิดาเขาจะแอบไปมีเมียน้อยกัน?


    “เอ่อข้าก็พอรู้ว่ามีพี่น้องอยู่แต่ไม่รู้ว่าเป็นพี่สาวเฉยๆน่ะขอรับ”


    เท็นพยักหน้าอย่างเขินๆ


    พูดไปแล้วก็ช่างน่าอายนักที่ลืมเกี่ยวกับครอบครัวตัวเองไป


    เขาก็พอรู้ว่ามีพี่น้องอยู่ที่เมืองไผ่เขียวแต่เขาไม่เคยเห็นหน้าเลยแม้แต่ครั้งเดียว


    พอนานวันเข้าเขาก็คิดว่าไม่ใช่เรื่องจริง


    เท็นยิ้มกว้างออมาทันที


    แต่เมื่อคิดว่าตัวข้ายังมีครอบครัวเหลือก็รู้สึกดียิ่งนัก!!


    “เอ่อ ท่านพี่เอริคขอรับไม่ทราบว่าสิ่งของที่ตามหาอยู่คืออะรึขอรับ”


    เท็นนึกขึ้นมาได้ว่าเอริคมาคามหาของเขาจึงได้ถามขึ้นมาเพื่อจะได้ช่วยหาอีกแรง


    “เป็นสมุนไพรรูปร่างเหมือนต้นหญ้าใหญ่ๆ สีเขียวทะเล”


    เอริคเองก็บรรยายลักษณะของสมุนไพรออกมาเผื่อเท็นจะเคยได้พบมาบ้างเพื่อที่จะประหยัดเวลาในการค้นหา


    “สมุนไพรแบบนั้น........”


    เท็นเอามือจับคางพลางครุ่นคิดสักพัก


    “อ่ะ”


    เท็นทำท่าเหมือนนึกอะไรออก


    “เจ้านึกอะไรออกรึ?”


    เอริคถามออกมาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น


    เช่นนี้ก็แปลว่าข้าไม่ต้องนั่งถอนหญ้าเพื่อจะหาสมุนไพรแล้วสินะ


    “ใช่ขอรับเหมือนข้าจะเจออยู่มุมนึงของหมู่บ้านน่ะขอรับ”


    เท็นพยักหน้ายืนยัน


    “เยี่ยม!งั้นพวกเราไปดูกันเถอะ”


    “ขอรับ”


    เท็นลุกขึ้นเพื่อที่จะได้เดินนำทางเอริคไป


    เอริคพูดจบก็รีบเดินออกจากประตูไปแต่เขาก็หยุดกะทันหัน


    “อ่าเรื่องตระกูลบุปผาเจ้าไม่ต้องไปสนใจพวกเขาแล้ว”


    “ทำไมหรือขอรับ?”


    เท็นถามออกมาด้วยความสงสัย


    หรือท่านพี่จะให้ข้าปล่อยวางความแค้นกัน?


    “ท่านพี่ถ้าเป็นเรื่องของตระกูลบุปผา ตราบใดที่พวกเขาไม่มาหาเรื่องข้าข้าก็ไม่คิดจะสู้กับพวกเขาหรอกนะขอรับ ถึงยังไงคนที่ผิดก็ตายไปหมดแล้วด้วย”


    “ป่าวหรอกคือข้าจะบอกว่าตระกูลบุปผาล่มสลายแล้วต่างหาก”


    เอริคเห็นเท็นเข้าใจผิดเลยรีบพูดเพื่อแก้ไขความเข้าใจผิดทันที


    “ล่มสลายแล้ว?1ใน5ตระกูลใหญ่ล่มสลายแล้ว”


    เท็นอ้าปากกว้างด้วยความตะลึง


    แม้ว่าเท็นจะอยู่ในหมู่บ้านที่ห่างไกลแต่เขาก็พอได้ยินชื่อ5 ตระกูลใหญ่แห่งเมืองไผ่เขียวมาบ้าง


    ช่างน่าเหลือเชื่อยิ่งนัก!!


    “ท่านพี่ตระกูลของท่านเป็นตระกูลอะไรรึขอรับ”


    เท็นรู้สึกได้ว่าการที่เอริคแข็งแกร่งขนาดนี้สมควรมาจากตระกูลไม่ธรรมดา


    “ข้า?ข้ามาจากตระกูลมังกรทมิฬ”


    เอริคตอบกลับไปปกตื


    “ตระกูลมังกรทมิฬ!!”


    เท็นได้ยินถึงกับสูดหายใจเข้าปอด


    นี่ข้ากำลังเข้าร่วมกับตระกูลมังกรทมิฬงั้นรึนี่?


    “ท่านพี่....ท่านเป็นคนทำลาย...ตระกูลบุปผา?”


    เท็นถามออกมาด้วยความหวาดหวั่น


    “หือ?เปล่า...พวกเขาล่มสลายเพราะซอมบี้น่ะ”


    เอริคส่ายหน้าปฏิเสธ


    “นั่น...สินะ...ขอรับ”


    เท็นถอนหายใจออกมา


    ถึงยังไงตระกูลบุถปผาก็เป็นตระกูลใหญ่จะโดนตระกูลอื่นทำลายง่ายๆได้ไง คงเป็นภัยซอมบี้มากกว่านั่นแหละ


    “อ้อแต่ตระกูลกุหลาบขาวพวกข้าเป็นคนทำลายเองส่วนทายาทของตระกูลบุปตอนนี้ได้เข้าร่วมกับตระกูลมังกรทมิฬ”


    เอริคคิดว่าเท็นเข้าร่วมกับตระกูลแล้วก็ควรรู้เรื่องพวกนี้ไว้บ้าง


    เกิดไปเจอคนตระกูลกุหลาบขาวที่อาจจะยังภักดีกับตระกูลอยู่แล้วเขาไม่รู้อาจทำให้เท็นโดนลอบโจมตีได้


    “พะ...พะ....พู...ด..จริ..”


    เท็นกลายเป็นพูดติดอ่างทันที


    ทำลายตระกูลกุหลาบขาว?ที่เป็น1ใน5ตระกูลใหญ่ได้?


    และยังทำให้ทายาทตระกูลบุปผาเข้าร่วมกับตนเองได้อีก?


    ลูกพี่ท่านจะโหดไปไหน


    เท็นยังไม่ทันหายตะลึงเอริคก็พูดต่อ


    “ใช่ข้าเกือบลืมบอกเรื่องสำคัญไปเลยตระกูลที่กุมอำนาจในเมืองไผ่เขียวนั้นล่มสลายไปหมดแล้วตอนนี้เมืองไผ่เขียวตกเป็นของตระกูลมังกรทมิฬ

    แล้ว”


    เอริคหันกลับมาบอกเท็นราวกับพูดเรื่องสัมเพเหระทั่วไป


    “..........”


    เท็นถึงกลับกลายเป็นพูดไม่ออก


    เชี่ยยยยยยยเขายึดเมืองได้เชียวรึเนี่ย?


    ในสถานการณ์แบบนี้เนี่ยนะ?


    ข้าเข้าร่วมกับตระกูลมนุษย์ทั่วไปใช่ไหม?


    ใช่ไหม?


    คล้ายกับเรื่องผู้พิชิตซอมบี้ ที่คุณอ่าน