"เฮ้ยๆๆ ครูมาแล้ว" หลังจากเลยเวลาไปเล็กน้อย คุณครูประจำชั้นของเราก็มาถึง ห้องเรียนที่เมื่อครู่ยังเสียงดังจอแจก็พลันเงียบสงัดลงในทันที ทุกคนต่างก็อยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับคุณครูคนใหม่ของเรา ได้ยินเพียงแต่เสียงส้นสูงกระทบพื้นกระเบื้องดังเป็จังหวะ จะเป็คุณครูแบบเดียวกับแม่หรือเปล่านะ? ครูประจำชั้นของเราก็ขึ้นมายืนอยู่หน้ากระดานเรียบร้อยแล้ว ผมกำลังจะเงยหน้าขึ้นไปดูว่าคุณครูคนใหม่คนนี้มีรูปร่างหน้าตาเป็อย่างไร
"สวัสดีค่ะ นักเรียนทุกคน"
น้ำเสียงของครูอ่อนโยน นุ่มนวล
"เอาล่ะค่ะ มาเริ่มแนะนำตัวเองกันก่อนเลยนะคะ ดิฉันชื่อ ปิติยาพร ต่อไปนี้ ดิฉันจะเป็ครูประจำชั้นของพวกเราทุกคนนะคะ วิชาที่ดิฉันสอนคือคณิตศาสตร์ค่ะ แน่นอนว่าดิฉันเองก็คงมีส่วนที่ทำได้ไม่ดีพออยู่บ้าง ก็ต้องขอความกรุณาทุกคนช่วยแนะนำด้วยนะคะ และก็ขอต้อนรับนักเรียนทุกคนด้วยค่ะ"
เธอพูดด้วยน้ำเสียงหวานใส ใบหน้าเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม เธอจะมาเป็ครูประจำชั้นของพวกเรา "ต่อไปนะคะ ครูจะมาแจ้งเื่ข้อควรปฏิบัติให้ทราบกันก่อนแล้วก็จะแนะนำเื่ทั่วๆไปของโรงเรียนให้พวกเราได้รู้จักกันเบื้องต้น หวังว่าทุกคนจะพอเข้าใจภาพรวมของโรงเรียนของเรานะคะ และในขณะเดียวกัน ก็จะได้เตรียมตัวสำหรับการใช้ชีวิตหลังจากนี้ด้วย"
ครูปิติยาพรไม่เหมือนกับคุณครูที่เคร่งขรึมและหัวโบราณคนอื่นๆเธอเหมือนพี่สาวใจดีที่คอยกำชับเื่ต่างๆอย่างละเอียดทุกคนก็ตั้งใจฟังกันอย่างดี
เมื่อมองดูครูประจำชั้นที่แสนใจดีและเป็กันเองแบบนี้ ผมก็เห็นครูปิติยาพรเหลือบมองมาทางผมโดยไม่ตั้งใจ แววตาคู่นั้นช่างมีเสน่ห์อย่างบอกไม่ถูก เปล่งประกายแวววาวอย่างเห็นได้ชัด ครูสาวสวยแบบนี้ คงจะเป็เป้าหมายให้ใครต่อใครหลายคนใฝ่ฝันถึงอย่างแน่นอนนี่ไง ตะวัน ที่นั่งอยู่ข้างๆก็สะกิดผมเบาๆแล้วบอกว่า ครูประจำชั้นห้องเราหน้าตาดีจริงๆ เลย
"เอาล่ะค่ะ เื่ที่ดิฉันจะพูดก็มีเท่านี้ค่ะ ต่อไปก็เป็่เวลาให้ทุกคนได้พูดคุยกันอย่างอิสระนะคะ แต่ต้องระวังเื่เสียงดังรบกวนเพื่อนคนอื่นด้วยนะคะ มีอะไรที่ไม่เข้าใจก็ถามดิฉันได้เลยค่ะ" ครูตบมือเบาๆเป็สัญญาณว่าการพูดคุยได้จบลงแล้ว
ไม่นานนักเพื่อนๆในห้องก็เริ่มพูดคุยกันอย่างออกรส มีเสียงแทรกขึ้นมาเป็ระยะๆ ในระหว่างที่ทุกคนกำลังพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน ก็มีนักเรียนชายคนหนึ่งที่มีนิสัยกระตือรือร้นและเปิดเผยคนหนึ่งะโขึ้นมาว่า "คุณครูครับ ผมมีคำถามครับ" พร้อมกับลุกขึ้นยืน "ดีค่ะ นักเรียนมีอะไรอยากจะถามคุณครูเหรอคะ?" ครูปิติยาพร มองมายิ้มให้กับนักเรียนชายคนนั้นเงียบไปครู่หนึ่ง ดูเหมือนจะประหม่าอยู่บ้าง
"คุณครูครับ คือว่าผมอยากจะถามว่า คุณครูมีแฟนหรือยังครับ!" นักเรียนชายคนนั้นก็กล้าที่จะถามคำถาม ในห้องเรียนพลันเงียบสงัดลงในชั่วพริบตา เงียบเสียจนแม้แต่เข็มหล่นลงพื้นก็คงจะได้ยิน จากนั้นก็ดังกระหึ่มขึ้นมาทันทีราวกับน้ำเดือดพล่าน จอแจอึกทึกครึกโครม เพื่อนนักเรียนที่ค่อนข้างซุกซนบางคนถึงกับผิวปากแซวขึ้นมา ครูปิตอยาพรไม่ได้โกรธเคืองหรือตำหนิ ยังคงยิ้มละไมเช่นเดิม "มีแล้วค่ะ"
"เอาล่ะๆ ทุกคนเงียบก่อนนะคะ ยังมีเื่ที่ต้องทำอีกค่ะ" ครูปิติยาพรหยิบกระดาษ A4 แผ่นหนึ่งขึ้นมา แล้วถามนักเรียนทั้งห้อง "ต่อไป เรามาเลือกหัวหน้าห้องกันนะคะ พวกเธอเลือกกันเองหรือว่าจะให้ครูเลือกให้ดีคะ?" เมื่อครูพูดถึงเื่นี้ ผมก็อดนึกถึงพลอยในสมัยมัธยมต้นไม่ได้ ตอนนั้นเธอรับหน้าที่เป็หัวหน้าห้อง มักจะถูกคุณครูสั่งงานมาให้ทำมากมาย ถ้าเป็ผม ผมคงจะรู้สึกว่ามันยุ่งยากแล้วก็คงจะไม่รับเป็หัวหน้าห้องแน่นอน ภาระที่แบกรับกลับหนักอึ้งกว่าคนทั่วไปเสียอีก
"มีใครอยากจะเป็ยบ้างไหมคะ?" ครูปิติยาพรโบกกระดาษในมือไปมา ทุกคนต่างก็มองหน้ากันไปมา บรรยากาศในห้องพลันปกคลุมไปด้วยความเงียบงัน ไม่มีใครเลยสักคน
"งั้นครูจะเสนอชื่อเพื่อนนักเรียนที่พวกเธอคิดว่าเหมาะสมนะคะ มีใครมีตัวเลือกในใจบ้างไหมคะ?" ครูปิติยาะรเสริมขึ้นอีกประโยค คราวนี้ยิ่งไม่มีใครยกมือขึ้นไปใหญ่ ในเมื่อไม่มีใครเสนอตัว ก็แสดงว่าในใจของทุกคนต่างก็รู้สึกต่อต้านอยู่บ้าง ไม่มีใครอยากจะทำเื่ที่ต้องขัดใจคนอื่น ครูปิติยาพรก็ถอนหายใจเบาๆเหมือนจะเหนื่อยใจ แล้วพูดว่า "เฮ้อ ช่วยไม่ได้ งั้นครูแต่งตั้งเองละกัน ครูจะเรียงตามคะแนนนะ คนที่โดนเลือกชื่อก็อย่าว่ากัน ครูว่าเธอเก่งนะถึงได้โดนเลือก" ตำแหน่งที่ใกล้ครูประจำชั้นที่สุดก็หัวหน้าห้อง ไม่นานครูปิติยาพรก็จัดแจงตั้งหัวหน้าห้อง "คนที่ได้เป็หัวหน้าห้องคือ วรวิทย์ ลุกขึ้นยืนแสดงตัวให้เพื่อนร่วมห้องเห็นหน่อยค่ะ" ผมตัวแข็งทื่อแล้วลุกขึ้นยืนแบบไม่เต็มใจ ทำหน้าเหวอๆ ทุกคนในห้องปรบมือแสดงความยินดีกับผม เป็ไปไม่ได้ถึงจะคะแนนสอบเข้าโรงเรียนนี้ผมจะถึงเกณฑ์เข้าได้ แต่คงอาจจะไม่ดีเท่ากับคนอื่นหรอก นักเรียนบางคนในนี้อาจจะทำคะแนนดีกว่าผมด้วยซ้ำ นี้เื่อะไรครูปิติยาพรถึงให้ผมเป็ จุดประสงค์ครูมีอะไรแอบแฝงหรือเปล่านะ พอคิดว่าผมก็รู้สึกเศร้า แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ นอกจากยิ้มแห้งๆ ถ้าได้สนิทกับครูหน่อยก็คงไม่แย่เท่าไร ครูปิติยาพรพูดอะไรอีกนิดหน่อย วันเปิดเทอมวันแรก ก็ไม่มีอะไรมาก นอกจากจัดงาน พอทุกอย่างเสร็จ ก็เกือบเที่ยง
"ทุกคนเลิกเรียนได้ แล้วหัวหน้าห้องมาห้องพักครูหน่อย" ครูปิติยาพรพูดเบาๆ ผมเดินตามครูปิติยาพรไปห้องพักครู ในห้องมีครูคนอื่นอยู่ด้วยสองคน
"ครูเรียกเธอมาวันนี้ จะบอกเื่หัวหน้าห้อง เธอ ต้องดูแลหลายเื่นะ อย่างเื่การบ้าน เธอต้องช่
วยกระตุ้นเพื่อนๆให้ส่งงาน"