ฟางหยวน ตอนนี้ หลังจากได้อ่านวิชาฝึกและไขเคล็ดสำคัญของวิชาบาทาไร้เงา ขั้นแรกไร้ลม แล้วนั่น ก็ไม่รอช้า รีบโคจรปราณทมิฬในร่างกาย แล้วเริ่มฝึกมันในทันที
ฟางหยวนได้เริ่มฝึกวิชานี้ ในตอนกลางคืนเนื่องจากมันจะส่งเสริม ให้วิชานั่นฝึกได้ง่ายและมีประสิทธิภาพมากขึ้น เวลาได้ไหลผ่านไปเรื่อยๆ ฟางหยวน ยังคงฝึกมันอยู่และในตอนนี้เอง
ได้มีสายลมแปลกๆ เริ่มมาไหลเวียนรอบๆ ตัวของฟางหยวน จากตอนแรกมีแค่ สายลมที่เห็นได้ไม่ค่อยชัดเท่าไหร่ ตอนนี้ หลังจากผ่านไปหลายชั่วยามฟางหยวน ยังคงฝึกต่อ สายลมประหลาดนั้นมันเริ่มเห็นชัดขึ้นเรื่อยๆ
สายลมนั้นมีสีดำสนิท และเริ่มพัดแรงขึ้นรอบๆตัวของฟางหยวนเอง และในตอนนี้เอง ฟางหยวน ได้ระเบิดตบะพร้อมลืมตาขึ้นมา ทำให้ สายลมทมิฬทั้งหมดนั่น กระจายตัวออกไปแล้วหลอมรวมเข้ากับ ร่างกายของฟางหยวน
" ตอนนี้ ข้าสำเร็จขั้นบาทาไร้ลมแล้ว สินะ.. " ฟางหยวน สำเร็จบาทาไร้ลมเรียบร้อยแล้ว เขาไม่รอช้า ทดลองใช้วิชาทันที ฟางหยวน ลองโคจรปราณทมิฬไว้ที่เท้าทั้งสองข้าง แล้ววิ่ง ขึ้นไปบน หลังคา จากนั้นจึงลงไปตามถนนต่างๆ
ความเร็วของฟางหยวน นั้นเหลือเชื่ออย่างมาก เขาเร็วกว่าผู้ฝึกตนที่มีตบะใกล้เคียงเขาอย่างมาก แม้ว่าคนที่มีตบะค้นหาลมปราณขั้น7 ยังยากที่จะตามความเร็วของฟางหยวนได้ทัน
ฟางหยวน ได้พุ่งผ่าน ผู้ฝึกตนคนอื่นๆมากมาย โดยที่พวกมันไม่สามารถรู้สึกตัวเลย ว่าฟางหยวน ได้วิ่งผ่านไปแล้ว รู้สึกตัวเพียงแค่สายลมที่พัดผ่านไปอย่างรวดเร็วเท่านั้น ฟางหยวนได้กลับมาที่สวนดอกไม้อีกครั้ง
" นี่มันสุดยอดวิชา ชัดๆ ไม่นึกว่ามันจะสุดยอดขนาดนี้ ถ้าหากนี้มันเป็นแค่เพียงขั้นแรก ถ้าเป็นขั้นสุดท้าย มันจะทรงพลังแค่ไหนกันนะ " ฟางหยวน อดที่จะสงสัยไม่ได้ เขาคิดถูกแล้วที่นำวิชานี้มา เรียกได้ว่า โชคเข้าข้างเสียจริง
" เอาละ ในเมื่อทดลองวิชาตัวเบาไปแล้ว เริ่ม ฝึก วรยุทธต่อเลย จะได้ทดลองว่า ขั้นไร้ลมนี่มันสามารถ นำมาใช้ได้แค่ไหนกัน " ฟางหยวน หลังจากทดสอบวิชาตัวเบา และการเคลื่อนที่ เขาไม่รอช้าที่จะ
นำมันจะประยุกต์ ใช้กับเพลงหมัด หรือฝ่ามือ และการออกกระบวนท่าของเขา หลังจากที่เขาเริ่มฝึกวรยุทธตามดังเดิมแล้วนั้น ฟางหยวน ยิ่งประหลาดใจกว่าเก่า เขาได้พบสิ่งที่ น่าหวั่นเกรงเกี่ยวกับวิชานี้ทันที
ไม่เพียงแค่มันจะส่งเสริมการเคลื่อนที่ และ วิชาตัวเบา มันยังส่งเสริมการโจมตีทุกรูปแบบอีกด้วย ทำให้ การโจมตีการออกท่าทาง หลบหลีก เร็วขึ้นอย่างมาก ตามขั้นที่ฝึก เรียกได้ว่า วิชานี้มันคือวิชาฝืนสวรรค์อย่างน่าเหลือเชื่อ
ฟางหยวน ลองออกหมัด และปล่อย ฝ่ามือออกไป ปรากฎว่ามันรวดเร็วขึ้นกว่าก่อน หน้านี้อย่างเทียบไม่ติด เรียกได้ว่า ฟางหยวน สามารถสู้ได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้นหลายเท่าตัว จากความเร็วที่เพิ่มขึ้น
ถ้าหากเขาย้อนกลับไปสู้กับ คู่ประลองที่แล้วมานั้น เรียกได้ว่า เขาแทบจะไม่หวั่นเกรงเลยทีเดียว " นึกไม่ถึงว่า อนุภาพของ วิชานี้มันจะร้ายกาจขนาดนี้ " วิชานี้มันยอดเยี่ยมก็จริง แต่ว่าเนื่องจากเป็นวิชาประหลาด และมีเงื่อนไขในการฝึกที่ยากอย่างยิ่ง
ทำให้คนส่วนใหญ่ไม่ฝึกมัน และเขาไม่อาจรู้ถึงความสามารถของตำราเล่มนี้ได้ เนื่องจากการดูจาก ภายนอกนั่นเอง ต่างหากฟางหยวน ที่เขาโชคดีอย่างมาก ที่ได้รับวิชาล้ำค่าเช่นนี้มา และมันยัง เหมาะสมกับตัวเขาเองอีกด้วย
ถ้าหาก คนอื่นได้ฝึกวิชานี้ล่ะก็ มันคงใช้เวลาในการ ไปสู่ขั้น ไร้ลม ยาวกว่ามากกว่าฟางหยวน 7-8เท่า อย่างแน่นอน เนื่องจาก ปราณทมิฬนั่นไม่ใช่สิ่งที่คนทั่วไปจะมีได้ และมันยังเป็นปราณที่หายากและสาบสูญไปอีกด้วย
เลยทำให้ ยากแก่การฝึก แต่ไม่ใช่สำหรับฟางหยวน ! " ปราณทมิฬนี้ สุดยอดจริงๆ และคัมภีร์วิถีมารของเซียนปีศาจ ยังสุดยอด ขนาดนี้ข้าห้ามให้ผู้ใดรู้เกี่ยวกับเรื่องนี้ เด็ดขาดไม่งั้น ตัวข้าจะเจอปัญหาใหญ่อย่างแน่นอน!! "
เวลายังเหลืออีก 3ชั่วยามก่อนที่ รอบชิงจะเริ่ม ฟางหยวน ไม่ยอมสูญเสียเวลาไปอย่างไร้ค่าแน่นอน เขาได้ นั่งพักเพื่อปรับลมหายใจและ รักษาอาการที่เหลือตกค้างอยู่ให้หายสนิทก่อนที่ รอบชิงจะเริ่มขึ้น
จนในที่สุด เวลาก็มาถึง ฟางหยวน ตอนนี้รักษาอาการบาดเจ็บทั้งหมดหายเรียบร้อยแล้ว " เอาละ ถึงเวลาแล้ว สินะ!! " ฟางหยวน กล่าวด้วยน้ำเสียงมั่นใจ