cosmic Emperor! สงครามจักรวาลสะท้านภพ

การเดินทางของไป๋ฉีราบรื่นเกินบรรยาย ผ่านไปสองเดือนกว่าในที่สุดเขาก็เข้าสู่เขตจักรวาลรกร้างอันเป็นจักรวาลที่ติดกับชายแดนเขตตะวันออกของสหพันธ์

"เป็นอย่างที่แม่สี่บอกจริงๆ ไอปราณในจักรวาลแห่งนี้เบาบางยิ่งนัก"

ยานอวกาศของไป๋ฉียังคงบินทะยานตรงไปยังจุดหมาย ทว่าดูเหมือนการเดินทางของเขาจะไม่ราบรื่นอีกต่อไป ที่บริเวณเบื้องหน้าของชายหนุ่มบัดนี้มียานอวกาศที่ลอยดักทางอยู่ถึงสิบลำด้วยกัน

"พบยานอวกาศไม่ทราบที่มา คาดเดาว่าจะเป็นโจรสลัดอวกาศ ขอคำอนุญาติในการใช้โหมดล่องหนเจ้าค่ะ"หลิงหลิงแจ้งเตือนขึ้นมา

ไป๋ฉีที่ได้ยินก็กวาดจิตสัมผัสออกไปโดยเร็วพลัน ไม่นานนักเขาก็วิเคราะห์ความสามารถของพวกมันได้ "พวกมันทุกคนล้วนอยู่ในระดับนักรบแห่งดวงดาว ถ้าอย่างนั้นข้าขอใช้พวกเจ้าในการขัดเกลาพลังหน่อยก็แล้วกัน"

"หลิงหลิง ใช้โหมดล่องหนแล้วเปิดประตูยาน"

"รับทราบแล้วเจ้าค่ะ"

ว่าแล้วหลิงหลิงก็เปิดประตูให้ไป๋ฉีพุ่งทะยานออกไปจากนั้นเข้าสู่สภาวะล่องหนในทันที ส่วนทางฝั่งของกองยานปริศนาเองตอนนี้ก็มีคนบินออกมาเช่นเดียวกัน แถมยังมีจำนวนถึงหนึ่งร้อยคน

"พวกเจ้านำยานมาขวางทางสัญจร ต้องการอะไร!"แม้จะมีคำตอบในใจอีกแล้ว แต่ไป๋ฉีก็ยังเอ่ยปากถามเพื่อความแน่ใจ ทว่าเหล่าชายฉกรรจ์เบื้องหน้ากลับพากันยิ้มอย่างเหี้ยมหาญไม่ได้ตอบคำถามของไป๋ฉี

ต่อมาด้านหน้าของพวกมันปรากฏชายร่างกำยำหัวโล้นในชุดเกราะสีเงินทอประกาย ไป๋ฉีหรี่ตามองไปที่ชายคนนั้น 'นักรบแห่งดวงดาวขั้นที่ห้า ดูเหมือนเจ้านี่จะเป็นหัวหน้าโจรสลัดกองนี้'

"อีกฝ่ายเป็นแค่ระดับจ้าวพิภพชั้นต่ำ ทำไมพวกเจ้ายังไม่ลงมือกันอีก ห๊ะ!"เสียงอันโหดเหี้ยมของชายหัวโล้นดังขึ้น เหล่าชายฉกรรจ์ที่ได้ยินก็พุ่งเข้าหาไป๋ฉีในทันที

"เห้อ ไม่คิดที่จะสนทนากันเลยสินะ" ไป๋ฉีกล่าวอย่างเบื่อหน่าย ชุดเกราะสีขาวลายฟ้าห่อหุ้มร่างกาย ในมือถือดาบยาวสีขาว ด้านหลังมีมีดบินสีดำสิบเล่มลอยวนเวียนพร้อมใช้งาน

ชายหนุ่มวาดดาบไปเบื้องหน้าหนึ่งครั้ง คลื่นดาบรูปพระจันทร์เสี้ยวที่มีองค์ประกอบของธาตุแสงและสายฟ้าพุ่งตรงเข้าไปหาเหล่าชายฉกรรจ์ด้วยความเร็วที่สูงเกินกว่าจะมองเห็นได้

"ฉับๆๆ"

คลื่นดาบของไป๋ฉีตัดผ่านร่างกายของชายฉกรรจ์เกือบยี่สิบคนในระนาบเดียวกันอย่างง่ายดาย ทำให้พวกมันตายโดยไม่ได้ร้องโหยหวนครวญคราง

"อะไรกัน!"

ชายร่างกำยำผู้ซึ่งเป็นหัวหน้าดวงตาเบิกกว้าง ทางด้านเหล่าโจรสลัดที่เหลือตอนนี้ก็ตกตะลึงจนตาค้าง เมื่อครู่สหายของพวกมันตายได้อย่างไร

"ราตรีนิรันดร์"

ไม่ปล่อยให้พวกมันตั้งสติ ไป๋ฉีเรียกใช้งานเขตแดนของตัวเองโดยไม่รอช้า จากนั้นเริ่มก้าวขาเดินกลางอากาศแล้วมาโผล่อีกทีบริเวณเบื้องหน้าของชายฉกรรจ์

"ฉับ"

ดาบสีขาวฟาดฟันไปที่เป้าหมายโดยไร้ซึ่งความลังเลใจ ด้วยความที่เป็นดาบระดับ S แม้จะไม่ผสานพลังเข้าไปมันก็ตัดร่างของมนุษย์ได้ราวกับตัดเค้กอยู่ดี ทางด้านสมาชิกกองโจรสลัดที่เหลือตอนนี้ต่างพากันหน้าถอดสี แม้แต่หัวหน้ากองโจรหัวโล้นก็ยังหวาดกลัวจนมิอาจขยับได้ นี่มันกำลังเจอกับสัตว์ประหลาดหรือไงกัน จ้าวพิภพที่สามารถใช้เขตแดนได้ ตั้งแต่เกิดมาพวกมันพึ่งจะเคยพบเคยเจอ

"ลูกพี่ช่วยด้วย!"

"อ๊ากก!!"

ภาพการสังหารอย่างโหดเหี้ยมปรากฏขึ้นมาซ้ำๆ กองโจรสลัดนับร้อยคนตอนนี้เหลือไม่ถึงครึ่งเท่านั้น แม้พวกมันจะพยายามหลบหนีก็ตามแต่ด้วยความเร็วของไป๋ฉีก็ไล่ล่าฟาดฟันพวกมันได้อย่างไม่ยากเย็น

"เหอะๆ ก็แค่กลุ่มโจรที่คอยปล้นคนอ่อนแอเท่านั้นไม่ใช่หรือไง" ไป๋ฉีกล่าว น้ำเสียงของเขาเฉยชาราวกับไม่รู้สึกรู้สาอะไร สายตาจับจ้องไปยังหัวหน้าโจรที่ยืนขาตัวสั่นอย่างเบื่อหน่าย

ในตอนแรกเขาคิดจะใช้โจรสลัดพวกนี้เพื่อทดสอบทักษะและขัดเกลาตัวเอง แต่ดูเหมือนว่าตอนนี้จะไม่มีประโยชน์อีกต่อไป

"ไม่ ข้าจะตายที่นี่ไม่ได้ ข้าต้องหนี!"หัวหน้าโจรกล่าวเสียงสั่น มันหันหลังแล้วบินไปที่ยานอวกาศในทันที

ใบหน้าภายใต้ชุดเกราะของไป๋ฉีเผยรอยยิ้มอันเหี้ยมหาญ "ดักปล้นข้าแล้วคิดหนี ไม่ง่ายดายขนาดนั้น"

ว่าแล้วทักษะย่างก้าวข้ามดาราก็ถูกเรียกใช้อีกครั้ง เงาร่างของไป๋ฉีหายไปจากจุดนั้นมาโผล่อีกทีเบื้องหน้าของหัวหน้าโจรแล้วยกดาบฟาดฟันอย่างไม่ลังเลใจ ทำให้เลือดสีแดงฉานสาดกระเซ็น

"ฉับ!"

"อ๊าก! ไม่! ข้าไม่อยากตาย!" หัวหน้าโจรกรีดร้องด้วยน้ำเสียงเฮือกสุดท้าย

ไป๋ฉีมองไปยังร่างกายที่กำลังจะตาย แววตาไร้ซึ่งความสงสาร "การที่กองโจรสลัดของเจ้าใหญ่ขนาดนี้ แสดงว่าพวกเจ้าต้องปล้นฆ่ามาเยอะมากเหมือนกัน"

"คนพวกนั้นที่พวกเจ้าสังหารก็ไม่อยากตาย แล้วพวกเจ้าเคยปรานีพวกเขาหรือไม่!"

ว่าแล้วไป๋ฉีก็หันหลังกลับไปมองสมาชิกกองโจรสลัดที่เหลืออย่างเฉยชา มีดสั้นที่อยู่ด้านหลังพุ่งทะยานออกไปล่าสังหารพวกมันจนหมดสิ้น

จากนั้นไป๋ฉีก็ทำการเก็บแหวนมิติจากหัวหน้าโจรแล้วบินไปยังยานอวกาศของพวกมัน "หลิงหลิง ทำการแฮกระบบยานอวกาศเหล่านี้ซะ แล้วพาข้าไปยังฐานของพวกมัน"

"รับทราบเจ้าแล้วเจ้าค่ะ จะทำการแฮกระบบเดี๋ยวนี้" ภายในเวลาไม่ถึงสิบนาทีหลิงหลิงก็ทำการแฮกระบบจนเสร็จสิ้นแล้วพาไป๋ฉีเดินทางไปยังฐานทัพของพวกมันซึ่งอยู่ในดวงดาวดวงหนึ่งที่ไม่ไกลจากที่นี่มากนัก

ไป๋ฉีบินออกจากยานแล้วตรงไปยังเบื้องล่าง "หืม ฐานของโจรสลัดครั้งนี้เป็นถ้ำอย่างนั้นหรือ ไหนดูหน่อยสิว่าด้านในมีอะไรบ้าง"

กล่าวจบไป๋ฉีก็ขยายเขตแดนแม่เหล็กไฟฟ้าเพื่อตรวจสอบสิ่งมีชีวิตด้านในนั้น ทว่าหลังจากตรวจสอบไป๋ฉีก็พลันดวงตาแดงกล่ำ

"เดรัจฉาน! อย่าหวังว่าจะมีใครรอดไปได้"

ว่าแล้วก็เรียกดาบออกมา จากนั้นฟาดฟันคลื่นดาบเพื่อทำลายกำแพงถ้ำแล้วพุ่งทะยานเข้าไป สิ่งที่ชายหนุ่มเห็นคือชายฉกรรจ์ที่กำลังนั่งดื่มอย่างเมามาย บ้างก็กำลังขื่นใจเหล่าหญิงสาวที่ตอนนี้อยู่ในสภาพเหม่อลอยราวกับไร้ซึ่งจิตใจและจิตวิญญาณ

"บัดซบ! นี่เจ้าเป็น.....!"

ยังไม่ทันที่พวกมันจะกล่าวจบประโยคทักษะหน่วงเวลาสมบูรณ์ก็ถูกเรียกใช้

"ตาย!"

ชายหนุ่มตะโกนอย่างเกรี้ยวกราด มีดบินของเขาพุ่งเข้าฟาดฟันหั่นร่างพวกโจรสลัดเป็นชิ้นๆอย่างไร้ปรานี การสังหารครั้งนี้ไม่มีแม้แต่เสียงกรีดร้องด้วยซ้ำ

ชายหนุ่มรีบบินลงไปยังเบื้องล่างเพื่อให้การช่วยเหลือหญิงสาวเหล่านั้น ทว่าสิ่งที่เขาได้รับกลับเป็นแววตาของพวกเธอที่กำลังร้องขอความตาย

ตั้งแต่เกิดมาภาพนี้นับว่าเป็นภาพที่สะเทือนใจไป๋ฉีที่สุดเลยก็ว่าได้ ในความคิดของเขา ผู้หญิงทุกคนไม่สมควรจะเจอเรื่องที่เลวร้ายเช่นนี้

'เห้อ คงได้แต่ช่วยให้สมปรารถนา ขอให้ชาติหน้าพวกเจ้าไปเกิดใหม่และมีชีวิตที่ดีกว่านี้' ไป๋ฉีกล่าวในใจ จากนั้นผายมือไปทางร่างของหญิงสาวทั้งหมดในทันที ทำให้พื้นดินบริเวณนั้นกลายเป็นวงเวทย์สีทองอร่ามงดงามตระการตา

"ปลดปล่อย"

ไป๋ฉีกล่าวเพียงสั้นๆ ร่างของหญิงสาวเหล่านั้นค่อยๆกลายเป็นละอองแสงสีทองลอยขึ้นไปบนฟ้า ทว่ายังไม่ทันที่จะหายไปหมดใบหน้าของพวกเธอก็เผยรอยยิ้มบางๆให้กับเขาราวกับอยากจะขอบคุณอย่างไรอย่างนั้น

ชายหนุ่มที่เห็นก็ยิ้มให้พวกเธอเช่นเดียวกัน เขายืนมองแสงสว่างอยู่สักพักก่อนที่จะหันหลังเดินจากไป

"สมบัติสกปรกของพวกเจ้า ข้าจะใช้พวกมันเพื่อสังเวยให้กับคนที่ถูกพวกเจ้าฆ่าและทำร้าย" ไป๋ฉีขว้างแหวนมิติของหัวหน้าโจรกลับเข้าถ้ำไป แล้วจุดเปลวเพลิงสีทองโยนซ้ำเข้าไปเพื่อเผามัน ยานอวกาศของพวกโจรสลัดทั้งหมดนั้นเขาก็ทำการทุ่มพวกมันเข้ากองเพลิงโดยไม่คิดเสียดาย

"หลิงหลิง นำยานอวกาศมารับข้า"

"รับทราบเจ้าค่ะ" หลิงหลิงตอบรับคำสั่ง จากนั้นไม่นานยานอวกาศก็มาถึงพร้อมทั้งเปิดประตูรอรับผู้เป็นนาย ไป๋ฉีมองไปยังกองเพลิงสีทองขนาดมหึมาอย่างเฉยชาอยู่พักใหญ่ ก่อนจะถอนหายใจแล้วหันหลังบินเข้าไปในยาน

"พวกโจรสลัดอวกาศ! พวกเจ้าคือเป้าหมายที่ข้าจะกำจัดให้หมดสิ้น!"