ตอนที่ 6 รัฐบาลกลาง
ตุบ!
“เสร็จจนได้”
หยางเฟยพูดเบาๆ หลังจากโยนร่างสุดท้ายลงในกอง กองด้านหน้าของหยางเฟยคือกองร่างมนุษย์จำนวน 40 คน คนที่ล้อมรอบบ้านของหยางเฟยเมื่อครู่ต่างก็อยู่ตรงนี้หมด และทุกคนก็ตายหมดแล้ว เหตุผลที่หยางเฟยเอาร่างของพวกเขามารวมกันก็เพราะว่า เขา้ากำจัดร่างพวกนี้!
เขามีความรู้เื่วิทยาศาสตร์จำนวนมาก ผสมสารโน้นนิด ผสมสารนี่หน่อย เขาก็สามารถละลายร่างพวกนี้ได้แล้ว
[ติ้ง! โฮสต์พวกเขามาถึงแล้ว]
อลิสแจ้งเตื่อน
หยางเฟยไม่ตอบอลิส เขาหันมองไปทางกลุ่มรถสีดำที่กำลังขี่มาทางเขา กลุ่มรถสีดำที่กำลังขี่มาทางเขามีจำนวน 5 คัน รถทั้ง 5 คัน ขี่ตามกันแบบเป็ระเบียบมาก
ก่อนหน้านี้อลิสได้รายงานว่า ‘รัฐบาลเริ่มเคลื่อนไหวแล้ว’ และหลังจากที่อลิสรายงานได้ไม่นานรถสีดำจำนวน 5 คัน ก็มาที่นี่
เมื่อรถสีดำ 5 คันหยุดวิ่ง ก็มีคน 2 คน เดินลงจากรถคันด้านหน้าสุด คนที่เดินลงมาจากรถคือผู้หญิงรูปร่างดี 1 คน และผู้ชายรูปร่างดี 1 คน พวกเขาทั้งคู่สวมชุดสูทสีดำ
“คุณหยาง รัฐบาลกลางส่งพวกเรามาที่นี่”
ผู้หญิงสวมชุดสีดำพูด ระหว่างพูดเธอก็หันมองไปทางกองร่างที่อยู่ด้านหลังของหยางเฟย มองได้ไม่นานเธอก็มองหยางเฟยอีกครั้ง จากนั้นเธอก็พูดต่อ
“ฉันชื่อวะ-”
“หลินหวาน! อายุ 27 ปี! ส่วนสูง 168 เิเ! น้ำหนัก 50 กิโลกรัม! สถานะโสด!”
ก่อนที่หลินหววานจะพูดจบ หยางเฟยก็พูดแทรกขึ้นก่อน ข้อมูลที่เขาพูดคือข้อมูลที่อลิสแฮกมาจากฐานของมูลของประเทศจีน ต้องรู้ก่อนว่า ตอนนี้อลิสโลกอินเทอร์เน็ตทั่วโลกแล้ว การหาข้อมูลของหลินหวานมันไม่ใช่เื่ยากอะไรเลย
หลินหวานขมวดคิ้ว จากนั้นเธอก็พูดว่า
“คุณรู้ข้อมูลของฉันได้ยังไง”
“ผมไม่อยากเสียเวลา ผมจะถามตรงๆ เลยแล้วกัน ประเทศนี้อยากเป็ศัตรูกับผมงั้นเหรอ?”
หยางเฟยถามตรงๆ เขาไม่ใช่คนรักชาติอะไรขนาดนั้น ในสายตาของเขามนุษย์ที่อยู่บนโลกก็คืุ์เหมือนๆ กัน ถ้าประเทศจีนอยากเป็ศัตรูกับเขา เขาก็พร้อมเป็ศัตรูกับประเทศจีน ถ้าประเทศอเมริกาอย่างเป็ศัตรูกับเขา เขาก็พร้อมเป็ศัตรูกับอเมริกา
“แก!!”
“เงียบก่อน!!”
ผู้ชายข้างๆ หลินหวานแสดงอาการไม่พอใจอย่างชัดเจน แต่เขาก็โดนหลินหวานหยุดเอาไว้ทันที
ตอนนี้หลินหวานก็รู้สึกโมโหเหมือนกัน มันไม่เคยมีใครที่กล้าพูดจาแบบนี้ต่อหน้าเ้าหน้าที่ลับของรัฐบาล ถ้าคนข้างหน้าของเธอเป็คนธรรมดาเธอคงจับตัวเขาแบบไม่ลังเล แต่ตอนนี้คนที่อยู่ด้านหน้าของเธอไม่ใช่คนธรรมดา เขามีวิธีสร้างชิป 1 นาโนเมตร! เขาสามารถสืบข้อมูลของเธอได้! อำนาจที่หนุนหลังเขาต้องไม่ธรรมดาแน่ เธอไม่สามารถเคลื่อนไหวสุ่มสี่สุ่มห้าได้
“คุณหยาง พวกเราไม่้าเป็ศัตรูกับคุณ รัฐบาลกลางส่งพวกเรามาปกป้องคุณ ในตอนนี้รัฐบาลกลางมองว่าคุณคือคนสำคัญของประเทศ โปรดอย่าเข้าใจผิด”
หลินหวานอธิบาย
“ปกป้องงั้นเหรอ ปกป้องจากอะไร”
หยางเฟยถาม
“นั่น…”
หลินหวานพูดไม่ออก เธอควรตอบว่าปกป้องจากพวกองค์กรต่างๆ ทั้งในประเทศ และนอกประเทศ ทว่า พอมองไปยังกองมนุษย์ด้านหลังของหยางเฟย เธอก็พูดอะไรไม่ออก คนแบบหยางเฟยไม่ใช่คนที่้าการปกป้องเลย
คนที่สามารถจัดการกับทหารรับจ้าง 40 คน ได้ด้วยตัวคนเดียว ไม่ใช่คนที่้าการปกป้อง
“ฉันรู้ว่าคุณมีความสามารถ แต่ทหารรับจ้างพวกนี้เป็แค่กลุ่มขนาดเล็ก ในโลกของเรามันยังมีกลุ่มทหารรับจ้างขนาดกลาง กลุ่มทหารรับจ้างขนาดใหญ่ และกลุ่มผู้บ่มเพาะ ตอนนี้กลุ่มอำนาจทั่วโลกต่างก็้าตัวคุณ ถ้าคุณอยากมีชีวิตคุณควรยอมให้พวกเรารัฐบาลกลางปกป้อง”
หลินหวานพูดด้วยใบหน้าจริงจัง
“คุณกล้าพูดไหมว่ารัฐบาลกลางของประเทศจีนไม่้าอะไรจากผม ที่ส่งพวกคุณมาก็เพราะรัฐบาลกลาง้าให้ผมทำงานให้ พวกคุณรัฐบาลกลางต่างจากองค์กรอื่นๆ ตรงไหน”
หยางเฟยถาม
“รัฐบาลกลางต่างจากพวกองค์กรต่างๆ ถ้าคุณทำงานให้กับรัฐบาลกลาง คุณจะมีชื่อเสียงคนในประเทศจะรู้จักคุณ และคุณจะปลอดภัย ถ้าคุณทำงานให้กับรัฐบาลกลางมันก็เหมือนกับว่าคุณกลายเป็รัฐบาลกลาง เมื่อรู้ว่าคุณกลายเป็รัฐบาลกลางของประเทศจีน องค์กรต่างๆ จะเลิกยุ่งกับคุณ”
หลินหนานตอบ
“เหอ! คุณคิดว่าประเทศจีนยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกงั้นเหรอ คิดว่าประเทศจีนยิ่งใหญ่จนประเทศอื่นๆ ไม่กล้าหาเื่เหรอ ช่วยแหกตาดูความจริงหน่อย ในสายตาของประเทศขนาดเล็กและประเทศขนาดกลาง ประเทศจีนอาจยิ่งใหญ่ แต่ในสายตาของประเทศมหาอำนาจอย่าง อเมริกา หรือ รัสเซีย จีนไม่ได้ยิ่งใหญ่อะไรเลย ตอนที่ผมยังไม่ทำงานให้กับรัฐบาลจีน อเมริกา และ รัสเซีย คงรอดูอยู่เฉยๆ แต่ถ้าผมทำงานทำให้กับรัฐบาลจีนล่ะก็ อเมริกา กับ รัสเซีย คงไม่ดูอยู่เฉยๆ แน่ พวกนั้นต้องส่งนักฆ่ามาฆ่าผมแน่ๆ”
หยางเฟยพูด หยางเฟยไม่ใช่คนโง่ที่ไม่รู้อะไร ตอนนี้โลกยังไม่รวมกันเป็ 1 ถ้าเขาเข้าร่วมกับกลุ่มอำนาจที่ 1 กลุ่มอำนาจที่ 2 และกลุ่มอำนาจที่ 3 ต้องหาทางฆ่าเขาแน่ๆ
“…”
หลินหวานไม่พูดอะไรต่อ ตอนนี้เธอไม่รู้จะพูดอะไรสิ่งที่หยางเฟยพูดออกมามันคือความจริงทุกอย่าง สิ่งที่เขาพูดออกมามันถูกต้องทั้งหมด
เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่พูดอะไรออกมาอีก หยางเฟยก็พูดขึ้นว่า
“พวกคุณกลับไปเถอะ”
“คุณจะไม่เข้าร่วมกับเราใช่ไหม คุณหยางเฟย”
ชายสวมชุดสูทที่ยืนอยู่ใกล้ๆ หลินหวานเปิดปากพูด แต่น้ำเสียงของเขาไม่ใช่น้ำเสียงของคนที่กำลังถามคำถาม น้ำเสียงของเขามันเป็น้ำเสียงไม่พอใจ
หยางเฟยมองไปทางชายที่พูดขึ้น จากนั้นเขาก็พยักหน้าเพื่อบอกว่า ‘ใช่’
“น่าเสียดาย… ฆ่ามัน!!”
ชายสวมชุดสูทะโออกคำสั่ง หลังจากเขาออกคำสังกลุ่มชายชุดดำก็เล็งปืนไปทางหยางเฟย
หยางเฟยถอนหายใจเฮือกใหญ่ ครั้งที่ 2 แล้ว วันนี้มันครั้งที่ 2 แล้ว ที่เขาโดนปืนจ่อหน้า ใจจริงหยางเฟยก็ไม่อยากเป็ศัตรูกับประเทศจีน เพราะประเทศจีนคือประเทศที่เขาเติบโตขึ้นมา แต่ในเมื่อประเทศจีน้าเป็ศัตรูกับเขา เขาก็ไม่มีทางเลือก
หยางเฟยก้มหยิบปืนที่กองอยู่บนพื้น ปืนที่กองอยู่บนพื้นคือพวกของพวกทหารรับจ้าง จากนั้นก็เล็งไปทางชายสวมชุดสูทสีดำที่กำลังเล็งปืนเข้าหาตัวเขาอยู่ ตอนนี้หยางเฟยคือจอมเวทย์ระดับ 1 ปืนพกพวกนี้ไม่สามารถทำอะไรเขาได้ เขาเลยจะยืนบวกกับพวกนี้ตรงๆ แผนของเขาก็คือ ยิงปะทะตรงๆ ไม่หลบ ไม่หนี ไม่ป้องกัน
หลินหวานมองไปมาด้วยความรู้สึกลังเล เธอกำลังตัดสินใจว่าจะหยุดเื่นี้หรือว่าจะเข้าร่วมกับกลุ่มของตัวเอง และหลังจากลังเลได้ประมาณ 10 วินาที หลินหวานก็ยกปืนของเธอขึ้น ปากกระบอกปืนของเธอชี้ไปทางหยางเฟย
เมื่อเห็นว่าหลินหวานยกปืนเล็งมาทางตัวเอง หยางเฟยก็ส่ายหน้าเบาๆ เหตุผลที่เขายังไม่เปิดฉากยิงก็เป็เพราะเขาเห็นหลินหวานกำลังลังเลอยู่ เขากำลังรอให้เธอหยุดเื่นี้ แต่เธอดันเลือกทางที่ไม่ควรเลือกซะได้
หลังจากส่ายหน้าเสร็จ หยางเฟยก็ไม่รออีกต่อไปเขาเริ่มยิงทันที
ปัง!!!
202
