เมื่อฝุ่นควันจางหาย สายตาหลายพันหมื่นคู่พลันเบิกโพลงราวไข่ห่าน
พวกเขาพบเห็น กระบี่มากมายหลายหมื่นเล่มล่องลอยฉัดเฉวียนเหนือลานกว้าง
กระบี่แต่ละเล่มนั้นต่างเปล่งแสงสว่างไสว แสงหลากสีสาดส่องอาบย้อมทั่วแดนดิน
จิตสังหารเหี้ยมพวยพุ่งทะยานสูงเสียดฟ้า เจตจำนงกล้าแกร่งหาใดเปรียบ
กลิ่นอายแห่งความตายแผ่สยายปกคลุมทั่วอาณา เสียงิญญาพร่ำเพรียกร้อง
" อึก " เสียงกลืนน้ำลายคออย่างฝืดเคืองของใครหลายคน
ร่างของเหล่ายอดยุทธนั้นต่างแข็งเกร็ง มือไม้เย็นเยียบ หลายคนถึงกับหูอื้อตาลาย หลายคนถึงกับหายใจติดขัด
" นี่มันสุสานกระบี่ "
" ในบันทึกโบราณกล่าวไว้ว่า สุสานกระบี่นี้ได้กักขังจิติญญาแห่งกระบี่ที่ชั่วร้ายเอาไว้ "
" แล้วเวลานี้จิติญญาแห่งกระบี่อยู่ที่ใด "
" ผู้ใดจะรู้ "
ยอดยุทธมากมายต่างใคร่รู้เป็อย่างยิ่ง เพราะหากผิดพลาดอาจก่อให้เกิดปัญหาใหญ่ตามมา
หลายคนหาได้สนใจจิติญญาโบราณนั่น สองตาจ้องเขม็งไปที่ยอดกระบี่โบราณที่ล่องลอยกลางฟ้าดิน
ทุกคนนั้นรู้ดีว่า หากพลาดโอกาสนี้ไป อาจต้องเสียใจไปจนตาย
" มิสนแล้ว " เสียงหนึ่งดังขึ้น พร้อมกับร่างของเขาทะยานเข้าหากระบี่นับหมื่นอย่างรวดเร็ว
" ใครจะรอก็รอ ข้ามิสนเช่นกัน "
" กระบี่เล่มนั้นเป็ของข้า "
" มันเป็ของข้าต่างหาก "
และแล้วก็เกิดการต่อสู้แย่งชิง มวลยอดยุทธหลายพันหมื่นจากทั่วทุกสาระทิศ ต่างพุ่งทะยานร่างเข้ายื้อแย่งกระบี่สุดชีวิต
เพราะเท่าที่พวกเขาเห็น กระบี่โบราณเหล่านี้นั้นเป็กระบี่วิเศษ เพราะมีจิติญญา แลเจตจำนงแห่งกระบี่
อักทั้งยังเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังสังหารที่ล้นเหลือ แลราคาที่มิอาจประเมิน
ฟากฝั่งของหานลี่
หลังจากผ่านคืนวันอันโหดร้ายกับจิติญญาแห่งกระบี่
เวลานี้ร่างของเขานั้นเต็มไปด้วยรอยคมกระบี่ที่เชือดเฉือนทั่วร่าง าแเล็กใหญ่ปรากฎอยู่ทั่ว โลหิตหลั่งไหลมิขาดสาย
รายรอบร่างของชายหนุ่มกลายเป็แอ่งโลหิตของตัวเขาเอง เขานั่งนิ่งอยู่ในแอ่งโลหิตมานานนับวัน
ในห้วงจิต สองร่างเงานั่งขัดสมาธิหันหน้าเข้าหากัน ต่างปลดปล่อยคลื่นพลังบดขยี้ซึ่งกัน
ชายชราจิติญญาแห่งกระบี่แม้นจะดูดีกว่าอีกร่างหนึ่ง ที่เวลานี้ทั่วร่างนั้นเต็มไปด้วยาแ
แต่ก็ดูดีเพียงภายนอกเท่านั้น เพราะภายในของชายชรานั้นเริ่มย่อยสลายลง
" ข้ายอมรับว่าเ้ามีจิตพิสุทธิ์ที่ยอดเยี่ยม แต่ก็อย่างว่า แม้นจิตพิตพิสุทธิ์ของเ้าจะยอดเยี่ยมเพียงใด ก็คงมิอาจสู้กับคมกระบี่ของข้าได้ " ชายชราเอ่ยออกมาอย่างลำพอง
" พูดเช่นนี้เห็นทีข้าต้องสำแดงเดชแล้วกระมัง " ร่างจิตของหานลี่เอ่ยออกมา
" สำแดงเดช " ชายชราให้สงสัยเป็อย่างยิ่ง
เพราะที่มันเห็นนั้นเป็ร่างจิตที่สะบักสะบอม เต็มไปด้วยโลหิต
" นี่เป็เพียงภายนอกที่เ้าเห็น " ร่างจิตของหานลี่เอ่ยออกมา
ร่างจิตยกฝ่ามือขึ้น " วิ้ง " พลันปรากฎแสงสีขาวสว่างวาบกลางฝ่ามือ
" นี่มันอะไรกัน " ชายชราพึมพำ สองตาของเข้าจ้องมองยังฝ่ามืออย่างมิวางตา
" ไป " ร่างจิตของหานลี่ผลักฝ่ามืออกไป
" วิ้ว " พลันปรากฎลมวายุพุ่งทะยานออกอย่างรวดเร็ว
" ฟิ้ง " ลมวายุพลันกลายกลับเป็กระบี่ั์ล่องลอยกลางห้วงจิต
" วู๊มม " เจตจำนงแห่งกระบี่พร่างพรายออกทั่วห้วงจิต
เจตจำนงแห่งกระบี่แหลมคมบางเฉียบตัดผ่ามวลอากาศ กรีดกรายพุ่งทะยานออก
ชายชรามองยังกระบี่ั์ที่พุ่งเข้ามา สองตาของชายชรามองจ้องเขม็ง
พลันชายชรากลายร่างเป็กระบี่ั์ห้าสี " ฟิ้ว " กระบี่ั์ห้าสีพุ่งทะยานออกอย่างรวดเร็ว
" เคร้ง " เสียงราวกับกระบี่เหล็กแข็งกล้ากระทบกันกลางฟ้าดินดังลั่น
" เคร้ง "
เพียงพริบตาสองกระบี่ั์ปลดปล่อยเจตจำนงแห่งกระบี่ ฟาดฟันกันนับพันกระบวนท่าสังหาร
กระบี่ั์ห้าสีสั่นไหวอย่างหนัก ริ้วรอยของการปะทะปรากฎเต็มทั่วเรือนกระบี่ ทั่วเรือนกระบี่นั้นเต็มไปด้วยรอยแตกร้าว แลคมที่บิ่น
กระบี่ั์กลายเป็ลำแสงห้าสี " ฟิ้ว " กระบี่ั์ห้าสีพุ่งทะยานออกจากห้วงจิตของหานลี่อย่างรวดเร็ว
" ฟิ้ว " กระบี่ั์พุ่งทะยานตามติดอย่างรวดเร็ว
" นั่นมันอะไร "
" กระบี่ั์ "
ผู้คนที่กำลังยื้อแย่งกระบี่พลันหยุดนิ่ง มองจ้องยังกระบี่ั์อย่างมิวางวาย
สองตาของพวกเข้าเบิกโพลง มองจ้องไปยังกระบี่ั์ที่ลอยอยู่กลางฟ้าดิน
" ครืนน " เจตจำนงแห่งกระบี่แผ่กำจายออก หมายมาดสยบลำแสงห้าสี
" อ้ากก " ฝูงชนมากมายต่างส่งเสียงออกมาอย่างโหยหวน
เจตจำนงแห่งกระบี่ทะลวงเข้าทิ่มแทงเชือดเฉือนห้วงจิตของพวกเขา
" หากมิอยากตาย เร่งหนีออกจากที่นี่ " สุรเสียงทรงอำนาจดังขึ้น
" ไป " ฝูงชนเร่งทะยานร่างออกจากสุสานกระบี่อย่างรวดเร็ว
แม้จะเสียดายกระบี่วิเศษ แต่หากต้องตกตายลง ผู้คนนั้นมักเลือกเอาชีวิตรอด
" อ้ากกก " ลำแสงห้าสีะเิเสียงร้องออกมาอย่างบ้าคลั่ง
เดิมทีมัน้าหาร่างของผู้คนแลใช้ร่างนั้นสร้างชื่อเสียงของมัน แต่เวลานี้มันกำลังหนีตายอย่างน่าเวทนา
" ข้ามิยอม " มันร่ำร้องออกมา
" เ้าเป็เพียงเด็กน้อย เ้ามิคู่ควรที่จะสังหารข้า ข้าที่เป็ถึงราชันแห่งกระบี่ " มันร้องะโก้องนภา
" ราชันแห่งกระบี่ "
" ราชันแห่งกระบี่ใยจึงกลายเป็เพียงลำแสง ทั้งยังหลบหนีจากกระบี่ั์ "
ผู้คนได้แต่งุนงง ว่าเวลานี้สิ่งที่เกิดขึ้นต่อหน้าของพวกเขานั้น มันคืออะไร
กระบี่ั์นั่นคืออะไรมาจากที่ใด ลำแสงห้าสีนั่นคือสิ่งใดใยจึงพูดได้ ทั้งลำแสงห้าสียังบอกว่าตนเป็ราชันแห่งกระบี่ กลับถูกไล่ล่า
มันควรจะกลับกันมิใช่รึ เป็กระบี่ั์นั่นควรเป็ราชันแห่งกระบี่ แลลำแสงห้าสีนั่นควรเป็ปีศาจกระบี่มิใช่รึ
" เปรี้ยงงง " กระบี่ั์ะเิพลังปลดปล่อยเจตจำนงแห่งกระบี่อันแข็งกล้าออกมา
" ฟิ้วว " ร่างเงากระบี่นับหมื่นพุ่งทะยานเข้าหาลำแสงห้าสีอย่างรวดเร็ว ราวกับสายพิรุณซัดสาด
" ไม่ " ลำแสงห้าสีร้องะโออกมาอย่างบ้าคลั่ง
" วิ้ง " พลันกระบี่ที่สุสานกระบี่เปล่งแสงเรื่อเรือง
" ฟิ้ว " กระบี่ที่สุสานกระบี่พุ่งทะยานเข้าหาห่าพิรุณกระบี่อย่างรวดเร็ว
" เคร้ง "
" เคร้ง "
เสียงกระบี่เหล็กกล้าฟาดฟันดังสนั่นลั่นแดนดิน ประกายไฟวับวาบฉายออก
" ครืนน " คลื่นจากแรงปะทะพุ่งพวยทะยานออก
" อือ " หมู่ชนมากมายพลันสะท้านทั่วร่าง คล้ายกับถูกคลื่นคมกระบี่ตัดเฉือนร่างของตน
ภาพที่ตื่นตาตื่นใจปรากฎกลางฟ้าดิน เสียงกระบี่ฟาดฟันกันดังสนั่นลั่นแดนดิน
คลื่นคมกระบี่ซัดสาดออกทั่ว เจตจำนงแข็งกล้าพุ่งพวยสยบสรรพสิ่ง
" น่าเสียดายกระบี่หลายเล่มนักที่ภินท์พัง "
" แต่จะทำเช่นใดได้ "
" ข้าว่าน่าจะมีผู้าุโใช้เจตจำนงกระบี่ที่ยิ่งใหญ่ หมายสยบราชันแห่งกระบี่อยู่เป็แน่ "
" รูปการณ์ขนาดนี้เ้าเพิ่งมองออกรึ "
" เอ่อ "
" ราชันแห่งกระบี่นั่น คงเป็จิติญญากระบี่โบราณเป็แน่ หาไม่แล้วคงมิแข็งแกร่งขนาดนี้ "
" ทั้งยังสามารถบังคับกระบี่แท้จริงได้นับพันเล่มได้ "
" จิติญญาแห่งกระบี่โบราณนี้หากเข้าสิงสู่ยังร่างของคนธรรมดาสามัญก็ดีไป "
" แต่หากมันเข้าสิ่งสู่ยังร่างของยอดยุทธที่เก่งกาจ ข้ามิอยากจะคิดถึงสิ่งที่ตามมา "
ผู้คนมากมายต่างพยักหน้าช้าๆ พวกเขาเชื่อว่าสิ่งที่ชายชราพูดออกมานั้นเป็จริงทุกประการ
12K
