หิมะยังตก แต่เมืองนี้ไม่เหมือนเดิม อีกแล้ว
---
ข่าวลือเื่ “เงา” เงียบลง
ไม่ใช่เพราะคนลืม แต่เพราะไม่มีใครกล้าพูด
ความเงียบ…คือการรอฟัน
ทรัซยืนอยู่บนหลังคา มองสมาคมนักล่า
ไฟในอาคารยังสว่าง เสียงหัวเราะยังดัง
เหล้าน้ำชาก็ยังไหล เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
> “เมืองนี้ไม่ได้เลว แต่มันไม่มีกรง” เรกัลป์เอ่ย
“และสัตว์ที่ไม่มีกรง จะกัดทุกอย่างที่ขยับ” ทรัซตอบ
ภายในห้องพัก โต๊ะไม้ถูกเคลียร์จนโล่ง
ทรัซวางสิ่งของสามอย่างลงไป
1. แผ่นผ้าเปื้อนเืจากนักล่าที่ตาย
2. เหรียญภารกิจของสมาคม
3. มีดสั้นเงา
“ข้าคิดผิด” ทรัซพูดช้าๆ “ข้าเชื่อว่า ‘การปรากฏตัว’ จะพอ”
> “แต่ชื่อของเ้า…กลายเป็อาวุธ”
ทรัซพยักหน้า “เพราะมันไม่มีเ้าของ”
คืนนั้น
มีชายคนหนึ่งถูกเรียกไปพบ “เงา”
ไม่ใช่ในตรอก ไม่ใช่บนหลังคา
แต่ใน ห้องเก็บเอกสารของสมาคมนักล่า
ชายคนนั้นชื่อ เออร์วิน เสมียนภารกิจระดับล่าง
ไม่ใช่นักสู้ ไม่ใช่นักล่า แต่เป็คนที่ “จัดลำดับงาน”
ไฟดับ ประตูถูกปิด และเงาก็อยู่ตรงหน้า
“อย่าฆ่าข้า!” เออร์วินทรุด “ข้าทำตามคำสั่ง!”
“ของใคร” เสียงทรัซนิ่ง
“ข้า…ไม่รู้ชื่อ พวกเขาจ่ายให้ข้าปรับภารกิจ”
“ให้เด็กใหม่รับงานอันตราย แล้วมีคนรอเก็บของต่อ!”
ทรัซหลับตา นี่ไม่ใช่เื่ของนักล่า
แต่มันคือ โครงสร้าง
“ข้าจะไม่ฆ่าเ้า” ทรัซกล่าว
เออร์วินเงยหน้า น้ำตาไหล
“แต่เ้าจะทำงานให้ข้า”
ทรัซวางมีดเงาลงบนโต๊ะ
ปลายมีดจรดเอกสาร
“ั้แ่คืนนี้ ภารกิจทุกชิ้นที่ผ่านมือเ้า ต้องมี ‘ตราเงา’ ”
“ตะ…ตราอะไร?” เออร์วินสั่น
“ภารกิจที่โกง”
“ภารกิจล่อเหยื่อ”
“ภารกิจที่คน ‘ไม่ควรตาย’”
“เ้าจะรู้ และข้าจะรู้”
เออร์วินกลืนน้ำลาย “ถ้าข้าปฏิเสธ?”
เงาขยับ ผนังด้านหลังแตกร้าว
“ข้าจะไม่ฆ่าเ้า แต่โลกจะไม่เหลือที่ให้เ้าอยู่”
เมื่อประตูเปิด เออร์วินเดินออกมา
ขาอ่อน แต่ยังมีชีวิต
> “นี่ไม่ใช่การลอบสังหาร” เรกัลป์กล่าว “นี่คือการฝังราก”
ทรัซพยักหน้า “เงาต้องมีฟัน แต่ฟันต้องรู้ว่าจะกัดใคร”
รุ่งเช้า
สมาคมนักล่ามีประกาศใหม่
> ภารกิจบางประเภทถูกระงับชั่วคราว
มีการตรวจสอบย้อนหลัง
ไม่มีชื่อ ไม่มีเหตุผล แต่ทุกคนรู้ว่ามีบางอย่าง “เปลี่ยน”
และในมุมหนึ่งของเมือง ชายแก่ในตรอก เป็คนเดียวกับที่เรกัลป์เคยเตือน
ยิ้มบางๆ “เด็กคนนี้…ไม่ได้ฆ่าแบบคนโง่”
คืนนั้น
ทรัซเขียนกฎข้อที่สอง
> เงาไม่ลงมือพร่ำเพรื่อ
เงาลงมือผ่านระบบ
และเงาจะคุมมือที่ถือมีด
เขาไม่รู้เลยว่าจากคืนนี้ไป
ชื่อของเขาจะเริ่มถูกจดจำไม่ใช่ในฐานะ “ผี”
แต่ในฐานะ สิ่งที่ทำให้ผู้มีอำนาจ…นอนไม่หลับ
---