ซาโตชิ จอมปราชญ์บ้าหลุดโลก

    ลูกแก้วสื่อสารของไอกะ

    หลังจากผมคุยกับพวกเซกิ โนริมาจิ และ เอมิเลียแล้ว ผมก็เดินกลับไปยังที่พักของผม โดยมี ยัยริเอะ ยืนถือกล่องพัสดุ ที่ส่งมาให้ผมเป็นใบที่สองอยู่


    ยัย ริเอะ คงเซ็นรับของแล้ว แต่ที่มายืนรอผมอยู่นี่ทำให้ผมอึ้งไปเลย
    " นี่ พัสดุของเธอน่ะ เจ้าเด็กแสบ " ผู้วิเศษ ริเอะ รีบวางกล่องพัสดุของผมลงบนพื้นให้ผมมาหยิบเอาไปเอง *-* น่าตีจริงๆ
    ผมรีบแกะกล่องพัสดุ พบว่ามันเป็นลูกแก้วติดต่อสื่อสาร ซึ่งมีจดหมายแนบมาด้วย
    เนื้อหาในจดหมายคือ ฉัน ไอกะนะ ซาโต้ ฉันได้แนบสมุดวิธีใช้ ซึ่งเป็นคู่มือในการติดต่อสื่อสารกันระหว่างเราสองคนมาด้วย ฝึกใช้ให้ดีๆละ เราจะได้คุยกันสองต่อสอง ลงท้ายชื่อ รักนะจุ๊บจุ๊บ องค์หญิงไอกะ
    ไอกะ เป็นห่วงผมขนาดนี้เลยเหรอ *-* หุ หุ ก็เป็นแฟนกันแล้วนี่นา
    ผมกลับเข้ามาในห้องที่มี ยัยริเอะ ช่วยเก็บเสื้อผ้าให้ผมแล้ว
    " ยัยริเอะ มาทำอะไรกับเสื้อผ้าของฉัน "
    " ฉันรุ้ว่านายจะออกเดินทางไปแข่งไง เจ้าเด็กแสบ ฉันเลยช่วยเก็บเสื้อผ้าของนายให้ยังไงล่ะ " ผู้วิเศษ ริเอะ ยังคงตั้งหน้าตั้งตา เก็บเสื้อผ้าให้ผม
    " เดี๋ยวผมจัดการเองได้ครับ " ผมกล่าวกับผู้วิเศษ ริเอะ ก่อนเธอจะหยิบกางเกงในของผมขึ้นมา
    " โห ใหญ่จริง นายใส่ไซด์ใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอ "
    ผมรีบชิงกางเกงในของผมจากมือของผู้วิเศษ ริเอะ มาด้วยความเขินอาย แล้วรีบกล่าวว่า
    " ผมจัดการเองได้น่า ไม่ใช่เด็กๆแล้ว "
    " ถ้างั้นก็ตามใจแล้วกัน " ผู้วิเศษ ริเอะ ปล่อยถุงเสื้อผ้าของผมลง และเดินตรงเข้าไปในห้องอาบน้ำ เพื่อจะอาบน้ำ
    " อย่าแอบดู ละซาโต้ "
    ซ่า ซ่า ซ่า
    แล้วยัย ริเอะ ก็เข้าไปอาบน้ำ อย่างสบายใจเฉิบ ถึงแม้เราจะคุ้นเคยกันดีแล้ว แต่ผมไม่คิดว่าเธอจะกล้าขนาดนี้
    ใครจะมีสมาธิจัดกระเป๋า เสื้อผ้าในขณะที่มีผู้หญิงสาวสวย กำลังอาบน้ำอยู่ใกล้ๆกัน แบบนี้ต้องไปแอบดู
    ..............................เจ้าจะบ้าเหรอ ทำแบบนี้เดี๋ยวก็โดนจับได้หรอก.........................เทพธิดาอินฟีเรียกล่าวเตือน
    " ไม่ต้องห่วงน่าท่านเทพ "
    ผมค่อยๆย่อง ค่อยๆย่องไป ที่หน้าประตู แล้วแอบมองลอดรูเล็กๆไป ผมเห็นร่องหน้าอกของยัย ริเอะ อยู่วับๆแวมๆ แต่ไม่ทันไรผมก็ถูกแปรงสีฟันจิ้มตา
    " โอ๊ย " ผู้วิเศษ ริเอะ เหมือนรู้ทันว่าผมต้องมาแอบดูที่รูข้างประตูนี้ เธอจึงเตรียม แปรงสีฟัน ขนาดไซด์ ไม่ใหญ่มาก มาเพื่อแกล้งผม
    โธ่เอ๊ย อีกแค่นิดเดียวจะเห็นแล้วแท้ๆ ไม่น่าโดนจับได้ไวขนาดนี้เลย
    ผู้วิเศษ ริเอะ นุ่งผ้าขนหนูผืนเดียวแล้วเปิดประตูออกมา
    " ฉันบอกแล้วไงว่าห้ามแอบดูน่ะ นี่ต้องโทษตัวเธอเองนะ ถ้าตาเป็นอะไร "
    ผมหน้าแดงเรื่อ เมื่อเห็น สรีระ ร่างกายของผู้วิเศษ ริเอะ ยัย ริเอะ นี่ หุ่นสวนยจริงๆเลย สมแล้วที่เป็นสาวสวย กำลังโต ผิดกับนิสัยที่ชอบใช้กำลัง
    นะจังงัง ผมโดนเวทย์บทนี้เป็นครั้งที่สามแล้ว ทำให้ตัวแข็งค้างอย่างทำอะไรไม่ได้ และผู้วิเศษ ริเอะ ก็ เข้าไปอาบน้ำต่อ
    ครึ่งชั่วโมงต่อมา........
    ยัยริเอะ ใส่เสื้อผ้า เป็นชุดลำลอง สีแดง ออกมาจากห้องอาบน้ำ และเดินออกไปชอปปิ้ง โดยไม่หันเหลียวมองผมเลย แล้วเธอก็พูดขึ้นมาก่อนจะปิดประตูว่า
    " ฉันจะออกไปชอปปิ้ง หน่อยน่ะ นายจะเอาอะไรไหม " เป็นการหันหลังพูด แม้แต่หน้าผมเธอก็ไม่มอง
    " เอา โค้ก ซีโร่ 1.95ลิตร 1ขวดนะ ขอฝากด้วยยัยริเอะ " 
    " อืม " แล้วผู้วิเศษ ริเอะ ก็ปิดประตูดังปั้ง โดยเธอลืมคลายเวทย์นะจังงังให้ผมอีกแล้ว ผมยืนแข็งค้างราวกับรูปปั้น
    6 ชั่วโมงหลังจากนั้น........
    ก็อกๆ ก็อกๆ มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น ผมพยายามหันหัวเท่าที่ทำได้
    กร็อบ โอ๊ยเจ็บ คอผมเกือบหัก เมื่อพยายามหันหน้าไปทางประตู
    " นี่ฉัน เอมิเลีย เอง ซาโต้ อยู่ไหม "
    " อยู่ๆ เปิดประตูเข้ามาเลย "
    แอ๊ด
    เอมิเลียเปิดประตูเข้ามาข้างใน เป็นเวลาที่เวทย์ นะจังงัง หมดฤทธิ์พอดี ผมร่างทรุดฮวบไปทับร่างของเอมิเลียทันที หน้าของพวกเรา อยู่ในระดับที่หายใจรดกัน มือผมไปจับอะไรที่มันนุ่มๆ อยู่เต็มสองมือ
    " อ๊ายยยยย เพี๊ยะ " เอมิเลีย ตบหน้าผมเข้าเต็มแรงที่ผมไปจับหน้าอกของเธอ เธอทำหน้าแดงอย่างเอียงอาย และเมื่อเธอรู้สึกตัว จากสภาพ รีแอคชั่น เธอก็กล่าวว่า
    " ขอโทษ นะ ซาโต้ เจ็บไหม " เอมิเลียเอามือขวามาลูบหน้าผม ที่เป็นรอยมือตบเต็มห้านิ้ว
    " ต้องถามว่า เป็นอะไรไหมต่างหาก เจ็บนะมันเจ็บอยู่แล้ว " ผมพูดแบบหยอกเล่น
    " เธอถูกเวทย์ นะจังงัง ของ เซนเซย์ ริเอะ อีกแล้วเหรอ นี่ไปทำอะไรมาอีกล่ะ " เอมิเลียถามอย่าง งงๆ
    " ก็แค่เรื่องนิดหน่อยนะ อย่าสนใจเลย"
    " อืม"
    แล้วพวกเราก็ช่วยกันจัดกระเป๋าเสื้อผ้า เพื่อเตรียมการออกเดินทาง 


     

    คล้ายกับเรื่องซาโตชิ จอมปราชญ์บ้าหลุดโลก ที่คุณอ่าน