ย้ายร่างไปโลกนารูโตะและ​สาวๆยอมศิโรราบ​

เล่มที่4

เวลาผ่านไปครึ่งเดือนแล้วนับตั้งแต่โอบิโตะเปลี่ยนคุชินะให้กลายเป็นของเล่นทางเพศของเขา

ในช่วงเวลานั้น โอบิโตะใช้คาถาคามาอิสังหารสมาชิกตระกูลอุจิฮะหลายคนที่ออกไปทำภารกิจนอกหมู่บ้านโคโนฮะ โดยมีเป้าหมายคือเนตรเนตรวงแหวนของพวกเขา

เป็นที่ทราบกันดีว่า อุจิฮะ อิซึนะ ได้มอบเนตรเนตรวงแหวนกระจกเงา (Mangekyou Sharingan) ของเธอให้กับอุจิฮะ มาดาระ ก่อนที่เธอจะเสียชีวิต

น่าเสียดายที่โอบิโตะไม่มีพี่น้อง ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถปลูกถ่ายเนตรเนตรวงแหวนกระจกเงาของน้องชายเหมือนที่มาดาระ อุจิฮะทำได้ เพื่อยกระดับเนตรเนตรวงแหวนกระจกเงาของตนเองเป็นเนตรเนตรวงแหวนกระจกเงาอมตะ

สายตาของฉันเริ่มแย่ลงแล้ว!

ในช่วงที่เก้าหางอาละวาด โอบิโตะจงใจหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้าโดยตรงกับมินาโตะ นามิคาเซะ เพื่อรักษาพลังของเนตรมางเคียวชาริงกันเอาไว้ อย่างไรก็ตาม แม้จะทำเช่นนั้น พลังของเนตรมางเคียวชาริงกันก็ค่อยๆ ลดลง และทุกส่วนที่ใช้ไปก็มีประสิทธิภาพลดลงเรื่อยๆ

แบบนี้ไม่ได้ ถ้าฉันตาบอด ฉันจะทำอะไรไม่ได้เลย มันไม่ดีเท่าเนตรวงแหวนสามโทมเดิมของฉันเลย

ขณะที่โอบิโตะกำลังไล่ล่าเหล่าโจนินตระกูลอุจิฮะอยู่นอกโคโนฮะ ไวท์เซ็ตสึที่ตามหลังมาก็อุทานออกมาอย่างเกินจริงว่า "โอ้ ไม่นะ ดูเหมือนสถานการณ์ของท่านโอบิโตะจะไม่ดีนัก ท่านโอบิโตะ ทำไมท่านไม่ยอมให้ข้าเข้าไปสิงร่างท่านล่ะ? ด้วยพลังชีวิตจากวิชาไม้ของข้าที่หล่อเลี้ยงท่าน พลังเนตรเนตรวงแหวนกระจกเงาของท่านก็จะไม่มีวันหมด"

โอบิโตะจ้องมองเขาอย่างลึกซึ้ง แม้ว่าเขาจะตาบอด เขาก็จะไม่ยอมให้ไวท์เซ็ตสึเข้ามาครอบงำเขาเด็ดขาด ในเรื่องต้นฉบับ แบล็คเซ็ตสึใช้ไวท์เซ็ตสึเป็นสื่อกลางในการโจมตีโอบิโตะโดยตรงและควบคุมการกระทำของเขา!

ในขณะนั้น เงาใต้ฝ่าเท้าของเขายืดและหดตัวอย่างไม่เป็นระเบียบ จนในที่สุดก็ก่อตัวเป็นใบหน้าที่ชั่วร้ายและเจ้าเล่ห์ ต่างจากก่อนหน้านี้ ใบหน้านี้ดูเคร่งขรึมขึ้นเล็กน้อย

“เจอซึนาเดะแล้วหรือยัง?” โอบิโตะถามด้วยน้ำเสียงสงบและมั่นคง เขารู้ว่าใบหน้านั้นเป็นของใคร คนที่ทิ้งร่องรอยไว้ในใจเขา—แบล็คเซ็ตสึ

แบล็คเซ็ตสึเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดช้าๆ ว่า "ได้ระบุตำแหน่งโดยประมาณแล้ว อย่างไรก็ตาม สถานการณ์ของคุณดูไม่ค่อยดีนัก ดวงตาของคุณ..."

โอบิโตะขมวดคิ้วและพูดแทรกขึ้นว่า "ไม่ต้องห่วง ฉันมีวิธีแก้ปัญหานี้ ส่วนนายก็คอยจับตาดูความเคลื่อนไหวของแสงอุษาให้ดี"

ใบหน้าอันมืดมิดของแบล็คเซ็ตสึเผยรอยยิ้มที่มีความหมาย: "แน่นอน แต่คุณควรไปที่แสงอุษาโดยเร็วที่สุด หากคุณล่าช้าไปกว่านี้ แสงอุษาอาจหลุดพ้นจากการควบคุมของเรา"

โอบิโตะพยักหน้า จากนั้นก็เปลี่ยนเรื่องกะทันหัน: "นอกจากนี้ อย่าลืมสังเกตความคิดที่เปลี่ยนไปของนางาโตะด้วย ฉันสงสัยว่าการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้อาจส่งผลกระทบที่ไม่คาดคิดต่อแผนการของเรา"

แบล็คเซ็ตสึหยุดชั่วครู่ แล้วจึงเข้าใจสิ่งที่โอบิโตะหมายถึง: "หมายความว่า... นากาโตะอาจกลายเป็นพลังที่ควบคุมไม่ได้งั้นเหรอ?"

โอบิโตะไม่ตอบ แต่จ้องมองไปไกลๆ อย่างครุ่นคิด สายตาของเขาราวกับจะทะลุผ่านต้นไม้ ราวกับพยายามมองทะลุผ่านชั้นหมอก เพื่อไปถึงอนาคตที่ถูกปกคลุมด้วยใยแห่งโชคชะตาที่พวกเขาถักทอขึ้นมา

ในที่สุดแบล็คเซ็ตสึก็พูดว่า "เวลาเหลือน้อยแล้ว เราต้องเร่งมือ เราปล่อยให้เหตุการณ์ไม่คาดฝันมาขัดขวางแผนของเราไม่ได้"

"เอาล่ะ ไปทำธุระของตัวเองซะ" เมื่อได้ยินคำสั่งของโอบิโตะ แบล็คเซ็ตสึก็ค่อยๆมุดลงไปในดิน

โอบิโตะจ้องมองแบล็คเซ็ตสึที่ขุดลงไปใต้ดินอย่างพิจารณา เขารู้ว่าเขาต้องระมัดระวังจิ้งจอกเฒ่าที่เจ้าเล่ห์และทรยศที่สุดตัวนี้อยู่ตลอดเวลา

สายตาของเขาหวนกลับไปจ้องมองศพของโจนินอุจิฮะอีกครั้ง ความสนใจของเขาถูกดึงดูดไปยังดวงตาคู่ที่ไร้ประกาย

โอบิโตะไม่มีเจตนาที่จะปล่อยของที่ได้มานี้ไป แม้ว่าเขาจะไม่กล้านำไปปลูกถ่ายลงบนร่างกายของตัวเอง แต่เขาก็รู้ว่าการเก็บมันไว้จะเป็นประโยชน์!

โอบิโตะครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะซ่อนตัวอยู่ในพุ่มไม้ รอสักพักจนแน่ใจว่าไม่มีนินจาคนอื่นอยู่ใกล้ๆ จึงลงมือปฏิบัติการอย่างรวดเร็ว

เขาหยิบมีดเล็ก ๆ ออกมา ใบมีดส่องประกายเย็นยะเยือกในแสงแดด

โอบิโตะค่อยๆ กรีดเปลือกตาและเนื้อเยื่อรอบเบ้าตาของโจนินอุจิฮะอย่างระมัดระวังเพื่อลดปริมาณเลือดที่ไหลออกมา

จากนั้น เขาใช้ปลายมีดงัดเนื้อเยื่อเกี่ยวพันของลูกตาออก และค่อยๆ แยกลูกตาออกจากตัวมัน

ไม่นาน โอบิโตะก็ควักลูกตาออกมาสองข้างและวางมันพร้อมกับแกนกลางลงบนผ้าที่เตรียมไว้ เขามองดูสิ่งที่ได้มาด้วยความพึงพอใจ แววตาแห่งความตื่นเต้นฉายแววแวบบนใบหน้าที่เย็นชาของเขา

ต่อมาก็เกิดปัญหาเรื่องการผนึก โชคดีที่เขามีภรรยาของอาจารย์ชื่อคุชินะ ผู้เชี่ยวชาญด้านเทคนิคการผนึก หลังจากที่เขาเปลี่ยนคุชินะให้กลายเป็นของเล่นทางเพศ เขาก็ได้เรียนรู้เทคนิคการผนึกส่วนใหญ่ของเธอและมีความเข้าใจอย่างลึกซึ้ง หนึ่งในนั้นเรียกว่า "เทคนิคการผนึกเศษซากร่างกาย" ซึ่งมีประโยชน์มาก มันสามารถผนึกแขนขาที่ถูกตัดขาด ชิ้นส่วนที่แตกหัก และแม้กระทั่งอวัยวะภายในไว้ในม้วนกระดาษได้!

เมื่อคิดเช่นนั้น โอบิโตะจึงรีบหยิบม้วนคาถาผนึกที่เขาได้รับจากคุชินะออกมาจากกระเป๋า

เขาเอาเนตรเนตรวงแหวนวางไว้ตรงกลางม้วนกระดาษ แล้วท่องคาถาที่ไม่ชัดเจน

ขณะที่เขากำลังขยับตัว อักษรรูนที่ซับซ้อนก็ปรากฏขึ้นบนพื้นผิวของม้วนคัมภีร์

"เทคนิคการผนึกซากศพ - ผนึก!"

โอบิโตะร้องเสียงเบาและทำท่าประสานมืออย่างรวดเร็ว ในชั่วพริบตา ม้วนคัมภีร์ก็ม้วนตัวขึ้นโดยอัตโนมัติ ผนึกเนตรเนตรวงแหวนไว้ภายในอย่างสมบูรณ์แบบ

โอบิโตะถอนหายใจโล่งอกหลังจากผนึกคาถาสำเร็จ เขามองดูม้วนคัมภีร์ในมือด้วยความพึงพอใจ

เมื่อมองดูเนตรวงแหวนสามโทโมะทั้งแปดคู่ที่เขาสะสมมาตลอดช่วงเวลานี้ เขาก็ตระหนักว่าถึงแม้เขาจะไม่สามารถดูดซับพลังของพวกมันได้ แต่เขาก็ยังสามารถมอบพวกมันให้แก่ผู้ใต้บังคับบัญชาเพื่อเพิ่มพูนความแข็งแกร่งได้

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้โอบิโตะไม่มีเวลามาคอยกังวลเรื่องเนตรเนตรวงแหวนที่เขาได้มาอย่างยากลำบากนั้น

หลังจากเก็บม้วนกระดาษแล้ว เขาก็เอื้อมมือไปปิดตาที่ปวดตุบๆ ของเขา

ไม่ เราไม่อาจรอช้าได้อีกต่อไป เราต้องออกเดินทางทันทีเพื่อตามหาผู้เชี่ยวชาญทางการแพทย์ที่เก่งที่สุดในโลกนินจา นั่นก็คือ สึนาเดะ เซ็นจู