กู้ซุนหนี่มีสามีทหาร (มี E-book)

หลังจากหยางตงได้รับฟังเรื่องราวเกี่ยวกับบ้านใหม่รั้วบ้านใหม่ รวมทั้งการเพาะปลูกพืชบนที่ดินใหม่และที่ดินเก่าหยางตงก็พูดขึ้นมาว่า

“เสียดายที่ไม่ได้เห็นการเติบโตของพืชเหล่านั้น”

กู้ซุนหนี่ได้ยินอย่างนั้นแล้วเธอก็ดีใจที่เธอเก็บเกี่ยวผลผลิตที่เธอปลูกไว้ในมิติของเธอบางส่วน

กู้ซุนหนี่ถามหยางตง “พี่หยางตงอยากเห็นผลผลิตเหล่านั้นไหมคะ”

หยางตงตอบทันทีว่า “ครับ”

กู้ซุนหนี่จึงพาหยางตงเข้าไปในห้องครัวปล่อยให้หยางลี่นั่งเล่นรอในห้องโถงต่อไป

“ลี่ลี่ รอแม่อยู่ตรงนี้ก่อนนะ แม่จะพาพ่อไปยกแตงโมมาให้ลี่ลี่กินด้วยกันพร้อมพ่อด้วย”

หยางลี่ได้ยินอย่างนั้นก็พยักหน้าตอบตกลงทันที “ค่ะแม่”

หยางตงและกู้ซุนหนี่เดินเข้าไปในห้องครัวพร้อมกัน ระหว่างทางเดินกู้ซุนหนี่กล่าวบอกหยางตง

“สามีรอสักครู่นะคะ ฉันจะหยิบผลผลิตของบ้านเราออกมาให้พี่หยางตงดูค่ะ”

หยางตงพยักหน้าและตอบ “ครับ ผมจะรอดู”

เมื่อไปถึงห้องครัวแล้วกู้ซุนหนี่ก็หยิบพืชทุกชนิดและแตงโมที่เธอปลูกออกมาต่อหน้าต่อตาหยางตง

หยางตงตกใจมากที่อยู่ๆ ก็มีผักหลายชนิด และแตงโมออกมาจากกลางอากาศหยางตงเรียกชื่อพืชผักแต่ละชนิดที่วางเรียงกันอยู่บนพื้นโต๊ะในห้องครัว

“ผักบุ้ง ผักชี ผักกวางตุ้ง ผักกาดขาว หัวไชเท้า ดูสดใหม่ และใบลำต้นอวบบอิ่มมาก เหมือนเพิ่งเก็บออกมาจากแปลงผักเลย ส่วนแตงโมก็ลูกใหญ่มากลูกนี้น่าจะหนักราวๆ 2 ชั่ง (2 กิโลกรัม)ได้”

กู้ซุนหนี่ยิ้มอย่างภูมิใจกับผลผลิตทางการเกษตรที่เธอปลูกมันด้วยของตนเอง

หยางตงที่เห็นท่าทางอย่างนั้นของกู้ซุนหนี่แล้วเขาก็เอ่ยปากชมกู้ซุนหนี่ทันทีว่า

“ภรรยาเก่งมากครับ”

กู้ซุนหนี่ยิ้มรับและหยิบมีดมาผ่าแตงโมแล้วเธอก็หั่นเป็นชิ้นเล็กๆ

“พี่หยางตงรอสักครู่เดี๋ยวฉันจะผ่าแตงโมให้พี่ลองกินดูว่าเนื้อภายในและชิมรสชาติของมันด้วย”

หยางตอบรับทันที “ครับ สามีจะรอชิมดู”

หยางตงหยิบแตงโมชิ้นเล็กที่กู้ซุนหนี่ผ่าออกมาให้ลองชิมดูก่อน

“เนื้อแดงมาก ดูฉ่ำน้ำ น่าจะหวานนะครับ”

หยางตงกัดเนื้อแตงโมชิ้นนั้นเข้าปากเขาไปในทันที

“ภรรยาหวานมากครับ”

หยางตงเคี้ยวไปและส่่งสายตาหวานเยิ้มให้กู้ซุนหนี่

กู้ซุนหนี่ได้ยินคำพูดและสายตาหวานเยิ้มอย่างหลงใหลของหยางตงแล้วเธอก็ได้แต่หน้าแดงยิ้ม เอียงอาย และหลบสายตาของหยางตง

หยางตงเห็นท่าทางอย่างนั้นของกู้ซุนหนี่แล้วเขาก็เข้าไปจูบปากกู้ซุนหนี่แล้วหยางตงจับด้านหลังท้ายทอยของกู้ซุนหนี่เพื่อให้เขาจูบเธอได้อย่างถนัดและไม่ให้เธอหลบจูบของเขา หยางตงพยายามเปิดปากของเธอออกเขาจะได้สอดแทรกลิ้นของเขาไปหาลิ้นของเธอ

กู้ซุนหนี่ค่อนข้างตกใจที่หยางตงจูบเธอในห้องครัว

กู้ซุนหนี่กลัวว่าหยางลี่จะเดินมาเห็นว่าพ่อแม่จูบกันอยู่เพราะเด็กไม่ควรเห็นพฤติกรรมทางเพศนี้

กู้ซุนหนี่จึงร้องห้ามหยางตงทันทีแม้ว่าเธอจะชอบจูบนี้ของเขามากก็ตาม

“อย่า”

หยางตงสบโอกาสอันเหมาะนี้แล้วเขาก็สอดลิ้นเข้าไปในโพรงปากของกู้ซุนหนี่ทันที

หยางตงคิดว่าริมฝีปากกู้ซุนหนี่นอกจากนุ่มนิ่มแล้วยังหวานอีกด้วย

"โอ้ ริมฝีปากของภรรยานุ่มนิ่มมาก และจูบภรรยาหวานมากเลย"

หยางตงไล่ต้อนลิ้นเล็กของกู้ซุนหนี่อย่างหยอกล้อ

"โอ้ดีจริง ที่เราได้กวาดต้อนลิ้นเล็กๆ ของภรรยา"

กู้ซุนหนี่ก็คิดในใจเช่นเดียวกับหยางตงว่า

“สามีจูบเก่งมาก จูบนี้หวานมาก ชอบจัง”

กู้ซุนหนี่เคลิบเคลิ้มไปกับรสจูบของหยางตง แม้ว่าในภพก่อนเธอจะเคยกอดจูบแฟนหนุ่มมาบ้าง แต่รสชาติและความรู้สึกนี้ไม่เหมือนกันเลย

“ครั้งนี้มันดีมาก ฉันชอบจูบของหยางตง”

หยางตงจูบกู้ซุนหนี่ไปสักพักก็หยุดลงเพราะกลัวเธอขาดอากาศหายใจ

"ไม่อยากหยุดจูบภรรยาเลยแต่ดูเหมือนว่าเราจะจูบภรรยานานเกินไปแล้วหรือเปล่านะงั้นเราหยุดจูบภรรยาไว้เพียงเท่านี้ก็แล้วกันนะ ไว้ยังมีโอกาสหน้าอีกเรายังมีเวลาอยู่กับภรรยาอีกหลายวัน ฝากไว้ก่อนนะครับภรรยา"

กู้ซุนหนี่ไม่ได้รับรู้เลยว่า หยางตงฝากจูบกับเธอไว้ก่อนแต่ถ้าเธอรู้แล้วเธอก็คงตอบกลับเขาไปทันทีว่า อย่าลืมรีบมาเอาจูบนี้กลับคืนไปด้วยนะคะ

กู้ซุนหนี่เมื่อปากของเธอเป็นอิสระแล้วเธอก็ตีหยางตงไป 2-3 ที แก้อาการเขินอาย และพูดว่า

“พี่หยางตงบ้า”

หยางตงได้เห็นและได้ยินอย่างนั้นแล้วเขาก็ตอบกู้ซุนหนี่กลับไปว่า

“ภรรยาหวานมาก หวานเหมือนแตงโมเลย”

กู้ซุนหนี่ผ่าแตงโมเสร็จ แล้วหยางตงก็ยกจานใส่แตงโมออกมาจากห้องครัวอย่างอารมณ์ดีโดยมีกู้ซุนหนี่เดินตามหลังหยางตงออกมาด้วยอาการขวยเขินสามีของเธอ

หยางลี่มองเห็นหยางตงยกจานแตงโมออกมาจากห้องครัวแล้วเธอก็ร้องทักหยางตงทันที“พ่อ ลี่ลี่อยากกินแตงโม”

หยางตงยกจานแตงโมไว้หน้าหยางลี่

"ได้ครับ เดี๋ยวพวกเราจะได้กินแตงโมที่หวานอร่อยนี้ด้วยกัน"

"เย้ เย้"

"แตงโมอร่อยมากค่ะ พ่อ"

"ถ้าแตงโมอร่อยแล้วลุกก็กินเยอะๆ ได้เลยนะคะ"

"ค่ะแม่"

กู้ซุนหนี่เดินตามมาติดๆแล้วพวกเขาทั้งสามคนก็กินแตงโมด้วยกันอย่างเอร็ดอร่อยจนหมดจาน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 45 พาหยางลี่เดินตลาด

คล้ายกับเรื่องกู้ซุนหนี่มีสามีทหาร (มี E-book) ที่คุณอ่าน

กู้ซุนหนี่มีสามีทหาร (มี E-book)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 45 พาหยางลี่เดินตลาด

คล้ายกับเรื่องกู้ซุนหนี่มีสามีทหาร (มี E-book) ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้