แค้นนี้ต้องจับละเลงหอย 18+

แค้นนี้ต้องล้างด้วย sex! | SS 2

| 75 |

ฉันไม่ใช่ขี้แพ้

        "เราเลิกกันเถอะโจ" เสียงใสๆ ของพรีมบอกเลิกไอ้โจทันทีที่เธอเห็นว่าไอ้โจเดินเข้าห้องเรียนมาแล้ว

        นักเรียนคนอื่นที่นั่งอยู่ในห้องก็หันไปมองทั้งสองคนเป็นสายตาเดียวกันทันที ไอ้โจที่ได้ยินพรีมบอกเลิกทันแบบนั้นก็ยืนนิ่งไปสักพัก ก่อนที่จับขยับมือมาจับที่ข้อมือพรีมไว้ แล้วพยายามจะดึงพรีมออกไปคุยกันที่อื่น แต่พรีมก็สะบัดแขนจนมือไอ้โจหลุดออกไป

        "ปล่อยนะ" พรีมพูดขึ้น

        "นี่มันอะไรกัน ถ้าจะพูดเรื่องนี้ก็ไปคุยกันข้างนอก" ไอ้โจพูดขึ้น พร้อมกับขยับมือมาจับข้อมือพรีมไว้อีกครั้ง แต่ครั้งนี้พรีมขยับตัวออกมาจากมัน 

        "ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับนายต่อแล้ว ฉันมีเรื่องจะคุยกับนายแค่นี้" พรีมพูดย้ำเสียงแข็ง

        "โจไม่เลิกไง นี่มันอะไรกัน ทำไมอยู่ดีพรีมถึงเป็นแบบนี้" ไอ้โจพูดขึ้นมาบ้าง

        "ฉันก็เป็นแบบนี้มาตั้งนานแล้ว พอแค่นี้เถอะฉันไม่อยากคุยกับนาแล้ว นายจะไม่เลิกก็เรื่องของนาย แต่ต่อจากนี้เราไม่ได้เป็นอะไรกันแล้ว อย่ามายุ่งกับฉันอีก" พรีมพูดขึ้นก่อนที่เธอจะเดินกลับมานั่งที่เก้าอีกของเธอ ทุกสายตาที่จ้องมองไปที่ทั้งคู่ก็หลบตาทันทีที่ไอ้โจหันมองตามพรีมมา 

        ปัง!!! เสียงถังขยะกระเด็นไปกระทบกับกำแพงดังขึ้นตามแรงเตะของไอ้โจ จากนั้นมันก็เดินออกจากห้องเรียนไป แล้วหลังจากนั้นมันก็ไม่กลับมาที่ห้องเรียนอีกเลย จนมาถึงช่วงเรียนภาคบ่ายไอ้โจมันถึงกลับมาที่ห้องเรียน แต่ท่าทางของมันก็ยังคงดูอารมณ์ไม่ดีแบบสุดๆ มันคงจะไม่เข้าใจสินะว่าทำไมพรีมถึงทำกับมันแบบนั้น 

        "เฮ้ย!!" พอหมดคาบเรียนวิชาสุดท้าย ไอ้โจก็เดินมาหาผมทันที พร้อมกับแตะมาที่เก้าอี้ที่ผมนั่งอยู่แล้วพูด

        "มีอะไร" ผมหันไปถามมันทันที 

        "มีอะไรงั้นหรอ ตามมาอย่าให้ต้องพูดเยอะ" ไอ้โจตอบกลับมาจากนั้นมันก็เดินออกจากห้องเรียนไป ผมที่คิดไว้อยู่แล้วว่ามันจะต้องเป็นแบบนี้แน่ สุดท้ายแล้วมันก็ต้องมาลงเรื่องที่พรีมบอกเลิกมันที่ผม แต่ว่าผมเตรียมแผนรับมือมันไว้แล้ว 

        ผมเดินตามไอ้โจจนมาถึงหลังโรงยิม ที่ประจำที่เมื่อก่อนมันและลูกน้องมันอีก 3 ตัว ชอบลากผมมารุมกระทืบที่นี่ ทันทีที่ผมเดินตามมันเข้ามา ไอ้โจก็หันกลับมาหาผมทันที มันจับมาที่คอเสื้อผมก่อนที่จะเหวี่ยงตัวผมเข้าไปติดกับกำแพง 

        "วันนี้กูหงุดหงิดสุดๆ เลยว่ะไอ้อ่อน" ไอ้โจพูดขึ้นพร้อมกับต่อยมาที่ผมเต็มแรง 

        ตุบ!!! พอสิ้นเสียงไอ้จอก็ล้มลงไปที่พื้นทันที เพราะว่าในจังหวะที่มันกำลังจะต่อยมาที่ท้องผม ผมยกขาขึ้นมาแล้วถีบไปที่กลางอกมันเต็มแรง 

        "ไอ้อ่อน มึงกล้าถีบกูหรอ" ไอ้โจพูดขึ้นพร้อมกับค่อยๆ ลุกขึ้นมา 

        "กูไม่ยอมให้มึงทำกูไปตลอดหรอกนะ" ผมตอบมันไป พร้อมกับขยับมือมาดันหน้าอกตรงที่ผมเอาเส้นผมมันติดกับเทปแล้วแปะไว้ให้แน่นขึ้น เพื่อให้มั่นใจว่ามันจะไม่หลุดออกมา 

        "ฮึ! กูคงใจดีกับมึงไปใช่ไหมช่วงนี้" ไอ้โจพูด 

        พอสิ้นเสียงมันพูดจบมันก็ก้าวเท้าเข้ามาพร้อมกับแย็บขวานำมาหนึ่งหมัด ผมที่เห็นแบบนั้นก็โยกหลบ ไอ้โจที่เห็นว่าผมหลบได้ก็แย็บขวากลับมาอย่างไวหลังจากที่ดึงหมัดกลับไป ผมที่เห็นแบบนั้นก็โยกหลบอีกครั้ง จากนั้นไอ้โจก็ต่อยหมัดซ้ายตรงมาทันที ผมที่รู้อยู่แล้วว่ามันจะต่อยหมัดตรงมาจากการอ่านความคิดมัน ก็โยกตัวหลบแล้วต่อยหมัดฮุกขวาสวนไปเต็มแรง แต่ไอ้โจที่ไวกว่ามากก็ขยับฟุตเวิร์คหลบแล้วถอยตัวไปหลัง 

        "ใช้ได้นี่หว่าไอ้อ่อน แต่มึงก็ยังเป็นแค่ไอ้อ่อนอยู่ดี" ไอ้โจพูด

        จากนั้นมันแย็บซ้ายมาที่หน้าผมอีกครั้ง ผมที่รู้อยู่แล้วก็โยกหลบ ตุบ!! แต่ในระหว่างที่โยกหลบไป หมดตรงของมันก็พุ่งเข้ามากระแทกหน้าผมเต็มแรง โดยที่ผมยังไม่ได้ยินเสียงความคิดของมันเลยด้วยซ้ำ ตัวผมเซไปข้างหลังตามแรงต่อยของมันทันทีแต่ผมก็ยังตั้งหลักทันไม่ล้มลงไป ก่อนที่จะฟุตเวิร์คถอยไปข้างหลังพร้อมกับกำลังจะตั้งการ์ดขึ้นมาใหม่ 

        ตุบ!! แต่หมัดแย็บของไอ้โจก็พุ่งมาเข้าที่การ์ดผมอย่างจัง แถมหมัดแย็บของมันหนักพอๆ กับหมัดตรงเมื่อครู่เลย สวบ!!! ไอ้โจปล่อยหมัดฮุกเล็งมาที่หน้าผมทันทีที่การ์ดผมแตกออก แต่รอบนี้ผมโยกหลบหมัดฮุกของมันทัน มันเลยต่อยลมเข้าไปเต็มๆ แต่ทว่าไอ้โจมันก็กดแขนข้างที่ปล่อยหมัดฮุกเมื่อครู่ลงมาค้ำคอผมไว้ แล้วต่อยหมัดอีกข้างเข้ามาที่หน้าผมเต็มแรง ตับ!!!!! จนตัวผมเซไปตามหมัดแล้วล้มลงไปที่พื้น 

        "นี่มันไม่ใช่บนเวที ไม่มีกติกาหรอกนะไอ้อ่อน ลุกขึ้นมาซิ กูกำลังมันเลย" ไอ้โจพูดขึ้นพร้อมกับลดการ์ดลง 

        "ฮ่าส์ ฮ่าห์" ผมลุกขึ้นมาพร้อมกับหายใจหอบๆ ไปด้วย ก่อนจะเช็ดเลือดที่ไหลออกมาจากปาก ผมรู้อยู่แล้วว่ามันเก่ง แต่ไม่คิดว่าจะเก่งขนาดนี้ หมัดหนักๆ ของมันว่าน่ากลัวแล้ว แต่ความเร็วของมันนี่สิน่ากลัวกว่าเยอะเลย ถึงฟังความคิดมันทันแต่ก็หลบไม่ทันอยู่ดี 

        "ถ้ามึงไม่เข้ามากูจะเข้าไปแล้วนะ" ไอ้โจพูด 

        จากนั้นมันก็พุ่งเข้ามาหาผมอีกครั้งทันที พร้อมกับปล่อยหมัดแย็บออกมา ผมเลยจะตั้งการ์ดรับแล้วต่อยสวยมันไป หมัดแย็บที่มันปล่อยมาก็ถูกมันดึงกลับไปก่อนที่จะถึงการ์ดผม แล้วเปลี่ยนเป็นหมัดตรงที่พุ่งเข้ามาแทนในตอนที่ผมเปิดการ์ดออกเพราะจะต่อยสวนทันไป ตับ!!!!! หมัดตรงกระแทกเข้าเต็มหน้าผมอีกครั้ง 

        ผมเกร็งตัวรับหมดตรงนั้นเต็มแรงเพราะรู้ว่ายังไงก็หลบไม่พ้นแน่น ก่อนจะเตะสวนมันไปที่สีข้างเต็มแรง แต่ทว่าไอ้ชนก็ลงการ์ดลงมากันไว้ จนหน้าแข้งผมเข้าไปกระแทกกับศอกมันเต็มแรง จากนั้นไอ้โจก็ต่อยหมัดฮุกมาอีกครั้งเข้าที่หน้าผมอย่างจัง และวินาทีที่หมัดมันเข้ามากระแทกหน้าผม ผมก็รู้ได้ในทันทีเลยว่าตอนนี้ผมไม่มีทางเอาชนะมันได้เลย จากที่จะใช้พลังอ่านความคิดมันแล้วโจมตีเข้าไปที่จุดอ่อนที่ขาของมัน อย่าว่าแต่โจมตีจุดอ่อนเลย แค่ต่อยมันสักหมัดผมยังทำไม่ได้เลยด้วยซ้ำ 

        ตัวผมเอนไปตามแรงหมัดของมันทันที จนเซไปจนจะถึงพื้น แต่ว่าหมัดฮุกอีกข้างของมันก็ต่อยงัดผมขึ้นมาเซไปอีกฝั่ง จากนั้นหมัดฮุกของมันก็ต่อยงัดผมกลับขึ้นมาจนเซกลับมาฝั่งเดิมอีกครั้ง ตามด้วยหมัดฮุกอีกข้างที่กำลังจะต่อยงัดหน้าผมขึ้นมา นี่ผมกำลังโดนเดมซี่โรลอยู่สินะ ไอ้โจมันโยกตัวไปโยกตัวมาจนผมไม่รู้เลยว่าตอนนี้ตัวมันอยู่ตรงไหน กว่าจะรู้ตัวหมัดมันก็เข้ามากระแทกหน้าแล้ว 

        แต่ในระหว่างที่หมัดไอ้โจจะมากระแทกเข้าที่หน้าผม ก็มีเรียวขาบางของผู้หญิงคนหนึ่งมายันหยุดหมัดนั้นไว้ พร้อมกับร่างบางของเธอที่กระโดดลอยขึ้นมากลางอากาศเหมือนกับกำลังบินอยู่ แล้วบิดตัวเกลียวเตะไปที่หน้าไอ้โจ แต่ไอ้โจมันก็หลบได้พร้อมกับถอยหลังไป 

        "อะไรของเธอเนี่ย" ไอ้โจพูดขึ้น

        "ถ้านายจะทำเขาต่อ นายก็ต้องมาสู้กับฉันก่อน" เสียงของผู้หญิงคนนั้นดังขึ้น แต่ผมที่โดนต่อยเข้าไปหลายหมัด ก็มึนหัวจนตาลายไปหมดเลยไม่รู้ว่าเลยว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร 

        "ฉันไม่สู้กับผู้หญิงหรอกนะ ถ้าเธออยากช่วยมันฉันพอแค่นี้ก็ได้" ไอ้โจพูดขึ้นก่อนที่มันจะเดินไปหยิบกระเป๋า แล้วเดินจากตรงนี้ไป 

        "ไท.....ไทม์ ไทม์" เสียงของผู้หญิงที่มาช่วยไว้ดังขึ้นอีกครั้ง ผมที่ตื่นขึ้นมาก็ค่อยๆ ลืมตามองไปที่เธอ ก็ได้เห็นว่าคนที่มาช่วยผมไว้ คือเจน 

        "เจนหรอ อ่าส์ นี่ฉันหมดสติไปนานแค่ไหน" ผมพูดชื่อเธอขึ้นมาด้วยความตกใจ จนเจ็บแผลที่ปากไปหมด

        "ประมาณ 2 วินาทีได้ ลุกไหวไหม" เจนตอบกลับมาพร้อมกับยื่นมือบางมาที่หน้าผม

        ผมได้แต่เงยหน้าหน้าขึ้นมามองหน้าเธอ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะแสงอาทิตย์รำไรในช่วงเย็นที่ตกมากระทบใบหน้าเธออ่อนๆ หรือเปล่า หรืออาจเป็นเพราะสายลมอ่อนที่พัดผ่านร่างบางของเธอจนเส้นผมสลวยของเธอปลิวไสวไปตามสายลม หรืออาจจะเป็นเพราะลูกเตะของเธอเมื่อครู่ที่ช่วยผมไว้ได้ ที่ทำให้หัวใจของผมมันเต้นแรงขึ้นมาแบบนี้

-โปรดติดตามตอนต่อไป | สวัสดีวันฟ้าใสเขียน-

ถ้าชอบเรื่อง แค้นนี้ต้องล้างด้วย sex!

โปรดกดถูกใจหรือคอมเมนต์เพื่อเป็นกำลังใจให้ไรต์

และกดติดตามเพื่ออ่านตอนใหม่ได้เร็วก่อนใคร