คุณอาขา อย่าดุหนูเลยนะ (จบแล้ว)

บทที่ 5 ทำงานบนรถ + ไอนั่นมัน... 

“อาตินไม่ไปทำงานหรือไงคะ”

รษาถามย้ำเมื่อเขาที่อาสามาส่งอย่างเคย วันนี้ไม่เพียงแค่ทำหน้าที่มาส่งเอาเฉย ๆ แต่นี่ก็เลยเวลามาหลายนาทีแล้ว

ที่อาตินยังอยู่ตรงนี้ จอดรถนิ่งไม่ยอมขยับไปสักที

และไม่ยอมให้ฉันลงจากรถด้วย

“อาก็ทำอยู่นี่ไง” อาตินว่า แต่ยังไม่คลายกอดออกจากฉัน

“นี่เหรองานของอา” 

อาตินไม่ตอบแต่ดันชูไอแพดโชว์ให้คนเพิ่งเป็๲เมียเขาหมาด ๆ เมื่อคืนให้ดู

“อาก็ไปทำที่ออฟฟิศอาสิ”

“งานอาทำที่ไหนก็ได้ หนูไม่เข้าใจโลกยุคดิจิทัลเหรอคะ” อาตินขโมยจูบทั้งที่ตัวเองยังพูดไม่จบ

ช่วยไม่ได้รษาอยากทำตัวน่ารักทำไม

ดูตาแป๋ว ๆ ที่จ้องมองหน้าเขานี่สิ

จูบอีกสักทีดีไหมเนี่ย

“รษาไม่เล่นนะคะ” ฉันผลักเขาออกเมื่อเห็นว่าอาตินยื่นหน้าจะเข้ามาจุ๊บอีกแล้ว

๻ั้๹แ๻่เมื่อคืนเขาไม่ยอมห่างรษาเลยสักนิด คำว่าเมียฉันมอบให้เขาไปเต็มรักเต็มร่อง

เมื่อคืนที่เราพร่ำบอกรักทั้งคำพูดและการกระทำกันแทบจะทั้งคืน

เขาย้ำคำรักไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง

ยังจะไม่พอใจอีกหรือไง

แถมนี่ยังในรั้วมหาวิทยาลัยอีก จะมาจูบเจิบกันอะไรตรงนี้กัน

ต่อเขาและฉันจะอยู่ในรถส่วนตัวที่ปิดด้วยฟิล์มมืด ๆ ก็เถอะ

“รษาต้องไปเรียนแล้ว อาตินก็รีบไปทำงานได้แล้วค่ะ สายแล้วนี่”

ฉันพลิกนาฬิกาบนข้อมือ ก่อนจะชี้ให้เขาดู

“ไม่อยากให้ไปเลย คิดถึง”

“คิดถึงอะไรคะ เมื่อคืน…รษาก็อยู่ด้วยทั้งคืนแล้วไง” ว่าไปก็กัดปากตัวเองพูดไปด้วยความเคอะเขิน

“ทั้งคืนก็ยังไม่พอ รษาโดดเรียนดีไหมคะ”

“อาติน!” ฉันทำเสียงดุ

“เมียแค่คนเดียว อาเลี้ยงได้อยู่แล้ว”

“อย่าดื้อได้ไหมคะ รษาต้องไปแล้ว เพื่อนตามแล้วค่ะ” ฉันจ้องมองโทรศัพท์มือถือที่ตอนนี้มันรันข้อความของเพื่อน ๆ ขึ้นมาไม่หยุด

“หึ!” คนแก่ทำหน้ามู่ทู่อย่างไม่พอใจ

“เรียนเสร็จเดี๋ยวรษาชดเชยให้ โอเคนะ” 

ฉันจูบอาตินด้วยความอ้อยอิ่ง และยิ้มอย่างเอาใจคนตรงหน้า ที่ตอนนี้กำลังทำตัวเป็๲คนแก่แสนงอน

“ไปนะคะ จุ๊บ” ฉันจุ๊บลาเขาอีกครั้งก่อนจะรีบร้อนออกจากรถเพราะกลัวจะไม่ทัน

แต่เสียงสั่นครืนและหน้าจอมือถือของฉันก็สว่างวาบขึ้นมาอีกครั้ง

ครืดด

-Safe sent a text-

รษาถึงไหนแล้ว

สายตาจ้องไปยังยัยตัวเล็กของเขาที่รีบวิ่งออกไปยังตึกเรียน รอยยิ้มจางบนหน้าอาตินหุบลงแทบจะทันที เมื่อคนที่วิ่งตีคู่พร้อมกับรษาเป็๲ไอ้บ้านั่น

ไอเซฟ