เสียงหัวใจที่เต้นระรัวและรุนแรงในหน้าอก ไม่ใช่เพราะเหน็ดเหนื่อยจากการออกกำลังกายบนเครื่องลู่วิ่งไฟฟ้า ทว่ามันเกิดจากความรู้สึกสังหรณ์ใจแปลกๆ ราวกับมีสายตาคมกริบคู่หนึ่งกำลังเฝ้ามองเธอมาจากมุมมืดของยิมแห่งนี้
รดาพยายามทำตัวให้ยุ่งวุ่นวายที่สุดเพื่อเบนความสนใจของตนเองออกจากความโศกเศร้าเื่คดีฆาตกรรมของเมทินี เธอตัดสินใจมาออกกำลังกายที่ฟิตเนสคลับระดับพรีเมียมใกล้หมู่บ้าน หญิงสาววิ่งบนลู่วิ่งจนหยาดเหงื่อไหลโซมกายจนเสื้อยืดเปียกชุ่ม ทว่าเสียงคลื่นลมทะเลและความเย็นเยียบของอ่างน้ำสีเืกลับยังคงตามหลอกหลอนสะท้อนก้องอยู่ในหัวสมองของเธอไม่ยอมหยุดหย่อน หลังจากวิ่งเสร็จด้วยร่างกายที่ล้าแรง รดาจึงเดินลากฝีเท้าก้าวเอื่อยๆ เข้าไปยังโถงทางเดินด้านหลังห้องโยคะส่วนตัวที่เงียบสงบและปราศจากผู้คนเพื่อหวังจะหลบพักผ่อนและทำจิตใจให้สงบลงบ้าง
ทว่าในวินาทีที่เธอกำลังจะผลักประตูเข้าไป ร่างสูงใหญ่กำยำอันคุ้นตาของชายหนุ่มคนหนึ่งก็ก้าวเข้ามาขวางหน้าไว้
"กวิน..." รดาอุทานแ่เบา ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความใอย่างรุนแรง
กวินยืนอยู่ตรงนั้นในชุดสปอร์ตเกรย์รัดรูปเน้นมัดกล้ามหน้าอกและต้นขาแข็งแรง เสน่ห์อันดิบเถื่อนและหน้าตาหล่อเหลาของเขาช่างสะดุดตาเกินกว่าจะเป็คนธรรมดา ชายหนุ่มส่งรอยยิ้มละมุนที่แฝงไปด้วยความมั่นใจเย้ายวนใจอันตรายมาให้เธอ
"ใขนาดนั้นเลยเหรอครับรดา?" กวินถามเสียงทุ้มต่ำ เขาขยับก้าวเข้ามาประชิดตัวรดาบีบบังคับให้เธอถอยหลังเข้าไปในห้องซ้อมโยคะส่วนตัวที่ปิดไฟมืด ก่อนจะกดปิดประตูลงกลอนล็อกอย่างเงียบเชียบ
"กวินคะ! คุณตามฉันมาถึงที่นี่ได้ยังไง และสมัครเข้ามาเป็เทรนเนอร์ที่นี่ทำไม!" รดาถามด้วยน้ำเสียงสั่นสะท้านพยายามคุมโทนเสียงไม่ให้ดังเล็ดลอดออกไปข้างนอก "ฉันบอกคุณแล้วไงว่าเื่ของเรามันจบลงแล้ว และมันคือความผิดพลาด!"
"สำหรับคุณอาจจะใช่... แต่สำหรับผม มันเพิ่งเริ่มต้นต่างหาก" กวินก้าวเข้ามาประชิดตัวจนหน้าอกแกร่งของเขาเบียดชิดเนินอกอุ่นของเธอ แววตาคมกริบคู่นั้นจับจ้องมองริมฝีปากอิ่มของรดาอย่างเปิดเผยตัณหา "ผมบอกแล้วไงครับว่าผมไม่สามารถลืมััหวานๆ ของคุณได้ และผมรู้ว่าคุณเองก็โหยหาผม... อย่าหลอกตัวเองเลยรดา ความเ็าของสามีคุณมันทำให้คุณเหี่ยวเฉา แต่ผม... จะคอยชโลมน้ำหวานให้กุหลาบของคุณสั่นสะท้านเองครับ"
"หยุดนะกวิน..." รดาเอ่ยปากปฏิเสธทว่าน้ำเสียงกลับขาดห้วงและสั่นระริก เธอพ่ายแพ้ต่อสายตาคุกคามอันเย้ายวนใจของเด็กหนุ่มรุ่นน้องอย่างสิ้นเชิง ยิ่งในยามที่ใจเธอแตกสลายและระแวงว่าสามีเป็ชู้กับเพื่อนรักที่เพิ่งตาย ความอบอุ่นที่กวินเสนอตัวเข้ามาชโลมใจจึงกลายเป็สิ่งล่อลวงที่ยากจะหักห้ามใจ
"เย็นนี้... ไปหาผมที่ห้องนะครับ ผมอยากกอดคุณ อยากช่วยแบ่งเบาความโศกเศร้าในใจคุณ" กวินกระซิบเสียงหวานปลอบประโลม มือหนาอุ่นลูบไล้แก้มใสเบาๆ
รดาเบือนหน้าหนีแต่น้ำตาไหลหยดลงบนมือกวิน เธอสะอื้นแ่เบาด้วยความอ่อนแอทางอารมณ์ที่ปะทุจนกักเก็บไม่อยู่ ความอ้างว้าง ความโดดเดี่ยว และกิเลสตัณหาต้องห้ามผลักดันให้เธอพยักหน้าตอบตกลงในที่สุด
---
คอนโดมิเนียมหรูชั้นสูงใจกลางเมืองหลวง ทัศนียภาพภายนอกกระจกบานใหญ่เผยให้เห็นแสงไฟระยิบระยับของกรุงเทพมหานครยามเย็น ทว่าบรรยากาศภายในห้องนอนโทนสีเทาดำของกวินกลับเงียบสงบและมืดสลัว
รดานั่งกอดเข่าอยู่บนเตียงหนานุ่ม น้ำตาไหลพรากไม่หยุดหย่อน สะอื้นจนตัวโยนด้วยความโศกเศร้าและรู้สึกผิดบาปต่อการตายของเมทินี
"ฉันคิดถึงเม... ฉันไม่เชื่อว่าเมจะฆ่าตัวตายกวิน" รดาพึมพำเสียงสะอื้น "ทำไมชีวิตฉันต้องมาเจออะไรแบบนี้ สามีก็ทำตัวมีลับลมคมในจนฉันระแวงไปหมด ฉันไม่เหลือใครแล้ว..."
กวินขยับกายขึ้นมาบนเตียง ดึงร่างบางอวบอัดของรดาเข้ามาโอบกอดไว้แน่นในอ้อมอกแกร่งอุ่นร้อนของเขา ชายหนุ่มลูบไล้แผ่นหลังและไหล่บางปลอบประโลมอย่างอ่อนโยน ััอบอุ่นและเสียงหัวใจเต้นเป็จังหวะหนักแน่นของกวินช่วยปัดเป่าความหนาวเหน็บในใจรดาออกไปทีละน้อย
"คุณยังมีผมนะรดา... ผมจะอยู่เคียงข้างคุณเอง" กวินกระซิบเสียงละมุน
รดาเงยหน้ามองใบหน้าหล่อเหลาเปี่ยมเสน่ห์ของชู้รักหนุ่ม แววตาคมปลาบที่จ้องมองมานั้นแฝงไปด้วยความอ่อนโยนปนความใคร่ร้อนแรง รดาโหยหาอ้อมกอดที่อบอุ่นและััที่ซื่อสัตย์มานานเกินไป ความเสียใจปนประชดโชคชะตาทำให้รดาเป็ฝ่ายโน้มคอกวินลงมาบดจูบเรียวปากหยักลึกของเขาเป็ฝ่ายเริ่มต้นรุกรานก่อนในครั้งนี้
จูบของรดาเต็มไปด้วยความอัดอั้น ความโกรธแค้น และตัณหาที่ปะทุขึ้น กวินตอบรับอย่างเร่าร้อนบดเบียดเรียวปากอุ่นชื้นตักตวงความหวานปนคราบน้ำตาจากเรียวปากอิ่มของรดาอย่างดุเดือด ปลายลิ้นร้อนแทรกทะลวงเกี่ยวรัดรึงลิ้นเล็กหยอกเย้าจนรดาครางหอบสะท้าน กวินสอดมือเข้าไปใต้เสื้อผ้าของรดารูดรั้งออกอย่างรวดเร็วสลัดเสื้อผ้าทิ้งลงข้างเตียงจนทั้งสองเปลือยเปล่าเผชิญหน้ากัน
กวินก้มลงไซ้ซอกคอขาวระหง ลากลิ้นร้อนโลมเลียต่ำลงมาที่ปทุมถันอวบอิ่มทั้งสองข้าง ยอดปทุมถันสีชมพูชูชันสู้มือเมื่อกวินใช้ฝ่ามือหนาบีบคลึงเค้นคลึงอย่างมันมือ เขาก้มลงยอดอกดูดดึงกระตุ้นอารมณ์จนรดาแอ่นกายขึ้นครางเสียงกระเส่าชวนซ่านสยิว
"กวิน... อ๊า... ตรงนั้น..."
กวินเลื่อนกายต่ำลงมา แยกเรียวขาคู่สวยอ้าออกกว้างช้าๆ เผยให้เห็นรอยแยกกุหลาบงามสีระเรื่ออุ่นชื้นที่ชุ่มฉ่ำไปด้วยหยาดน้ำหวานใสเยิ้ม กวินใช้ลิ้นร้อนละเลงไล้ปุ่มกระสัน้าก่อนจะกดลิ้นสอดแทรกเลียเข้าร่องรักอุ่นร้อนอย่างหนักหน่วง รดาบิดกายเร่า สองมือขยุ้มผ้าปูที่นอนแน่นสะโพกมนร่อนรับััเสียวซ่านจนตัวเกร็ง
"กวิน... ไม่ไหวแล้ว... ได้โปรด ยัดเข้ามาที..." รดาร้องขอเสียงหลง แววตาเยิ้มหยาดเต็มไปด้วยความกระสันอยาก
กวินขยับกายขึ้นมาทาบทับ กุมแก่นกายใหญ่โตหนาปูดโปนร้อนผ่าวจ่อเข้าปากทางรักเปียกชื้น ชายหนุ่มสบตากับรดานิ่งก่อนจะกดสะโพกสอบส่งตัวตนอันเข้มแข็งและยาวใหญ่เข้าไปในช่องทางรักที่คับแน่นอุ่นร้อนรวดเดียวจนสุดความยาว
*สวบ!*
"อ๊า!... กวิน!" รดากรีดร้องเสียงหลง ใบหน้าหวานเหยเกด้วยความจุกเสียวแน่นขนัด แก่นกายั์ขยายเบียดรัดส่วนลึกตอดรัดตัวตนของเขาแ่า กวินขยับสะโพกสอบตอกย้ำกระแทกกระทั้นเข้าออกรัวเร็วรุนแรงตามอารมณ์ดิบป่าเถื่อน
*พั่บ! พั่บ! พั่บ!*
"โอ้ว... รดา... คุณแน่นเหลือเกิน เสียวชะมัด..." กวินครางต่ำเสียงพร่ามัว กอดรัดร่างบางไว้แน่นขณะโหมสะโพกกระแทกตัวตนสอดประสานลึกซึ้ง
รดาโยกสะโพกรับัักระแทกกระทั้นอย่างบ้าคลั่ง ััอุ่นร้อนของแก่นกายช่วยกลบความเศร้าโศกจากการตายของเพื่อนและความกังวลใจเื่สามีจนหมดสิ้น ในนาทีนี้มีเพียงตัณหาและการเอาตัวรอดจากความหนาวเหน็บ รดาครางกระเส่าร้องขอจังหวะที่แรงขึ้น ยิ่งกวินซอยสะโพกบดเบียดส่วนหัวบานปูดโปนเข้าชนจุดกระสันด้านในลึกๆ เธอยิ่งรู้สึกเหมือนสมองะเิเป็จลน์
"แรงอีก... กวิน... แรงอีกค่ะ อ๊า!"
กวินยึดเอวบางไว้มั่น กระหน่ำซอยสะโพกสอดใส่แก่นกายร้อนทะลวงเข้าใส่ร่องสวาทตอดรัดถี่รัวอย่างดุดัน รสรักที่เจือไปด้วยคราบน้ำตาและความเศร้าโศกช่างเร่าร้อนและบีบคั้นอารมณ์จนถึงขีดสุด กวินคำรามลั่นสลัดจังหวะสุดท้ายกระแทกย้ำตัวตนลึกสุดใจแช่ค้างไว้ ปลดปล่อยหยาดน้ำสวาทร้อนผ่าวขาวข้นฉีดพุ่งเข้าใส่ช่องทางรักของรดาจนเต็มล้นตื้นตันขมิบรับหยาดน้ำรักตึงเครียด
ทั้งสองนอนกอดกันกลมกลืนหอบหายใจรดต้นคอกันในความมืด รดาซบหน้ากับอกแกร่ง ปล่อยให้น้ำตาไหลรินออกมาอีกครั้งในความเงียบสงบหลังพายุรักสงบลง
---
ในเวลาเดียวกัน ตัดภาพไปยังบ้านพักริมทะเลหัวหิน
วิญญูยืนสูบบุหรี่อยู่ริมระเบียงแคบๆ ของสถานีตำรวจ สภ.หัวหิน ท่ามกลางความมืดมิดของราตรีกาลและลมทะเลที่พัดกระโชกแรง สายตาคมกริบของอดีตนายตำรวจจ้องมองฝ่าความมืดออกไปทางผืนน้ำทะเลอันดำสนิทเบื้องหน้า ควันยาสูบสีเทาจางๆ ลอยม้วนตัวไปตามแรงลมก่อนจะสูญสลายหายไปในอากาศอย่างรวดเร็ว คล้ายกับร่องรอยของความจริงที่ใครบางคนพยายามเป่าให้เลือนหาย ในมือหยาบกร้านของเขาถือเอกสารสำคัญแผ่นหนึ่งที่เพิ่งได้รับมาจากสายสืบตำรวจเก่าผู้ยังหลงเหลืออุดมการณ์ความยุติธรรมอยู่บ้าง เอกสารฉบับนี้คือบันทึกประวัติการใช้สายโทรศัพท์เข้าและออกทั้งหมดในคืนเกิดเหตุฆาตกรรมของเมทินี
นิ้วเรียวยาวของวิญญูไล้กวาดไปตามรายการตัวเลขบันทึกสายโทรศัพท์ และในวินาทีนั้นเอง แววตาของเขาก็ต้องเบิกตาโพลงด้วยความใอย่างรุนแรงเมื่อพบพยานหลักฐานชิ้นสำคัญที่เชื่อมโยงตรงสู่ผู้มีอำนาจ
รายการการติดต่อโทรเข้าออกระบุเอาไว้อย่างชัดเจนว่า ใน่เวลาประมาณสี่ทุ่มของคืนเกิดเหตุอันน่าสยดสยอง เมทินีได้พูดคุยโทรศัพท์กับ **'อัครินทร์'** พี่ชายแท้ๆ ของเขาที่เป็ผู้พิพากษาศาลชั้นผู้ใหญ่ นานถึง 22 นาทีเต็ม และนั่นคือสายการติดต่อสุดท้ายที่มีการเชื่อมต่อกับเครื่องของเธอ ก่อนที่โทรศัพท์มือถือส่วนตัวของเธอจะถูกปิดเครื่องเงียบหายไป และร่างของเธอกลายเป็ศพนอนแช่อยู่ในอ่างอาบน้ำเวลาต่อมา
แต่นั่นยังไม่ใช่ความน่าสะพรึงกลัวทั้งหมดที่ถูกจดบันทึกไว้...
วิญญูไล่นิ้วดูรายการสถิติการติดต่อย้อนหลังใน่หนึ่งสัปดาห์ก่อนเกิดเหตุ และพบเบอร์โทรศัพท์ปริศนาอีกเบอร์หนึ่งที่มีการโทรติดต่อเข้าออกกับเมทินีแทบทุกวัน วันละหลายรอบ และเมื่อเขาส่งเบอร์นี้ให้สายสืบหน่วยเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อใช้ระบบสืบค้นข้อมูลพิกัดจีพีเอสและชื่อผู้จดทะเบียนซิมการ์ด ข้อมูลดิบที่ถูกส่งกลับมาทางหน้าจอแท็บเล็ตก็ทำให้วิญญูรู้สึกเย็นะเืแล่นริ้วขึ้นมาจับขั้วหัวใจ
เบอร์โทรศัพท์มือถือปริศนาเบอร์นั้น ถูกจดทะเบียนใช้อย่างเป็ทางการภายใต้ชื่อของ... **'กวิน'**
วิญญูลดมือที่ถือแผ่นกระดาษลงช้าๆ ปล่อยมวนบุหรี่ร่วงหล่นลงสู่พื้นปูน แววตาคมกริบฉายแววระแวดระวังและสับสนปนหวาดเกรงอย่างที่สุด คดีการตายของเมทินีไม่ได้เป็เพียงการฆ่าตัวตายหรือเื่ชู้สาวธรรมดาเสียแล้ว แต่มันคือโครงข่ายใยแมงมุมที่โยงใยไปสู่ความสัมพันธ์ลับสามเส้าระหว่างพี่ชายร่วมสายเืของเขา เมทินี และเด็กหนุ่มปริศนาที่ชื่อกวิน... เด็กหนุ่มรุ่นน้องที่เป็ชู้รักคนใหม่และกำลังคลุกคลีล่วงเกินอยู่ข้างกายพี่สะใภ้อย่างรดาในตอนนี้!
เกมการสืบสวนและกระชากหน้ากากฆาตกรตัวจริงเริ่มทวีความสลับซับซ้อนและแฝงอันตรายถึงชีวิตยิ่งขึ้น และวิญญูเริ่มตระหนักดีด้วยใจระทึกว่า... พี่สะใภ้แสนดีของเขากำลังนอนทอดกายอยู่เคียงคู่กับงูพิษร้ายที่อาจเป็ผู้ชักใยสมคบคิดอยู่เื้ัคดีฆาตกรรมสีเืครั้งนี้โดยไม่รู้ตัวเลยสักนิด!