ซึจิมิ ผจญภัยหลุดโลกแฟนตาซี

ซึจิมิ เดินในงานเกมส์ใหญ่เคียงคู่กับชาล็อต พวกเขาสองคนเดินซื้อ กาชาในเกมส์มาเปิดสุ่มเป็นจำนวนมาก ก่อนที่ซึจิมิจะชวน ชาล็อตไปกินข้าวเย็นกัน

ซึจิมิ ซื้อหนังสือ คู่มือ สองเล่ม ที่วางขายอยู่ใกล้จะหมดเกลี้ยงแล้วเล่มหนึ่งเป็นเนื้อหาเกี่ยวกับบอส อีกเล่มเป็นรายละเอียดของสถานที่ต่างๆที่มีมอนอยู่ และแนะนำวิธีการเล่น
ชาล็อต จูงซึจิมิ ไปกินข้าวในร้านอาหารแห่งหนึ่งในตัวห้าง โดยสั่ง ปูผัดผงกระหรี่ กับปลากระพงนึ่ีงมะนาวมากินกัน ระหว่างที่ ชาล็อตกำลังกินอยู่นั้น ซึจิมิ ก็หยิบเอาหนังสือ แนะนำบอสมาแกะออก ข้างในมี รหัสไอเทมแรร์ ที่จะให้สำหรับผู้โชคดี 10 ท่านเท่านั้น
1.คือ แหวนเพิ่ม exp 2เท่า ไม่มีการดรอปเมื่อตาย อัตราการดรอปเมื่อตาย 0 เปอเซ็น
2.คือ แหวนเพิ่มอัตราการดรอป 2 เท่า อัตราการดรอปเมื่อตาย 0 เปอเซ็น
ทำไมตรูไม่ซื้อมาให้มากกว่านี้วะ............ซึจิมิ ตะโกนลั่น จนคนในร้านอาหารต่างหันมาดู ว่าเกิดอะไรขึ้น
.......................................ติ้ง ท่านได้รับเงิน จำนวน 43200 เหรียญทองจากการแบ่งเปอเซ็น ในการขายเกมส์ pozapu hunter............................................................ริเอะ AI อัจฉริยะกล่าว
ดูเหมือนเกมส์ pozapu hunter จะขายดีเหมือนกัน แต่ไม่อลังการเท่าเกมส์ pozapu demon and wizard นี้
ในระหว่างนั้น ซึจิมิก็พบว่า หนังสือ บอสดันเจี้ยน มีแค่ครึ่งเล่ม อีกครึ่งเล่มเป็นหน้าเปล่าเลยคิดว่าจะโทร.ไปต่อว่า บริษัทผู้ผลิตเสียหน่อย
กริ๊ง กริ๊ง
" ฮัลโหล นั่นบริษัทเกม P.D.W ใช่ไหมครับ "
มีเสียงผู้หญิงที่เป็นพนักงานรับสายตอบกลับมา
" ค่ะ มีอะไรให้ชั้นรับใช้ ค่ะ "
" หนังสือบอสดันเจี้ยนของผมมีแค่ครึ่งเล่ม พิมพ์ตกหรือเปล่าครับ "
" ไม่ค่ะ เรามีแค่นั้น หลังจากนั้นผู้เล่นจะเป็นผู้ค้นพบเอง "
"คุณจะบ้าหรือไง หนังสือเล่มตั้งหลายเหรียญทอง แต่ให้ข้อมูลไม่ครบถ้วน เนี่ยนะ "
" ต้องขออภัยคุณลูกค้ามากค่ะ เนื่องจากตัวเกมส์เป็น AI อัจฉริยะ ตัวเกมส์จึงพัฒนาตัวเองตลอดเวลา เพราะฉะนั้นจะมี บอสและมอนสเตอร์ เกิดขึ้นใหม่อยู่เสมอค่ะ ซึ่งในหนังสือที่คุณถืออยู่ในมือ ถือว่าอัพเดตล่าสุดค่ะ "
" งั้นต้องขอโทษ ด้วยครับที่โทรมาต่อว่า "
" ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณที่ใช้บริการค่ะ "
" และเรายังมี บริการ ตรู๊ด ตรู๊ด..........."
ซึจิมิตัดสายทิ้งไปในทันที เพราะคิดว่าเปลืองค่าโทรศัพท์ และเริ่มอ่านหนังสือ แนะนำ บอสดันเจี้ยน อีกครั้ง โดยไม่รู้ว่าทำให้ใครบางคนหัวเสีย
" หนอย....ยย. เจ้าบ้าโทรมาถามข้อมูล ฉอดๆ บ่นๆ เสร็จแล้วตัดสายทิ้งเฉยเลย อย่าให้แม่เจอในเกมส์นะ จะให้มาคุกเข่าขอโทษร้องขอชีวิตต่อหน้าให้ดูชิ!!"
สาวสวยในชุดพนักงานบริการ หน้าตาออกไปทางญี่ปุ่น รูปร่างสมส่วน ทรวดทรงองเอวดูดี จัดว่าเป็นคนสวยมากคนหนึ่ง กำลังบ่นพึมพำ ก็มีเสียงแทรกขึ้นมา
" คาโอริ เป็นอะไร บ่นเป็นหมีกินผึ้งเชียว? "
" ก็เมื่อสักครู่นี้ซิ ลูกค้าโทรมาบ่นๆ พอเราให้ข้อมูล ก็ขอบคุณครับ พอเราจะขอบคุณแล้วขอคะแนนการบริการ ก็ตัดสายทิ้งซะงั้น ยังพูดขอบคุณไม่ทันจบเลย "
" ไม่เอาน่าอย่าคิดมากเราทำฝ่ายนี้ก็เจอแบบนี้ทั้งนั้นแหละ สู้ๆจ้า "
ทั้งสองกลับไปทำงานตามเดิม ในขณะที่ ซึจิมิ จำวิธีการเล่นเบื้องต้นได้จนหมดแล้ว ทั้ง สถานที่เกิดของมอน ไอเทมที่ตก รวมถึงสถานที่พบ ได้ทั้งหมดที่อยู่ในหนังสือ
" ตอน ซึจิมิ โวยวายลั่นร้านอาหาร นะ เหมือนเด็กเลยนะ " ชาล็อตกล่าว อย่างขำขัน เธอหัวเราะออกมาในรอบหลายปีนี้ ดูน่ารักมากเลย
ซึจิมิ มองดูหน้าของชาล็อต แล้วก็กำลังหน้าแดงออกมา นี่เขามากินข้าวกับสาวน่ารักๆ แบบนี้เหรอเนี่ย
" ชาล็อตมาดูร้านที่เราจะ รีโนเวทใหม่สิ แล้วก็ชุดของพนักงานด้วย " ซึจิมิ เอารูปของ ร้านและชุดของพนักงานที่เขาคิดขึ้นให้ ชาล็อตดู
" ไหนๆ ดูหน่อยสิ " ชาล็อตมองดูรูปแล้ว เธออาสา ขอรีโนเวทร้านให้ ซึจิมิ ด้วยตนเอง แล้วหันมาสนใจชุดพนักงาน ของซึจิมิ
" เป็นชุดนักศึกษาญี่ปุ่นผสมกับชุดเมดเหรอ ก็ดีนะ เดี๋ยวชั้นสั่งตัดให้เอง ร้านเสื้อผ้าในเครือของคุณพ่อ สามารถตัดได้ ออกมาตรงตามแบบเปะเลย" ชาล็อต อวดร้านในเครือ ให้ซึจิมิดู มันชื่อ ธัญญาวารี ดีไซด์
หลังจากกินอิ่มกันหมดแล้ว ชาล็อตก็จ่ายเงินเลี้ยงอาหารมื้อนี้ให้ ซึจิมิ พร้อมสั่งกุ้งมังกรเผากลับบ้านด้วยกล่องหนึ่ง 
ซึจิมิ ชวนชาล็อต กลับไปที่ร้านขายหนังสือ แนะนำเกมส์ อีกครั้ง แต่ว่า พนักงานขายบอกว่าขายหมดเกลี้ยงไปเมื่อสักครู่แล้ว *-*มีคนหัวทองมาเหมาไปหมด ซึจิมิจึงได้แต่โทษตัวเอง ทำไมไม่รีบมาไวกว่านี้
ตกกลางคืนแล้วตอนนี้.......
ซึจิมิ นั่งรถเมลล์ มาส่ง ชาล็อตที่บ้าน เขาพบป้อมยามอยู่หน้าหมู่บ้านของชาล็อต มียามอยู่ห้าคน ใส่เครื่องแบบ ครบสูบ
" คงต้องลากันตรงนี้แล้วสินะ " ชาล็อตกล่าว ก่อนจะมอบของขวัญให้ซึจิมิ ชิ้นหนึ่ง มันเป็น รหัสสุ่มกาชา 1000 ครั้ง ในเกมส์ pozapu demon and wizard
" ไม่เป็นไรเดี๋ยวผมเดินไปส่งให้ถึงบ้าน " ซึจิมิ กล่าวก่อนเดินตามชาล็อตไป เมื่อยามเห็น ชาล็อตเดินมา พวกเขาก็ก้มหัวให้
" กลับมาแล้วหรือครับคุณหนู " ยามคนหนึ่งพุดขึ้น ดูจากป้ายชื่อ เขาชื่อว่าเรโด
" นี่เพื่อนชั้นเอง ไม่ใช่สิ แฟนต่างหาก ให้เขาผ่านเข้าไปได้ " ชาล็อตบอก พร้อมกับหน้าแดงเรื่อ เมื่อเรียก ซึจิมิ ว่าแฟน
ซึจิมิ กะว่าจะเดินไปส่ง ชาล็อตให้ถึงรั้วประตูบ้าน แต่ไม่ว่าจะมองไปทางไหนก็ไม่มีรั้ว และประตูอยู่ ทำไมล่ะ
.................................. ติ้ง เมื่อสักครู่ที่ท่านผ่านมาจากป้อมยาม นั่นละรั้ว และป้อมยาม คือ ประตูบ้าน ค่ะ คุณ ซึจิมิ............................ริเอะ AI อัจฉริยะกล่าว พร้อมกับส่งภาพโฮโลแกรมที่ถ่ายจากมุมสูง มาเข้าสู่สมองของ ซึจิมิ ในทันที
ซึจิมิ ถึงกับเขินเลย เขาไม่คิดว่า บ้านของ ชาล็อตจะกินพื้นที่กว้างถึงขนาดนี้ รอบข้างยังถูกประดับด้วยหินเวทย์มนต์ สุกสว่าง เมื่อมาถึงที่พักของ ชาล็อต ซึจิมิ ก็ต้องตกตะลึงอีกครั้ง เพราะมันใหญ่ อย่างกับ คฤหาส ก็ไม่ปาน
" ขอบคุณนะที่มาส่ง " ก่อนที่ชาล็อต จะแลกแหวนมิติคืนแก่ซึจิมิ เธอก็บิดเรียกเฟียร่าออกมา เฟียร่าในร่างสาวน้อยยังนอนขี้เกียจอยู่ แต่เมื่อเธอเห็น ปะป๊า กับ มาม๊า ยืนอยู่ด้วยกัน เธอก็รีบลุกขึ้นมากอดทั้งสองคน
ซึจิมิ บอกลาทั้งสองคน แต่เฟียร่ายังไม่ยอมปล่อยมือออกจากเขา
" ปะป๊า จะกลับแล้วเหรอ แล้วมาเจอกันใหม่อีกนะ " เฟียร่ากล่าว พร้อมกับได้กลิ่นเนื้อย่างที่ปิ้งจากในห้องครัว เธอรีบวิ่งไปที่ห้องครัวทันที แต่ก่อนจะไป เธอได้โบกมือ บ๊าย บาย ซึจิมิ ด้วยความอาลัย
เนื้อย่าง เนื้อย่าง เนื้อย่าง เฟียร่ากล่าวอย่างร่าเริง ก่อนจะกลายร่างเป็นมังกร พ่อบ้าน ฮาจิน เดินมา โยนเนื้อย่างให้เฟียร่ากินที่สนามหญ้าอย่างสนิทสนม
" ไว้เจอกันพรุ่งนี้นะ ซึจิมิ " ชาล็อตกล่าวอำลา ก่อนจะเดินเข้าประตูบ้านไป ด้วยชุดนักศึกษาที่สวยงาม
ซึจิมิ เดินกลับออกมาตามทางเดิน แต่เมื่อเขาได้ยินเสียง โฮก แฮ่ กรรรร ซึจิมิ ก็เปลี่ยนไป ทำท่าเตรียมตั้งรับในทันทีตามสัญชาตญาณ
และสิ่งที่ปรากฏ ต่อหน้าซึจิมิ ที่คืบคลานมาจากเงามืดในตัวบ้านหลังหนึ่งก็คือ หมาสามหัว ไม่ใช่สิ โฮมุนครุสต่างหาก เพราะมันมีหัวสามหัวที่ต่างกัน อย่างยิ่ง หัวหนึ่งเป็นหมา หัวหนึ่งเป็นสิงโต และอีกหัวเป็นเสือดาว ดูจากป้ายชื่อแล้ว มันชื่อ เคโรเบรอส
งานเข้าซะแล้วสิ..................ซึจิมิ คิด
เคโรเบรอส แยกเขี้ยวจนเห็นฟันคม มันน้ำลายไหลเยิ้มออกมาจากทั้งสามหัว ดูๆแล้วมันก็แค่หมาเฝ้าบ้านตัวใหญ่ตัวหนึ่งที่ดุร้ายเท่านั้น
ซึจิมิ รีบบิดแหวนมิติ เอาดาบ ชลาเก้นออกมา เขาเข้าฟาดฟันใส่ เคโรเบรอสในทันทีที่มันกระโจนเข้าใส่เขาอย่างบ้าคลั่ง และดุร้าย
มันตะปบเข้าใส่ซึจิมิ แต่ซึจิมิ ก็เพียงแต่เพียงเลื่อนหลบเพียงนิดหน่อยก็หลบพ้นแล้ว ทำให้ เคโรเบรอส โมโหหนัก มันแยกเขี้ยวแล้วคำรามออกมา หมายจะขย้ำ ซึจิมิ ให้ตาย
เคร้ง
เสียงดาบปะทะเข้ากับฟันของเคโรเบรอสที่แสนคม มันพ่นควันออกมา ทำให้ ซึจิมิ น้ำตาไหล
ไม่นึกเลยว่า สุนัขเฝ้าบ้านของชาล็อตจะโหดขนาดนี้
เคโรเบรอส คำรามอีกครั้ง พร้อมกับวิ่งวนไปวนมารอบๆ ซึจิมิ มันจ้องเหยื่อคนนี้ราวกับชิ้นเนื้อก็ไม่ปาน
โฮก แฮ่ กรรรรรรร
มันพุ่งเข้าชน ซึจิมิ อีกครั้ง ซึจิมิ กระโดดหลบไปด้านข้างราวกับนักสู้กระทิง ก่อนจะปาดเหงื่อ ที่ไหลเยิ้มขึ้นทุกที
ซึจิมิ ฟันใส่หน้าผากของหัวที่เป็น สุนัข แต่ถูกหัวสิงโตกัดดาบชลาเก้นไว้มั่น ก่อนจะตะปบซึจิมิ
ซึจิมิ ปล่อยดาบแล้วถีบมันสุดแรงจนร่างของมันกระเด็นออกไป เคโรเบรอส กระเด็นไปกระแทกถูกเสาบ้าน จนสัญญาณกันขโมยดัง
พ่อบ้านฮาจินรีบเดินมายังที่เกิดเหตุ แต่กว่าเขาจะมาถึงยังต้องใช้เวลาร่วมสิบนาที
เคโรเบรอส ลุกขึ้นมา มันอ้าปาก แล้วยิงเวทย์ ลูกบอลเพลิงออกมา จากปากของมัน ซึจิมิ ตีลังกาหลบ ยังกับนักกายกรรมมืออาชีพ แล้วเข้าประชิดตัวเคโรเบรอส
ซึจิมิ ต่อยหน้าเคโรเบรอส หลายหมัด โดยเฉพาะหัวสุนัข ก่อนจะกลิ้งตัวไปหยิบดาบชลาเก้นที่ตกอยู่ในสวน
ปัง
ก่อนที่ ซึจิมิ จะดวลกับเคโรเบรอส ต่อไปนั้น ก็ได้มีหญิงสาวคนหนึ่ง ผมสีเขียว ยิงปืนไรเฟิลไปยัง เคโรเบรอส บริเวณขา เคโรเบรอส ล้มลงในทันที มันร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด
ซึจิมิ หันหน้าไป ก็เห็น รัตสึโกะ กำลังเล็งปืนไรเฟิลอยู่ในเงามืดจากระยะไกล รัตสึโกะ เดินมาใกล้ซึจิมิ ก่อนจะพูดว่า
" นึกว่าขโมยคนนี้จะเป็นใครเสียอีก ที่แท้ก็ คุณซึจิมินั่นเอง " รัตสึโกะกล่าว พร้อมกับกล่าวต่อ
" รุ้มะว่า เคโรเบรอส ดุร้าย ถ้าฉันมาไม่ทันนี่คุณเสร็จมันไปแล้ว " รัตสึโกะ กล่าวก่อนจะสะบัดผมสีเขียวไปด้านหลัง
ซึจิมิ ที่กำลังเหงื่อตกอยู่ รีบลุกขึ้นและเก็บดาบ ก่อนที่พ่อบ้านฮาจินจะเดินมา
" ต้องขอโทษด้วยขอรับที่กระผมลืมบอกไปว่า สุนัขของบ้านเราดุมาก เกือบทำคุณต้องตายซะแล้วสิ " พ่อบ้าน ฮาจิน กล่าวด้วยความระมัดระวัง ก่อนจะเดินไปลูบหัวเคโรเบรอส และรีบรักษามันด้วยเวทย์รักษา โดยการเอาหัวกระสุนปืนไรเฟิลที่ฝังในออกจากขามันก่อน
หลังจากนั้น ซึจิมิ ก็เดินตามรัตสึโกะ ออกไปที่ป้อมยาม ยามนี้เขานึกถึงหน้า อายูมิ คนรักของเขาในมิติก่อน ความกล้าหาญ และความเก่งกาจของ รัตสึโกะ ไม่ต่างจากอายูมิเลย จนทำให้ซึจิมิ อดคิดไม่ได้ ว่ารัตสึโกะ เป็น อายูมิกลับชาติมาเกิด
อยู่ๆ รัตสึโกะก็หยุดเดินแบบไม่ให้สุ้มให้เสียง ทำให้ ซึจิมิ ที่เดินตามมาข้างหลังเบรคไม่ทัน เขาเดินตรงไปกระแทกเข้ากับรัตสึโกะ จนล้มลงไปด้วยกันทั้งคู่ ตอนนี้ ซึจิมิ อยู่ในสภาพ ล้มลงไปนอนกอด รัตสึโกะ แบบเต็มทั้งตัว และใบหน้า อยู่ใกล้กันแทบว่าริมฝีปากจะถูกกันยังไงยังงั้น กลิ่นหอมของดอกไม้โชยมาจากตัวของรัตสึโกะ จนทำให้ซึจิมิ ใจเต้นสั่นระรัว
"อะแฮ่ม นี่กระผมมาขัดจังหวะของพวกคุณหรือเปล่าครับ" พ่อบ้านฮาจิน กระแอมกระไอ เมื่อเห็นภาพที่อยู่เบื้องหน้า สองหนุ่มสาวกำลังนอนกอดกันแทบจะจูบกันให้ได้
รัตสึโกะ ค่อยๆผลักซึจิมิ ออกจากตัวเบาๆ ก่อนจะสะพายปืนไรเฟิลที่ตกอยู่ข้างเอวอีกครั้ง เธอหน้าแดง เหมือนดอกกุหลายกำลังบาน พร้อมส่งสายตาหวานให้ซึจิมิ จริงๆเธอหยุดเดินเพื่อจะชวน ซึจิมิ ไปดื่ม pozapu beer  ที่ขายอยู่ที่ pozapu shop ใกล้บ้าน
ซึจิมิ บอกลาพ่อบ้านฮาจิน และตามรัตสึโกะ ไป เมื่อรัตสึโกะ เอ่ยชวน "ไปดื่ม pozapu beer กันให้สนุกดีมั๊ย หนุ่มน้อย"
และแล้วซึจิมิ ก็ไปยังร้านเหล้า หน้าบ้านชาล็อตนั้นเอง โดยมี เรโดหัวหน้าป้อมยามไปส่งถึงที่ ก่อนจะเดินกลับไปประจำป้อมยาม
" คุณรัตสึโกะมาทำธุระที่บ้านของชาล็อตหรือครับ "
" อืม เผอิญวันนี้ คุณท่านที่เป็นพ่อของชาล็อตเรียกนะ ฉันเลยต้องไปพบ และรับเงินงวดแรก " รัตสึโกะกล่าว พร้อมกับบิดแหวนมิติ เก็บปืนไรเฟิล
" งานอะไรหรือครับคุณรัตสึโกะ ถึงต้องเข้ามาทำในเมืองหลวง " ซึจิมิ ถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น
" ฮิมิจึ เดส ( ความลับ ) " รัตสึโกะ ตอบคำถามสั้นๆ ก่อนจะตัดบทเดินไปถามบาเทนเดอร์ สั่ง pozapu beer อย่างแรงสองแก้วมาเสิร์ฟในทันที
" เธออายุเท่าไหร่แล้วหนุ่มน้อย " รัตสึโกะ ถามก่อนส่งแก้วเบียร์สุดสวยลายน่ารักให้ ซึจิมิ
" อายุ 20 ย่าง 21 ครับ" ซึจิมิ ตอบ พร้อมกับดื่ม pozapu beer รวดเดียวหมดแก้ว มันเป็นเหล้าอย่างแรงจนทำให้ ซึจิมิ มึนงงในทันที
" อายุ 20แล้ว ก็ดื่มpozapu beer ได้แล้วละนะ ฮะฮะ ฮ่า " รัตสึโกะ ยิ้มอย่างเย้ายวน ก่อนจะเข้าไปหอมแก้มขวาของซึจิมิ
" นี่ละ รางวัลของเธอที่ช่วยชั้นไว้ตอนรถเข็นฮอตด็อก หล่นใส่ " รัตสึโกะกล่าว รอยลิปติค ของ รัตสึโกะ ยังคงติดอยู่ที่ใบหน้าของซึจิมิ
" นั่นมันอะไรนะ ชายหนุ่มหยิงงามหยอกล้อกันเหรอ "
"ยังกับคู่รักกันเลยนะนั่น "
"ชั้นอยากให้ผุ้ชายคนนั้นเป็นแผนชั้นจริงๆ "
เหล่าชายหนุ่มหญิงสาวที่อยู่ในร้านเหล้าต่างพากันอิจฉา คู่ของ รัตสึโกะ กับ ซึจิมิ
รัตสึโกะ ยังคงดื่ม pozapu beer อย่างคอแข็ง แต่ซึจิมิ คอไม่แข็งขนาดนั้น เขาเริ่มเมาแล้ว 
ซึจิมิ เมาได้ที่ เขาเดินขึ้นไป บนเวทีแสดงฝีมือ ดีด โอฮาโอ้อันเหนือล้ำ ด้วยเพลง ค่ำคืนนี้ของสองเรา
ค่ำคืนนี้ ฉันเปลี่ยวเหงา อยากให้เธอผุ้เดียวดายมาอยู่คู่กับฉันโลกทั้งใบของชั้นเป็นของเธอ และสองเราเกิดมาเป็นคุ่กันไม่พลัดพรากจากกันไปชั่วนิรันดรโอ้ มายเวิร์ล โอ้ มายเวิร์ล.....................
หลังจากนั้น ซึจิมิ ก็ออกจากร้านเหล้านั้นโดยมีรัตสึโกะ แบกไปที่รถของเธอ โดยมีคนคนหนึ่งเดินตามทั้งสองไป
ในขณะที่รัตสึโกะ ประคองมาที่รถ ซึจิมิ ก็รุ้สึกได้ว่ามือซ้ายของเขากำลัง จับอะไรที่นุ่มๆอยู่ มันคือ หน้าอกของ รัตสึโกะนั่นเอง
" อายูมิ? " ซึจิมิที่กำลังเมาพุดออกมาเบาๆจนรัตสึโกะไม่ได้ยิน เธออภัยให้กับซึจิมิ ที่ทำรุ่มร่ามกับเธอ ก่อนที่คนร้ายคนนั้น จะตามพวกรัตสึโกะไปถึงรถและเริ่มเผยตัว
" เอากุญแจรถมานี่ แล้วส่งสิ่งของมีค่ามาด้วย รวมถึงผู้หญิงคนนั้น " คนร้ายชี้มีดสั้น สปาต้า เข้าใส่ทั้งสองคน ซึจิมิ ผลัก รัตสึโกะ ขึ้นไปบนรถ แล้วปิดประตูก่อนจะเข้าสุ้กับคนร้าย
" รออยู่ตรงนี้นะครับ คุณรัตสึโกะ " ซึจิมิ กล่าว เขาเข้าไปสู้กับคนร้ายที่ถือมีดสปาต้า ในขณะมึนเมา ทำให้คนร้ายใช้มีดปาดเสื้อของซึจิมิได้ แต่หาโดนผิวกายของซึจิมิไม่
" ซิจิ๊มิ๊ " รัตสึโกะที่เห็นเหตุการณ์ ร้องออกมาด้วยความตกใจในบางครั้ง ในใจก็คอยเชียร์ ซึจิมิอยู่ และคิดในใจว่า ให้ ซิจิมิ โชว์ฝีมือบ้างก็ดีเหมือนกัน เธอเอากล้อง Tiger slim ถ่ายภาพเท่ห์ๆ ของซึจิมิ เก็บไว้ทันที เพื่อให้คุณท่าน และชาล็อตดู
เสื้อนักศึกษาของซึจิมิ เป็นรูโหว่ ทั้งสองมองหน้ากันในระยะเผาขน ก่อนที่คนร้ายจะชกหมัดขวาออกมาพร้อมกับปาดมีดสปาต้าในมือซ้าย ปาดไปปาดมาอย่างดุร้าย และคลุ้มคลั่ง
ซึจิมิ หลบหมัดขวาของคนร้ายได้อย่างหวุดหวิด แล้วเตะไปยังมือขวาของคนร้ายจน มีดสปาต้าหลุดมือ ก่อนที่เขาจะเตะไปที่ปลายคางของคนร้ายจนสลบเมือด
ริเอะ โทรแจ้งตำรวจให้มาจับมันที
................................. ค่ะ คุณซึจิมิ...................................... ริเอะAI อัจฉริยะกล่าวก่อนจะโทรไปเรียกตำรวจมา
ทำให้ รัตสึโกะ ต้องให้ปากคำ กับตำรวจ จนถึงเที่ยงคืน ดังนั้นซึจิมิ เลยขึ้นรถเมลล์กลับบ้าน แทนที่รัตสึโกะจะขับรถไปส่ง