ถุงมือฟ้าประทาน

“เจ้านาย เจ้านายครับ คุณปุ้ยถามอยู่น่ะครับ เจ้านายคิดว่าที่นี่เป็นยังไงบ้างเหรอครับ...”

เสียงอันคุ้นเคยทำให้เจมส์กลับมาได้สติ

แสงสว่างจากดวงอาทิตย์สีส้มทำเอาตาพร่ามัว ต้องหลับตาลงอย่างต่ำสิบวินาที ค่อยลืมตาขึ้นมา สำรวจสิ่งรอบข้างด้วยใบหน้าฉงน

“นี่เรา...ย้อนเวลากลับมาแล้วเหรอ?”

เขาพึมพำกับตัวเอง ในขณะกวาดตามองสิ่งรอบด้าน

ตอนนี้กำลังยืนอยู่ตรงลานบ้านแห่งหนึ่ง พิจารณาจากนาฬิกาบอกเวลาบนข้อมือ นี่คือช่วงเวลาบ่ายสามโมงเย็น ซึ่งเขาได้นัดแนะกับนายหน้าค้าที่ดินอย่างปุ้ยให้มาทำธุระ ดูบ้านจัดสรรราคาไม่เกินสิบหรือสิบห้าล้านบาท

“เป็นไงเหรอ...ก็สวยนะ”

ใช่มันสวยงาม แต่เขาไม่ได้หมายถึงบ้านหลังนี้แต่หมายถึงดวงอาทิตย์ของวันนี้ต่างหาก

“ใช่ไหมละครับ ผมเองก็คิดว่าที่นี่สวยมาก สภาพอากาศดี สะดวกสบายแถมยังมีห้างสรรพสินค้าอยู่ไม่ไกล ทำเลดี ปลอดภัยไม่ต้องกลัวว่าน้ำจะท่วม นอกจากนั้นยังมีลานเล็กๆ ในบ้านให้ลัคกี้วิ่งเล่น แถมในหมู่บ้านยังมีสวนสาธารณะให้เดินออกกำลังกาย เหมาะสำหรับพาเจ้าลัคคี้ไปยืดเส้นยืดสาย” ทอยเสริมพลางสำรวจรอบบ้าน

หมอนี่ดูใส่ใจทุกรายละเอียด

แต่ถ้าหากพิจารณาถึงคำพูดต่อคำให้ดีๆ จะพบว่าเขามุ่งเน้นไปที่สุนัขพันธุ์ไซบีเรียนฮัสกี้ที่ซื้อมาจากเมืองกรุงฯ

หึหึ...ชักสงสัยแล้วสิว่าบ้านหลังนี้ จะกลายเป็นของเจ้าลัคกี้หรือของใครกันแน่

“เป็นอย่างที่คุณทอยพูดเลยค่ะ คุณเจมส์ชอบที่นี่หรือเปล่าคะ ถ้าหากชอบปุ้ยสามารถลดได้สูงสุด 10 เปอร์เซ็นต์ แถมตอนนี้ยังอยู่ในช่วงโปรโมชั่น ซื้อบ้านแถมรถหนึ่งคัน” ปุ้ย นายหน้าค้าที่ดินในชุดสุภาพเริ่มร่ายยาวถึงรายละเอียดเพิ่มเติม

เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายยังเงียบ หล่อนเสริมพลางยิ้มเจื่อน

“จริงอยู่ที่รถแถมให้อาจไม่ใช่รถราคาแพงอย่างที่คุณเจมส์ใช้ แต่ว่ารถอีโคคาร์ก็ไม่ได้แย่นะคะ สามารถที่จะนำไปไว้ใช้ขับจ่ายตลาดได้ หรือขับออกไปเที่ยวต่างจังหวัดก็ได้ นอกจากนั้นช่วงนี้ยังมีแคมเปญพิเศษ...”

ข้อเสนอเหล่านี้เจมส์ได้ฟังมาเมื่อวานแล้ว

ทุกสิ่งยังเด่นชัดและทุกคำพูด ไม่มีสิ่งใดเปลี่ยนแปลง รวมถึงเรื่องที่กำลังทำเกิดในวันพรุ่งนี้ด้วย จึงยิ่งทำให้เจมส์มั่นใจว่าเหตุการณ์บ้าๆ กำลังจะเกิดขึ้นอีกครั้งอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง

“ผมซื้อ ฝากให้ทอยจัดการด้วย ผมขอตัวก่อนนะ” เจมส์โบกมือลาแล้วขึ้นรถ R35 ออกไปจากหมู่บ้านจัดสรรที่เพิ่งสร้างเสร็จเมื่อไม่กี่เดือนก่อน

ปุ้ยที่กำลังพูดถึงรายละเอียดพลันชะงัก

ไม่คิดเลยว่านี่คือการตอบสนองจากอีกฝ่าย แต่จะว่าไปมันก็ต้องเป็นแบบนี้แหละนะ เขารวย ไม่จำเป็นต้องกู้ยืมหรือทำเรื่องให้ยุ่งยาก เพียงวางเงินเซ็นสัญญาก็จบ

อีกอย่างหนึ่งที่ทำให้ปุ้ยอารมณ์ดี เป็นเพราะตอนนี้เธออยู่กับเจ้าโง่ทอยสองต่อสอง

มองดูหุ่นที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามนั่นสิ ยั่วยวนใจชะมัด

เขาใส่สูทสีดำอันเรียบหรู รอยยิ้มอันไร้เดียงสาทำให้เธอยิ่งรู้สึกอยากจะขย้ำให้หายยาก

หลังจากเห็นว่าเจมส์ขับรถออกไปแล้ว ปุ้ยย่างกรายเข้าไปหาชายในชุดสูทผมยาวสีชมพูหวาน พลางกล่าวว่า

“ทอย ตอนนี้คุณเจมส์ก็ไปแล้ว แถมยังขับรถกลับไปแล้วด้วย สงสัยวันนี้คุณต้องไปกับฉันนะคะ”

“อะไรนะ เจ้านายกลับไปแล้วเหรอ?” ทอยที่กำลังตรวจเช็คสนามหญ้าดีดตัวขึ้นมา เลิ่กลั่กทันทีเมื่อไม่เห็นรถ R35 จอดหน้าบ้าน

“ไม่ต้องหาไปหรอกค่ะ เอาเป็นว่าวันนี้ฉันจะไปส่งคุณเอง”

“ก็ได้ครับ แล้วเมื่อกี้นี้เจ้านายพูดว่ายังไง จะซื้อบ้านหลังนี้หรือเปล่า”

“ซื้อสิคะ เขาฝากให้คุณจัดการทุกอย่าง”

“งั้นเหรอครับ ดีจริงๆ ผมว่าบ้านหลังนี้นี่แหละเหมาะสมกับลัคกี้ที่สุด”

“ค่ะ พรุ่งนี้ฉันต้องร่างสัญญาซื้อขายมาให้เซ็น แต่ตอนนี้ช่วยกรุณาพิจารณาเรือนร่างของฉันหน่อยได้หรือเปล่าคะ”

ปุ้ยแย้มริมฝีปากบาง พลางใช้สองมือยกชายกระโปรงจนเห็นกางเกงในลายลูกไม้ตัวจิ๋วที่ซ่อนอยู่ด้านใน

“วิเศษมากๆ ครับ แต่ผมว่าที่นี่คงไม่เหมาะ ไปที่โรงแรมกันดีกว่าครับ”

ทอยหัวเราะไร้เสียงสา

ปุ้ยผงกศีรษะเชื่องช้า

จริงอยู่ที่เธอมีคนรักอยู่แล้ว แต่จะให้ทำไงได้หมอนั่นแก่จนไร้สมรรถภาพทางเพศ ไอ้จ้อนเล็กไม่สู้มือ ในขณะที่ของทอยทั้งใหญ่ยาว อวบอั๋น เต็มอิ่มเต็มคำ ให้กินทั้งวันก็ไม่เบื่อ

.............

เจมส์กลับมาที่เรือ'เมจิกเชี่ยน'

คราวนี้เขาได้รับการต้อนรับจากเจ้าลัคกี้ สุนัขตัวสีขาวที่ชอบเห่าหอนตลอดทั้งคืน

หลังจากให้เดย์จับมันไว้เขาเดินเข้าไปในห้องเก็บของ ซึ่งเก็บอัญมณีราคาแพงและหนังสือที่มีความจำเป็นในการใช้งาน

เข้ามาข้างในชายหนุ่มทำการล็อกประตู รื้อค้นหนังสือเพื่อหาวิธีแก้ปัญหาที่กำลังจะเกิดขึ้น

สำหรับวิธีสุดโต่งเจมส์ไม่อยากใช้เลย นั่นคือการฆ่าอีกฝ่าย

เรื่องแบบนี้ไม่เคยอยู่ในหลักการของเขา ต่อใหม่ไอซ์จะบ้าคลั่งจนเกินเยียวยา แต่พอนึกถึงเรื่องลูกในท้องของเธอก็ทำให้เขาทำใจลงมือได้ยาก นอกเสียจากว่าเธอจะไม่ท้อง ค่อยง่ายต่อการตัดสินใจ

ระหว่างค้นหาหนังสืออยู่ในห้อง เบียร์มาเรียกหน้าประตู

มองผ่านตาแมวออกไปจะเห็นหญิงสาวอยู่ในชุดวาบหวิว บิกินี่ตัวสีดำ อวดหน้าท้องแบนราบ แก้มก้นขาวใส มือซ้ายถือแอลกอฮอล์พลางบอกว่าให้ออกไปเล่นน้ำด้วยกัน

มองภาพที่กำลังร่าเริงของเธอ พลันทำให้เขารู้สึกอบอุ่นขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

ชายหนุ่มละมือจากหนังสือที่วางกองอยู่บนพื้น ออกไปผ่อนคลายกับแฟนสาวในช่วงเย็น

.....

เนื่องจากที่นี่คือ'เมจิกเชี่ยน'เป็นเรือลำใหญ่ของดอกเตอร์ฟอร์ด การมีสระน้ำขนาดใหญ่อยู่ใจกลางเรือย่อมเป็นเรื่องแสนธรรมดา

นอกจากนั้นมันยังสามารถเลื่อนขึ้นเลื่อนลงเหมือนกับลิฟต์ ทำให้สระน้ำถูกยกสูงเหนือดาดฟ้า เป็นภาพที่น่าอัศจรรย์และเรือลำอื่นในยุคนี้ไม่สามารถทำได้ หรือต่อให้ทำได้ก็คงไม่มีใครทำ เพราะมันทั้งสิ้นเปลืองและไร้ประโยชน์

“เห็นว่าช่วงนี้พี่ตัวติดกับมิวสิค มีอะไรหรือเปล่าครับ หรือว่าจะมีโปรเจคงานใหม่ทำกับรุ่นน้อง” เจมส์เปรยๆ พลางขยับเข้าไปใกล้

“หืม...เอ่อก็เปล่าหรอก แค่...หวานไม่ค่อยว่างเท่านั้นเอง พี่เลยอยู่กับมิวสิค” เบียร์เลี่ยงที่จะตอบคำถาม ทั้งที่ความจริงกำลังทอดสะพานให้รุ่นน้องเข้ามาเป็นหนึ่งในผู้หญิงของเจมส์

ชายหนุ่มสอดมือเข้าไปในบิกินี่ตัวสีดำ ท่อนล่างลูบไล้เอวบาง จนเธอรู้สึกได้ว่ามีบางอย่างนูนๆ กำลังดันก้น

“เดี๋ยวเถอะ ถ้าหากเดย์มาเห็นเข้าจะทำยังไง อย่าลืมสิว่าเราไม่ได้อยู่บนเรือกันสองคน”

เบียร์แลซ้ายทีขวาทีอย่างกังวล กลัวว่าจะมีใครมาเห็นเข้า

“ฮ่าฮ่า ตกใจเกินไปแล้ว อย่าลืมสิว่านี่คือสระน้ำที่ยกขึ้นมาสูงกว่าดาดฟ้า นอกซะจากจะขึ้นไปอยู่ตรงลานจอดเฮลิคอปเตอร์ เพราะงั้นจากข้างล่างไม่มีใครมองเห็นหรอก”

“ถึงงั้นก็เถอะ ถ้าหากมีคนมาเห็นล่ะ...”

“ไม่มีหรอกน่า หรือต่อให้มีก็ไม่เป็นไรหรอก โดยเฉพาะมิวสิค”

“เกี่ยวอะไรกับมิวสิค...”

“หึหึ อย่าคิดนะว่าผมไม่รู้ว่าพี่จะทำอะไร ผมน่ะรู้ทุกอย่าง รวมถึงเรื่องที่พี่กำลังปรึกษากับมิวสิค ซึ่งผมเองก็ไม่รังเกียจเธอหรอกนะ ผู้หญิงน่ารักๆ แบบมิวสิคน่ะ”

“จริงเหรอ แสดงว่าเจมส์เองก็...”

“เรื่องนั้นช่างมันเถอะ ผมว่าตอนนี้เราควรที่จะมีความสุขกันก่อนดีไหมครับ”

ฉวยโอกาสที่ว่า สอดมือเข้าไปในบิกินี่ตัวจิ๋ว พร้อมกับเคลื่อนไหวปลายนิ้วอย่างอ่อนโยน ลูบไล้เนินสวาทที่กำลังชุ่มฉ่ำ ริมฝีปากได้รูปดูดเลียซอกคอขาวจนเป็นรอยแดงชวนพิศมัย

เบียร์อยากจะห้ามชายคนรัก แต่สุดท้ายหล่อนกลับไม่สามารถทำได้ ปล่อยให้เขาตักตวงหาความสุขบนเรือนร่าง ในสภาพยืนเกาะขอบสระบนเรือยอร์ชจากโลกอนาคต

.........

เจมส์พยายามไม่กลับไปเศร้า ใช้ช่วงเวลาที่ว่าบรรเลงเพลงรักกับเธอ

จวบจนกระทั่งเป็นเวลากว่าครึ่งชั่วโมง เบียร์บอกว่าไม่ไหวเพราะหนาวจึงขอตัวไปอาบน้ำ

ในสภาพสวมผ้าขนหนูหลวมๆ เจมส์กลับเข้าไปหาหนังสือในห้องเก็บของ

ดูเหมือนเซ็กส์จะช่วยให้สมองเย็นขึ้น เมื่อเป็นแบบนั้นอะไรๆ ก็ง่าย เขาเริ่มจำได้ว่าเล่มไหนมีของอะไรบ้าง เล่มไหนสามารถนำออกมาใช้งาน ประยุกต์ใช้ได้ในสถานการณ์แบบนี้

ไม่นานเจมส์พบกับหนังสือที่ต้องการ

หนึ่งคือราชันวิญญาณ

สองคือย้อนอดีตกลับมาคว้าบัลลังก์

ไม่ว่าจะเป็นหนังสือเล่มไหนก็ถือว่าเป็นเล่มโปรด โดยเฉพาะย้อนอดีตกลับมาคว้าบัลลังก์

จะว่าไงดี ตอนนี้เขารู้สึกว่าตัวเองช่างคล้ายกับตัวเอกของเรื่อง ที่มีผู้หญิงมากหน้าหลายตา นอกจากนั้นรอบกายยังเต็มไปด้วยภัยอันตราย ที่มีแต่คนจ้องเข้ามาเล่นงาน

เจมส์ดึงหนึ่งในของวิเศษออกมาจากหนังสือ

พร้อมกันนั้นแสงสว่างสีฟ้าได้สว่างไสวไปทั่วห้อง ทำเอาสายตาพร่ามัวไปครู่หนึ่ง พอแสงหายกลับไปเป็นปกติค่อยเห็นว่าในมือมีหมวกทรงโบราณซึ่งดูคล้ายกับพ่อมด ฝังอัญมณีเลี่ยมทองหลายเม็ด ปักลายดิ้นสีทองไม่ต่างจากพวกขุนนางยุคเครื่องจักรไอน้ำ

ยังไม่หมดเท่านั้น เจมส์มองไปที่หนังสืออีกเล่มแล้วจัดการดึงสิ่งที่ต้องการออกมาทันที

ตุ๊กตาผ้าสองตัว ผูกด้วยด้ายสีแดงหันหน้าเข้าหากัน โดยปลายอวัยวะเพศทั้งคู่สอดประสาน คล้ายกับกำลังร่วมรักในท่ายืน