ระบบจักรพรรดิแห่งวันสิ้นโลก-วิวัฒนาการไร้ขีดจำกัด 【จบ】

        “วันนี้พวกเรามีความสุขจัง!”ระหว่างที่เดินออกจากหุบเขา ถังฮ่าวก็ฮัมเพลงไปด้วยความเบิกบาน

        ครั้งนี้เรียกได้ว่าได้กำไรมหาศาลทีเดียว!

        ไม่เพียงแต่ขุดเอาต้นชมพู่โลหิตมาได้ทั้งต้นแต่ยังได้เถาวัลย์ปีศาจกระหายเลือดต้นแม่มาอีกห้าต้น

        แม้ว่าจะได้สั่งเสียไปแล้วก็ตามแต่เพื่อความปลอดภัยถังฮ่าวจึงม้วนเถาวัลย์ปีศาจกระหายเลือดต้นแม่ทั้งห้าต้นเข้าด้วยกันจากนั้นก็มัดปมเงื่อนตาย ก่อนจะเก็บมันเข้าไปในคลังระบบพร้อมกับต้นชมพู่โลหิตบัดนี้ภายในคลังเก็บของจึงมีสิ่งสำคัญเก็บอยู่มากมาย รวมถึงซากศพของสัตว์ร้ายกลายพันธุ์อีกสิบกว่าตัวด้วย

        “ช่างมีความสุขจริงๆ!”ถังฮ่าวพึมพำออกมาสั้นๆ ทว่าจู่ๆ เขาก็ชะงักฝีเท้าลงและเลื่อนสายตาไปจับจ้องทางสัตว์ร้ายกลายพันธุ์หลายตัวที่ปรากฏขึ้นที่ป่าเบื้องหน้าสองวินาทีต่อมาใบหน้าของถังฮ่าวก็เผยรอยยิ้มสดใสออกมา

        “ฮ่าๆมีความสุขจริงๆ!”

        เพราะสัตว์ร้ายที่ปรากฏตัวขึ้นคือหมูป่ากลายพันธุ์ห้าตัวโดยเป็นตัวใหญ่สองตัว และตัวเล็กสามตัว

        ส่วนตัวใหญ่สองตัวนั้นก็วิวัฒนาการเป็นระดับ3 แล้ว!

        ดูจากสถานการณ์ตอนนี้แล้วคาดว่าพวกมันคงจะเป็นครอบครัวเดียวกัน!

        เห็นได้ชัดว่าครอบครัวหมูป่านี้ถูกกลิ่นหอมของผลชมพู่โลหิตดึงดูดมา

        แต่โชคร้ายที่พวกมันมาช้าไปก้าวหนึ่งเพราะบัดนี้ทั้งต้นได้ถูกถังฮ่าวขุดออกมาพร้อมกับดินรอบๆ แล้ว

        เมื่อเห็นถังฮ่าวยังคงมีสีหน้ายิ้มแย้มหมูป่ากลายพันธุ์ระดับ 3 ที่เป็นจ่าฝูงก็ส่งเสียงคำรามอย่างดุร้ายออกมา

        “โฮก!”ดวงตาเล็กๆ ทั้งสองข้างจับจ้องมองไปทางถังฮ่าวด้วยแววตาดุร้าย

        ส่วนถังฮ่าวก็จ้องกลับพวกมันทั้งห้าด้วยตาเป็นประกาย!

        นี่มันของดีนี่นา!

        ไม่เพียงมีรสอร่อยแต่ยังเป็นของอร่อยที่วิ่งมาเสนอให้ถึงที่เลย เช่นนั้นแล้วจะไม่รับไว้ได้อย่างไร!

        เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นติดต่อกันหลายครั้ง

        ผัวะผัวะ ผัวะ!

        หลังจากที่เวลาผ่านไปสองนาทีหมูป่ากลายพันธุ์ทั้งห้าตัวก็ถูกกำปั้นหนักของถังฮ่าวทุบตายจากนั้นถังฮ่าวก็เก็บซากร่างพวกมันเข้าไปในคลังระบบหลังจากเสร็จเรื่องถังฮ่าวไม่ได้รอช้าและรีบใช้วิชาตัวเบาทะยานกลับไปที่ฐานที่มั่นว่านตะวันตกอย่างรวดเร็ว

        ถึงแม้จะรู้ว่ามีโอวหยางมี่มี่ที่เป็นผู้วิวัฒนาการระดับ6 ประจำอยู่ที่ฐานที่มั่น รวมถึงยังมีเชียนมู่เซวี่ย จางเสี่ยวเหา เย่ชิงเฉิงและผู้วิวัฒนาการระดับ 5 อยู่ในภายในฐานที่มั่นจึงไม่น่าจะมีปัญหาอะไรเกิดขึ้นก็ตาม แต่ถังฮ่าวก็ยังคงรู้สึกไม่สบายใจเท่าไร จึงอยากรีบกลับไปให้เร็วที่สุด

        ระยะทางสามร้อยกิโลเมตรนี้มีระยะทางเดินในขุนเขาอยู่สิบกว่ากิโลเมตรแต่ถังฮ่าวกลับใช้เวลาไม่ถึงสองชั่วโมงก็กลับมาถึงฐานที่มั่นว่านตะวันตก!

        หลังจากโยนหมูป่ากลายพันธุ์ตัวเล็กทั้งสามตัวให้แม่ครัวปรุงอาหารเพิ่มแล้วถังฮ่าวและเชียนซือหยวนก็หาพื้นที่ว่างเปล่าบริเวณใจกลางฐานที่มั่นใช้เป็นสถานที่ปลูกต้นชมพู่โลหิต

        หลังจากปลูกต้นไม้เสร็จแล้วถังฮ่าวก็หยิบเถาวัลย์ปีศาจกระหายเลือดต้นแม่ที่ขมวดมัดเป็นปมออกมาปลูกไว้รอบๆต้นชมพู่

        เมื่อเห็นถังฮ่าวโยนซากตัวตุ่นกลายพันธุ์ระดับ2 ที่อ้วนพีที่มีน้ำหนักมากกว่า 150 จินออกไปไม่ถึงสิบนาทีก็ถูกสูบกลืนจนเหลือเพียงโครงกระดูกและขนเพียงเล็กน้อยแล้ว เชียนซือหยวนซ่งปิงเซี่ย เชียนมู่เซวี่ย จูเฟิง และคนอื่นๆ ต่างก็ตกตะลึง

        หลังจากเวลาผ่านไปสองชั่วโมงซากตัวตุ่นก็เหลือเพียงกระดูกชิ้นใหญ่ๆ ไม่กี่ชิ้นกับขนเพียงเล็กน้อยหลังจากนั้นอีกห้าชั่วโมงทุกอย่างก็มลายหายไปจนหมดสิ้น!

        แม้ว่าถังฮ่าวจะอธิบายให้เชียนซือหยวนโอวหยางเผิงเฉิง ซ่งปิงเซี่ย จูเฟิง และคนอื่นๆ ฟังอย่างละเอียดแล้วก็ตามแต่เชียนซือหยวนก็ยังอดรู้สึกหวาดกลัวไม่ได้

        เขาจึงรีบสั่งให้คนงานมาก่อกำแพงสูง150 เซนติเมตรปิดล้อมรอบบริเวณนี้เอาไว้โดยให้เว้นระยะห่างจากต้นชมพู่โลหิตออกมาหกสิบเมตรและจัดเวรยามคอยเฝ้าอย่างเข้มงวด

        ถังฮ่าวลองโยนซอมบี้กรงเล็บแหลมระดับ4 ที่ถูกตัดกรงเล็บทั้งออกไปสองข้างให้มัน ทว่าเถาวัลย์ปีศาจกระหายเลือดก็ยังคงกลืนกินมันเข้าไปได้อยู่ดีและเรื่องนี้ก็ทำให้ถังฮ่าวตาเป็นประกาย เพราะถ้ามันกินซอมบี้ได้ เช่นนั้นเถาวัลย์ปีศาจกระหายเลือดก็ถือว่ามีประโยชน์มากทีเดียว!

        เพราะเขาสามารถนำเถาวัลย์ปีศาจชนิดนี้ไปปลูกไว้นอกกำแพงได้แบบนั้นมันก็จะกลายเป็นกำแพงป้องกันทางธรรมชาติชั้นดี!

        พอคิดได้ดังนี้ถังฮ่าวจึงทุ่มเทความพยายามอย่างหนักในการฝึกฝนเถาวัลย์ปีศาจกระหายเลือดทั้งห้าต้นนี้เขาสั่งห้ามไม่ให้พวกมันโจมตีมนุษย์ หากทำก็จะถูกฆ่าทิ้งทันทีเพื่อให้เถาวัลย์ปีศาจจดจำให้ขึ้นใจถังฮ่าวกับจางเสี่ยวเหาจึงร่วมมือกันสอนบทเรียนให้พวกมัน

        พวกเขาตัดเนื้อของซอมบี้และสัตว์ร้ายกลายพันธุ์ให้มันกินในขณะเดียวกันก็ให้จางเสี่ยวเหาลองเข้าไปใกล้ด้วยหากมีเถาวัลย์ปีศาจกระหายเลือดต้นไหนกล้าโจมตีถังฮ่าวก็จะใช้มีดฟันมันออกเป็นสองท่อนทันทีแถมยังให้จางเสี่ยวเหายิงลูกไฟใส่อีกต่างหาก!

        แน่นอนว่าการเผาเป็นเพียงคำเตือนเท่านั้นหลังจากที่เผาจนเถาวัลย์ของมันไหม้ไปหนึ่งถึงสองนิ้วถังฮ่าวก็จะใช้มีดตัดส่วนที่ไหม้ออก

        หลังจากทำแบบนี้อยู่หลายครั้งไม่ว่าจะเป็นเชียนซือหยวน ว่านหย่าหลี่ หรือแม้แต่ทหารยามที่เป็นผู้วิวัฒนาการระดับ1 เฉียดผ่าน พวกมันก็ไม่กล้าโจมตีอีก!

        เชียนซือหยวนถอนหายใจอย่างโล่งอกทว่าก็ก็ยังคงสั่งให้คนงานก่อกำแพงต่อไป

        ภายใต้คำแนะนำของถังฮ่าวแล้วเชียนซือหยวนก็ให้คนไปตามหาผู้วิวัฒนาการธาตุไฟอีกสองคนในฐานที่มั่นมา คนทั้งสองคนล้วนเป็นผู้วิวัฒนาการระดับ1 ซึ่งหนึ่งในนั้นก็เพิ่งจะเลื่อนระดับเมื่อช่วงเช้าที่ผ่านมาเอง

        เชียนซือหยวนขอยืมคริสตัลวิวัฒนาการจากเชียนมู่เซวี่ยมาสิบกว่าชิ้นเพื่อช่วยให้คนทั้งสองวิวัฒนาการเป็นระดับสองและหลังจากนี้ก็ให้คนทั้งสองมีหน้าที่เป็นผู้คุ้มกันและมีหน้าที่หลักในการลาดตระเวนและเฝ้าระวังเถาวัลย์ปีศาจกระหายเลือด!

        จากนั้นถังฮ่าวก็พาคนทั้งสองไปตัดเถาวัลย์ปีศาจกระหายเลือดออกมาสิบกว่าท่อนแต่ละท่อนก็มีความยาวประมาณหนึ่งฉื่อ ก่อนจะนำไปปลูกไว้นอกกำแพงของฐานที่มั่นว่านตะวันตกบังเอิญว่าเมื่อคืนมีการต่อสู้ครั้งใหญ่ จึงทำให้เวลานี้มีซากศพของสัตว์ร้ายกลายพันธุ์หลงเหลืออยู่ไม่น้อยเมื่อเห็นเถาวัลย์ปีศาจกระหายเลือดกลืนกินเนื้อของสัตว์ร้ายกลายพันธุ์แล้วเติบโตอย่างรวดเร็วแล้วคนทั้งสองก็ทั้งตกใจและดีใจไปพร้อมๆ กัน!

        สิ่งที่พวกเขากลัวก็คือพวกมันเติบโตได้รวดเร็วมาก และมีความสามารถในการย่อยสลายซากศพที่น่าสะพรึงกลัว ส่วนสิ่งที่ทำให้ดีใจก็คือผู้นำเชียนได้มอบหมายภารกิจสำคัญเช่นนี้ให้พวกเขารับผิดชอบ

        ถังฮ่าวเองก็ไม่ได้ปกปิดอะไรจึงถ่ายทอดความรู้และประสบการณ์ทั้งหมดที่รู้ให้กับคนทั้งสอง

        หลังจากจัดการเรื่องพวกนี้เสร็จเวลาก็ล่วงเลยมาถึงบ่ายโมง

        อาหารเย็นในวันนี้ทำจากเนื้อหมูป่าที่หอมฉุยถูกยกมาเสิร์ฟ

        หลังจากทานอาหารเย็นเสร็จถังฮ่าวก็เริ่มใช้คะแนนวิวัฒนาการขุนพลบู๊บุ๋นที่มียกระดับให้กับเชียนมู่เซวี่ยเย่ชิงเฉิง จางเสี่ยวเหา และเจียงอี้อิง โดยต่างก็ช่วยเพิ่มให้คนละหนึ่งระดับ!

        เจียงอี้อิงเลื่อนเป็นระดับ5 อย่างราบรื่น!

        ส่วนเชียนมู่เซวี่ยเย่ชิงเฉิง จางเสี่ยวเหาต่างก็วิวัฒนาการขึ้นเป็นระดับ 6!

        แม้ว่าเขาจะอยากช่วยฐานที่มั่นว่านตะวันตกสร้างผู้วิวัฒนาการระดับ6 ขึ้นมาอีกสักคน แต่ตำแหน่งราชการของเขายังไม่ได้เลื่อนขั้นขึ้น จึงมีขีดจำกัดสูงสุดในการเลื่อนระดับให้กับผู้อื่นเท่าเดิมพอเป็นเช่นนี้แล้วจึงไม่อาจบรรลุความปรารถนานี้ได้!

        แม้ว่าคนอื่นๆจะรู้สึกเสียดายอยู่บ้าง แต่ถังฮ่าวกลับสงบนิ่งมาก แถมยังรู้สึกว่าสถานการณ์ที่เป็นอยู่นี้ดีที่สุดแล้ว!

        เพราะหากต้องการเลื่อนระดับตัวเลือกแรกก็คงหนีไม่พ้นต้องเลื่อนระดับเชียนซือหยวนก่อน รองลงมาก็คือโอวหยางเผิงเฉิงซ่งปิงเซี่ย จากนั้นก็จะเป็นโจวหนิง จูเฟิง ว่านหย่าหลี่ และคนอื่นๆ!

        แต่สำหรับถังฮ่าวแล้วเชียนซือหยวนกับโอวหยางเผิงเฉิงล้วนเป็นเหมือนญาติผู้ใหญ่ของเขา หากเลื่อนระดับให้พวกเขาโดยตรงไม่เพียงแต่ถังฮ่าวจะรู้สึกอึดอัดใจเท่านั้น แต่คาดว่าคนทั้งสองก็คงรู้สึกกระอักกระอ่วนไม่น้อย!

        ถังฮ่าวคิดว่าเชียนซือหยวนโอวหยางเผิงเฉิง ซ่งปิงเซี่ย และเหล่าญาติผู้ใหญ่ ควรจะเลื่อนระดับด้วยตัวเองมากกว่าและนี่ก็เป็นเหตุผลสำคัญที่ทำให้ถังฮ่าวเลือกที่จะปลูกต้นชมพู่โลหิตไว้ที่ฐานที่มั่นว่านตะวันตก!

        เมื่อมีต้นไม้นี้อยู่เชียนซือหยวนและคนอื่นๆ จะต้องวิวัฒนาการขึ้นอย่างรวดเร็วแน่