บทที่ 29 ภารกิจสุดท้าย
ห้าชั่วโมงต่อมา เผ่าวัวปีศาจสูญเสียไปกว่าแปดสิบเปอร์เซ็นต์
ในขณะเดียวกัน กองทัพทหารโครงกระดูกกลับมีจำนวนเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ ด้วยความสามารถการฟื้นคืนชีพในวงกว้างของสิ่งมีชีวิตจากเผ่าโครงกระดูกอีกคน ตัว ซึ่งเป็สิ่งมีชีวิตระดับวีรบุรุษ
หัวหน้าเผ่าวัวปีศาจ เป็สิ่งมีชีวิตระดับวีรบุรุษเพียงหนึ่งเดียวในเผ่า
ภายใต้สถานการณ์ที่สิ้นหวังเช่นนี้ มันจึงเลือกที่จะยอมแพ้และไม่ต่อต้าน เพียงขอร้องให้ฮั่นหวู่ไว้ชีวิตเผ่าวัวปีศาจ
มันยินดีที่จะนำพาเผ่าวัวปีศาจที่เหลืออยู่มายอมจำนน
ฮั่นหวู่ครุ่นคิดอยู่หลายครั้ง ในที่สุดก็เลือกที่จะตกลง
เพียงแค่ข้อกำหนดของภารกิจ ฮั่นหวู่จำเป็ต้องสังหารสมาชิกของเผ่าวัวปีศาจมากกว่าเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ จึงจะสามารถส่งภารกิจได้
สำหรับเื่นี้ เผ่าวัวปีศาจได้ให้คำตอบอย่างรวดเร็ว
วัวปีศาจที่าเ็และพิการหนึ่งพันตัวเดินออกมาจากเผ่า สมัครใจตายในมือของทหารโครงกระดูก
จนกระทั่งฮั่นหวู่บรรลุภารกิจจึงหยุด เขารักษาสัญญา และรวบรวมเผ่าวัวปีศาจเข้ามา
หลังจากส่งภารกิจ คะแนนการประเมินรวมของเขาขึ้นไปถึง 3,570 คะแนน ยังห่างจากอันดับหนึ่งอีก 40 คะแนน
"ยังเหลืออีกสองภารกิจให้เลือก!" ฮั่นหวู่อุทานด้วยความรู้สึกทึ่ง
เมื่อคำพูดเพิ่งจบลง อีกหนึ่งภารกิจที่มีคะแนนภารกิจ 90 คะแนนก็กลายเป็สีเทาไป
เป็ฉินซวง เธอและฮั่นหวู่ทำเสร็จและส่งภารกิจพร้อมกัน และคะแนนภารกิจรวมของเธอก็ขึ้นไปถึง 3,580 คะแนน
ในรายการภารกิจ เหลือเพียงหนึ่งภารกิจเท่านั้น
ภารกิจ 500 : กำจัดกบแห่งความมืดระดับกึ่งเทพ!
"ความยากของภารกิจนี้มันมากเกินไปแล้ว" ฮั่นหวู่รู้สึกกังวลใจอยู่บ้าง
แม้ว่าเขาจะมีกองทัพโครงกระดูกมากกว่ายี่สิบล้านนายอยู่ใต้บังคับบัญชา แต่ก็ไม่อยากท้าทายกึ่งเทพ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกึ่งเทพท้องถิ่นที่มีความได้เปรียบในมิตินี้
แต่ด้วยแรงล่อใจจากรางวัลก้อนโตสำหรับอันดับหนึ่ง ฮั่นหวู่ก็ไม่อาจระงับความปรารถนาในใจได้
ในอาณาจักรอาณาจักรเทพของเขา มีตั๊กแตนจำนวนมากที่ต้องเลี้ยงดู และยังมีบริวารธรรมดาอีกไม่น้อยที่รอคอยทรัพยากร
เขายังคิดที่จะแข่งขันเพื่อตำแหน่งที่หนึ่ง เพื่อดึงดูดความสนใจของสถาบันชั้นนำ : สถาบันเมืองหลวง
ดังนั้น ภารกิจนี้ ฮั่นหวู่จำเป็ต้องรับหน้าที่นี้
หลังจากตัดสินใจแน่วแน่แล้ว ฮั่นหวู่ก็ประกาศคำสั่งศักดิ์สิทธิ์อีกครั้ง
กองทัพโครงกระดูกเคลื่อนพลมุ่งหน้าไปยังพื้นที่ที่มนุษย์กบแห่งความมืดอาศัยอยู่
...
ด้านหลังเวที บรรดาครูประจำชั้นกำลังรวบรวมข้อมูลสถิติ
ในจำนวนนั้น สิบเอ็ดห้องเรียนได้สิ้นสุดการประเมินแล้ว
เพียงแต่ในสิบเอ็ดห้องเรียนนี้ ไม่มีห้องใดสามารถทำภารกิจสุดท้ายในรายการงานให้สำเร็จได้ : การสังหารกึ่งเทพ
สถานการณ์เช่นนี้ถือเป็เื่ปกติ ทุกปีที่ผ่านมาก็เป็เช่นนี้เสมอ
เพื่อนร่วมชั้นที่เป็สิ่งมีชีวิตศักดิ์สิทธิ์ก็ยังคงเป็สิ่งมีชีวิตศักดิ์สิทธิ์ ภายใต้ข้อจำกัดต่าง ๆ การที่สามารถอยู่รอดในดินแดนภายนอกได้ก็นับว่ายากลำบากมากแล้ว
การไปท้าทายกึ่งเทพท้องถิ่นที่มีความได้เปรียบทางภูมิศาสตร์ แทบจะไม่ต่างอะไรกับการไปตาย มีแต่คนโง่เท่านั้นที่จะทำเช่นนั้น
ครูประจำชั้นทุกคนก็คิดว่า จะไม่มีนักเรียนคนไหนลองทำภารกิจนั้น
เพราะความอันตรายสูงเกินไป ราคาที่ต้องจ่ายก็สูงเกินไป
หากพลาดพลั้งเพียงนิดเดียว ร่างอวตารบริวารอาจตายในมือของกึ่งเทพ ทุกสิ่งที่ได้มาจากการทดสอบครั้งนี้ก็จะสูญเปล่า
"อาจารย์เถียน ตอนนี้เหลือแค่นักเรียนสามคนในชั้นของคุณที่ยังไม่กลับมา" อาจารย์คนหนึ่งมองดูกระดานจัดอันดับแล้วกล่าว
"นักเรียนอันดับสองคือ ฉินซวง มีคะแนนภารกิจ 3,580 คะแนน อันดับสามคือฮั่นหวู่ มีคะแนนภารกิจ 3,570 คะแนน และอันดับเจ็ดคือสวี่ซุน มีคะแนนภารกิจ 3,320 คะแนน มีเื่อะไรเกิดขึ้นกันแน่ ทำไมพวกเขายังไม่กลับมา?"
เถียนเหวินถูกคณะครูประจำชั้นซักถาม หลังจากครุ่นคิดอยู่นาน เขาจึงแสดงหน้าจอการประเมินของทั้งสามคนออกมา
ทันใดนั้น สีหน้าของครูประจำชั้นคนหนึ่งที่อยู่รอบ ๆ ก็เปลี่ยนไปอย่างน่าสนใจ
"นักเรียนสองคนนี้ของคุณช่างกล้าหาญเหลือเกิน ถึงกับกล้าคิดจะเอาชนะกึ่งเทพ!"
"สำหรับนักเรียนฉินซวงฉันพอจะเข้าใจได้ ตอนนี้เธอมีนกสายฟ้าระดับวีรบุรุษอยู่สี่ตัว พอจะมีพละกำลังไปปะทะกับผู้แข็งแกร่งระดับกึ่งเทพได้บ้าง แต่ฮั่นหวู่คนนี้สิ กองทัพโครงกระดูกของเขาสร้างขึ้นมาได้ยังไงกัน? บริวารหลักของเขาไม่ใช่ตั๊กแตนหรอกหรือ?"
"นักเรียนฮั่นหวู่มีสิ่งมีชีวิตระดับวีรบุรุษถึงสามตัว! ผู้ควบคุมกระดูก ผู้ฟื้นคืนชีพโครงกระดูก และอีกตัวเป็เผ่าวัวปีศาจที่มีชื่อเสียงด้านพละกำลัง ช่างน่าใจริง ๆ!"
"พวกคุณดูร่างอวตารของนักเรียนฮั่นหวู่สิ ใครพอจะบอกได้บ้างว่าร่างอวตารนี้อยู่ในระดับไหน?"
"โอ้แม่เ้า!" ครูประจำชั้นที่มีความสามารถในการตรวจสอบอดไม่ได้ที่จะสบถออกมา "นั่นมันร่างอวตารผู้ปกครองโครงกระดูกนี่นา!"
"สิ่งมีชีวิตระดับผู้ปกครอง?! ล้อเล่นอะไรกัน! โอ้พระเ้า ใช่จริง ๆ ด้วย!"
เหล่าครูประจำชั้นต่างร้องอุทานด้วยความใ
พวกเขาตอนนี้เข้าใจแล้วว่าทำไมเถียนเหวินกล้าเดิมพันสิบแต้มคุณสมบัติเทพว่าฮั่นหวู่จะได้อันดับหนึ่ง
ถ้าพวกเขารู้ก่อนหน้านี้ว่าฮั่นหวู่มีร่างอวตารของผู้ปกครองโครงกระดูกและกองทัพโครงกระดูกกว่ายี่สิบล้านนาย พวกเขาก็คงเดิมพันว่าฮั่นหวู่จะได้อันดับหนึ่งเช่นกัน
"อาจารย์เถียนเหวิน ยินดีด้วยนะครับ คราวนี้คุณรวยแล้ว ตำแหน่งเทพระดับ 3 เชียวนะ!" มีครูประจำชั้นคนหนึ่งแสดงความยินดีล่วงหน้า
เถียนเหวินมีสีหน้าเปี่ยมด้วยความสุข รอยยิ้มไม่จางหายไปจากใบหน้า
"พวกคุณดูสิ คะแนนภารกิจของนักเรียนฮั่นหวู่ ห่างจากหวงเฟยที่อยู่อันดับหนึ่งเพียงแค่ 40 คะแนนเท่านั้น นั่นหมายความว่า ถ้าสามารถทำภารกิจกำจัดกึ่งเทพสำเร็จ นักเรียนฮั่นหวู่ ก็จะได้เป็ที่หนึ่งอย่างสมศักดิ์ศรีแล้ว" ครูประจำชั้นคนหนึ่งะโขึ้น
ครูประจำชั้นคนอื่น ๆ เริ่มแสดงความยินดีกับเถียนเหวิน ราวกับว่าเขาได้ชนะการเดิมพันไปแล้ว
มีเพียงหลิวเล่อเทียนเท่านั้นที่หน้าตาบึ้งตึง แต่ยังคงดื้อดึงพูดว่า "อย่าเพิ่งดีใจไปหน่อยเลย ถึงแม้ฮั่นหวู่จะมีร่างอวตารของผู้ปกครองโครงกระดูกแล้วยังไง? โอกาสที่ฮั่นหวู่จะได้ที่หนึ่งไม่ได้มีมากอย่างที่พวกคุณคิดหรอก"
"พวกคุณอย่าลืมสิว่า เขายังมีคู่แข่งอีกคนคือนักเรียนฉินซวง เธอเป็ทายาทของตระกูลเทพแท้ ใครจะรู้บ้างเธอมีไพ่เด็ดอะไรบ้างในมือ?"
คำพูดนี้ทำให้ครูประจำชั้นทั้งหลายจมอยู่ในภวังค์ความคิด
จากการแสดงออกอย่างไร้ความปรานีของฉินซวงในการสอบรวม ดูเหมือนว่าเธอจะซ่อนกลเม็ดเด็ดพรายไว้ไม่น้อยเลยทีเดียว
ในแง่ของโอกาสในการคว้าแชมป์ ฉินซวงควรจะมีความเป็ไปได้สูงกว่า
"ดูเร็ว นักเรียนฉินซวงนำพาบริวารมาถึงดินแดนของมนุษย์กบแห่งความมืดเป็คนแรกแล้ว" อาจารย์ประจำชั้นคนหนึ่งร้องะโ
บนหน้าจอ ร่างนกสายฟ้ามงกุฎทองของฉินซวงบินวนเวียนอยู่เหนือดินแดนของมนุษย์กบแห่งความมืด
นกสายฟ้านับหมื่นตัวรวมตัวกันเป็เมฆฟ้าผ่าขนาดใหญ่
ชั่วพริบตา สายฟ้านับไม่ถ้วนได้ฟาดลงมายังดินแดนของมนุษย์กบแห่งความมืด
ภาพนั้นช่างน่าตื่นตาตื่นใจ สายฟ้านับหมื่นเต้นระบำอย่างบ้าคลั่ง ท้องฟ้าทั้งผืนส่องสว่างจากพลังของสายฟ้า
มนุษย์กบแห่งความมืดนับไม่ถ้วนถูกฟ้าผ่าเสียชีวิต
ภัยพิบัติทางธรรมชาติเช่นนี้ได้ดึงดูดความสนใจของกึ่งเทพในดินแดนของมนุษย์กบแห่งความมืดทันที
มนุษย์กบแห่งความมืดระดับกึ่งเทพได้ใช้เวทมนตร์ศักดิ์สิทธิ์ทันที รวบรวมพลังแห่งความมืด และเปลี่ยนมันเป็กำแพงสีดำที่ปกคลุมทั่วทั้งดินแดนของมนุษย์กบแห่งความมืด
สายฟ้าไม่สามารถทำอันตรายตุ่์กบแห่งความมืดที่อยู่ด้านล่างได้อีกต่อไป ในขณะเดียวกัน เสียงของมนุษย์กบแห่งความมืดกึ่งเทพก็ดังขึ้นสู่ท้องฟ้า
"กล้าดียังไงมาทำลายเผ่าของฉัน ฆ่าคนของฉัน ฉันขอสาปแช่งเธอ สาปแช่งให้เธอตายอย่างทรมาน"
เมื่อเสียงจบลง ลำแสงสีดำสายหนึ่งพุ่งออกมาจากดินแดนของมนุษย์กบแห่งความมืด พุ่งตรงไปยังร่างอวตารนกสายฟ้ามงกุฎทองของฉินซวง
ฉินซวงหลบไม่ทัน ถูกลำแสงดำยิงโดนตัว ทันใดนั้นเธอรู้สึกมืดมนสับสน ความรู้สึกอ่อนแรงกดทับประสาททุกเส้น ทำให้เธอไม่มีเรี่ยวแรงจะรักษาสติ ร่วงหล่นลงมาจากความสูงหนึ่งพันเมตร