เส้นทางเจ้าสำราญ

ตอนที่ 18 – เมล็ดพันธุ์แห่งแผนการ และคำสัญญาใต้แสงจันทร์

หลังเหตุการณ์ชายแปลกหน้าในป่า ความสงบของหมู่บ้านหยุนหลิงดูเหมือนจะยังดำเนินไปตามปกติ แต่ในความเงียบสงบกลับมีบางสิ่งที่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้น

ชายผู้นั้นซึ่งบอกว่าตนชื่อ “ไป่จง” พักรักษาตัวอยู่ในบ้านเก่าของผู้ใหญ่บ้าน บางครั้งก็มานั่งใต้ต้นเหมยหน้าเรือนหลี่เหวินอย่างเงียบงัน

“เ๽้าหนู ข้าถามอะไรได้หรือไม่?” เขาถามหลี่เหวินเช้าวันหนึ่ง

“หืม ว่ามาเถอะ ถ้าไม่ใช่เ๱ื่๵๹เกี่ยวกับชื่ออาหารของข้า”

ไป่จงหัวเราะเบาๆ “เ๽้าฝึกวิชาอ่อนจิตของสำนักหยกใช่หรือไม่?”

หลี่เหวินหรี่ตา “ข้าไม่เคยได้ยินชื่อนั้นมาก่อน”

“แต่เ๽้าฝึกท่วงท่า ‘ระลอกคลื่นหวนคืน’ ได้ถูกต้องเกินไป”

หลี่เหวินยิ้ม แต่ในใจกลับระวังขึ้นทันที

คืนนั้นหลี่เหวินแอบคุยกับหลี่เซวียนที่โรงนา

“ข้าเริ่มไม่ไว้ใจเขาแล้ว”

“พี่รอง ถ้าเขาแค่มาพักรักษาตัวก็ดี แต่ถ้าเขามาเพื่อหาบางอย่าง...”

“ข้าต้องรู้ก่อนว่าบางอย่างนั้นคืออะไร”

...

ในขณะเดียวกัน ภายในป่าไผ่นอกหมู่บ้าน กลุ่มบุคคลลึกลับสามคนในชุดคลุมสีดำกำลังจับตามองหมู่บ้านหยุนหลิงจากบนเนิน

“เป้าหมายอยู่ที่นี่จริงๆ สำนักไป่เหอเคยส่งคนมาแล้ว...แต่หายสาบสูญ”

“เด็กชายคนนั้น กับหญิงสาวอีกคน พลังของพวกเขาไม่ธรรมดา”

“คำสั่งคือจับตาดู ห้ามลงมือโดยพลการ”

...

คืนหนึ่ง ท้องฟ้าปลอดเมฆ แสงจันทร์เต็มดวงส่องผ่านกิ่งเหมย หลี่เหวินออกมานั่งใต้ต้นไม้หน้าเรือน คิดใคร่ครวญกับตัวเอง

เสียงฝีเท้าดังเบาๆ ข้างหลัง ปรากฏเป็๲หลี่เซวียนในชุดคลุมบาง เธอนั่งลงข้างพี่ชาย ส่งมะม่วงเชื่อมถ้วยหนึ่งให้

“พี่รอง ข้ากลัวว่าทุกอย่างกำลังจะเปลี่ยนไป”

“ข้าก็กลัว” หลี่เหวินยิ้มเจื่อน “แต่ถึงจะเปลี่ยนไป ข้าก็จะไม่ปล่อยให้เ๽้าเจ็บ”

“ข้าเองก็จะไม่ปล่อยให้ใครทำร้ายครอบครัว”

ทั้งสองสบตากัน ใต้แสงจันทร์สีนวล ความผูกพันของพี่น้องไม่ต้องเอ่ยเป็๲ถ้อยคำ

—

วันต่อมา มีจดหมายผูกขนนกตกอยู่หน้าบ้านหลี่เหวิน ไม่มีชื่อผู้ส่ง มีเพียงข้อความว่า:

“เมื่อเมล็ดแห่งอดีตงอกงาม เ๽้าจะเลือกเป็๲ราก หรือเป็๲ใบ?”

หลี่เหวินอ่านแล้วเงียบไป

“ดูเหมือนพายุจะเริ่มก่อตัวแล้วสินะ” เขากระซิบเบา ๆ ก่อนมองไปยังเส้นขอบฟ้า