ตอนที่19 การเผชิญหน้า
ณ กลางป่าอันมืดมนจนผิดธรรมดา เพราะในเวลานี้มันควรเป็เช้าของวันใหม่แต่กลับไม่มีแสงใดๆ เล็ดลอดผ่านม่านหมอกสีดำ ซึ่งบดบังท้องฟ้าประหนึ่งลางร้ายก่อนความตายจะมาเยือนทุกชีวิต
แม้กระทั่งเอริคผู้มีพลังิญญาขั้นสูงระดับกลางยังต้องวิ่งฝ่าความมืดมิดเพื่อหนีบางสิ่งที่ห่างไกลจากคำว่ามนุษย์
และไม่ว่าเขาจะหนีเร็วเพียงใดก็ยังคงถูกมืออันขาวซีดราวแผ่นกระดาษคว้าคอเสื้อไว้ได้ทัน พร้อมเปลวไฟสีดำที่กำลังลุกไหม้บนิัที่ชุ่มฉ่ำไปด้วยเหงื่อไคล
แล้วเอริคก็เผยเสียงร้องอันแสนทรมานจากการถูกไฟเผา จึงทำให้เขารีบตัดสินใจใช้ดาบในมือขวาฟันต้นแขนสีขาวซีดนั้นให้ขาดสะบั้น
แต่ก็มิอาจทำอันตรายต่อแขนของเทียที่บีบรัดคอเสื้อเอริคไว้อย่างแ่า ก่อนเปลวไฟจะเผยใบหน้าอันขาวซีดราวกับภูตผี แถมดวงตาคู่นี้ยังเป็สีแดงฉานพร้อมกับจับจ้องเอริคด้วยความเยือกเย็น
และก่อนที่เอริคจะกลายเป็เถ้าถ่านเขาก็ได้ใช้ดาบยาวตัดคอเสื้อตัวเองทิ้งแล้ววิ่งหนีไปให้เร็วกว่าครั้งก่อน
ซึ่งเทียก็ทำเพียงแค่ยืนมองท่าทางเ่าั้อย่างใจเย็น แถมเขายังปล่อยให้เป้าหมายลาลับไปจากขอบฟ้าโดยไม่คิดจะตามล่าในนาทีนี้
เพราะเทียกำลังสนใจในมือขวาซึ่งแผดเผาเศษผ้าให้กลายเป็ฝุ่นผง พร้อมความสงสัยเกี่ยวกับพลังที่ตนเคยสูญเสียไปเมื่อครั้งศึกมหาา แล้วไฉนมันถึงฟื้นคืนกลับมาอย่างไร้สาเหตุเยี่ยงนี้กัน
…………………………………………………
อีกฟากของเพลิงสีดำก็ยังมีอันตรายจากกลุ่มคนทรยศซึ่งกำลังตื่นตระหนกเพราะการมาของสตรีในเงาป่า พร้อมลูกธนูที่ยิงลงมาเป็ห่าฝนจนทหารทุกคนต่างวิ่งหนีเอาตัวรอด
อีชิลเดอร์จึงใช้โอกาสนี้ซ่อนตัวจากกลุ่มคนทรยศ พร้อมกลับร่ายท่วงทำนองของอาคมแล้ววาดมือเป็วงกลมก่อนจะไถลตัวเข้าหาลีเดียในทันที
แต่ก็ถูกปีศาจทั้งสี่โจมตีใส่จนอีชิลเดอร์ต้องยกวงกลมขึ้นมาป้องกัน แล้วเื่อัศจรรย์ก็ทำให้เหล่าปีศาจต้องรีบถอยหนี เพราะการโจมตีถูกสะท้อนด้วยสิ่งที่อีชิลเดอร์สร้างขึ้นมา
แล้วเขาก็วิ่งตรงเข้าหาลีเดียพร้อมกับขว้างสิ่งของในมือให้ตกลงสู่พื้นดิน แล้วอีชิลเดอร์ก็เริ่มวาดมือเป็วงกลมขึ้นอีกครั้งก่อนจะขว้างมันไปให้ไกลจากอันตราย
"อาคมมิติ!! " ลีเดียเอ่ยขึ้นขณะที่อีชิลเดอร์กำลังดึงนางเข้าไปในวงกลมแต่ไทฟอนและอีฟริกก็รีบกระโจนตัวเข้ามาขวางกั้น แล้วทันใดนั้นเปลวไฟก็พวยพุ่งใส่ปีศาจทั้งสองจนมิอาจเข้าใกล้ลีเดียที่กำลังหายลับไป
จึงทำให้ปีศาจทั้งสองหันไปมองต้นตอแห่งเพลิงนั้นด้วยจิตสังหารอันน่าขนลุก แต่มันก็ไม่สามารถหยุดเปลวไฟอันร้อนระอุของมิแลนด้าที่โจมตีเข้ามาอีกครั้งจนการต่อสู้อันแสนชลมุลได้เริ่มต้นขึ้นผ่านสายตาของลีเดีย
"จะทำอย่างไรดีฝ่าา "
"เ้าพอจะหยุดพวกปีศาจทั้งหมดนั้นได้หรือไม่ " อีชิลเดอร์พินิจถึงคำขอของลีเดียและพลังิญญาที่อาจไม่เพียงพอจะจับกุมปีศาจขั้นสูงอีกครั้ง แต่เขาก็ยังมั่นใจด้วยไพ่ตายในกระเป๋าซ้ายจนอีชิลเดอร์กล้าตอบรับคำกล่าวนั้นอย่างมาดมั่น
"กระหม่อมทำได้อีกเพียงแค่ครั้งเดียวเท่านั้นพ่ะย่ะค่ะฝ่าา"
เมื่ออีชิลเดอร์ตอบรับเขาก็รีบควักเม็ดยาสีน้ำตาลขนาดเท่าลูกอมออกจากกระเป๋าก่อนจะโยนมันเข้าปากและพลังิญญาก็เพิ่มขึ้นจนทะลวงเข้าสู่ขั้นสูงได้อย่างน่าอัศจรรย์
"ในราตรีเอ่ย เ้ามิเคยขัดขืนยามหลับใหล แล้วเหตุใดดวงตาถึงปฏิเสธเงามืดเพียงเพราะหวาดหวั่น หากแต่วันนั้นเ้าถูกคุมขังเพื่อเฝ้าฝันถึงอิสรภาพต่อไปโดยไร้หนทาง" ทันทีที่อีชิลเดอร์ร่ายท่วงทำนองเงามืดจากทุกสารทิศก็พุ่งเข้ามาจับกุมปีศาจทั้งสี่ที่กำลังต่อสู้ได้หยุดนิ่งลงประหนึ่งถูกแช่แข็ง
"ฝ่าา กระหม่อมมีเวลาไม่มากนักฝากจัดการด้วยขอรับ" อีชิลเดอร์กล่าวพร้อมกับร่างกายซึ่งเริ่มฉีกขาดจากผลของเม็ดยาสีน้ำตาลที่ทำให้พลังิญญาเพิ่มขึ้นจนร่างกายมิอาจทนรับ
แต่ก็ทำให้ลีเดียมีเวลามากพอจะสร้างสายฟ้าขนาดมหึมา ก่อนจะขว้างมันใส่ปีศาจอย่างต่อเนื่องจนวิสัยทัศน์ถูกบดบังด้วยแสงสว่างจากการะเิตัวของสายฟ้า
และเมื่อแสงนั้นจางหายก็ต้องพบกับความผิดหวัง เพราะมัวรัสเป็ผู้ยืนป้องกันเหล่าลูกน้องของตนโดยการใช้พลังขั้นสูงในการโต้กลับ
"อีชิลเดอร์!! ทำไมเ้าถึงปล่อยให้ตัวอันตรายที่สุดหลุดรอดมาได้" ลีเดียจึงหันไปเอ็ดเ้าเมืองซึ่งตอนนี้ได้หมดสติลงไปพร้อมกับอาคมคุมขัง
จึงทำให้เหล่าปีศาจได้กลับมาแผลงฤทธิ์อีกครั้ง โดยเฉพาะมัวรัสที่กำลังลอยขึ้นสู่ฟากฟ้าแล้วท้องนภาก็สว่างไสวด้วยลูกบอลเพลิงั์
"นั่นมันบ้าอะไรกัน!! "
"ฝีมือของเ้าปีศาจแน่ๆ มันคิดจะฆ่าเราไปด้วยงั้นรึ"
"หนีกันเร็ว!!"
ความโกลาหลเกิดขึ้นในทุกฝ่ายทั้งไนท์อายและเหล่าทหารผู้ทรยศต่างก็พากันวิ่งหนีเพื่อเอาตัวรอด แต่ไม่ว่าจะพยายามแค่ไหนก็ไม่พ้นรัศมีของเปลวไฟจนทุกอย่างได้มอดไหม้ในทันทีที่มันตกกระทบพื้นดิน
"ไม่เป็อันตรายกันใช่ไหม อัปบรานิค ดีคอนต์ ไทฟอน อีฟริก"
"ไม่โดนแม้กระทั่งความร้อนเลยขอรับ ช่างเป็การควบคุมพลังได้อย่างยอดเยี่ยม" เมื่อได้ยินเช่นนี้มัวรัสก็เริ่มทอดสายตาตามหาลีเดียซึ่งอาจจะรอดตายจากเปลวไฟ ก่อนจะพบกับสายฟ้าที่ครอบคลุมร่างกายของลีเดียซึ่งาเ็อย่างสาหัสพร้อมแผลพุพองจนไม่คิดว่านางจะผ่านพ้นคืนนี้ไปได้
"นี่นะรึ บุตรแห่งผู้กล้า เ้าหญิงคิง ลีเดีย เป็เพียงแค่ขั้นกลางระดับสูงไม่เอาไหนซะจริง" คำกล่าวอันหนักแน่นพร้อมแรงกดดันของพลังิญญาขั้นสูงระดับสูงจนพื้นดินและผืนหญ้าต่างล้มตายต่อหน้าปีศาจสีดำผู้มีเขาบนหัวคล้ายกับมงกุฎของาา
"มัวรัส..เ้าชายแห่งปีศาจ..ถึงกับต้องมาด้วยตัวเองเลยรึ..ฮ่า ฮ่า ฮ่า"
"นั่นก็เพราะเ้า ข้าจึงต้องมอบความตายด้วยตนเอง...เ้าหญิงคิงลีเดีย" มัวรัสกล่าวกระซิบพร้อมกับยกมือขึ้นสู่ฟ้า ก่อนแสงสว่างจากเปลวเพลิงจะปรากฏขึ้นคล้ายกับดวงอาทิตย์ขนาดย่อม
"ภารกิจลุล่วงแล้ว ฮ่า ฮ่า ฮ่า " แต่ทันใดนั้นมัวรัสก็ต้องหยุดมือลงเพราะบุคคลปริศนาโผล่พรวดออกมาจากมุมป่าพร้อมกับท้องนภาในยามรุ่งสางได้มืดดับลงก่อนการสั่นไหวอันหนักหน่วงจะเริ่มต้นขึ้นประหนึ่งแผ่นดินกำลังแยกตัว
แล้วท้องฟ้าก็ปรากฏลูกไฟขนาดใหญ่ที่พวยพุ่งลงมาจากเบื้องบนราวกับอุกกาบาตทำลายโลก กระแทกพื้นดินจนทุกสิ่งร้อนระอุดั่งทะเลทรายซาฮารา
และทุกสายตาก็จ้องมองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นด้วยความหวาดกลัวแม้กระทั่งมัวรัสผู้เป็ที่สุดแล้วแห่งพลังิญญายังต้องตกตะลึงจนอ้าปากค้าง
"เป็ไปไม่ได้ เ้าสูญเสียพลังมิใช่รึ"
1K
