เด็กเกรียนเซียนจอมยุทธ NC+

หลังจากที่อาเหอนั้นได้วิ่งออกไปจากเรือนนอนของมันแล้ว มันจึงนึกถึงจุดประสงค์ที่รีบเพ่นออกมาจากห้องในช่วงเช้า

 

เซี่ยงน้อย

“อา..เออ..แม่นางเซี่ยงอี้...เจ้ารอสักประเดี๋ยวจะได้หรือไม่ ?

      

กันจิเห็นสาวรับใช้ของมันกำลังจะกลับเข้าห้องของนางเอง จึงรีบร้องทักเพื่อรั้งขาของนางที่กำลังจะเดินเข้าไปภายในห้องไว้ก่อน เพื่อมันจะได้ศึกษาเรื่องพื้นฐานต่อจากคราวที่แล้วให้จบ

 

“คือว่าแม่นาง...

“เรียกข้าเซี่ยงเซี่ยงหรือเซี่ยงน้อยเจ้าค่ะ หึ!!!

มันกำลังจะกล่าวต่อก็ถูกนางขัดคำของมันสะก่อน เพราะมันมิรู้หรอกเมื่อคืนวานที่มันทำสงครามกับอาเหอนั้นนางก็รับรู้เห็นเป็นพยานเค็มๆสองตา แม้คนที่เห็นจะเป็นพี่สาวของนางเซี่ยงยิ่งหวางแต่เซี่ยงอี้ก็ใช้สัมผัสวิญญาณ เพื่อสำรวจดูเช่นเดียวกัน จึงได้ยินมันนั้นเรียกอาเหอนางจิ้งจอกเจ้าเล่ห์นั้น ว่าเหอน้อยของข้า ซึ่งมันทำให้นางรู้สึกอิจจาเป็นอย่างมากซึ่งมันทำให้นางรู้สึกพ่ายแพ้ ครั้งนี้นางจึงต้องพูดให้ชัดเจน

 

“อ.ออเออ ..ok …(@.@)

 

“เออ..ออ...ซ...เซี่ยงน้อ...ย ...

 

“คริ.คริ..ว่าเจ้าคะ ^.^”

      

กันจิถึงกับสตั้นไป 3 วินาที เพราะตอนนี้สาวรับใช้ของมันนั้นเปลี่ยนอารมณ์ได้รวดเร็วอย่างกับอินเทอร์เนต 5G ก็มิปาน แถมมันยังรู้สึว่าถ้านางมีหางสุนัขจิ้งจอกอยู่ด้วยคงจะกำลังส่ายไปมาอยู่กระมั้ง

(คนนะมิใช่หมา แต่ถ้ามีแบบนี้ข้าน้อยก็เลี้ยงเหมือนกัน ฮิฮิ)

 

“เซี่ยงน้อยคือครั้งที่แล้วที่ข้าถามเจ้าไว้ 3 คำถามเจ้าคงจำได้อยู่ใช่หรือไม่ ?”

 

“อา....อ่ออ เจ้าค่ะ ข้าน้อยยังจำได้เจ้าค่ะ

 

“อ..เออ..คือข้าอยากให้เจ้..

 

“เซี่ยงน้อยเจ้าคะ !!! >.