ระบบจักรพรรดิแห่งวันสิ้นโลก-วิวัฒนาการไร้ขีดจำกัด 【จบ】

        “ชิงเฉิงไม่ได้เจอกันตั้งนานเลยนะ ลุงจำได้ว่าหลังจากที่เธอแสดงเรื่องพรจากดวงดาวจบก็โด่งดังกลายเป็นซูเปอร์สตาร์อันดับต้นๆ เลย ตอนนี้ก็ผ่านมาห้าปีแล้วสินะ มานี่ๆนั่งก่อน มานั่งกินข้าวด้วยกัน!” หวังจื้อหนิงเอ่ยทักทายด้วยท่าทีกระตือรือร้น

        “ลุงหวังแม่ของฉัน...?” เย่ชิงเฉิงมองอาหารที่วางเรียงรายอยู่เต็มโต๊ะโดยไร้ซึ่งความอยากอาหาร

        “ลุงรู้ว่าเธอเป็นเด็กดีและกตัญญูนั่งลงก่อนเถอะ แม่ของเธอกำลังจะลงมาแล้ว! สบายใจเถอะ ที่นี่ก็เหมือนบ้านของเธอทำตัวตามสบายเลยนะ!”

        พูดจบหวังจื้อหนิงก็ยกมือขึ้นเป็นสัญญาณให้เสิ่นหยุนฉงที่เป็นลูกน้องคนสนิทพาตัวถังฮ่าวลงไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนจะกลับขึ้นมากินข้าวด้วยกัน

        ถังฮ่าวยิ้มบางๆก่อนจะปฏิเสธอย่างสุภาพ

        “ขอบคุณในน้ำใจของท่านผู้บัญชาการหวังแต่เรื่องกินข้าวนั้นผมขอผ่านก่อนแล้วกัน”

        “ถึงจะไม่กินข้าวแต่อย่างน้อยก็น่าจะอาบน้ำหน่อยนะ สภาพคุณในตอนนี้คงทำให้ท่านผู้บัญชาการและคุณหนูเย่กินข้าวไม่ลงแน่”เสิ่นหยุนฉงเดินเข้ามาพร้อมกับเอ่ยเสียงเย็น

        ถังฮ่าวก้มลงเพื่อสำรวจตัวเองก่อนจะพบว่าสภาพของเขาในตอนนี้ก็ดูไม่ได้จริงๆโดยเฉพาะกลิ่นตัวที่ไม่น่าพิสมัย

        เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะยิ้มออกมา“ถ้าอย่างนั้นต้องรบกวนแล้ว”

        หนึ่งนาทีต่อมาถังฮ่าวก็มองน้ำที่ไหลจากฝักบัว

        ฮึ ฐานที่มั่นทหารซูโจวท่าจะมีฐานะดีทีเดียวถึงตอนนี้แล้วยังมีน้ำสะอาดให้ใช้อาบได้อีก พออยู่ในยุควันสิ้นโลกเช่นนี้จึงถือว่าฟุ่มเฟือยมาก!

        ในเมื่อเจ้าบ้านเชิญชวนอย่างจริงใจถังฮ่าวย่อมไม่ปฏิเสธ เขาถอดเสื้อผ้าออกอย่างรวดเร็วเพื่ออาบน้ำชำระร่างกาย

        ทว่าพอล้างตัวไปได้ไม่ถึงสองนาทีก็ได้ยินเสียงฝีเท้าดังถี่มาจากนอกห้องน้ำ ถังฮ่าวหรี่ตาลงอย่างเย็นชา พร้อมกับรีบเปิดน้ำชำระฟองสบู่บนศีรษะออกอย่างรวดเร็ว!

        หลังจากล้างฟองออกหมดแล้ว!

        แกร็ก!

        กุญแจที่ล็อกประตูห้องน้ำก็ถูกสะเดาะออกก่อนจะมีปืนพกและปืนกลขนาดเล็กอีกสองกระบอกเล็งเข้ามา!

        ถังฮ่าวแสร้งทำเป็นตื่นตกใจและหวาดกลัว

        “พวกนาย...พวกนายจะทำอะไร?”

        “ไม่มีอะไรแค่ต้องการให้นายอยู่ที่นี่อย่างว่าง่ายเท่านั้น ถ้าให้ความร่วมมือก็ไม่เป็นอะไรหรอกแต่ถ้าไม่... ก็อย่าหาว่าพวกเราใจร้ายแล้วกัน!” เสียงเย็นชาของเสิ่นหยุนฉงดังขึ้น

        “แค่กๆให้ความร่วมมือ ผมให้ความร่วมมืออย่างแน่นอน ท่านผู้บัญชาการหวังคงจะหมายตาคุณชิงเฉิงสินะหนุ่มก็หล่อสาวก็สวย ช่างเหมาะสมกันจริงๆแต่ยังไงก็ตามขอผมอาบน้ำให้เสร็จก่อนได้ไหม ถึงพวกเราจะเป็นผู้ชายเหมือนกัน แต่มองแบบนี้ผมก็เขินเป็นนะ”

        “ฮึ่มไอ้หนุ่ม...” ชายร่างกำยำที่ถือปืนอยู่เอ่ยด้วยแววตาเหี้ยมเกรียม

        “พอแล้วให้เขาอาบน้ำให้เสร็จก่อนก็ได้!” เสิ่นหยุนฉงเห็นถังฮ่าวให้ความร่วมมือดีก็เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

        “ขอบคุณครับท่านผู้บัญชาการเสิ่น!” ถังฮ่าวก้มศีรษะพร้อมกับเอ่ยด้วยรอยยิ้มประจบ

        สายตาของชายทั้งสี่คนมองไปรอบๆ

        หากเปลี่ยนจากถังฮ่าวเป็นสาวงามอย่างเย่ชิงเฉิงละก็บางทีตอนนี้ชายฉกรรจ์เหล่านี้คงจ้องตาไม่กะพริบและไม่อาจละสายตาไปได้แม้แต่วินาทีเดียว แต่สำหรับถังฮ่าวที่เป็นเพศเดียวกันแล้ว เสิ่นหยุนฉงและคนอื่นๆก็ขี้คร้านจะชื่นชมเรือนร่างของเขา

        ในขณะที่เสิ่นหยุนฉงและคนอื่นๆกำลังเบือนหน้าหนี ถังฮ่าวก็ขยับตัว!

        ทันใดนั้นเสิ่นหยุนฉงและคนอื่นๆก็ได้ประจักษ์กับคำว่าสงบนิ่งดั่งน้ำ เคลื่อนไหวดุจกระต่ายอย่างชัดเจน

        ในความเป็นจริงถังฮ่าวเคลื่อนไหวได้รวดเร็วยิ่งกว่ากระต่ายมาก!

        หยดน้ำสาดกระเซ็นใส่ใบหน้าของชายฉกรรจ์ทั้งสามคนพวกเขารู้สึกปวดหนึบที่ต้นคอ ทว่ายังไม่ทันที่จะส่งเสียงร้องออกมาก็สติดับวูบไป

        ส่วนเสิ่นหยุนฉงก็ได้ยกมือซ้ายขึ้นมาป้องกันตัวส่วนมือขวาที่กำหมัดไว้แน่นนั้นยังไม่ทันได้ตอบโต้กลับก็รู้สึกราวกับว่ามือทั้งสองข้างถูกคีมเหล็กหนีบเอาไว้แน่นจนไม่สามารถใช้การได้เลย จากนั้นที่หน้าอกก็ถูกเข่าขวาของถังฮ่าวกระแทกเข้าอย่างจัง

        กร๊อบ!

        เสียงกระดูกหักดังขึ้น!และบัดนี้กระดูกซี่โครงก็ได้หักแทงทะลุหัวใจของเขาทันที!

        เสิ่นหยุนฉงพยายามร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดแต่เขากลับถูกอุดปากและจมูกด้วยมือของตนเองเพราะถังฮ่าวบังคับ ทำให้ไม่สามารถส่งเสียงร้องออกมาได้!

        ดวงตาของเสิ่นหยุนฉงเต็มไปด้วยความหวาดกลัว!

        เขาเป็นถึงผู้วิวัฒนาการระดับ4 แต่กลับไม่สามารถต้านทานพลังของถังฮ่าวได้เลย!

        แม้ว่าอีกฝ่ายจะจู่โจมแบบไม่ทันตั้งตัวแต่ดูจากตอนที่เขาถูกอีกฝ่ายคุมตัวไว้ บวกกับพลังอัดกระแทกที่หน้าอกเมื่อครู่นี้แล้วก็ทำให้เสิ่นหยุนฉงรู้ดีว่าต่อให้ถังฮ่าวไม่ได้จู่โจมอย่างกะทันหัน เขาก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของอีกฝ่ายอยู่ดี!

        ให้ตายเถอะพลาดท่าเสียแล้ว ไอ้หนุ่มแซ่ถังนี่จะต้องถึงผู้วิวัฒนาการระดับ 5 แน่ๆ!

        ท่านผู้บัญชาการแย่แล้วสิ!

        บัดนี้เสิ่นหยุนฉงรู้สึกเสียใจเป็นอย่างมาก

        ถ้ารู้ว่าถังฮ่าวแข็งแกร่งขนาดนี้ก่อนที่จะพังประตูเข้ามา เขาคงสั่งให้ลูกน้องทั้งสามยิงถังฮ่าวจนพรุนไปก่อนแล้ว

        แต่โลกนี้ไม่มียารักษาอาการเสียใจขาย

        แววตาของเสิ่นหยุนฉงหรี่ลงอย่างรวดเร็ว!

        “ติ๊ง!ตรวจพบศพพลังงานระดับต่ำ ต้องการแปลงค่าหรือไม่” เสียงของระบบดังขึ้น!

        แปลง!

        ถังฮ่าวไม่ลังเลแม้แต่น้อย!

        ถังฮ่าวมองไปรอบๆก่อนจะลากร่างของเสิ่นหยุนฉงและคนอื่นๆ เข้าไปในห้องน้ำ จากนั้นก็จัดการคนทั้งสี่ทันทีโดยเสิ่นหยุนฉงและคนอื่นๆ ก็ทำให้ถังฮ่าวได้รับคะแนนวิวัฒนาการเพิ่มขึ้นมา 44.65แต้ม

        เสิ่นหยุนฉงเป็นผู้วิวัฒนาการระดับ4 ส่วนอีกสามคนล้วนเป็นผู้วิวัฒนาการระดับ 3

        พอรวมกันแล้วจึงทำให้ตอนนี้ถังฮ่าวมีคะแนนวิวัฒนาการเพิ่มขึ้นเป็น97.10 แต้ม ซึ่งก่อนหน้านี้เขาเพิ่งสังหารซอมบี้ระดับ 3 ไปสามตัว และซอมบี้ระดับ 2อีกสี่ตัว แต่ถังฮ่าวก็ไม่ได้แปลงมันเป็นคะแนน เพราะเขาต้องการเก็บคริสตัลวิวัฒนาการต้นกำเนิดเอาไว้ให้ผู้ติดตามที่ออกปฏิบัติการช่วยเหลือ

        หลังจากนำศพของซอมบี้ระดับ2 ทั้งสี่ตัวออกมาจากคลังของระบบและขุดเอาคริสตัลวิวัฒนาการออกมาแล้วถังฮ่าวก็รีบถอดเสื้อผ้าของเสิ่นหยุนฉงและคนอื่นๆ ออก ก่อนจะนำไปสวมให้กับศพซอมบี้ระดับ2 ทั้งสี่ตัว จากนั้นก็เก็บศพของเสิ่นหยุนฉงและคนอื่นๆรวมถึงอาวุธปืนและศพซอมบี้ทั้งสี่เข้าไปในคลังของระบบ หลังจากทำความสะอาดร่างกายอีกครั้งแล้วเขาก็เปลี่ยนเป็นชุดเกราะของหน่วยพิเศษที่เพิ่งซักสะอาด!

        จากนั้นก็เดินตรงไปยังห้องจัดเลี้ยง

        ก่อนจะถึงห้องจัดเลี้ยงก็พลันมีสายลมโชยพัดผ่านก่อนจะมีเสียงของโอวหยางมี่มี่ดังขึ้นที่ข้างหูถังฮ่าว

        “ผู้บัญชาการหวังคนนั้นไม่ใช่คนดีดูเหมือนเหล้านั่นจะมีพิรุธ”

        ถังฮ่าวพยักหน้ารับเบาๆก่อนจะรีบก้าวเดินต่อ

        หวังจื้อหนิงที่อยู่ในห้องส่วนตัวถือแก้วเหล้าพร้อมกับมองไปทางเย่ชิงเฉิงและจ้าวฮุ่ยจื่อที่นั่งอยู่ตรงข้ามก่อนจะเอ่ยด้วยรอยยิ้มจอมปลอม

        “ฮุ่ยจื่อยินดีด้วยที่พวกเธอสองแม่ลูกได้พบเจอกันอีกครั้ง มา ฉันขอชนแก้วเพื่อเป็นการแสดงความยินดี”พูดจบเขาก็ยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มจนหมด

        เย่ชิงเฉิงหยิบแก้วเหล้าขึ้นมาทว่ากลับถูกจ้าวฮุ่ยจื่อคว้าเอาไว้ ก่อนที่เธอจะเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้ม

        “จื้อหนิงไม่ต้องหรอก ชิงเฉิงดื่มเหล้าไม่เป็นมาตั้งแต่เด็กแล้ว”

        แววตาของหวังจื้อหนิงแฝงไปด้วยความเย็นชาขณะที่กำลังจะเอ่ยปาก ประตูห้องก็เปิดออก!

        ถังฮ่าวเดินเข้ามาเขาเหลือบมองไปรอบๆ ก่อนจะเห็นหญิงวัยกลางคนนั่งอยู่ข้างๆ เย่ชิงเฉิง เพียงแค่เหลือบมองจากด้านข้างถังฮ่าวก็มั่นใจว่าผู้หญิงคนนี้ต้องเป็นแม่ของเย่ชิงเฉิงแน่

        “ท่านผู้บัญชาการหวังชิงเฉิงดื่มเหล้าไม่เป็นจริงๆ ผมขอดื่มแทนเธอแล้วกัน!” พูดจบ ถังฮ่าวก็เดินไปหาเย่ชิงเฉิงพร้อมกับยื่นมือออกไปคว้าแก้วเหล้าในมือของเธอ ทว่าเท้าของเขากลับไปสะดุดพรมเข้าก่อนจนร่างเซถลาไปชนแก้วเหล้าในมือของเย่ชิงเฉิงหก ยิ่งไปกว่านั้นแก้วเหล้าที่ร่วงลงยังบังเอิญไปโดนแก้วเหล้าของจ้าวฮุ่ยจื่อที่อยู่บนโต๊ะให้หกไปด้วยคราบไวน์ได้สาดกระเซ็นจนเปรอะเปื้อนกระโปรงของเธอเลอะเทอะ

        ถังฮ่าวรีบกล่าวขอโทษทันที“ขอโทษครับ ผมมันซุ่มซ่าม ขอโทษครับ คุณป้า ผมทำให้ชุดของคุณสกปรกเสียแล้ว”

        ดวงตาของจ้าวฮุ่ยจื่อฉายแววดีใจเธอกุมมือของถังฮ่าวเอาไว้พร้อมกับเอ่ยด้วยท่าทีอ่อนโยน

        “เธอคงเป็นถังฮ่าวที่มากับชิงเฉิงสินะช่วงนี้ต้องลำบากเธอแล้วการที่ชิงเฉิงกลับมาได้อย่างปลอดภัยก็เพราะมีเธอคอยดูแลแท้ๆ ขอบใจมากนะ”

        “คุณป้าพูดเกินไปแล้วแค่กๆ ชิงเฉิงเก่งมากครับ เธอให้ความช่วยเหลือพวกเราหลายๆ เรื่องเลย”

        ในขณะที่ถังฮ่าวแสร้งไอจ้าวฮุ่ยจื่อก็รีบส่งเสียงเบาๆ

        “รีบพาชิงเฉิงไปเร็วเข้า!”

        ถังฮ่าวบีบมืออีกฝ่ายเบาๆก่อนจะยิ้มออกมา

        “ครั้งนี้ผมกับชิงเฉิงตั้งใจมารับคุณป้าครับก่อนหน้านี้พวกเราเพิ่งเจอคุณจ้าวมา จึงรู้ว่าคุณป้าอยู่ที่นี่ เขาเองก็ตื่นเต้นจนอยากจะส่งคนหลายๆทีมมารับเหมือนกัน แต่ผมกับชิงเฉิงพยายามเกลี้ยกล่อมอยู่นานสุดท้ายเขาก็เปลี่ยนใจ”

        หวังจื้อหนิงที่อยู่ฝั่งตรงข้ามขมวดคิ้วแน่น

        ทำไมไอ้หนุ่มแซ่ถังถึงมาอยู่ที่นี่ได้?

        เสิ่นหยุนฉงทำอะไรอยู่?

        “จ้าวเหลย!”หวังจื้อหนิงตวาดดัง

        ชายร่างกำยำสองคนที่ยืนอยู่ด้านหลังรีบก้าวออกมาหนึ่งก้าว

        “ไปตามตัวเสิ่นหยุนฉงมา!”

        จ้าวเหลยพยักหน้ารับก่อนจะรีบวิ่งออกไป

        ถังฮ่าวยกยิ้มมุมปากอย่างเย็นชาก่อนจะเงยหน้าขึ้น จากนั้นก็ถือแก้วเหล้าเดินตรงไปหาหวังจื้อหนิง