ปาฏิหาริย์ที่บ้านสวน

    ตอนที่ 96 งานเลี้ยงแห่งมิตรภาพ

            ชาวเผ่าอิระมังค์ยาทั้ง 6เผ่าจะมีการแสดงร่วมกันในเลี้ยงประจำปีโดยแต่ละปีจะมีเจ้าภาพจัดเวียนกันไป ทำให้พวกเขาจัดสถานที่
    ไว้เฉพาะแม้ว่าปีนี้งานเลี้ยงประจำปียังมาไม่ถึง แต่เนื่องด้วยมีคนสำคัญมาเยี่ยมเยือนชนเผ่าทั้ง 6 จะนัดแนะจัดงานนี้ไว้นับตั้งแต่
    ได้รับการติดต่อจากเทวินถึงการมาเยือน

            ค่ำคืนนี้ที่เผ่ามังค์ยาเซพวกเขาจัดงานที่ห้องประชุมใหญ่ซึ่งมีเวทีจัดเตรียมไว้สำหรับดนตรีและการแสดงผู้นำอีก 5 เผ่าต่างก็มาร่วม
    พร้อมหน้ากัน เผ่ามังค์ยาวา มังค์ยาเก มังค์ยาวู มังค์ยาซูและมังค์ยากา

            เทวินเรนิตาและกลุ่มการ์ดของทั้งสองได้เข้ามาร่วมในงานเลี้ยงโดยพร้อมหน้าในสถานที่ซึ่งตกแต่งอย่างเรียบง่ายมีการจัดโต๊ะอาหาร
    เป็นชุดโต๊ะจีน ประดับอาคารด้วยผ้าม่านลวดลายแบบท้องถิ่นมีกระถางของต้นกล้วยป่าและดอกไม้ภูเขาตามบริเวณทางเข้าและต้นเสาอาคาร

            เทวินเขาอยู่ในชุดสูทงานกลางคืนสีน้ำเงินเข้มที่ดูแล้วมีความเรียบง่ายและเข้ากับรูปร่างหน้าตาที่ดูดีด้วยผิวสีแทนเข้มของเขา
    ส่วน
    เรนิตา เธอสวมใส่ชุดไทยประยุกต์สีครีม กระโปรงยาว มีผ้าคลุ่มไหล่เกล้าผมและประดับด้วยบุษราคัมที่ที่เข้าชุด เธอดูสวยมากในชุดนี้

            ส่วนชาวอิระมังค์ยาทั้ง6 เผ่าแต่งกายคล้ายกัน ผู้หญิงจะสวมใสชุดผ้าถุงยาว เสื้อกระดุมแขนยาวสีเข้มปักลวดลายขอบชายด้วยสีประจำของแต่ละเผ่า พวกเธอจะมีผ้าพาดไหล่และเครื่องประดับเป็นชุดเครื่องเงินตัดกับชุดสีเข้มดูสวยงามเป็นเอกลักษณ์ ผู้ชายจะนุ่งกางเกงกึ่งโจงกระเบน เสื้อแขนยาว สีเข้มทั้งชุด มีผ้ารัดเอวเป็นสีประจำเผ่าและบางคนก็จะมีผ้าโผกบนศีรษะด้วย

            เทวินและเรนิตาได้ทักทายพูดคุยสนทนากับกลุ่มผู้นำทั้ง 6 และภรรยาของพวกเขา โต๊ะของพวกเขาจึงยาวกว่าโต๊ะอื่น
    และอยู่ในระยะเหมาะสมที่สุดสำหรับชมการแสดงบนเวที

            เธอและเขาได้สร้างความคุ้นเคยกับบรรดาผู้นำทั้ง6 คือ มินเซ ผู้นำเผ่ามังค์ยาเซ และเป็นผู้นำสูงสุด มังค์เหย๋า ผู้นำของเผ่ามังค์ยาวิง
    ซูลอ จากเผ่ามังค์ยาเก มังค์เจิ้น จากเผ่ามังค์ยาวู มังค์เฉ จากเผ่า
    มังค์ยาซู และเยินลอ ผู้นำของเผ่ามังค์ยากา

            ตอนนี้ชาวอิระมังค์ยาทั้ง6 เผ่าร่วมโต๊ะกันแบบกระจายไม่แบ่งแยกเผ่า พวกเขาถือว่าเป็นชาวอิระมังค์ยาด้วยกันทุกคนนอกจากนี้
    ยังมีเจ้าหน้าที่จากรัฐมาร่วมงานครั้งนี้ด้วยซึ่งพวกเขาได้ต้อนรับทุกฝ่ายเป็นอย่างดี

            หลังจากกล่าวต้อนรับและปราศรัยบนเวทีตามธรรมเนียมมินเซก็ได้แสดงให้ชาวอิระมังค์ยาทุกคนได้เห็นถึงความสัมพันธ์และมิตรภาพที่ดีต่อกลุ่มของเทวินและเรนิตาเขายังเล่าเรื่องราวที่ดีต่อการร่วมการค้ากับคุณตาสินทั้งสามในสมัยที่พวกเขายังมีชีวิตอยู่และความสำคัญต่อการขจัดเภทภัยจากมังค์งิง มังค์จาและพรรคพวกกลุ่มโจรเหล่านั้น

            เทวินและทุกคนที่ร่วมกันต่อสู้ได้รับการชื่นชมในการร่วมกันทำลายกลุ่มกองโจรป่าทุกคนได้รับการยกย่องเป็นวีรบุรุษ ชาวอิระมังค์ยาทุกคนยินดีกับเรื่องนี้แม้แต่เจ้าหน้าที่จากรัฐที่มาร่วมงานเลี้ยงก็รู้สึกยินดีเช่นกัน เพราะผู้คนที่บริสุทธิ์จะได้ใช้ชีวิตอย่างสบายใจจากกองโจรป่า

            หลังจากมินเซกล่าวจบและลงจากเวทีก็เริ่มมีการเล่นดนตรีพื้นเมืองที่ไพเราะและมีความเป็นเอกลัษณ์ ก่อนจะมีการแสดงพื้นเมือง
    ของชาวอิระมังค์ยา

            “คุณเรนิตาคุณเทวิน อาหารของเราได้จัดทำพิเศษเฉพาะสำหรับพวกคุณลองชิมไก่ดำตุ๋นตำหรับสมุนไพรสักหน่อยนะครับ”
    มังค์เหย๋า ผู้นำของเผ่ามังค์ยาวิงและเป็นรองผู้นำสูงสุดได้เชิญทั้งสองลองกินอาหารประจำถิ่น

            มังค์เหย๋าเป็นคนที่มีอัธยาศัยดีเขามีอายุประมาณ 50 เศษ รูปร่างสูง ล่ำสัน มีใบหน้าคล้ายแขกผิวขาวเวลาพูดยังดูว่าเป็นคนยิ้มง่าย
    ทำให้รู้สึกว่าเขาเป็นคนใจดีอีกด้วย

            “โอ้ขอบคุณค่ะ ฉันชอบเนื้อไก่ดำของที่นี้มาก เมื่อตอนเที่ยงเราได้กินไก่ดำอบสมุนไพรยังรู้สึกติดใจอยู่เลยค่ะ” เรนิตากล่าวจากใจจริง

            “ที่นี่เรามีคนที่ทำฟาร์มไก่ดำหลายคน และยังมีอาคารที่เป็นศูนย์กลางสำหรับเก็บสมุนไพรไว้ก่อนจะจำหน่ายไปยังที่อื่นครับ
    ทำให้เรามีเครื่องเคียงสมุนไพรสำหรับการทำอาหารจากเนื้อไก่ดำโดยเฉพาะ”มังค์เหย๋าอธิบาย

            “ให้เราไปเยี่ยมชมอาคารเก็บสมุนไพรได้หรือเปล่าคะ?” เธอดูมีความกระตือรือร้นสนใจในเรื่องนี้เป็นพิเศษ

            “พรุ่งนี้ในตอนสายๆผมจะพาคุณทั้งสองเที่ยวชมที่ต่างๆ นะครับ รวมไปถึงพื้นที่เพาะปลูกสมุนไพรและการทำเครื่องประทินผิวด้วยหากพวกคุณต้องการ” มังค์เหย๋ากล่าวพร้อมด้วยรอยยิ้ม

            “โอ้ดีเลยค่ะ ฉันสนใจและยังต้องการที่จะไปดูการทำเครื่องประทินผิวด้วยค่ะ” เธอยิ้มออกมาด้วยความยินดี

            “เราทุกคนยินดีครับหากพวกคุณต้องการอะไรก็บอกกับพวกเราได้เลย ไม่ต้องเกรงใจนะครับ”มินเซก็ได้กล่าวหลังที่เขาลงจากเวที
    แล้วเข้ามานั่งร่วมโต๊ะด้วย

            “ต้องขอบคุณมากครับนอกจากที่พักที่ดี บรรยากาศดี อาหารที่ดี ...และอื่นๆ เราชอบที่นี่มากครับ” เทวินกล่าว

            “พวกคุณมาพักอาศัยได้ตลอดเวลาเท่าที่ต้องการครับ”เยินลอ ชายผู้มีรูปร่างสูงใหญ่กล่าว เขาเป็นผู้นำของเผ่ามังค์ยากา
    มีใบหน้าที่
    ดูเคร่งขรึม ผิวสีแทนเข้ม

            “ขอบคุณค่ะเราจะมาที่นี่อีกแน่นอนค่ะ” เรนิตากล่าวพร้อมกับรอยยิ้มที่ยินดี

            “เยินลอเป็นผู้ที่มีความเชี่ยวชาญมากในการผสมยาสมุนไพรส่วนมังค์เจิ้นและภรรยาของเขาจะเชี่ยวชาญการทำเครื่องประทินผิวเป็นอย่างมาก พวกคุณสามารถเรียนรู้กับพวกเขาได้นะครับ” มินเซกล่าว

            เรนิตา: “โอ้ ดีเลยค่ะ ฉันสนใจมากยังคิดว่าระหว่างอยู่ที่นี้จะขอคำชี้แนะเกี่ยวกับพืชสมุนไพรอยู่เลยค่ะและหากเป็นไปได้
    เราอยากร่วมการค้า การซื้อขายสิ่งเหล่านี้ด้วยค่ะ”

            มินเซ: “ด้วยความยินดีครับ ทางเรามีความคิดที่จะทำการค้ากับกลุ่มธุรกิจของคุณอยู่ก่อนหน้าหลังจากพรุ่งนี้ได้เที่ยวชมพื้นที่
    เพาะปลูก
    สมุนไพรของเราคุณเรนิตาจะได้เรียนรู้และศึกษารายละเอียดกับการซื้อขายของพวกเราครับ”เขามีความยินดีที่จะได้ทำการค้ากับเธอ

            “โอ้ว...วิเศษมากเลยยินดีจริงๆ ค่ะ” เรนิตา เธอดีใจเป็นอย่างมากเพราะเธอต้องการศึกษาและค้าขายสมุนไพรที่จะนำไปแปรรูป
    เป็นผลิตภัณฑ์และเวชภัณฑ์รวมทั้งเครื่องประทินผิว เพราะที่นี่เรื่องชื่อมาก

            ขณะนั้นเองบนเวทีก็มีการแสดงชุดพิเศษที่ดึงความสนใจของทุกคน โดยมีเสียงกลองที่ดังระทึก แล้วค่อยเบาลงอย่างเป็นจังหวะก่อนมีชายหญิง 3 คู่ออกมาเต้นระบำด้วยท่วงท่าที่ทั้งสง่าและสวยงาม พวกเขาแต่งตัวคล้ายนกยูงมีสีสันที่สดใส งดงาม
    การเต้นรำที่เป็นจังหวะเข้ากับท่วงทำนองของเสียงกลองและดนตรีที่เร้าใจ

            “คุณเรนิตาคุณเทวิน การแสดงชุดนี้คือ ‘ระบำนกยูงคู่ผู้เมีย’ ของชาวอิระมังค์ยา” มินเซกล่าวแนะนำ

            “เป็นศิลปะการเต้นรำที่ดูเร้าใจมีท่วงท่าที่งดงามมากเลยครับ” เทวินกล่าวชมจากใจจริงและรู้สึกมีความสุขที่ได้ชมการแสดงชุดนี้

    ในค่ำคืนที่มีบรรยากาศเปี่ยมด้วยมิตรภาพและความสนุกจากดนตรีและการแสดงในงานเลี้ยงดำเนินไปได้ด้วยดี มีการแสดงปิดท้ายอีกหนึ่งชุด
    คือ
    ‘ระบำผีเสื้อ’ โดยมีหญิงสาวกลุ่มหนึ่งออกมาร่ายรำคล้ายผีเสื้อที่กำลังโบยบินด้วยสีสันเครื่องแต่งกายที่สวยงามและดนตรีประกอบท่าทาง
    ที่เป็นเอกลักษณ์ ทุกคนปรบมือให้กับงานเลี้ยงครั้งนี้


    คล้ายกับเรื่องปาฏิหาริย์ที่บ้านสวน ที่คุณอ่าน