ทุกคนมาถึงหอวินัยในเวลาอันรวดเร็ว
หอวินัยเป็สถานที่ที่แยกออกจากสำนักอวิ๋นหวา เป็ส่วนหนึ่งของยอดเขาเถียนฉิง ศิษย์ของหอวินัยส่วนใหญ่มาจากศิษย์ยอดฝีมือของแต่ละยอดเขา เชี่ยวชาญในการจัดการข้อพิพาทในหมู่ศิษย์ของสำนักอวิ๋นหวา
วิหารของหอวินัยนั้นสูงมาก ทั้งหลังคา ชายคาและกระเบื้องเป็สีดำเข้ม แสดงออกถึงความเคร่งขรึมอย่างมาก
ทุกคนเข้าไปในวิหารของหอวินัย ภายในวิหารมืดสลัว เยี่ยนชิงหยางพบคนรู้จักหลายคน
สิ่งแรกที่นางเห็นคือลู่อวิ๋น นางก้มหน้า มวยผมยุ่งไม่เป็ทรง มีผ้าพันแผลสีขาวพันรอบศีรษะ ผ้าพันแผลยังคงมีเืไหลซึมออกมา
เมื่อเห็นผู้มาเยือน ลู่อวิ๋นเงยหน้าขึ้น จ้องมองเยี่ยนชิงหยางอย่างเกลียดชัง
เยี่ยนชิงหยางเพิ่งเห็นที่รอยรอบดวงตาของลู่อวิ๋น จมูกเป็สีแดงก่ำ ใบหน้าซีกขวาบวมเป่ง เห็นได้ชัดว่าถูกทำร้ายมา
ที่ข้างลู่อวิ๋นเป็หญิงสาวผู้เย่อหยิ่งในชุดสีแดง มีแส้สีดำพันรอบเอว ดวงตาแข็งกร้าว นางคือหญิงสาวที่เคยพูดกับเยี่ยนชิงหยางในเรือเซียน นอกจากนี้ยังเป็พี่สาวของลู่อวิ๋น
เมื่อเห็นนาง เยี่ยนชิงหยางรู้ทันทีว่าใครเป็คนฟ้อง ทว่าใบหน้าที่บวมเป่งของลู่อวิ๋นนั้น ใครกันที่ทำ
หญิงสาวในชุดแดงจ้องเยี่ยนชิงหยาง แล้วมองไปยังมู่หรงเหยี่ยนที่ยืนอยู่ข้างกายนาง ด้วยสายตาดูถูกดูแคลน
ตอนนี้ มีเสียงฝีเท้าดังขึ้นจากด้านหลัง เยี่ยนชิงหยางหันกลับไป พบว่าเป็ฉู่เจินเจิน จินหรงและผู้ดูแลหลิวถูกจับมาโดยศิษย์หอวินัยสองคน
“เอาล่ะ ทุกคนที่เกี่ยวข้องอยู่ที่นี่แล้ว ลู่เยียน ลู่อวิ๋น พวกเ้าเล่ามา ว่ามันเกิดเื่อะไรขึ้น” ในตอนนี้มีเสียงหนึ่งดังขึ้น
เยี่ยนชิงหยางเงยหน้าขึ้นมอง ก็เห็นว่าเป็จี้ฉงซาน
จี้ฉงซานนั้นมีตำแหน่งระดับสูงในหอวินัย คาดไม่ถึงว่าลู่เยียนจะสามารถหาเขาพบ ช่างน่าประหลาดใจยิ่งนัก
ลู่อวิ๋นกอบกุมใบหน้า ขณะที่กำลังเอ่ยพูด ขอบตาพลันเปลี่ยนเป็สีแดง และน้ำตาก็ไหลลงมาอีกครั้ง
ลู่เยียนมองนางอย่างเหนื่อยหน่าย ก้าวออกมาข้างหน้า พูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “ศิษย์พี่จี้ ให้ข้าพูดเอง วันนี้ข้าไปหาน้องสาวของข้า ลู่อวิ๋น และพบว่านางเป็ลมไม่ได้สติ ถูกตีที่ศีรษะจนบวมปูด ใบหน้าก็บวมเป่ง ดังนั้นจึงรอจนกระทั่งนางฟื้นแล้วถามว่าเกิดอะไรขึ้น เมื่อถามจึงได้รู้ มีใครบางคนที่ไร้ยางอาย พวกเราสำนักอวิ๋นหวาจิตใจกว้างขวางทำอะไรเปิดเผยจริงใจ คิดไม่ถึงว่ามีขยะมากมายเช่นนี้!”
เมื่อพูดจบ ลู่เยียนกัดฟันแน่น หันศีรษะ ใช้สายตาดุร้ายกวาดมองผู้ดูแลหลิว ผู้ดูแลจาง เยี่ยนชิงหยางและมู่หรงเหยี่ยน
ผู้ดูแลหลิวกับผู้ดูแลจางก้มหัวเล็กน้อย เยี่ยนชิงหยางสบสายตาคู่นั้นของลู่เยียน สีหน้าท่าทางไม่เปลี่ยนแปลง ทว่ามู่หรงเหยี่ยนมองกลับลู่เยียนอย่างดุร้ายเช่นกัน
ลู่เยียนหันเปลี่ยนทิศทาง พูดกับจี้ฉงซานต่อไป “น้องสาวของข้าลู่อวิ๋น คุณสมบัติไม่ดี ข้ามักจะให้โอสถอวิ้นหลิงตานกับนาง เมื่อวานนี้นางได้รับไปอีกขวด ท่านก็รู้ ศิษย์รับใช้ไหนเลยจะมีกระเป๋าเก็บของ นางจึงวางไว้ใต้หมอนยังไม่ทันได้กิน และวันนี้มันก็หายไป พอดีกับที่นางก็ได้พบโอสถอวิ้นหลิงตานใต้หมอนของเยี่ยนชิงหยาง”
พูดถึงตรงนี้ ลู่เยียนหันศีรษะมาจ้องมองเยี่ยนชิงหยางอีกครั้ง ดวงตาเต็มไปด้วยความเกลียดชัง และเอ่ยต่อไป “เยี่ยนชิงหยางเป็แค่ศิษย์รับใช้ ไหนเลยจะสามารถซื้อโอสถอวิ้นหลิงตานได้ ไม่ชัดเจนหรอกหรือว่าขโมยของลู่อวิ๋นไป มันอ่านง่ายมาก แต่ทว่า ไม่คาดคิดว่าเยี่ยนชิงหยางให้ตายยังไงก็ไม่ยอมรับ แล้วยังคว้าโอสถอวิ้นหลิงตานไปจากมือลู่อวิ๋น ฮ่าฮ่า หน้าไม่อาย แต่ว่ามันยังมีเื่ที่น่าอายกว่านั้น!”
ลู่เยียนเหลือบมองมู่หรงเหยี่ยนแล้วพูดต่อ “คิดไม่ถึงว่ามู่หรงเหยี่ยนจะบอกว่าโอสถอวิ้นหลิงตานใต้หมอนของเยี่ยนชิงหยางนั้นได้รับมาจากเขา ผู้ดูแลจางก็เช่นกัน คนพวกนี้ขโมยโอสถอวิ้นหลิงตานแล้วก็จากไป เท่านั้นยังไม่พอ...ยังมีผู้ดูแลหลิวนี่!”
ผู้ดูแลหลิวสีหน้าท่าทางร้อนรน เห็นลู่เยียนชี้มา อดไม่ได้ที่จะหดตัวลง
ลู่เยียนกัดฟัน ยื่นมือออกไป ชี้ไปยังผู้ดูแลหลิว และพูดอย่างเกลียดชัง “ผู้ดูแลหลิวนี่ยังบอกด้วยว่าลู่อวิ๋นกล่าวหาคนอื่นโดยไม่มีมูลความจริง ตบลู่อวิ๋น พวกท่านดู ลู่อวิ๋นมีแผลทั้งที่ศีรษะและใบหน้า! ฮ่าฮ่า ์ยังเป็ธรรมอยู่ไหม”
ลู่เยียนหันกลับมามองจี้ฉงซานและพูดต่อว่า “ศิษย์พี่จี้ ข้าจะฟ้องเยี่ยนชิงหยางว่าขโมยโอสถอวิ้นหลิงตาน กระทำความผิดโทษฐานขโมย ขณะที่มู่หรงเหยี่ยน ผู้ดูแลหลิว ผู้ดูแลจางปกป้องคุ้มครองผู้กระทำผิด! หวังว่าศิษย์พี่จะค้นหาความจริง ให้ความยุติธรรมกับลู่อวิ๋น!”
จี้ฉงซานพยักหน้าหลังจากฟังจบ ใบหน้าสงบนิ่ง พูดกับเยี่ยนชิงหยางและทุกคน “พวกเ้ามีอะไรจะพูดไหม”
“หึ~” มู่หรงเหยี่ยนส่งเสียงเย็น “มันเกี่ยวอะไรกับพวกข้า ก็แค่ให้โอสถอวิ้นหลิงตานกับเยี่ยนชิงหยางไปหนึ่งขวดน่ะไม่ได้เหรอ ที่ข้าพูดเป็ความจริง!”
เยี่ยนชิงหยางเงยหน้าขึ้น พูดด้วยน้ำเสียงสำรวม “ข้าไม่ได้ขโมยโอสถอวิ้นหลิงตาน หวังว่าศิษย์พี่จี้จะค้นหาความจริง!”
“ฮ่าฮ่า ไม่ได้ขโมยงั้นเหรอ แล้วมันมาจากไหน” ลู่เยียนหัวเราะเสียงเย็น
“เ้าไม่มีหูรึ ข้าพูดไปแล้วว่าข้าให้นาง” มู่หรงเหยี่ยนพูดอย่างไม่สบอารมณ์
“มีหลักฐานอะไร แล้วทำไมเ้าต้องให้โอสถอวิ้นหลิงตานกับนาง” ลู่เยียนถามขึ้นทันที
“นั่นมันเื่ของข้า ข้ามองนางแล้วถูกชะตาก็ให้ แต่ถ้าข้ามองใครแล้วไม่ถูกชะตาก็จะลงมือ เ้าอยากลองดูไหมล่ะ” มู่หรงเหยี่ยนฉีกยิ้มเย็น ขยับร่างกายเพียงครั้ง พลันมาอยู่ตรงหน้าลู่เยียน พัดพับไม่พลาดตำแหน่ง จ่ออยู่ที่ลำคอของนางพอดี
มู่หรงเหยี่ยนฝึกปราณได้ถึงขั้นที่ห้า ลู่เยียนเพิ่งฝึกได้ถึงขั้นที่หนึ่ง แน่นอนว่ายังห่างไกล เป็ไปไม่ได้ที่จะหลบทัน
ศิษย์หอวินัยก้าวเข้ามาข้างหลัง ซ้ายขวาข้างละหนึ่งคนเตรียมเข้าโจมตีมู่หรงเหยี่ยน
“มู่หรงเหยี่ยน กลับมานี่!” เยี่ยนชิงหยางรีบพูดขึ้น
เมื่อครู่พวกเขาทั้งสองพูดคุยกันเร็วมาก นางแทรกปากไม่ได้เลย
แล้วมู่หรงเหยี่ยนก็กลับมาอีกครั้ง
เยี่ยนชิงหยางหันมองจี้ฉงซาน ก่อนจะเอ่ยออกมาอย่างจริงใจ “ศิษย์พี่จี้ ข้าคิดว่าเื่ที่สำคัญที่สุดตอนนี้คือการตรวจสอบว่าใครขโมยโอสถอวิ้นหลิงตานของลู่อวิ๋น เพียงแค่ตรวจสอบพบ ทุกอย่างก็คลี่คลาย”
“ก็ไม่ใช่เ้าหรอกเหรอที่ขโมย ขโมยเรียกจับขโมยเหรอ” ลู่เยียนพูดเสียงเย็น
เยี่ยนชิงหยางไม่สนใจนาง เพียงมองไปยังจี้ฉงซานด้วยสายตาเรียบเฉยและพูดขึ้น “ศิษย์พี่จี้ ใครก็ตามที่ขโมยของจะไม่นำมันไปไว้ใต้หมอน มันชัดเจนเกินไป”
จี้ฉงซานครุ่นคิด ก่อนจะเอ่ยถามขึ้นว่า “ลู่อวิ๋น โอสถอวิ้นหลิงตานของเ้าหายไปยังไง หายไปตอนไหน เล่ามาให้ละเอียด”
ลู่อวิ๋นเงยหน้า พูดอย่างคับข้องใจ “พี่สาวให้โอสถอวิ้นหลิงตานกับข้า วันนั้นข้ายังไม่อยากกินมัน ก็เลยเอามันไว้ใต้หมอน แต่เที่ยงวันถัดมา เมื่อข้าอยากกิน พอพลิกหมอนขึ้นก็พบว่ามันหายไป เช่นนั้น เยี่ยนชิงหยาง...”
จี้ฉงซานยกมือขัดนาง แล้วถามขึ้น “เมื่อวานจนถึงเที่ยงวันนี้ มีใครอยู่ในห้องคนเดียวบ้าง”
ลู่อวิ๋นชะงักไปและครุ่นคิด “ฉู่เจินเจิน เยี่ยนชิงหยางทั้งสองเคยอยู่ในห้องด้วยกัน...”
“ข้ากับเยี่ยนชิงหยางอยู่ในห้องด้วยกัน แต่จินหรงก็เคยอยู่คนเดียวในห้อง ทำไมเ้าไม่พูด” ฉู่เจินเจินกล่าวแทรก
“ข้าจะไม่ขโมยของของลู่อวิ๋น ข้ากับนางเป็เพื่อนที่ดีต่อกัน!” จินหรงพูดเสียงดัง ก่อนจะพูดต่ออีกว่า “เ้ากับเยี่ยนชิงหยางต้องร่วมมือกันขโมยแน่ เพราะพวกเ้าทะเลาะกับลู่อวิ๋นทุกวัน!”
“พวกข้าทะเลาะมาก็ทะเลาะกลับ ยังดีกว่าเก่งกล้าในที่มืดเช่นเ้า!” ฉู่เจินเจินหันไปพูดกับจินหรง
ศิษย์หอวินัยด้านข้างเปล่งเสียงขึ้น “อย่างส่งเสียงดัง!”
**ติดตามตอนต่อไปก่อนใครได้ที่ https://www.readawrite.com/a/c054af1f144fd2b59ae896f52d0f6c37
564
