ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

ตอนที่ 146 ติดหนึ่งในสาม!

ถังฮวนเข้ามาในพื้นที่พักผ่อนอย่างรวดเร็ว แล้วเริ่มพักเหนื่อยโดยการ หลับตา การเผชิญหน้ากับเฟิงเฉาแม้ว่าเขาจะไม่ได้ลงมืออะไรแต่ก็ใช้พลังงานไปมากโขตอนอยู่ในสนามประลองยังไม่รู้สึกอะไรเท่าไหร่ แต่พอเดินออกมาเท่านั้นกลับเริ่มรู้สึกเหนื่อยมากเวลาผ่านไป ผู้คนจำนวนมากเริ่มถูกดึงดูดไปดูความเคลื่อนไหวในสนามอื่น ๆ แล้วจำนวนของผู้ฝึกยุทธที่พุ่งเป้าไปที่ถังฮวนก็ลดลงอย่างต่อเนื่อง หลังการต่อสู้ที่ดุเดือด ในที่สุดผู้ชนะของอีกสามกลุ่มได้ผลตัดสินแล้ว คนแรกเป็นมู่เหยียนที่เอาชนะหลูเว่ยรุ่ยได้ จากนั้นเป็นเลิ่งหยินซวงที่เอาชนะกู้หยิง และในที่สุดถังหลงก็เอาชนะโม่ชางได้ อย่างไรก็ตามนี่อาจถือได้ว่าเป็นชัยชนะที่น่าสังเวช โม่ชางตกรอบด้วยไม้กระบองของถังหลงก็จริง แต่เมื่อถังหลงเดินออกจากสนามประลองกลับมีบาดแผลมากกว่าสิบแห่งบนร่างกาย จนเสื้อคลุมถูกเลือดย้อมเป็นสีแดง เมื่อเปรียบเทียบกันผู้ชนะทั้งหมดแล้ว  มู่เหยียนและเลิ่งหยินซวงรู้สึกผ่อนคลายกว่ามาก "ถังซี ถังฮวน มู่เหยียน เลิ่งหยินซวง ถังหลง และเมิ่งซีชวนเป็นหกอันดับแรก ในการประลองจิตวิญญาณฟีนิกซ์ครั้งนี้ สงสัยจริงว่าสามคนไหนจะสามารถเข้าสู่สามอันดับแรกและได้รับ 'ไขกระดูกฟีนิกซ์' เป็นรางวัล”"หนึ่งในหกอันดับแรก มีสามคนที่แซ่ถัง และพวกเขาทั้งหมดดูเหมือนจะมาจากเมืองนู่ลั่ง"“เหมือนจะจริงนะ ถังหลงเป็นทายาทสายตรงของเมืองนู่ลั่ง ส่วนถังฮวนเป็นลูกนอกสมรสของถังเทียนเหริน และว่ากันว่าถังซียังเป็นศิษย์ห่างๆ ที่ทรยศแล้วหนีออกจากตระกูลถังมา”"หลังจากได้รับบาดเจ็บหนักเช่นนี้ ถังหลงก็ไม่มีหวังที่จะเข้าสู่สามอันดับแรกแน่นอนแล้ว ความหวังของถังฮวนและถังซีนั้นยังแขวนอยู่บนเส้นด้าย ในทางกลับกันเมิ่งซีชวน มู่เหยียนและเลิ่งหยินซวงมีความหวังสูง โดยเฉพาะคนที่ชื่อเลิ่งหยินซวง ไม่รู้ว่านางมาจากไหน แม้แต่กู้หยิงก็ไม่ใช่คู่ต่อกรของนาง" "... "
แม้ว่าการประลองจะจบลงไปแล้วแต่ความกระตือรือร้นของผู้ชมก็ยังไม่จางหาย พวกเขายังคงถกเถียงและคาดเดากันไปต่าง ๆ นานาต่อไปเรื่อย ๆ คลื่นแห่งการสนทนายังคงโหมกระหน่ำอยู่นอกหุบเขาเฟิงหลิง โดยไม่รู้ตัวท้องฟ้าก็เริ่มมืดลงเมื่อคบเพลิงสว่างไสวขึ้นทั่วสนาม ถังฮวน ถังซี มู่เหยียน เมิ่งซีชวน เลิ่งหยินซวง และถังหลง ก็มาอยู่หน้ากระท่อมไม้อีกครั้ง "มีสามรายชื่อที่เขียนอยู่ในนี้ คือ ถังซี มู่เหยียน ถังหลง" เหลยหมิงเขย่ามือขวาด้วยรอยยิ้ม ระหว่างนิ้วมีก้อนกระดาษเล็ก ๆ สามลูก 
"ถังฮวน เมิ่งซีชวน เลิ่งหยินซวง เจ้าสามคนมานั่งที่ด้านหน้าหมายเลขแล้วจับสลากคู่ต่อสู้ของตนเอง" “ถังฮวน เจ้าก่อน”เมื่อได้ยินคำพูดของเหลยหมิง ผู้คนมากมายถึงกับหายใจถี่กระชั้น แม้ว่าจะกินยาเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บ แต่ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะหายได้ในระยะเวลาสั้น ๆ เช่นนี้ สิ่งนี้ทำให้เขาเสียเปรียบในการแข่งขันรอบถัดไปที่จะมาถึงอย่างชัดเจน
จากการตัดสินของถังหลง ในห้าคนนั้นถังซีน่าจะอ่อนด้อยที่สุดน่าเสียดายที่คงไม่มีโอกาสได้พบกับถังซี คู่ต่อสู้คนต่อไปของเขาอาจเป็นหนึ่งในสามคนคือ ถังฮวน เมิ่งซีชวน หรือเลิ่งหยินซวง การประลองยุทธ์รอบนี้ถือว่าสำคัญที่สุด ตราบใดที่สามารถชนะ ก็จะได้รับ 'ไขกระดูกฟีนิกซ์'  อย่างน้อยหนึ่งในสิบส่วนแน่อย่างไรก็ตามด้วยสภาพในปัจจุบัน ไม่ว่าหนึ่งในสามคนจะเป็นถังฮวน เมิ่งซีชวน หรือเลิ่งหยินซวง โอกาสการชนะของเขาก็ไม่สูงนัก “จะต้องปล่อย 'ไขกระดูกฟีนิกซ์' หลุดมือไปในช่วงสุดท้ายจริงหรือนี่?” สายตาถังหลงหม่นหมอง เขากัดฟันด้วยความเกลียดชัง อย่างไรก็ตามถังฮวนสูดลมหายใจเบา ๆ และภายใต้การจับตาดูของทุกคน เขาก็หยิบเอาก้อนกระดาษตรงกลางออกจากฝ่ามือขวาของเหลยหมิง
“ถังซี?”ถังฮวนอดตกใจไม่ได้เมื่อเปิดก้อนกระดาษและอ่านชื่อดัง ๆ
ไม่เพียงแค่เขาถังซีเองก็ตกใจเช่นกัน แต่หลังจากนั้นก็เริ่มหัวเราะออกมา“ไม่เคยคิดเลยว่าเราสองคนจะได้เจอกันในการประลองจริง ๆ ข้าคิดว่าเราไม่ควรเสียเวลาไปกับการต่อสู้อีกต่อไป ถังฮวนเจ้าชนะในรอบนี้ ขอแสดงความยินดีกับการเข้าสู่สามอันดับแรก" "ห๊ะ?"ถังฮวนตะลึงไปชั่วขณะก่อนที่จะอดจะส่ายหัวและยิ้มอย่างขมขื่นไม่ได้ ก่อนหน้านี้ถังซีเคยพูดอย่างแน่วแน่ว่าจะยอมแพ้ตรง ๆ หากต้องประลองกับถังฮวน ถังฮวนคิดว่าเขาแค่ล้อเล่น คิดไม่ถึงว่าเขาจะทำเช่นนั้นจริง ๆ ในการประลองครั้งนี้ถ้าเขาชนะได้ก็จะได้รับไขกระดูกฟีนิกซ์แน่นอน แต่ถังซีกลับทนต่อความยั่วยวนมหาศาลเช่นนี้ได้และยอมรับความพ่ายแพ้โดยเร็ว
แม้ว่าทั้งคู่จะแพ้โดยไม่ได้ต่อสู้ แต่ลักษณะของความพ่ายแพ้ของถังซีและเฟิงเฉานั้นแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง
“ถังซี เจ้าขี้ขลาด จะมายอมแพ้ในเวลานี้หรือ?”
หลังจากตกใจไปชั่วขณะหนึ่ง ถังหลงที่ในที่สุดก็ฟื้นคืนสติได้มีใบหน้าซีดเซียว เขาแทบจะกัดฟันและคำราม ถังฮวนต้องเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ที่อ่อนด้อยที่สุดในความคิดของเขา แต่สิ่งที่น่าเกลียดที่สุดก็คือไอ้สารเลวนั่นยอมแพ้หลังจากเข้าสู่รอบนี้ ปล่อยให้ถังฮวนติดในสามอันดับแรกไปซะได้
ในตอนนี้ อกของถังหลงแทบจะระเบิดออกมาเพราะความโกรธ แม้ว่าคนอื่น ๆ จะประหลาดใจเช่นกัน แต่ท่าทางยังค่อนข้างนิ่งสงบเมื่อเทียบกับถังหลง นี่เป็นเรื่องจริง โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับเลิ่งหยินซวง ดวงตาของเขาเป็นประกายชั่วขณะก่อนที่จะสงบลง “ถังหลง เจ้าเป็นคนตลกจริง ๆ ข้าจะยอมแพ้เมื่อใดข้าต้องขอความเห็นจากเจ้าด้วยหรือไง?” ถังซีมองถังหลงเป็นการเยาะเย้ย "เจ้า ... " ถังหลงโกรธจนหน้าแดง “ถังซี เจ้าต้องการยอมแพ้จริง ๆ หรือ?” เหลยหมิงปกปิดนัยน์ตาที่ฉายแววยินดีอย่างสบาย ๆ แต่ก็ยังอดถามขึ้นมาไม่ได้ "ใช่แล้ว" ถังซีไม่สนใจสายตาอาฆาตของถังหลง เขาพยักหน้ารับด้วยรอยยิ้ม
“เมื่อเป็นเช่นนี้ รอบนี้ชัยชนะเป็นของถังฮวน” เหลยหมิงหัวเราะเบา ๆ และพยักหน้า จากนั้นเขาก็จ้องมองไปที่เมิ่งซีชวน 
"เมิ่งซีชวนถึงตาเจ้าแล้ว" "ได้เลย!"เมิ่งซีชวนเดินไปข้างหน้าอย่างสง่างามแล้วหยิบกระดาษจากฝ่ามือเหลยหมิง หลังจากเปิดออกมาก็คลี่ยิ้มเล็กน้อย 
"มู่เหยียน!" “มันคือศึกของเราสองคน! น้องซีชวน โปรดออมมือด้วย"ในขณะที่ท่าทางของถังหลงไม่น่าดูนัก หลังจากเมิ่งซีชวนจับได้ชื่อมู่เหยียนแล้ว เลิ่งหยินซวงก็จะเป็นคู่ต่อสู้ต่อไปของตน เขาไม่มีความเข้าใจในทักษะการต่อสู้ของเลิ่งหยินซวงเลยแม้สักนิด “น้องมู่เหยียนต้องล้อเล่นแน่” เมิ่งซีชวนยิ้มน้อยๆ "เมื่อเมิ่งซีชวนจับได้ชื่อมู่เหยียนแล้ว ดังนั้นคู่ต่อสู้ของเลิ่งหยินซวงก็จะเป็นถังหลง"ขณะที่มู่เหยียนกำลังคุยกับเมิ่งซีชวน เหลยหมิงก็เปิดกระดาษแผ่นสุดท้าย ตอนนี้ทั้งสองคู่ได้รับการตัดสินในที่สุด
ภายใต้สายตานับหมื่น มู่เหยียน เมิ่งซีชวน ถังหลง และเลิ่งหยินซวง เดินไปที่สนามประลองยุทธที่ 1 และที่ 2 ในเวลาใกล้เคียงกัน ขณะที่ถังฮวนและถังซีเดินไปยังพื้นที่พักผ่อนด้วยรอยยิ้มเต็มใบหน้า
เห็นฉากนี้แล้วทุกคนมองหน้ากันด้วยความผิดหวัง 
 -โปรดติดตามบทต่อไป-

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน