กำพร้า ณ ต่างโลก (อ่านฟรี)

สาวผมขาวกำลังใส่กระโปรงสั้นร่อนเอวบนหนุ่มหล่อ

ท้องเธอรู้สึกเต็มด้วยความรักและความอุ่นของร่างกาย

เธอมีสองขา แต่ขาเธอสีดำ

เธอจำได้ว่าเธอเป็นแมงมุม เธอจึงมีคำถามในใจ

ขามาไง?

แต่รูมีครีมขาวเยิ้มน่ากินและดูลื่น

มันทำให้เธอกัดขนมปังตรงหน้า

รสชาติหวานของเนื้อขนมปังกระจายในปากและครีมหวานหอมลึกถูกใจ

มีความอุ่นไหลเข้าร่างกายและเธอรู้สึกว่าการเชื่อมต่อสำเร็จผล

“วิว”

วิวตื่นขึ้นจากฝันแปลกประหลาด

กลางเดือน 3 ปี 123 วิวครึ่งแมงมุมอายุ 22 ปี

มุมมองบุคคลที่สาม

วิวลืมตาตื่นในห้องวารีและเธอรู้สึกถึงการเชื่อมต่อที่ช่องท้อง

เธอรู้สึกอิ่มเอมใจ และเธอรู้ว่าตัวเองกำลังจะมีทายาท

เธอลุกขึ้นไปเตรียมตัวออกกำลังกายเหมือนที่ทำประจำทุกวันไม่มีหยุด

วารีเก็บอุปกรณ์ให้เรียบร้อยก่อนลุกแล้วนึกถึงเหล่าแฟนที่ท้องป่องห้อยจี้กระต่ายกันทุกคน

เขารู้สึกว่าเขามีลูกเร็วไปนิดแต่ในเมื่อเหล่าว่าที่เมียเรียกร้องเขาคงเป็นว่าที่สามีที่ไม่ได้เรื่องถ้าให้เมียไม่ได้

วีท้องตั้งแต่เดือน 9 ปีที่แล้ว และตอนนี้ท้องเธอโต 5 เดือนแล้ว

ส่วนวิวเพิ่งท้องตอนเดือน 10 และเธออุ้มท้องได้ 4 เดือนแล้ว

วาโรท้องเดือนสองและเธอเพิ่งมีลูกได้เดือนเดียว

ส่วนเดือนสามเป็นเดือนที่วุ่นวายและตัวแห้งเพราะเหล่าว่าที่เมียทั้งสิบสามคนท้องหมด

แม้แต่ท่านหญิงเสือดำที่บอกไม่อยากมีสุดท้ายเมื่อเธอเห็นเหล่าแฟนคนอื่นท้อง เธอยอมไม่ได้ที่จะไม่มีทายาท

และคนอย่างอ็อกโธที่เห็นวารีเป็นศัตรูแต่เธอบอกว่าเธอเอาหลานให้พ่อ เพราะพ่อเธอเริ่มแก่แล้ว

แต่ผมว่าราชาฟูลมูนยังไม่ได้แก่ขนาดนั้นและผมยังไม่หงอกเลยด้วยซ้ำ

วารีใช้แรงแบกภาระทางใจที่เป็นลูกสิบสามคนแล้วใช้กล้ามท้องงัดตัวขึ้นมาแล้วลุกขึ้น

เมื่อใส่ชุดออกกำลังเสร็จวารีวางมือบนก้นแมงมุมของวิวแล้วเดินออกประตู

วิวหน้าเหมือนมีอะไรในใจอยากระบายแต่ไม่พูดมันออกมา

วารีมองหน้าเธอแล้วหนักใจเพราะไม่รู้จะช่วยกับบางเรื่องอย่างไร

“นี่ วารี ถ้าฉันมีสองขาเหมือนพี่วีฉันจะสวยขึ้นมั้ย?”

วิวถามแบบไม่มองหน้าวารี

“เธอเป็นเธอ วิว” วารีตอบมาแล้วยิ้มให้

“แต่ ฉันไม่เหมือนทั่วไป” วิวมองหน้าแฟนหนุ่มเอวเครื่องกระทุ้งประตูโดนทีไถลเตียงแตก

แต่วิวชอบที่เป็นแบบนั้น มันเป็นการปาความรักอัดห… “มันไม่ดีตรงไหนล่ะ เธอมีแปดขา เธอทุ่มเก่งกว่าใคร ไม่ชอบจุดนั้นเหรอ?”

“มันไม่ใช่ฉันไม่ชอบ” วิวเดินด้วยขาแมงมุมมองพื้นจากความสูงเกือบสามเมตรครึ่ง

“แล้วมันติดอะไรล่ะ วิว มันเหมือนเธอทุกข์ใจเรื่องนี้ทั้งๆที่มันไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนเลย” วารีจับมือสาวผมขาวขาแมงมุมยาวแปดขา

แต่วิวสะบัดมือออกแล้วคิด ‘แฟนฉันไม่เข้าใจ ฉันอยากขึ้นขี่ ขึ้นครอง คร่อมหน้า ครอบนั่น แล้วโยกเจ็ดวันไม่นอน’

วารีรู้สึกเศร้าที่แฟนเลือกเดินหนีแต่เขาส่งแรงใจผ่านแผ่นหลังบนขาที่เชื่อมต่อกับหัวแมงมุม

เหล่าวารีและผู้หญิง ร่วมกับพนักงานหลายคนออกกำลังกายแบบที่ทำประจำตอนเช้า

วิวต่อยเตะและจับทุ่มล็อกแขนรัวแต่ใจเธอไปอยู่ที่กางเกงกีฬาทรงกีมาสองเนินข้างร่องของพี่สาววี

เธออยากใส่กางเกงสบายๆบ้าง ไม่ใช่จะใส่อะไรทีต้องผ่ากระโปรงแล้วเอาใส่เอวติดกระดุมเข้าไปใหม่

เธออยากยกขาง่ายๆ สอดใส่ง่ายๆ ดึงสูงแน่นทรงชัดแจ่มแจ้งเพื่อแสดงความใหญ่และโชขเนื้อสองเนินที่เธอมีเยอะ

เมื่อล็อกข้อเท้าวาโรได้เธอก็ตัดสินใจ ‘เอาล่ะฉันจะไปหาขาใหม่’

เธอไม่คิดปรึกษาวารีก่อนหรือถามเขาว่าอยากได้แบบไหน

เธอรู้ว่าวารีใจหมกมุ่นอยู่กับกีสาวมากแค่ไหน

และเธอหมกมุ่นอยู่กับการได้ครองแท่งทองคำฝังเพชรเลอค่าหนึ่งเดียวที่หว่างขาเขา

แต่เธอไม่เคยทำได้

ขึ้นคร่อมก็อด

นั่งก็อด

ยกอุ้มก็อด

ยิ่งเธอทำท่านั้นท่านี้เหมือนคนอื่นไม่ได้เธอยิ่งอิจฉาริษยาสองขามากขึ้น

การฝึกเสร็จสิ้นลงและวิวเริ่มภารกิจตามล่าหาขาใหม่

เธอแต่งตัวเตรียมไปขายของด้วยเลยและไปที่ฮาโมนี่

เธอจอดโดรนด้านหน้าตรงที่จอดของเธอแล้วเดินเข้าประตูหน้า

เธอเดินไปห้องสองหมอสองเพศ

ก่อนสองหมอมาเปิดห้องวิวจินตนาการถึงขาใหม่ไปต่างๆนาๆ

เหล่าเส้นประสาทต่างๆที่เท้าที่มีมากมายเหลือเกิน

สิ่งแรกที่เธอจะทำเมื่อเธอได้มันมาคือการเอาแหย่จมูกวารี แล้วให้เขาอมนิ้วแล้วเลีย

“ฮี่ฮี่ฮี่ โอ้ย คันห…” ประตูเปิดออกก่อนเธอพูดจบ

“วิวมายืนน้ำลายยืดอะไรหน้าห้อง?” คิเซกิถามวิวตรงๆเมื่อเห็นวิวยืนเหม่อน้ำลายยืด

“วิวเหรอ? มีอะไร? เข้ามาก่อนสิ” มหัศศรีมายืนอยู่ข้างหลังคิเซกิ

ทั้งสองคนไม่ใส่เสื้อน่าจะเพราะเคยเป็นผู้ชายไม่มีหน้าอกมาก่อน

วิวมองเนื้อประดิษฐ์ที่สมจริงและเอื้อมมือไปด้วยสัญชาตญาณ

วิวจับหน้าอกใหญ่ของคิเซกิ แล้วคิเซกิเอียงหัว “เธอสนเราเหรอ วิว ให้ลองผ่าคว…” มหัศศรีตบกระโหลกคิเซกิ

คิเซกิหันไปมองเพื่อนหนุ่มด้วยหน้าตาสุดโหดเหมือนกินพริกมาทั้งไร่แล้วอยากระบาย

“อย่าไปยุ่งกับเมียวารีน่า เดี๋ยวเรื่องใหญ่” มหัศศรีเตือนเพื่อนซี้จากใจ

“ฉันก็ว่า…” คิเซกิไม่ใช่ไม่เห็นด้วยแล้วโบกมือให้วิวเข้าห้อง

“ขออนุญาต” วิวพูดก่อนก้าวขาแมงมุมเข้าห้องสองหมอสองแท่งสองรู

มหัศศรีมองหน้าวิว เขาสงสัยอยู่ในใจว่าวิวมาทำไม

และเขาไม่อยากพูดเรื่องขาวิว

แต่วิวเลือกพูดก่อน “มีวิธีทำให้ขาฉันเป็นเหมือนขาคนปรกติมั้ย?”

คิเซกิรินน้ำลิ้นจี่สามแก้วใส่โซดา แล้วยื่นให้เพื่อนกินแบบไม่ใส่เสื้อ แต่เขามองหน้ามหัศศรีเหมือนจะพูดว่า ‘มาแล้วซินะ’

มหัศศรีถอนหายใจแล้วเกาหัว “ไม่ใช่ไม่มี มันมีสองวิธี”

มหัศศรีชูขึ้นมาสองนิ้ว แล้วเอานิ้วกดนิ้วแรกลงไปจนชูแต่นิ้วกลางใส่วิว

แต่วิวรู้ว่าเขาไม่ได้กวนตี… “วิธีแรกคือผ่าตัด เอาครึ่งร่างไปแช่แข็ง หาขาคนที่ไม่ต้องการร่างกายแล้วเอาของเขาไปแปะของเธอแทน วิธีนี้ฟื้นตัวยาก และมีโอกาสที่ดีเอ็นเอจะต่อต้าน ฉันเลยไม่ค่อยแนะนำ”

เมื่อวิวได้ยินว่ามันเสี่ยงจากมหัศศรีหมอระดับโลกเธอก็ตัดความเป็นไปได้นั้นไป “แล้วอีกอย่างล่ะ”

มหัศศรีลดนิ้วกลาง “คิเซกิ…”

เมื่อคิเซกิได้ยินก็ไปเปิดตู้เย็นแล้วหยิบหลอดยาปริศนาขึ้นมา “นี่คือเซรั่มมนุษย์ เราทดลองกับสัตว์ทดลองและมันทำให้สัตว์เหล่านั้นได้ร่างกายของมนุษย์มา เรายังไม่เคยลองใช้กับคนเราเลยยังไม่รู้ว่ามันมีอันตรายมั้ย มันเสี่ยงกว่าวิธีแรกเพราะไม่รู้ว่าอะไรจะเปลี่ยนบ้าง แต่เธอน่าจะมีขาได้ ถ้าเธอใช้ความคิดถึงขาเยอะๆ และจินตนาการถึงขาคนเยอะๆ”

คิเซกิอธิบายยาวให้วิวเข้าใจ แต่วิวพูดขึ้นมา “ฉันขอลอง”

วิวใช้ความเร็วมือต่อยโค้งขวาหยิบเซรั่มเข้ามือแบบใช้กำลัง โดยไม่สนใจสองหมอที่ยืนไม่ทันเธออยู่ “เฮ้ย มันอันตรา…”

วิวเปิดขวดเทใส่ปาก แล้วความรู้สึกที่โดนลิ้นมันมีแต่ขมและแสบลิ้น เธอกระดกลิ้นลองขยับไปมา แต่มันยังรู้สึกว่าเป็นลิ้นเธอปรกติ “แสบปากมันเรื่องปรกติมั้ย?”

คิเซกิมองดูหลอดแล้วเปิดตากว้างเหมือนไม่เชื่อสายตา ทิ้งหลอดลงพื้นแล้ววิ่งไปที่ตู้เย็นกระชากประตูตู้เย็นจนเลื่อนผิดเหลี่ยมทั้งตู้แล้วพูดขึ้นมาว่า “ซวยแล้ว…”

มหัศศรีหยิบขวดเซรั่มมาพิจจารณาแล้วถอนหายใจ “ซวยของจริงล่ะทีนี้ โควัวสมองหมอ มึงทำอะไรวะเพื่อน?”

คิเซกิมองเพื่อนด้วยสายตาอ้อนวอนด้วยเหตุผลอะไรก็ไม่รู้ที่วิวไม่ทราบได้แล้วพูดออกมา “กูไม่ได้ตั้งใจ กูหยิบผิด”

เมื่อวิวได้ยินเกี่ยวกับเรื่องเซรั่มผิดขวดเธอเริ่มเหงื่อออกหน้าผาก “เอ๋”

“อย่าเพิ่งตื่นตัว ช่วยวิวก่อน วิว แก้ผ้า ไปนอนบนเตียง” มหัศศรีเริ่มใช้อำนาจความเป็นหมอสั่งคนไข้ส่วนตัวคนใหม่

แต่วิวก็ซื่อแล้วคิดว่าหมอชวนนอน “ฉันมีลูกของวารีแล้ว ขอโทษนะ ไม่ใช่ฉันไม่ชอบพวกเธอ ฉันไม่ได้คิดกับเธอแบบนั้น”

คิเซกิคิ้วขมวดมามองหน้าวิวใกล้ๆ “ไม่ได้พูดถึงเรื่องแท่งๆรูๆ เธอกินเซรั่มเชื้อคนที่เราทดลองพิษงู เขาเป็นคน มันเลยไม่น่าเกิดอะไรขึ้นที่เกินรับมือได้ แต่มันมีเชื้อเจ้างูยักษ์ตัวใหญ่นั่นอยู่ เราไม่รู้ว่าอะไรเธอจะเปลี่ยนบ้าง วิว ตอนนี้เธอรู้สึกเป็นยังไงบ้าง มีอะไรในร่างกายที่แปลกไปมั้ย?”

วิวรู้สึกว่ามันร้อนขึ้นและเหงื่อเริ่มออก เธอเริ่มแสบทั้งร่างแมงมุม แต่ในใจเธอมีแต่คำว่า ‘ขา’

เธอจ้องขาสองหมอตาเขม็งไม่สนสี่หรือแปดที่เกิดขึ้นกับร่างกายเธอ

หัวพลังศิลปินที่จินตนาการสุดหัวใจมันใช้พลังงานเยอะและวิวเริ่มเพลีย ตาปรือ “ฉันเหมือนจะหลับ”

เมื่อมหัศศรีเห็นเพื่อนท่าไม่ดีแล้ว “เฮ้ย เพื่อน อุ้มเธอไปเตียงเถอะ”

มหัศศรีและคิเซกิสองคนช่วยกันยกวิวขึ้นไปนอนที่เตียง

คิเซกิยื่นมีดหมอมาและมหัศศรีผ่าชุดออกแล้วแก้ผ้าวิวทันที “กร้อบ”

มีดหมอหยุดชะงักแล้วเขามองร่างแมงมุม มันเริ่มบิดงอไปมาแล้ววิวเหงื่อแตกไม่หยุด “เธอเหงื่อออกเยอะไป ให้น้ำเกลือก่อนเถอะ”

คิเซกิไปเปิดตู้ข้างหลังเลื่อนเสาหลังห้อง แขวนน้ำเกลือ เดินสายแล้วเสียบเข้าแขนวิว

มหัศศรีไปหยิบหลอดวัดไข้แล้วเสียบใส่เข้าปากวิว

เขารออย่างใจจดใจจ่อจิตอยู่ไม่สุขแล้วเมื่อถึงเวลาเขาดึงหลอดวัดไข้ออก “มีไข้นิดหน่อย ให้ยาแก้ไข้”

คิเซกิหยิบเข็มแล้วหยิบขวดยาเล็กๆในตู้ ดูดยาแก้ไข้ขึ้นมาแล้วฉีดเข้าที่ฉีดยาที่อยู่ตรงสายน้ำเกลือ

มหัศศรีหยิบนกรักโทรหาวารี เมื่อติดเขารีบพูด “วิวมาห้อง กินยาผิด แล้วกำลังป่วย เราไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น”

“แล้วพวกนายทำอะไรกันอยู่วะ? กำลังไปเดี๋ยวนี้” วารีพูดแล้วตัดสายทันที

มหัศศรีเอามือถือใส่กระเป๋า “วารีเคืองจัดเลย”

คิเซกิถอนหายใจแล้วส่ายหน้า “แน่นอนอยู่แล้วแหละ เธอท้องอยู่ด้วย”

ในดงดอกไม้เรืองแสงใต้เงาจันทรา

วิวมองเห็นแฟนหนุ่มที่ให้ทายาทกับเธอ

แต่เขาเตี้ยกว่าเธอ

บางครั้งเขาอ่อนแอกว่า แต่บางครั้งเธอก็สู้เขาไม่ได้

“190” เสียงพี่วี

“203 แล้ว ยินดีด้วยวิว” เสียงของที่รักของฉัน สุดหล่อของฉัน วารีที่มีของใหญ่จุกท้อง

“245” เสียงพนักงานที่วัดความสูงให้ฉ​ันหลังอาบน้ำล่าสุด

วิวนุ่งผ้าเช็ดตัวเดินฝ่าน้ำ เธอเห็นคนเดินเร็วกว่าเธอแซงไปด้วยสองขา

วิวเจอกระจกใหญ่ที่ส่องตัวเธอที่สุดทางตันตรงน้ำตก

แมงมุม ขาที่อ้าไม่ได้ เตะยาก รัดเอวไปทำกิจกรรมไปไม่ได้

กิจกรรมไม่ใช่สิ่งที่เธอต้องการมากที่สุด

มันเป็นความธรรมดา เธออยากเป็นคน ไม่ใช่สัตว์ประหลาดตัวสูงกว่าใคร

วิวร้องไห้ออกมา แม้แต่การทรุดไปคุกเข่าเธอก็ทำไม่ได้

เธอพุ่งไปต่อยขวาทะลุกระจกจนเลือดอาบหมัด

กระจกปักอยู่ที่มือมีเลือดพุ่งแต่วิวไม่ใส่ใจความเจ็บ

ใจเธอเจ็บกว่านั้น

ซักพักมีเท้าเนียนสวยฝ่าเท้าไม่สากใหญ่เท่าฟ้าค่อยๆลงมาจากบนฟ้า

เสียงครืนและพื้นสั่นไหว

ดอกไม้รอบกายเหี่ยวเฉาและฝนตก

เท้าวางมาถึงพื้นพาวิวตัวลอย

ดอกไม้ข้างล่างกลับมางามอีกครั้งและดูสดใสกว่าเดิม สีสันชัดเจนเด่นกว่าเดิม

ร่างกายเธอเปล่งแสง เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เธอรู้สึกเจ็บทั้งร่างแมงมุมและแปดขา

กระจกใหญ่ลอยขึ้นมาสะท้อนเธอและร่างแมงมุมกำลังเปล่งแสงและแตกเหมือนกระจก เศษค่อยๆหล่น

วิวตกใจนิดหน่อย เสียดายนิดหน่อย เหมือนหัวใจแหว่งไปนิดหน่อย “22 ปี ขอบคุณที่ทำให้ฉันทุ่มเก่งกว่าใคร”

วิวลืมตาตื่น เธอรู้สึกว่านุ่มก้นแปลกๆ ความรู้สึกของร่างแมงมุมแปลกๆ

เธอลองขยับแขนเพื่อดูว่ายังปรกติอยู่และแขนเธอใช้ได้ทุกอย่าง

ยิ่งเธอเอาขาไปวางที่พื้นเพื่อลงจากเตียง เธอรู้สึกเหมือนไฟฟ้ากำลังช็อตพื้นอยู่

มันทำให้เธอคุกเข่าลงไป

แล้ววิวก็เปิดตากว้าง ‘ฉันคุกเข่า!’

เธอใช้สัญชาติญาณยืนขึ้นมา

ด้วยสองขาสีดำ

เธอดูอุปกรณ์สร้างทายาทของเธอและมันดำสนิทเหมือนตัวงู

เธอคิดในใจ ‘วารีจะเกลียดมันมั้ย?’

แต่เธอก็คิด วารีชอบของแปลกจะตาย

เธอไปส่องกระจก

เธอรู้สึกว่าขามันไม่ต้องเป็นแบบนี้ก็ได้ เธอตั้งใจ ใช้สัญชาตญาณ จินตนาการศิลปิน

ขาเธอเปลี่ยนเป็นสีเนื้อเหมือนคน

เธอคิดในใจต่อ ‘ฉันจะสู้ห่วยลงหรือ?’

ครึ่งล่างเธอมีขาแมงมุมงอกออกมาจากขา และขาทั้งขาบิดเบี้ยวกลายเป็นขาแมงมุมสีดำเหมือนหนังงู

ลายตัดทองเธอหายไปแต่เธอไม่ได้กังวลเรื่องนั้น

เสียงคนเปิดประตูเข้ามา และท่อนล่างเธอเปลือยเปล่า

วิวหันไปเห็นวารีถือข้าวต้มร้อนๆมา แล้วมองหน้าเธอ

สองคนจ้องกัน วารีมองวิวหัวจรดเท้า “มันสีธรรมดาก็ได้เหรอ?”

วิวยิ้มน่ารักที่สุดตั้งแต่เธอเกิดมาบนโลก “ใช่”

มันทำให้วารีใจเต้นอยากเขวี้ยงจานข้าวต้มยกวิวแหกขาปล้ำทันที แต่เขาอดทนไม่ทำอย่างนั้น

“นี่” วิวเดินไขว้ขาเขย่งปลายเท้ามาจับที่คอเสื้อวารี

วิวเปิดหน้าอกวารี ดูดคอให้แดง ดึงเขาไปที่เตียง

เธอมีขาก็จริง แต่ตัวเธอยังใหญ่อยู่

เธอน่าจะสูงซัก 195 เตี้ยกว่าวารีนิดหน่อย

วิวฉีกกางเกงวารีขาดแยกออกจากกันด้วยพลังแขนดั่งกอริลล่า

เธอขึ้นคร่อมวารีและกิจกรรมลับในห้องคนอื่นที่เตียงหมอเริ่มขึ้น

วารียกสะโพกใส่ แต่วิวเอานิ้วชี้ไปปิดปากวารี “ขอฉันโยก”

วารียิ้มแล้วลูบหัววิว “ในที่สุดก็ทำได้นะ ยินดีด้วย หรือเสียดายการจับทุ่มของเธอดีล่ะ? วิว”

วิวจูบปากวารี และมีขาแมงมุมสี่ขาพุ่งออกมาจากเอวเธอมารัดวารีไว้ “ขาฉันก็อยู่ ฉันจะเก่งเท่าเดิม”

“ถ้าอย่างนั้นก็ไม่มีอะไรให้ต้องกังวล” วารีพูดแล้วกิจกรรมใกล้เสร็จ เขาถอดแล้ววิวก้มลงรับด้วยปาก

วิวกลืนเข้าไปแล้วเอาเท้าพาดไหล่วารี “เลียให้ฉันได้มั้ย?”

วารีอุ้มวิวมานอนหงายที่เตียงแล้วยกเท้าเธอขึ้นมา

วารีเอานิ้วโป้งเท้าวิวเข้าปาก แล้วเขาเลียข้างเท้าเหมือนเท้าเธอมีรสชาติหวาน

วิวรู้สึกเหมือนโดนไฟฟ้ารุมช็อตตัว เธอรู้สึกดีจนทำอะไรไม่ถูก น้ำออกแล้วออกอีกจนน่าจะเป็นครีมข้นแล้วข้างล่างนั่น

มหัศศรีเปิดเข้ามา แล้วตามมาด้วยคิเซกิ “ทำไรวะวารี?”

วารีเล่นเท้าต่อไปไม่หยุดเพราะไหนๆแฟนก็ขอแบบเต็มที่แล้ว “วิวได้ขาใหม่ ขาแมงมุมก็ยังอยู่เหมือนเดิมด้วย”

คิเซกิมาข้างเตียงแล้วยกแขนวิวดูใกล้ๆ จิ้มๆแขน “หนังมันเหนียวขึ้นและแข็งขึ้นนิดหน่อยจากเซรั่มงู แต่เท่าที่ดูเชื้อมนุษย์เธอแรงกว่าและจินตนาการเธอสูงมาก มันทำให้เธอเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาได้ ไม่จมอยู่กับเนื้อหนังแบบไหนถาวร”

วารีเอะใจเมื่อได้ยิน เขาเลียหลังเท้าแล้วถอนหน้าหันไปพูด “เหมือนแปลงกายน่ะเหรอ?”

มหัศศรีส่ายหน้าว่าไม่ใช่ “แปลงกายมันเป็นการปลอมแปลง แต่สิ่งที่วิวทำมันเปลี่ยนโครงสร้างภายในทั้งหมด มันเหมือนเปลี่ยนร่างไปทั้งตัวมากกว่า”

“มันน่าลองดีนะ เซรั่มนั้นน่ะ มีอีกมั้ย? ฉันอยากหนังเหนียวเหมือนวิว”

มหัศศรีส่ายหน้าด้วยหน้าสลด “มันเป็นหลอดทดลองที่มีอยู่หลอดเดียว และเราว่าการเอาพิษงูลองกับคนมันอันตรายเกินไป เราว่าจะไม่ทำแล้ว”

เมื่อวารีได้ยินก็ถอนหายใจแล้วยกเท้าวิวอีกข้างมาเลีย “น่าเสียดาย มันเหมือนแปลงร่างเป็นยอดมนุษย์เลย”

มหัศศรีหัวเราะออกมาเมื่อได้ยินวารีคิดเหมือนเด็กๆ “หึหึ”

คิเซกิมองเพื่อนซี้ “ใจเขายังเด็กอยู่แหละ ช่วยไม่ได้”

มหัศศรีเอื้อมมือไปโอบไหล่เพื่อน “นั่นสินะ”