ปรมาจารย์ผู้ใช้อสูรมายา

        เมื่อได้ยินคำกล่าวของจักรพรรดิจิ้งจอก จิตใจที่สับสนของจักรพรรดิครึ่งอสูรและพวกจักรพรรดิวิญญาณก็เปลี่ยนไป พวกเขากลับมามีสมาธิกับการเสริมพลังให้ผนึกอีกครั้ง สำหรับเรื่องของต้าหมิง พวกเขาไม่จำเนต้องรีบด้วยพลังของต้าหมิงตอนนี้มีหรือจะหนีรอดจากเงื้อมมือของพวกเขาไปได้

        “ยัยจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ทำลายแผนข้าครั้งแล้วครั้งเล่า” จักรพรรดิอสนีคำรามออกมาด้วยความโกรธ

        แต่ต้าหมิงตอนนี้ไม่ได้สนใจว่าใครจะดูดอะไรแต่ต้าหมิงกลับมองไปยังจักรพรรดิสนีด้วยสายตาอาฆาตอย่างรุนแรง

        “อะไร แค้นงั้นเหรอ ฮ่า ฮ่า ก็มันช่วยไม่ได้พวกเจ้ามันอ่อนแอเองแค่ปกป้องชาวบ้านธรรมดายังทำไม่ได้” จักรพรรดิอสนีกล่าว

        “ข้าขอสาบานเลยว่าข้าจะต้องทำลายอาณาจักรอสนีทั้งหมด ไม่ว่ามันผู้ใดที่อาศัยอยู่ในอาณาจักรบัดซบนั่นข้าจะฆ่าพวกมันไม่ให้เหลือและข้าจำนำโลหิตของพวกเรามาสังเวยให้กับดวงวิญญาณของพวกเขา” ต้าหมิงกล่าวด้วยสีหน้าเกลียดชังถึงกระดูก

        ตอนนี้ต้าหมิงรู้แล้วว่าสาเหตุที่จิตใจของต้าหมิงสับสนและไม่สบายใจตลอดเวลามาจากอะไร และต้าหมิงก็รู้ด้วยว่าจักรพรรดิหญิงรู้เรื่องนี้ดีแต่กลับไม่ยอมบอกกับตนนี่ทำให้ต้าหมิงเสียใจอย่างมากเช่นกัน

        “ต้าหมิงอย่าไปฟังมันชาวบ้านพวกนั้นยังมีชีวิตอยู่” จักรพรรดิหญิงกล่าว

        “ฮ่า ฮ่า มีชีวิตอยู่งั้นเหรอถ้าเจ้าเรียกว่านั่นยังมีชีวิตอยู่หนะนะ” จักรพรรดิอสนีคำรามออกมาด้วยสีหน้าชั่วร้าย

        ต้าหมิงกัดฟันจนโลหิตใหลออกมาจากปากอย่างต่อเนื่องหัวใจของต้าหมิงตอนนี้เต็มไปด้วยความโกรธ และเกลียดชังแต่ว่าเพราะแรงดึงดูดด้านล่างเหวผนึกอสูรทำให้ร่างกายของต้าหมิงไม่สามารถขยับตัวได้

        “อยากฆ่าข้างั้นเหรอเข้ามาถ้าเจ้ามีปัญญา ฮ่า ฮ่า” จักรพรรดิสนีคำรามออกมา

        “ชั่งเป็นคนที่น่ารังเกียจจริงๆกล้าทำร้ายผู้คนธรรมดาแบบนี้ นี่หนะหรือคนที่เป็นจักรพรรดิ น่าขันด้วยการมีคนอย่างเจ้าทำให้นามของจักรพรรดิต้องเสื่อมเสีย” ราชินีภูติกล่าวด้วยสีหน้าเย็นชา

        “เราชายชราเองก็เห็นโลกมามากแม้จักรพรรดิอสนีแต่ละรุ่นจะหยิ่งผยองและบ้าคลั่งไปบ้างแต่พวกเขานั้นก็ไม่เคยถึงกับลงมือกับชาวบ้านธรรมดามาก่อนเพราะมันเป็นหลักการและกฎที่ถูกต้องเอาไว้ตั้งแต่บรรพบุรุษ แต่ข้าไม่คิดเลยว่ามาถึงรุ่นนี้เจ้าจะกล้าทำจริงๆ” จักรพรรดิวายุกล่าวด้วยสีหน้ารังเกียจ

        “ฮ่า ฮ่า แล้วยังไง ผู้ชนะคือราชา ข้าคือผู้ปกครองอาณาจักรอสนีเจตจำนงของข้าคือที่สุดแล้วชีวิตสุนัขของพวกมันก็ขึ้นอยู่กับข้าพวกเจ้าไม่มีสิทธิ์มาก้าวก่ายอยู่แล้ว” จักรพรรดิสนีคำรามอย่างบ้าคลั่ง

        “ดูท่าจะหมดทางเยียวยาแล้ว” จักรพรรดิกระทิงกล่าว

        ถ้าไม่ใช่เพราะต้องเสริมกำลังให้กับผนึกจักรพรรดิหญิงและคนอื่นๆอาจจะลงมือไปแล้วแต่ตอนนี้พวกเราไม่สามารถลงมือได้

        “อ๊ากกกกกกกกกก” ต้าหมิงคำรามออกมาด้วยสีหน้าเจ็บปวดยิ่งนึกถึงภาพที่คนในหมู่บ้านถูกสังหารหรือย้ำยีหัวใจของต้าหมิงก็เหมือนกับถูกมีดมากรีดอย่างช้าๆ

        “โฮก!!!!!!!!!”

        ในตอนนั้นเองอสูรสายฟ้าคลั่งก็ปรากฎตัวและหลอมรวมร่างกับต้าหมิงพร้อมกับพุ่งเข้าหาจักรพรรดิอสนีทันที

        “ฮ่า ฮ่า ได้เวลาตายของเจ้าแล้ว” จักรพรรดิสนีคำรามก่อนจะยิ้มอย่างชั่วร้าย

        ใช่แล้วจักรพรรดิอสนีกำลังรอเวลานี้อยู่ ที่จักรพรรดิสนียั่วยุต้าหมิงอย่างต่อเนื่องก็เพราะต้องการให้ต้าหมิงพุ่งเข้ามาหาตนอย่างบ้าคลั่ง

        “หยุดนะต้าหมิง!!!!!” จักรพรรดิหญิงกล่าวด้วยสีหน้าขาวซีดนางจะมองแผนของจักรพรรดิอสนีไม่ออกได้อย่างไร

        แต่สายไปแล้วตอนนี้สติของต้าหมิงถูกเติมเต็มไปด้วยความแค้นแต่ด้วยระดับของต้าหมิงตอนนี้มีหรือจะสามาระทำอะไรจักรพรรดิสนีได้ จักรพรรดิสนีไม่รอช้าปลดปล่อยพลังเต็มที่และโจมตีไปยังต้าหมิงทันที

        “ไม่!!!!!!!!!!!” จักรพรรดิหญิงกรีดร้องออกมาทันที

        หัวใจของนางกลายเป็นหวาดกลัว แต่ทุกอย่างก็สายเกิดไปนางเห็นภาพของหอกสายฟ้าพุ่งเข้าหาต้าหมิงอย่างช้าๆ

        “ตูม!!!!!!!!!”

        ต้าหมิงที่บ้าคลั่งชกหมัดที่เต็มไปด้วยพลังสายฟ้าเข้าปะทะกับหอกแสนีของจักรพรรดิอสนีทันที เหล่าจักรพรรดิต่างพากันแสดงสีหน้าตกตะลึงพวกเขาไม่คิดว่าต้าหมิงจะบ้าคลั่งถึงขนาดนี้

        “อัก!!!!!!!!!”

        ต้าหมิงกระอักเลือดออกมาพร้อมกับร่างถูกส่งลอยออกไปและตกลงไปยังเหวผนึกอสูรอย่างช้าๆ ดวงตาของต้าหมิงที่เต็มไปด้วยความบ้าคลั่งค่อยๆหลับลงอย่างช้าๆภาพสุดท้ายของต้าหมิงคือใบหน้าที่มีน้ำตาของจักรพรรดิหญิง

        แต่ต้าหมิงก็ไม่สามารถทำอะไรได้อีกแล้วเขาไม่สามารถปกป้องครอบครัวที่เลี้ยงดูตนมาจนถึงตอนนี้ได้อีกแล้ว

        “จักรพรรดิอสนีเจ้ากล้าขัดคำสั่งของเราราชินีงั้นเหรอ” ราชินีเหมันต์กล่าว

        “ขัดคำสั่ง ขัดคำสั่งอะไรกันข้าไม่เห็นได้รับคำสั่งอะไรมาเลย” จักรพรรดิสนีกล่าวด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย

        ราชินีเหมันต์หันไปมองจักรพรรดิเหมันต์ทันทีนางได้ส่งจักรพรรดิเหมันต์ไปเตือนจักรพรรดิอสนีแต่เห็นได้ชัดว่าจักรพรรดิเหมันต์ไม่ทำตาม

        “เจ้าทำได้ดีมากจริงๆ” ราชินีเหมันต์กล่าวพร้อมกับระเบิดแรงกดดันออกมา

        “อะไรกัน!!!!!!” จักรพรรดิคนอื่นๆกลายเป็นหวาดกลัวเพราะพลังของราชินีเหมันต์ในตอนนี้มันเหนือกว่าระดับจักรพรรดิครึ่งขั้นไปแล้ว

        แต่เพียงครึ่งขั้นนี้กลับทำให้นางเหนือกว่าระดับจักรพรรดิทุกคนอย่างเทียบไม่ติด สีหน้าของจักรพรรดิอสนีเปลี่ยนไปก่อนจะไม่สนใจผนึกและหันหลังหลบหนีทันที

        “เจ้านั่นกล้าทิ้งงานของตัวเองกลางคันงั้นเหรอ” จักรพรรดิวิหคคำรามด้วยความโกรธ

        “ไม่แปลกหรอกเจ้านั่นไปทำให้หลายคนโกรธมันถึงได้หนีหัวซุกหัวซุนยังไงละ” จักรพรรดิอสรพิษกล่าวเย้ยหยัน

        “คนแบบนี้ปล่อยเอาไว้ไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่” จักรพรรดิวายุกล่าวขึ้น

        “รอให้เสริมผนึกเสร็จสิ้นก่อนเถอะข้าจะตามล่าเจ้านั่นอย่างแน่นอน” จอมพลสูงสุดคำราม

        แต่จักรพรรดิหญิงตอนนี้ราวกับวิญญาณหลุดไปแล้ว สีหน้าของนางกลายเป็นขาวซีดถึงนางจะยังส่งพลังเวทย์ของตัวเองลงไปที่ผนึกแต่จิตใจของนางกลับไม่อยู่กับตัวไปแล้ว ก่อนจะเข้ามาที่นี่นางยังกล่าวกับทุกคนเลยว่าตราบเท่าที่มีนางต้าหมิงจะต้องปลอดภัย

        แต่ตอนนี้ร่างของต้าหมิงล่วงลงไปในเหวผนึกอสูรแล้วซึ่งมีแต่ความตายที่รออยู่ ชายชราขี้เมาถอนหายใจด้วยสีหน้าเศร้าโศก ต้าหมิงก็เหมือนกับศิษย์ของตนและด้วยพรสวรรค์ของต้าหมิงอนาคต ต้าหมิงจะต้องกลายมาเป็นเสาหลักของอาณาจักรอย่างไม่ต้องสงสัย

        “พรสวรรค์ที่โดดเด่นเกินไปย่อมทำให้ผู้คนอิจฉา” ราชินีภูติกล่าว

        “นี่เท่ากับว่าเราไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องสายเลือดของเขาอีกต่อไป” จักรพรรดิวิญญาณกล่าว

        “กังวล ทันทีที่เขารู้ว่าชาวบ้านที่เลี้ยงดูเขาถูกสังหารเขาก็กลายเป็นบ้าคลั่งทันที ต้าหมิงเป็นสายลบหรือคนทรยศจริงเขาจะมาสนใจชีวิตของชาวบ้านธรรมดาทำไม” ชายชราขี้เมากล่าว

        หลายคนกลายเป็นเงียบ พวกเรารู้ดีแก่ใจแล้วว่าสิ่งที่ชายชราขี้เมากล่าวนั้นจริง ต้าหมิงที่โจมตีไปยังจักรพรรดิอสนีด้วยความโกรธแค้นขนาดนั้นมันไม่ใช่ความรู้สึกที่โกหกแต่มันเป็นความรู้สึกที่มาจากใจ