World Survivor Online

ตอนที่34 เจอสมบัติแล้ว

แล้วทั้งคู่ก็คุยกันไปได้สักพักนึง.......

"แล้วเธอจะเข้าไปด้านในได้ยังไงหละถ้ามอนเตอร์ที่อยู่ด้านในนั้นโจมตีเราก่อน" แล้วโอ้ก็ถามเนียร์ด้วยความสงสัยว่าเธอสามารถเข้าไปที่ด้านในได้ยังไงเพราะมอนเตอร์ด้านในจะรุมโจมตีทันทีที่เห็นผู้เล่น.......

"อ๋อสายอาชีพของเราคือโจรไงเรามีสกิลหายตัวมอนเตอร์พวกนี้เลยทำอะไรเราไม่ได้ และเราก็พาเธอเข้าไปได้ด้วยนะ"และที่เนียร์สามารถเข้าไปด้านในได้นั้นก็เพราะเธอเป็นสายอาชีพของโจรซึ่งชำนาญเรื่องการใช้สกิลพรางตัวและเธอบอกกับโอ้อีกว่าเธอสามารถพาโอ้เข้าไปได้โดยที่โอ้จะไม่ถูกมอเตอร์รุมโจมตี.......

"งั้นก็ดีเลยช่วยพาเราเข้าไปด้วยนะเพราะถ้าให้ข้าไปเองกคงไม่ไหวแน่ๆ" เมื่อเนียร์บอกว่าเธอสามารถพาโอ้เข้าไปด้านในได้โดยไม่ถูกมอนเตอร์รุมโจมตีโอ้จึงขอร้องเนียร์ให้พาเขาเข้าไปด้านในด้วย......

"งั้นเข้าไปกันเลยไหมกระต่ายสีรุ้งก็น่าจะเกิดแล้วหละ"เนียร์ถามถึงความพร้อมของโอ้ว่าพร้อมที่จะเข้าไปที่ด้านในรึยัง เพราะเธอก็จะได้เข้าไปจับกระต่ายสีรุ้งที่กำลังจะเกิดเพื่อนำมันไปส่งให้ภารกิจของเธอเพื่อจะปลดสถานะถูกตามล่าออกจากตัวละครของเธอบ้าง...

"พร้อมแล้วว่าแต่จะพาเข้าไปยังไงเราไม่มีสกิลพรางตัวเหมือนเธอเลยนะ"โอ้ก็ยังสงสัยอยู่ว่าเนียร์จะพาเขาเข้าไปที่ด้านในยังไงเพราะโอ้ไม่ได้มีสกิลหายตัวแบบเนียร์.......

"เอาน่าเราพานายเข้าไปได้แน่นอนงั้นไปกันเลย" เมื่อโอ้ตอบว่าพร้อมเนียร์ก็เริ่มเรียกใช้สกิลทันที

[ผ้าคลุมแห่งความมืด]

เมื่อเนียร์ทำการร่ายสกิลผ้าคลุมแห่งความมืดร่างกายของโอ้ก็ถูกควันสีดำปกคลุมไปทั่วทั้งตัวก่อนที่โอ้จะมองดูมือตัวเองแล้วมองต่อลงไปยันเท้าซึ่งผลของสกิลทำให้ทั้งตัวของโอ้นั้นใสสว่างเหมือนอากาศ.......

Skillผ้าคลุมแห่งความมืด: เข้าใจถึงพลังของความมืดเป็นอย่างดีและสามารถนำมาใช้เพื่อพลางตัวเมื่อเรียกใช้สกิลนี้จะได้รับ ผ้าคลุมแห่งความมืดที่ทำให้ผู้ใช้และผู้เล่นเป้าหมาย เข้าสู่สถานะพลางตัวทันที ทำให้มอนเตอร์ไม่สามารถมองเห็นและโจมตีได้ใช้ SP 20ระยะเวลาในการใช้งานผลของสกิล 5 นาที เวลาพักฟื้น 60 วินาที

ข้อควรระวัง: มีมอนเตอร์ที่สามารถมองเห็นสถานะพลางตัวอยู่เช่นบอส มินิบอส มอนเตอร์ประเภทวิญญาน มอนเตอร์ประเภทภูติ และมอนเตอร์ประเภทความมืด

"ตัวเราเหมือนกำลังล่องหนเลยแหะขนาดมือตัวเองยังมองเห็นเป็นลางๆสกิลสายโจรนี่ใช้เอาตัวรอดได้สบายเลยนะเนี่ยมิน่าหละผู้หญิงคนนี้ถึงรอดจากการถูกตามล่ามาได้"โอ้พึมพำเบาๆขึ้นที่ริมฝีปากเกี่ยวกับทักษะการพลางตัวของสายอาชีพโจรซึ่งสามารถเอาตัวรอดในสถานการคับขันได้แบบสบายๆ.....

"ปะพี่หมีเราเข้าไปด้านในกันเถอะ" แล้วเนียร์ก็สะกิดให้โอ้เดินเข้าไปด้านในถ้ำทันที.......

แล้วทั้งสองคนก็เดินเข้าไปด้านในถ้ำด้วยความสามารถของสกิลผ้าคลุมแห่งความมืดซึ่งเป็นทักษะประจำอาชีพของเนียร์ซึ่งก็คืออาชีพโจร..........

"พิกัดบนแผนที่ของเราน่าจะอยู่ลึกสุดของถ้ำนี้แล้วเธอหละ" โอ้แจ้งพิกัดที่เขาต้องการจะไปให้เนียร์ทราบ......

"ของเราไปไม่ไกลขนาดนั้น เนี่ยที่สามแยกตรงหน้าเราต้องเลี้ยวไปทางซ้ายเธอไม่ต้องตามไปกับเราหรอกเธอไปตามหาไอเท็มภารกิจของเธอเราก็จะไปหาของเราบ้าง"เมื่อเนียร์ใกล้จะถึงจุดหมายปลายทางเธอจึงขอแยกกับโอ้จากตรงทางสามแยกเพราะเธอก็กลัวที่โอ้จะอยากได้กระต่ายสีรุ้งที่เธอตามหาอยู่........

"โอเค แค่นี้ก็ดีมากๆแล้วขอบคุณที่ช่วยเหลือนะเอาไว้เจอกันตอนเลเวลสูงๆโชคดี"โอ้ขอบคุณเนียร์ที่ให้ความช่วยเหลือและโอ้เองก็รู้อยู่ว่าเธอไม่ไว้ใจโอ้เพื่อให้เธอสบายใจโอ้จึงทำตามที่เธอบอกคือแยกกันไปทำภารกิจของใครของมัน......

"โอเคไว้เจอกัน" เนียร์ตะโกนบอกโอ้ก่อนที่ทั้งคู่จะเดินแยกกันไปคนละทาง..........

สองนาทีต่อมาภายในถ้ำ.........

"จากพิกัดบนแผนที่เราก็ใกล้จะถึงจุดที่ลายแทงสมบัติได้ระบุบพิกัดของหีบสมบัติแล้วสินะแถมพอใกล้เคียงกับเวลาบัพสกิลล่องหนที่เหลืออีกหนึ่งนาทีพอดี ข้างในกล่องสมบัติจะมีอะไรกันแน่นะหวังว่าจะเป็นของที่มีราคาแพงๆ"ในที่สุดโอ้ก็เข้าใกล้ลายแทงสมบัติซึ่งตอนนี้ระยะเวลาบัพพลางตัวที่เนียร์ร่ายให้กับโอ้ก็ใกล้จะหมดลงและโอ้ก็วังว่าจะได้รับไอเท็มดีๆจากลายแทงสมบัตินี้........

"โอ้ว! จริงๆด้วยที่ด้านหลังสุดของถ้ำมีNPC รูปร่างเหมือนโจรสลัดยืนอยู่งั้นรีบเดินเข้าไปคุยเลยดีกว่าเพราะที่ตรงนี้ไม่มีมอนเตอร์อยู่เราก็น่าจะปลอดภัยแล้วหละ" เมื่อโอ้เดินเข้ามาถึงด้านในสุดเขาได้พบNPC เป้าหมายและประจวบเหมาะกับบัพพลางตัวที่หมดเวลาพอดี ซึ่งที่ด้านในสุดก็ปราศจากมอนเตอร์อีกเช่นกัน.......

"สวัสดีครับคุณNPC ผมมาตามที่พิกัดลายแทงสมบัติสั่งให้มาคุณคือเป้าหมายของพิกัดนี้ใช่หรือไม่" โอ้ไม่รอช้าเดินเข้าไปถาม NPC โจรสลัดทันทีว่าเขาใช่เป้าหมายที่โอ้กำลังตามหาอยู่ใช่หรือไม่.....

"ฮ่าๆเจ้าหนุ่มน้อยเจ้ามีความตั้งใจอันแรงกล้าและสามารถฝ่าฟันอุปสรรคจนมาพบข้าได้และข้าเชื่อว่าเจ้ามีลายแทงสมบัติเพราะคนที่จะมองเห็นตัวข้าได้นั้นจะมีแค่คนที่ครอบครองลายแทงสมบัติเท่านั้นเพราะข้าตั้งกฏเอาไว้ฮ่าๆ"NPC โจรสลัดตอบกลับคำพูดของโอ้ว่าเขาคือคนที่โอ้กำลังตามหาอยู่......

"แล้วสมบัติที่ลายแทงนี้ให้ผมตามหามันอยู่ที่ไหนเหรอครับ"แล้วโอ้ก็ถามNPC โจรสลัดอีกครั้งว่าของที่เขากำลังตามหาอยู่นั้นมันอยู่ที่ไหน......

"ฮ่าๆถามได้ตรงประเด็น ได้ข้าจะส่งเจ้าไปตรงที่ซ่อนของสมบัติเดี๋ยวนี้แหละ" แล้ว NPC โจรสลัดก็หัวเราะดังขึ้นหลังจากที่โอ้ถามเขาจากนั้น NPC โจรสลัดก็พูดขึ้นว่าเขาจะทำการส่งตัวโอ้ไปยังสถานที่ที่เขาซ่อนสมบัติเอาไว้......

หวืดๆๆ

"เอาหละเจ้าหนูเจ้าจงเข้าไปได้แล้ว"หลังจากที่ NPC พูดจบก็เกิดวงแหวนสีขาวที่มีแสงออร่าพุ่งขึ้นสูงติดผนังถ้ำ อยู่ที่มุมติดกำแพงที่ด้านหลังของNPC โจรสลัดซึ่งโอ้รู้ได้ทันทีเลยว่านั้นคือแสงของการวาร์ปที่ใช้เพื่อเข้าไปสถานที่บางอย่าง.....

"ขอบคุณมากคุณ NPC ผมจะเข้าไปเดี๋ยวนี้"แล้วโอ้ก็กล่าวขอบคุณ NPC โจรสลัดก่อนที่จะเดินตรงไปที่วงแหวนและก้าวขาเข้าไปที่วงแหวนทันที......่

"และคนที่โลภจะไม่ได้อะไรกลับมาเลยจงโชคดี"ก่อนที่โอ้จะถูกส่งตัวเข้าไปด้านในก็มีเสียงของ NPC โจรสลัดพูดคำบางอย่างซึ่งโอ้ได้ยินพอดี.....

หลังจากที่โอ้ก้าวขาเข้าประตูวาร์ปานั้นทัศนียภาพที่โอ้เห็นก็พลันกลายเป็นสีขาวก่อนที่ภาพทุกอย่างจะกลับเป็นปรกติในเวลต่อมา.......

"โหนี่มันอะไรกันวะเนี่ยที่นี่มีหีบสมบัติเต็มไปหมดเลยรวยแล้วเราทีนี้เปิดอันไหนก่อนดีนะ"เมื่อโอ้เข้ามาถึงด้านในภายใต้ประตูวาร์ปเขาก็พบกับหีบสมบัติน้อยใหญ่เต็มไปหมดก่อนที่เขาจะฉุกคิดถึงคำพูดของNPC โจรสลัด.......

"ที่ NPC โจรสลัดพูดหมายความว่าอะไรกันแน่วะถ้าโลภจะไม่ได้อะไกลับไปเลย อ๋อแสดงว่ามีอะไรเซอร์ไพรส์คนที่โลภมากสินะถ้าอย่างนั้นก็แสดงว่าเราจะต้องเลือกเอาแค่หีบใดหีบหนึ่งงั้นขอเดินดูสักหน่อยละกันว่าหีบไหนจะเหมาะกับเราในห้องนี้"เมื่อโอ้คิดถึงคำพุดที่ NPC โจรสลัดจึงทำให้เขาเข้าในในคำพูดที่ NPC โจรสลัดพูดขึ้นโอ้จึงคิดว่าเขาจะเปิดหีบสมบัติแค่หนึ่งหีบจากหีบสมบัติทั้งหมด........

"หือ! ตรงนั้นมีหีบแปลกๆวางอยู่ด้วยกันถึงสามหีบไปดูสักหน่อยดีกว่า" ในระหว่างที่เดินหาหีบสมบัติที่จะเปิดโอ้ก็เหลือบไปเห็นหีบสมบัติอยู่ สามหีบทีมีรูปร่างแปลกกว่าหีบอันอื่นๆแถมยังวางเรียงกันไว้อย่างเป็นระเบียบ......

"เอาไงดีหละทีนี้เลือกอันไหนดีงั้นเลือกเปิดอันกลางละกัน"โอ้ได้เลือกหีบสมบัติที่วางอยู่ตรงกลางจากหนึ่งในสามหีบสมบัติที่ดูแปลกตา แล้วเขาก็เปิดมัน......

ติ๊ง!

[ต้องการเปิด]

ติ๊ง!

[ยินดีด้วย]

[คุณได้รับ เงิน 100,000 G ]

[ยินดีด้วยผลของค่าโชคลาภทำงาน]

[คุณได้รับ เงิน 100,000 G ]

[คุณได้รับ จิตรภูติไฟ x1]

"ได้เงินมาสองแสนเลยเหรอวะเนี่ยแล้วไอ้จิตรภูติไฟนี่คืออะไรหว่า"หลังจากที่โอ้เปิดหีบสมบัตินั้นเขาก็ได้รับเงินจากการเปิดหีบ สองแสน G และได้ไอเท็มแปลกๆมาอีกหนึ่ง.......

"พอแล้วเปิดแค่หนึ่งหีบนี้แหละเราจะไม่โลภเดี๋ยวจะไม่ได้อะไรกลับไปตามที่NPC โจรสลัดบอกเราไว้"โอ้เชื่อคำพูดของ NPC โจรสลัดเขาจึงเปิดหีบสมบัติเพียงหนึ่งหีบเท่านั้นเมื่อเปิดเสร็จแล้วเขาจึงรีบเดินตรงมาที่วาร์ปเพื่อออกไปสู่ด้านนอกในทันที......

หวืดดด!!!

"เจ้ารอดออกมาได้แสดงว่าเจ้าไม่คิดโลภมากสินะ"หลังจากที่โอ้เดินเข้าวาปภาพทุกอย่างที่เขาเห็นก็เป็นสีขาวมัวแล้วค่อยๆกลับมาเป็นปรกติก่อนที่จะมีเสียงของ NPC โจรสลัดดังขึ้นตามมาติดๆ.....

"หมายความว่ายังไงครับ"โอ้สงสัยกับคำพูดของ NPCโจรสลัด โอ้จึงถามกลับไป.......

"ฮ่าๆข้างในมีสมบัติเยอะแยะเต็มไปหมดใช่รึเปล่าหละ คนที่โลภมากก็อยากได้สมบัติทั้งหมดเพียงผู้เดียวซึ่งถ้าเปิดหีบสมบัติมากกว่าหนึ่งหีบละก็จะถูกมอนเตอร์โจรสลัดเฝ้าขุมทรัพย์จัดการแต่ถ้าไม่โลภมากเปิดแค่หนึ่งหีบแบบเจ้าก็จะสามารถออกมาได้อย่างปลอดภัยยังไงหละ"แล้วที่โอ้สันนิษฐานไว้ก็ไม่ผิดเพราะมีกับดักข้างในจริงๆ ซึ่งคนที่โลภเปิดหีบสมบัติมากกว่าสองหีบจะโดนมอนเตอร์เฝ้าสุสานโจมตีทันที.......

"เอาหละข้าหมดธุระกับเจ้าแล้วข้าขอตัวไปก่อนละ"เมื่อ NPC โจรสลัดพูดจบร่างของเขาก็สลายไปทันที......

"เราคงหมดธุระจากที่นี่แล้วหละงั้นเดี๋ยวใช้ไบวาร์ปเลยละกันจะได้ไม่ต้องฝ่าดงมอนเตอร์ให้เหนื่อย"เมื่อโอ้ได้สมบัติแล้วจึงคิดว่าจะกลับเมืองโดยการใช้ใบวาร์ปเพราะจะได้ไม่ต้องวิ่งฝ่าดงมอนเตอร์เพราะแบบนั้นคงไม่รอดแน่ๆ.......

ตึ่งๆๆ!

ก๊าซซซซ!!

"แย่ละสิมอนเตอร์มาได้ไงฟะเนี่ยเพียบเลยด้วยวาร์ปไม่ทันแน่"แล้วเหตุการณ์ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นเมื่อมอนเตอร์นับสิบเดินมาทางโอ้ซึ่งกำลังทำการร่ายวาร์ปอยู่ซึ่งต้องใช้เวลาถึงห้าวินาทีซึ่งไม่ทันแน่ๆเพราะพวกมอนเตอร์วิ่งเข้ามาจะถึงตัวของโอ้แล้ว........

"ยกเลิกการแล้วแล้วรอหลบอย่างเดียว"โอ้จึงทำการยกเลิกการวาร์ปทันทีเพื่อที่จะเตรียมตัวหลบหลีกการโจมตีของพวกมอนเตอร์ที่วิ่งมานับสิบตัว........

[ผ้าคลุมแห่งความมืด]

และทันใดนั้นเองก็มีเสียงการเรียกใช้สกิลบางอย่างดังขึ้นซึ่งทำให้พวกมอนเตอร์เดินแตกกระจายกันออกไปเหมือนกับว่ามันไม่ได้พบเจอศัตรู......

"กะไว้แล้วเชียวดีนะที่มาทัน"แล้วเสียงการเรียกใช้สกิลนั้นก็คือเสียงของเนียร์ที่ตามมาช่วยโอ้ได้ทันเวลาพอดี......

"เธอยังไม่ได้ออกไปข้างนอกเหรอ"โอ้ถามด้วยความสงสัยเพราะโอ้คิดว่าเนียร์คงจะออกไปจากถ้ำนี้แล้ว......

"ตอนแรกก็จะออกไปเลยนั่นแหละแต่ถ้ำนี้มอนเตอร์มันเยอะมาก และคิดได้ว่าสกิลผ้าคลุมแห่งความมืดมันอยู่ได้แค่ห้านาทีแล้วตัวก็นายไม่มีสกิลพลางตัวจะออกไปยังไงเพราะการยืนวาปในถ้ำนี้เป็นไปได้ยากมากเพราะพวกมอนเตอร์เดินเต็มไปหมดก็เลยคิดว่านายอาจะหลบพวกมอนเตอร์อยู่ก็เลยเข้ามาดูแล้วก็มาเจอนายนี่แหละ"แล้วเนียร์ก็เล่าถึงสาเหตุที่เธอเดินเข้ามาที่ด้านในถ้ำให้โอ้ฟังก่อนที่เนียร์จะชวนโอ้เดินออกไปที่ด้านนอกพร้อมๆกัน......

สี่นาทีผ่านไปที่ด้านนอกของถ้ำ.........

"เอาหละเราคงต้องไปแล้วเพราะเราต้องไปส่งภารกิจอีกอย่างเราก็วาปไม่ได้เพราะอยู่ในสถานะถูกตามล่าและอีกอย่างเราก็อยู่ในเกมส์นานเกินไปแล้ววันนี้ก็เข้าวันที่สี่ของเวลาภายในเกมหรือเกือบเต็มๆหนึ่งวันในโลกแห่งความจริงนั่นแหละ"เมื่อมาถึงด้านนอกเนียร์ก็ขอแยกย้ายกับโอ้ที่ตรงหน้าถ้ำเพราะเธอต้องรีบไปส่งภารกิจเพื่อจะได้ออกไปพักผ่อนที่โลกภายนอกเพราะเธออยู่ในเกมส์มานานมากแล้ว......

"โอเคระวังตัวด้วยนะเนียร์ส่วนเราก็จะใช้บัตรวาร์ปกับไปที่เมืองเลยเหมือนกัน"โอ้จึงลำลาเนียร์ก่อนที่เนียร์จะเดินจากไปจากที่หน้าถ้ำ......

"โชคดีนะพี่หมี ไว้เจอกันจ้า" เนียร์ก็กล่าวคำอำลาโอ้เช่นกันก่อนที่เธอจะเดินจากไป......

"งั้นเราไปบ้างดีกว่า"โอ้ก็จะกลับเมืองเช่นกันเลยจะใช้วาร์ปกับเมืองแทนการขี่ม้าเพราะมันไวกว่ามากแต่ทว่า......

นั่น!