cosmic Emperor! สงครามจักรวาลสะท้านภพ

ในขณะที่อู่จินหยางเต็มไปด้วยความตกตะลึงกับสิ่งที่ตนเห็นเมื่อครู่ จิงจิงก็ได้บินมาหาสามีเพื่อสำรวจดูว่าเขาเป็นอะไรมากหรือไม่

ณ บริเวณป่าที่อยู่ไม่ไกลไป๋ฉีถึงกับหน้าซีดเซียวเล็กน้อย เพราะทะเลพลังงานคอสมิคฟรอสธาตุเวลาของเขามันลดฮวบไปครึ่งหนึ่งโดยฉับพลัน ใช่! เมื่อครู่เป็นไป๋ฉีเองที่ลงมือ เขาผสานคอสมิคฟรอสธาตุเวลาเอาไว้ในมีดสั้นจากนั้นก็พุ่งไปหากรงเล็บของมังกรปฐพีอย่างรวดเร็วด้วยคอสมิคฟรอสธาตุแม่เหล็ก

เมื่อมีดสั้นได้กระทบกับกรงเล็บของมังกรปฐพี คอสมิคฟรอสธาตุเวลาของไป๋ฉีที่ใส่ไว้ในมีดก็ถูกปลดปล่อยออกมา ทำให้ภายในรัศมีสองเมตรโดยมีมีดสั้นเป็นศูนย์กลางเกิดการหน่วงของเวลาขึ้นห้าสิบเปอร์เซ็นเป็นระยะเวลาสามวินาที วัตถุที่อยู่ภายในรัศมีนั้นจึงกลายเป็นเหมือนการสโลโมชั่นอย่างที่อู่จินหยางเห็น

ไป๋ฉีได้คำนวนของเขตของมันเอาไว้แล้วเพื่อไม่ให้โดนผู้เป็นอาจารย์ ดังนั้นจึงทำให้อู่จินหยางหนีออกมาได้อย่างสบายๆ

"แห๊กๆ ทักษะนี้หากคำนวนจากพลังของฉันน่าจะใช้ได้แค่สองครั้งต่อหนึ่งการต่อสู้ ช่างกินพลังมากเหลือเกิน"ไป๋ฉีอดบ่นไม่ได้

เสี่ยวไป๋ที่ได้ยินก็ถึงกับทำหน้ามุ้ย "ใช้ได้แค่สองครั้ง! นายท่านต้องพูดว่าใช้ได้ตั้งสองครั้งต่างหากล่ะเจ้าคะ ทักษะหน่วงเวลาสมบูรณ์ แค่ชื่อก็รู้แล้วว่ามันสุดยอดขนาดไหน มันจะทำให้กาลเวลาในพื้นที่นั้นๆผันผวนและหน่วงมันเอาไว้ ไม่ว่าศัตรูระดับใดเมื่ออยู่ในพื้นที่นั้นก็จะตกอยู่ในสภาวะเหมือนกับกรงเล็บมังกรปฐพีเมื่อครู่ อีกทั้งหากนายท่านมีพลังเพิ่มขึ้นรัศมีและความหน่วงก็จะเพิ่มขึ้นตามไป ถือได้ว่ามันเป็นไพ่ตายที่ดีที่สุดใบหนึ่งของนายท่านเลยนะเจ้าคะ"

"ฮ่าๆๆ รู้แล้วๆ เอาล่ะ มันก็จริงอย่างที่เธอว่า"ไป๋ฉีกล่าว เขาเอาโพชั่นออกมาดื่มอีกครั้งเพื่อฟื้นฟูพลังที่เสียไป จากนั้นก็บินไปหาผู้เป็นอาจารย์ในทันที เนื่องจากสัมผัสได้ว่าอีกสี่ทีมกำลังจะมาแล้ว

"อาจารย์เป็นอะไรหรือเปล่าครับ"เมื่อมาถึงไป๋ฉีกล่าวถามด้วยความเป็นห่วง

อู่จินหยางส่ายหัวเบาๆ "ไม่ต้องห่วง อาจารย์ไม่ได้เป็นไรมาก"

พูดยังไม่ทันขาดคำ ทีมทั้งสี่ของหน่วยมังกรขาวก็มาถึง อู่จินหยางจึงออกคำสั่งทันทีโดยให้สองทีมเคลียร์พื้นที่ ส่วนสองอีกสองทีมที่เหลือทำหน้าที่ปักแนวป้องกันภายในรัศมีสามสิบกิโลเมตรโดยรอบ เพราะขอบเขตนี้คือพื้นที่สำรวจของหน่วยมังกรขาวและจะถูกก่อตั้งเป็นเมืองในอนาคต

การเคลียร์พื้นที่และปักแนวป้องกันกินเวลาไปถึงสามวัน เมื่อทำทุกอย่างเสร็จสิ้นและเปิดใช้แนวป้องกันม่านพลังไฟฟ้าก็ปรากฏขึ้นล้อมรอบพื้นที่นี้เอาไว้ทั้งหมด เพียงเท่านี้ก็เป็นอันเสร็จสิ้นภารกิจบุกเบิกของหน่วยมังกรขาว

"อ๊า เหนื่อยจริงๆ ถึงการสำรวจรอบนี้จะเร็วกว่ารอบอื่นก็เถอะ"หลิวอี้เมื่อทำภารกิจตัวเองจนเสร็จก็บ่นออกมา แน่นอนว่าทุกคนต่างเห็นด้วยกับคำพูดนี้ของเธอ เพราะการสำรวจรอบอื่นจะทำแบบค่อยๆเป็นค่อยๆไป แต่รอบนี้หัวหน้าหน่วยของพวกเขากำจัดอบิสเจ้าถิ่นอย่างมังกรปฐพีได้เร็วมาก ดังนั้นพวกเขาจึงทำงานเคลียร์พื้นที่โดยไม่หยุดพักเพื่อหวังที่จะได้กลับบ้านเร็วๆ

"ขี้บ่นซะจริง เครื่องบินมาแล้วเห็นไหม เดี๋ยวก็ได้พักผ่อนแล้ว"เทียนหลางที่นั่งอยู่บนต้นไม้ใกล้ๆกล่าวขึ้นมา บนท้องฟ้าตอนนี้เครื่องบินของหน่วยมังกรขาวได้มาถึงแล้วพร้อมกับประตูด้านหลังที่เปิดออก

เหล่าสมาชิกทุกคนก็ไม่ได้รอช้าพวกเขาขึ้นขับแอร์ไบค์กลับขึ้นไปในทันทีซึ่งหนึ่งในนั้นก็มีไป๋ฉีด้วย ส่วนอู่จินหยางและจิงจิงตอนนี้กำลังเก็บซากของมังกรปฐพีชิ้นสุดท้ายและบินขึ้นไปที่เครื่องบินเช่นเดียวกันโดยไม่ต้องใช้แอร์ไบค์

เมื่อทุกคนกลับขึ้นมาจนครบ เครื่องบินเริ่มขับเคลื่อนบินกลับไปยังตึกมังกรขาวโดยไม่รอช้า ด้วยความเหนื่อยหล้าและอ่อนเพลียจากการทำงาน เหล่าสมาชิกทีมทุกคนพากันหลับเป็นตายในห้องของตนเองไม่เว้นแม้แต่ไป๋ฉี

ชายหนุ่มในตอนนี้กำลังนอนพักผ่อนอย่างสบายใจโดยที่มีแฟนสาวนอนอยู่ข้างๆ หากคนภายนอกได้เห็นภาพนี้คงจะอิจฉาตาร้อนตายเป็นแน่แท้อย่างไม่ต้องสงสัย

"นี่! ฉี ภารกิจครั้งนี้นายเท่มากเลยล่ะ ทำเอาฉันตกหลุมรักอีกรอบเลยทีเดียว"ในขณะที่กำลังนอนอยู่โรสก็กล่าวขึ้นมา

ทำให้ไป๋ฉีต้องก้มลงไปมองหน้าเธอด้วยความแปลกใจ "แต่ฉันลงมือแค่ไม่กี่ครั้งเองนะถ้าเทียบกับคนอื่นที่ทำงานกันแทบตาย"

"แล้วฉันจะไปดูคนอื่นทำไมกันล่ะ ฉันดูแค่นายเท่านั้น แล้วก็ได้รู้ความลับของนายบางอย่างด้วย"โรสกล่าวน้ำเสียงเต็มไปด้วยความสนุกสนาน

"รู้อะไรบางอย่าง? รู้อะไร?"ไป๋ฉีกล่าวถาม

"ถึงจะดูไม่ค่อยชัด แต่ตอนทุกครั้งที่นายเคลื่อนไหวด้วยความเร็วสูงก็จะมีสายฟ้าปรากฏขึ้นมาตลอดเวลา นี่ ฉี! นายมีพลังแฝดเหมือนฉันใช่ไหม? แถมเป็นแม่เหล็กกับสายฟ้า ฉันเดาถูกหรือเปล่า"โรสกล่าวถามแววตาจับจ้องไปที่ไป๋ฉีราวกับลุ้นในคำตอบที่จะออกมา

ไป๋ฉีผงะไปเล็กน้อย ก่อนที่เขาจะยกยิ้มและเอามือไปหยิกแก้มของแฟนสาวเบาๆ "ช่างสังเกตุจริงๆ ใช่ ตามที่เธอว่ามานั่นแหละ พลังแม่เหล็กและสายฟ้า แต่อาจารย์ยังไม่รู้เรื่องพลังที่สองของฉัน"

เขาเลือกที่จะบอกความจริงให้เธอรู้เพียงส่วนเดียวเท่านั้น พลังแฝด? แม้จะหายากแต่ก็ไม่ใช่ว่าจะเกิดขึ้นไม่ได้ ดังนั้นมันจึงไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่อะไรในโลกใบนี้

"หึ บอกดีๆก็ได้ ไม่เห็นต้องหยิกแก้ม"

"ฮ่าๆๆ เอาล่ะๆเลิกงอแงได้แล้ว นอนต่อเถอะ อีกเดี๋ยวก็คงถึงตึกมังกรขาวแล้ว"ไป๋ฉีกล่าว เขาดึงโรสลงมานอนกอดเช่นเดิม ในตอนนี้ทั้งสองราวกับเป็นสามีภรรยากันก็ไม่ปาน

ส่วนทางด้านโรสเองก็ไม่ขัดขืนใดๆ บอกตามตรงเธอชื่นชอบที่จะอยู่ใกล้ๆกับไป๋ฉีอยู่แล้ว เนื่องจากในช่วงสามปีที่เข้าใจผิดกันโรสเก็บซ่อนความรู้สึกอยู่ในใจตลอดพยายามไม่แสดงมันออกมาและเอาแต่ฝึกฝนอยากหนัก ดังนั้นเมื่อได้พบกับไป๋ฉีอีกครั้งความรู้สึกทั้งหมดที่ถูกเก็บเอาไว้ก็ระเบิดออกมาทำให้เธอไม่อยากจะแยกจากกับชายหนุ่มคนนี้อีกต่อไป อาการแบบนี้อาจเรียกว่า 'เก็บกด' ก็ไม่ผิดนัก

เวลาผ่านไปสักพัก เครื่องบินของหน่วยมังกรขาวก็ลงจอดเป็นที่เรียบร้อย เหล่าสมาชิกทุกคนพากันลงจากยานและกลับบ้านไปพักผ่อนทันทีโดยไม่รอช้า นั่นรวมไปถึงไป๋ฉีกับโรสด้วย พวกเขาพากันไปลาอู่จินหยางและจิงจิงก่อนจะเดินกลับบ้านไป

เมื่อมาถึงบ้าน ชายหนุ่มก็อาบน้ำชำระล้างร่างกาย ส่วนโรสน่ะหรือเธอทำตัวเป็นแม่บ้านที่ดีทำอาหารให้กับแฟนหนุ่มอย่างตั้งใจ เมื่อไป๋ฉีเดินออกมาจากห้องน้ำสิ่งที่เขาสัมผัสได้เป็นอย่างแรกก็คือกลิ่นอายอาหารที่หอมยั่วน้ำลายยิ่ง

"คิดไม่ถึงว่าฝีมือการทำอาหารของเจ้าหญิงโรสจะพัฒนาขึ้นขนาดนี้ ช่างเป็นเรื่องที่แฟนหนุ่มคนนี้ยินดีจริงๆ"ไป๋ฉีกล่าวแกมหยอกล้อออกไป ทำให้โรสที่กำลังจัดโต๊ะอาหารถึงกับหน้ามุ่ย

"เพราะฉันรู้ว่าสักวัน ฉันต้องตามหาผู้ชายของฉันจนเจอยังไงล่ะ เลยฝึกทำอาหารเอาไว้มัดใจเพื่อไม่ให้เขาปฏิเสธฉันได้ แล้วมันก็เป็นอย่างที่คิด นายตอนนี้หนีฉันไม่รอดแล้ว"เธอกล่าวออกมา ไป๋ฉีถึงกับหัวเราะเบาๆให้กับความมั่นใจนั้น

ทั้งสองร่วมทานอาหารกันอย่างสุขสันต์ ทว่าในต่อมานั้นเอง AI ก็แจ้งเตือนว่ามีคนโทรมา นั่นไม่ใช่ใครที่ไหนนอกจากแม่ของเขา ไป๋เยว่อิง

"ฮัลโล ว่าไงครับแม่"ไป๋ฉีตอบรับสายเรียกเข้านั้นและเอ่ยปากทักทายในทันที

"ฮัลโล ฉีเอ่อร์ ทำอะไรอยู่ลูก สะดวกคุยหรือเปล่า"ไป๋เยว่อิงกล่าวถาม

"กำลังทานข้าวอยู่ครับ แม่มีอะไรหรือเปล่าทำไมดูหน้าตาแตกตื่นจัง"ไป๋ฉีกล่าวถามกลับด้วยความแปลกใจ

"โอ้ งั้นเหรอๆ แม่มีเรื่องเซอร์ไพร์มากมาบอก ตอนนี้แม่สองกับแม่สามของลูกท้องแล้วนะ ลูกกำลังจะได้เป็นพี่ชายแล้ว"

"พรวด!!"

ไป๋ฉีที่กำลังดื่มน้ำอยู่สำลักน้ำในทันที แววตาหันไปมองที่หน้าจอด้วยความตกตะลึงเป็นอย่างยิ่ง เขากำลังจะได้เป็นพี่ชาย! คำๆนี้วนเวียนอยู่ในใจไม่รู้จบ