CHESS:พลิกกระดานเทพ

แม้จะผ่านไป 4 ชั่วโมงแล้วที่อากิพยามจะง้ออลิส แต่อลิสก็ไม่คุยกับอากิเลย

"อากิ:นี่~~ จะไม่ยกโทษให้กันจริงๆเหรอ ขอโทษน่าที่ฉันพลั้งปากไป"

[อลิส:...]

"ตึก ตึก ตึก ตึก"

แต่อยู่ดีๆนัันเองก็ได้มีเสียงวิ่งของสัตว์ 4 ขาเข้ามาใกล้

[อลิส:ท่านอากิคะ เตรียมตัวด้วยค่ะ]

อากิไม่รอช้ารีบเดินออกห้างจากกลุ่มคนบาดเจ็บ ไปยืนรอทางเสียงที่กำลังวิ่งมาและได้เอาโล่และดาบออกมา

[อลิส:เปิดใช้งานสกิล ใจเย็น เปิดใช้งานสกิล สมาธิ]

เสียงวิ่งเข้ามาใกล้เรื่อยๆ...เรื่อยๆจนในที่สุดก็เจอเจ้าของเสียงพวกมันคือโคลโบล

"อากิ:ทางเป็นเขาวงกตขนาดนี้มันวิ่งมาถูกได้ยังไง"

[อลิส:มันน่าจะตามกลิ่นเลือดมาค่ะ]

"อากิ:ถ้างั้นฉันจะจำไว้ ถ้ามีครั้งหน้าต้องล้างเลือดออก"

พอพวกมันมาถึงระยะมันก็เลิกวิ่ง 4 ขาและยืนขึ้นอากิที่เห็นก็ตั้งท่ารอ พวกโคลโบลที่เห็นก็เลยถอยออกไปและให้ตัวหลังสุดขึ้นมา และตัวที่ขึ้นมามันคือตัวถือธนู มันง้างธนูและเล็งยิงใส่อากิ อากิที่ตั้งท่ารออยู่ก็สามารถเอาโล่บล็อคไว้ได้

[อลิส:ท่านได้รับสกิล ป้องกัน(F-⁽ᴰ⁾) สกิลแบบแอคทีพเมื่อเปิดใช้งานสกิลและใช้โล่จะเพิ่มความเร็วในการป้องกันขึ้น 4%

เปิดใช้งานสกิลป้องกัน]

เจ้าโคลโบลที่เห็นก็ไม่ได้อะไรและเล็งยิงใส่อากิอีกครััง

"ตึก!"

อากิก็ยังสามารถเอาโล่บล็อคไว้ได้ แต่มันก็ยังไม่หยุดและยิงมาอีก แต่อากิก็ยังสามารถกันไว้ได้อีก ในตอนนั้นเองอลิสก็สังเกตเห็นบ้างอย่างและรีบเตือนอากิทันที

[อลิส:ท่านอากิระวังคะ! มันอาจจะมีสกิลเล็งเป้าหรือล็อคเป้าค่ะ]

"อากิ:หมายความว่าไง"

[อลิส:ดูที่โล่สิค่ะ]

แล้วอากิก็สังเกตโล่ตัวเองก็เห็นว่าลูกศรทั้งหมดที่ปักโล่นั้นมันอยู่จุดเดียวกันทั้งหมดเลย

"อากิ:เหี้ยอะไรวะเนี่ย"

[อลิส:ท่านอากิระวัง!]

ในตอนที่อากำลังอึ้งกับสิ่งที่เห็นก็มีลูกศรลอยมาอีก แต่อลิสก็ยังเตือนอากิทันทำให้อากิเอาโล่กันไว้ได้ แต่ลูกศรก็ยังเข้าที่เดิมอยู่อากิที่เห็นก็เลยเก็บโล่และเอาออกมาใหม่

[อลิส:ท่านได้รับลูกศรหัวโลหะผสม 4 ดอก]

"อากิ:เห้ย พวกแม่งเอาลูกดอกนี้มาจากไหนว่ะ"

[อลิส:...พวกมันอาจจะมีเหมืองโลหะเป็นของตัวเองก็ได้ค่ะ]

"อากิ:พวกมันหลอมแร่เป็นด้วยเหรอ"

[อลิส:ไม่รู้สิคะ เพราะไม่มีข้อมูลของพวกมันอย่างละเอียดค่ะ]

"อากิ:ให้มันได้อย่างนี้สิ"

หลังจากเก็บโล่ไป อากิก็เอาโล่อันใหม่ออกมา พวกโคลโบลที่เห็นแบบนั้นก็หยุดยิง

"โคลโบลตัวที่ 1:โฮ่งๆๆ โฮ้งๆ"

(พอเถอะยิงไปก็ไม่มีประโยชน์)

"โคลโบลตัวที่ 3:โฮ่งๆ โฮ่ง"

(แล้วจะทำไง)

"โคลโบลตัวที่ 1:โฮ่ง โฮ้ง"

(เก็บธนูและใช้ดาบแทน)

"อากิ:มันคุยอะไรกันนะอลิส"

[อลิส:ดิฉันก็ไม่ทราบคะ เพราะไม่มีภาษาโคลโบลในสกิลแปลภาษาค่ะ]

"อากิ:ไม่ได้ดังใจเลยเว้ย"

หลังจากมันคุยกันเสร็จมันก็เก็บธนูและเอาดาบที่อยู่ข้างเอวออกมาแทน หลังจากตัวยิงธนูชักดาบออกมา 2 ตัวที่เคยถอยไปด้านหลังก็ขึ้นมาก่อนจะวิ่งเข้ามาหาอากิ อากิที่เห็นก็ตั้งท่ารอรับแต่ตอนที่มันเข้ามาใกล้ฉายานักล่าโคลโบลของอากิก็ทำงาน

[อลิส:ฉายานักล่าโคลโบลทำงาน ตึง! โคลโบลไม่เกรงกลัวต่อออร่านักล่าของท่านและยังมี 2 ตัวที่แสดงเจตนาที่จะต่อสู้กับท่าน]

"อากิ:ไม่เป็นใจให้สักอย่างเลย"

หลังจากมันโดนฉายานักล่าโคลโบลไปมันยิ่งวิ่งเข้ามาเร็วกว่าเดิม อากิที่เห็นเลยยกโล่ขึ้นและพุ่งเข้าไปหามันเช่นกัน

[อลิส:เปิดใช้งานสกิลเร่งความเร็ว ใช้งานกระกระแทก]

อากิพุ่งเข้าไปหามันอย่างรวดเร็วและเอาโล่กระแทกกับโคลโบลตัวแรกจนมันกระเด่นไปด้านหลัง ส่วนอีกตัวที่วิ่งตามมาก็หลบเพื่อนมันและเอาดาบพุ่งจะมาแทงอากิ

[อลิส:ใช้งานสกิลเร่ง]

อลิสที่เห็นแบบนั้นก็ใช่สกิลให้อากิจนเขาสามารถหลบไปด้านข้างได้ ส่วนเจ้าโคลโบลที่พุ่งเลยอากิไปก็จะรีบกลับตัวมาฟันอากิ แต่มันก็ช้าไป อากิได้เอากริชออกมาจากช่องเก็บของและแท่งไปที่สีข้างของมัน

[อลิส:ใช่งานสกิลแท่ง]

"โคลโบลตัวที่ 2:โบ้ว!!!!!"

(อ็าก!!!!!)

เจ้าโคลโบลที่โดนแท่งสีข้างก็เสียหลังล้มลงไปก่อนจะลงไปดิ้นด้วยความเจ็บ อากิที่เห็นก็จะเข้าไปซ้ำแต่ตอนนั้นเองโคลโบลตัวสุดท้ายก็มาขัดอากิไว้ก่อน

[อลิส:ท่านอากิ!!! ยกโล่ขึ้นไปที่หัว!!!]

อากิที่ได้ยินก็ยกโล่ขึ้นทันที

"ตึก!!!"

ลูกศรได้เข้าไปที่โล่ของอากิ

"อากิ:ไอ้เหี้ยนี้!!!"

ในจังหวะนั้นก็มีลูกศรลอยมาอีก

"เป็ง!!!!"

รอบนี้อากิไม่ได้เอาโล่กันแต่ใช่ดาบปัดลูกศรนั้นแทน แต่เจ้าโคลโบลก็ยิงมาอีกจนในที่สุดตัวแรกที่โดนโล่กระแทกไปก็ลุกขึ้นมา อากิที่เห็นเลยต้องถอยออกมาโดยที่ป้องกันลูกศรไปด้วย พอถอยมาถึงเจ้าตัวที่ล้มอยู่อากิก็รอจังหวะที่ไม่มีลูกศรและเอาดาบออกมาจะฟันมัน แต่จังหวะนั้นก็มีดาบลอยมาอากิเลยต้องกันดาบนั้นก่อน นั้นจังหวะนั้นเองเจ้าตัวที่ล้มอยู่ก็ได้แกว่งดาบมาที่ขาอากิ

[อลิส:กระโดด!]

ถึงอากิจะไม่เห็นว่าเกิดอะไรขึ้น เขาก็กระโดดตามที่อลิสบอกทันที นั้นเลยทำให้อากิหลบดาบของเจ้าโคลโบลได้

"โคลโบลตัวที่ 2:โฮ้ง!!"

(ได้ไง!!)

หลังจากโดดหลบดาบไปอากิก็ถอยออกมาอย่างรวดเร็ว

"อากิ:จิ! ฆ่ายากฆ่าเย็นจริงๆ"

โคลโบลตัวที่ 1 เห็นว่าอากิถอยไปแล้วก็รีบวิ่งเข้ามาหาตัวที่ 2 และดึงมันกลับไปทันที อากิที่เห็นก็ขว้างกริชใส่มัน

[อลิส:เปิดใช้งานสกิลเล็งเป้า ใช้งานสกิลขว้างปา]

ซึ่งกริชก็โดนเข้าที่อกขวาของมัน แต่มันก็ยังไม่ปล่อยเพื่อนมันอากิเลยจะซ้ำอีก แต่ก็ไม่ทันเพราะเจ้าตัวที่ 3 มันได้ยิงลูกศรมาอีก อากิเลยต้องยกโล่ขึ้นมากัน

"ปึก!"

พอตัวที่ 1 ลากตัวที่ 2 ถึงตำแหน่งตัวที่ 3 แล้วตัวที่ 3 ก็ช่วยลากตัวที่ 2 และพากันวิ่งหนีไปเลย

"อากิ:เราต้องตามมันไหม"

[อลิส:อย่าเลยคะท่านอากิ เรามีคนบาดเจ็บที่ต้องปกป้อง]

"อากิ:...ก็จริง"

[อลิส:ปิดการใช้งานสกิลทั้งหมด]

แล้วอากิก็หันหลังกลับไปหาเหล่าคนเจ็บก็เห็นว่าพวกเขาตื่นกัน 3 แล้ว และก็กำลังจ้องอากิกันอยู่

"อากิ:มะ-มีอะไรกันเหรอ"

"???:Hmm eres muy bueno peleando"

[อลิส:ใช้การสกิลแปลภาษา]

"???:อืม นายสู้เก่งใช่ได้เลย"

"???:Oui il est très bon dans les batailles 1v3 et il peut presque aussi les tuer"

[อลิส:ใช้การสกิลแปลภาษา]

"???:ใช่คะ เขาเก่งมากๆเลยในการสู้ 1 V 3 แถมยังจะเกือบฆ่าพวกมันได้ด้วย".

"???:..."

"อากิ:ฮ่าฮ่า...ก็ไม่ขนาดนั้นหรอก"

ทั้ง 3 คนที่ตื่นเพราะเสียงการต่อสู้และได้ดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก็ชมอากิกัน ยกเว้น 2 คนคือหญิงสาวคนที่อากิปลุกขึ้นมาก่อนหน้านี้และขอยาจากเธอกับเจ้าหนุ่มที่อาการบาดเจ็บหนักที่สุด หลังจากรับคำชมไปอากิก็เดินไปหาพวกเขาและก็นั้งลงแล้วก็ถามอาการพวกเขา

"อากิ:แล้วอาการพวกคุณเป็นยังไงบ้าง"

"???:ของฉันถึงจะยังเจ็บอยู่แต่ก็ดีขึ้นมากๆแล้วล่ะ"

"???:ของหนูแผลที่โดนลูกธนูถึงจะยังเจ็บอยู่ แต่น่าจะพอเดินได้แล้วล่ะ"

"???:ฉันสบายดี เพราะไม่ค่อยมีแผลที่รุนแรง"

"อากิ:อืม...งั้นพักกันอีกสักหน่อยเถอะถ้าอาการพวกคุณดีกว่านี้แล้ว เราจะรีบไปจากที่นี้กัน"

"???:เป็นความคิดที่ดีฉันเห็นด้วย"

"???:การรีบไปจากที่นี่ก็จำเป็นจริงๆนั้นแหละ ถ้าทางนี้อาการดีพอเดี๋ยวจะบอกเอง"

"???:คุณลุงทำไมเราต้องรีบไปล่ะ"

"???:ทำไมงั้นเหรอ... ลีน่าลองคิดตามลุงนะ เมื่อกี้พวกโคลโบลมันหนีไปได้ใช่ไหม"

"ลีน่า:ใช่ค่ะ"

"???:ถ้ามันหนีไปได้มันจะต้องกลับไปที่ไหน"

"ลีน่า:อืม...ต้องกลับไปที่บ้านค่ะ"

"???:ใช่มันต้องกลับไปที่บ้านและพวกมันอาจจะเรียกพักพวกมา ดังนั้นพวกเราเลยต้องรีบไปจากที่นี้ไงล่ะ"

"ลีน่า:อ้อ แบบนี้นี่เองหนูเข้าใจแล้ว งั้นหนูจะรีบนอนพักและรีบเดินทางกันนะค่ะ"

"???:อืม นอนพักเถอะจะได้รีบไปต่อ"

'อากิ:เกิดอะไรขึ้นกับเธอกัน ทำไมเธอดูเหมือนเด็ก 14-15 แต่การพูดเหมือนเด็ก 12-13 เลย...'

อากิที่ฟังมาตั้งแต่ต้นก็ทำหน้างงๆกับสิ่งที่ได้ยิน ???ที่เห็นแบบนั้นก็พูดขึ้นมาว่า

"???:ฉันคิดว่าเธอไม่ได้เป็นแบบนี้แต่แรกหรอกนะ"

"อากิ:เป็นมาตั้งแต่แรกงั้นเหรอ..."

"???:ฉันก็ไม่รู้มากหรอก แต่ถ้านายอยากฟังฉันก็จะเล่า"

"อากิ:...ผมขอฟังแล้วกัน ผมจะได้ปฏิบัติกับเธอถูกเช่นกัน"

"???:งั้นก่อนจะเล่าฉันขอแนะนำตัวเองก่อน ฉันโจเซฟ ลีออน เรียกโจเซฟเฉยๆก็ได้ฉันไม่ถือ"

"อากิ:ผม ทาคุมะ อากิ เรียกอากิครับ"

"โจเซฟ:ส่วนที่หลับไปแล้วนั้น ลีน่า ส่วนที่ยังไม่ตื่นคือ คริส แอรอน เรียกเขาว่าคริส ส่วนอีกคน..."

"???:เมิ่งซิน เรียกฉันว่า เมิ่งซิน"

"อากิ:ยินดีที่ได้รู้จัก"

"โจเซฟ:ยินดีเช่นกัน"

แล้วโจเซฟก็ยืนมือมา อากิที่เห็นก็ยืนมือไปจับมือเขาและจับมือเป็นการทักทาย

"โจเซฟ:ในเมื่อรู้จักกันแล้ว ฉันก็ขอเล่าต่อแล้วกัน ย้อนกลับไปหลายสัปดาห์ก่อน ฉัน คริส เมิ่งซินได้ออกสำรวจตามปกติ แต่ระหว่างที่กำลังเดินอยู่พวกเรา 3 คนก็ได้ยินเสียงผู้หญิงร้องไห้และร้องขอความช่วยเหลือเราทั้ง 3 รีบตามไปทันที พอเราตามมาเรื่อยๆเราก็มาเจอลีน่าที่กำลังโดนก็อบลินลุมเตะอยู่ เราทั้ง 3 ที่เห็นก็เข้าไปช่วยทันที แต่หลักจากช่วยลีน่าสภาพแต่ดูไม่ค่อยดีเลยมีแผลทั้งตัวแถมดูอิดโลยมากๆ ฉันก็รักษาเธอแบบเบื่องต้นก่อนจะพากลับแคมป์และพาไปนอนพัก ผ่านไป 3 วันเธอก็ตื่นแต่..."

"อากิ:แต่..."

"โจเซฟ:แต่หลังจากเธอตื่นขึ้นมาเธอก็จำอะไรไม่ได้เลยนอกจากชื่อตัวเอง แถมยังทำตัวเหมือนเด็ก 7-10 ขวบและตัองเรียนรู้เรื่องต่างๆใหม่ ฉันเลยต้องสอนเธอแบบนี้"

"อากิ:...ผมพอเข้าใจแล้ว แต่คุณคิดว่าอะไรทำให้เธอเป็นแบบนี้"

"โจเซฟ:ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่จากการที่ฉันอยู่กับเธอมาสักพักแล้วเธอชอบละเมอหาใครบ้างคน ฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าลีน่ามีความสัมพันธ์กับคนที่เธอฝันหายังไงเพราะเวลาฉันถามลีน่าก็จำไม่ได้"

"เมิ่งซิน:ฉันพอเดาได้ว่าคนๆนั้นมีความสัมพันธ์ยังไงกับลีน่า"

"โจเซฟ:เธอรู้อะไรมางั้นเหรอ"

"เมิ่งซิน:ก็เป็นเรื่องเมื่อหลายคืนก่อนที่ลีน่านอนกับฉัน ลีน่าเธอได้มานอนกอดฉันและนอนละเมอถึงเหตุการณ์บ้างอย่าง"

"โจเซฟ:เหตุการณ์อะไร!"

"เมิ่งซิน:เธอละเมอว่า พี่โจลี่...พี่อย่าตายน่ะ...สู้มันพี่...พี่...พี่โจลี่...แก่!ฉันจะฆ่าแก่ไอ้ฆาตกรโรคจิต...อือ...อือ ที่ฉันจำได้ก็ประมาณนี้แหละ"

"โจเซฟ:ทำไมเธอไม่รีบบอกฉันละ เรื่องนี้มันสำคัญไม่ใช่หรือไง"

"เมิ่งซิน:ฉันขอคุยกับนายหลายวันแล้ว แต่นายบอกไว้ก่อนเอง"

"โจเซฟ:..."

'โจเซฟ:เหมือนหลายวันมานี้เมิ่งซินอยากจะคุยกับฉันจริงๆนั้นแหละ แต่เราก็ปฏิเสธตลอด...'

"โจเซฟ:ขอโทษ นึกว่าจะคุยเรื่องไม่สำคัญ"

"เมิ่งซิน:นายเห็นฉันเป็นคนยังไงกันแน่"

"โจเซฟ:อ็า~"

"เมิ่งซิน:หยุด! ไม่ต้องพูด"

"โจเซฟ:..."

หลังจากนั้นทุกคนก็เงียบเหมือนคิดอะไรกัน หลังจากผ่านไปสักพักเมิ่งซินก็พูดขึ้นมาว่า

"เมิ่งซืน:งั้นคนที่ลีน่าฝันถึงคือพี่สาวสิน่ะ ฟังจากชื่อ"

"โจเซฟ:มีความเป็นไปได้"

"เมิ่งซิน:ส่วนสรุปเหตุการณ์ที่ลีน่าฝันอาจจะเป็นตอนที่เธออยู่กับพี่สาว แต่เจอใครบ้างคนเข้ามาทำร้ายและหนีมาได้ส่วนพี่สาว... หลักจากหนีมาได้ลีน่าก็น่าจะเรร่อนมาเรื่อยๆจนเจอก็อบลินและก็โดนก็อบลินทำร้าย ลีน่าก็ได้ร้องขอความช่วยเหลือจนเรามาเจอและเข้าไปช่วยเธอและพาไปพักที่แคมป์ พอลีน่าตื่นขึ้นมาลีน่ากับจำอะไรไม่ได้ ฉันว่าเหตุการณ์ขอวพี่สาวของเธอน่าจะทำให้เธอเจ็บปวดทางจิตใจเกินจะรับไหว สมองของเธอเลยเลือกที่จะลืมเรื่องราวเหล่านั้น"

"โจเซฟ:ฉันก็ไม่ขอฝันธงแล้วกัน แต่ก็น่าจะมีเค้าโครงที่สุดทางการคาดเดาของเรา"

แล้วเมิ่งซินที่ฟังอยู่ก็ลุกขึ้นและไปนอนกอดลีน่าและลูบหัวเธอเบาๆ อากิและโจเซฟที่เห็นก็มองดูเงียบๆ จนผ่านไปสักพักเมิ่งซินก็หลับพร้อมกอดลีน่า

"อากิ:คุณนอนเถอะ ผมจะเฝ้าต่อเอง"

"โจเซฟ:แต่นายยังไม่ได้นอนเลยไม่ใช่เหรอ"

"อากิ:ผมยังไหว คุณนอนเถอะ"

"โจเซฟ:...งั้นก็ฝันดี"

ผ่านไป 4 ชั่วโมง

"ลีน่า:ลุงคะ ตื่นคะ คุณลุงค่ะ!"

"โจเซฟ:..."

"ลีน่า:พี่คะ ลุงเขาไม่ตื่นอ่ะ"

"เมิ่งซิน:ลองตบหน้าสักทีสิจ๊ะ เขาอาจจะตื่น"

"แปะ!!"

ลีน่าตบหน้าโจเซฟอย่างแรงจนโจเซฟสดุ้งตื่นขึ้นมา

"โจเซฟ:อะไรๆๆๆ มีอะไร โอ็ยๆ"

ด้วยความที่โจเซฟลุกมาแรงเกินไปเลยทำให้เขาเจ็บแผล

"ลีน่า:เป็นอะไรไหมคะคุณลุง"

"โจเซฟ:ไม่เป็นไรจ๊ะ ลุงสบายดี"

แล้วโจเซฟก็หันหน้าไปหาเมิ่งซิน

"โจเซฟ:นี้!เมิ่งซินเธอเป็นคนบอกลีน่าตบหน้าฉันใช่ไหม"

"เมิ่งซิน:..."

"โจเซฟ:ไม่ต้องเงียบเลย ฉันบอกแล้วอย่าสอนอะไรผิดๆให้ลีน่าไง!"

ลีน่าที่เห็นว่าโจเซฟกำลังบ่นให้เมิ่งซินอยู่ก็เอามือจับหน้าโจเซฟและหันมาหาตัวเอง ก่อนจะพูดว่า

"ลีน่า:คุณลุงคะ เบาๆเสียงหน่อยคะพี่อากิกำลังนอนอยู่นะคะ แถมการพูดเสียงดังแผลอาจจะเปิดนะค่ะ"

"โจเซฟ:โอเค ลุงเข้าใจแล้วจะแล้วจะเงียบแล้วน่ะ"

"เมิ่งซิน:เฮ้อ~ ทำตัวเห่อหลานอยู่ได้"

"โจเซฟ:เมื่อกี้ว่าไงนะ!"

"ลีน่า:คุณลุงคะ!"

"โจเซฟ:ขอโทษจ้ะ ลุงจะเงียบแล้วจ้ะ"

หลังจากนั้นโจเซฟก็ลุกขึ้นไปล้างหน้าล้างตา แต่ตอนนั้นเองเขาก็นึกอะไรได้

'โจเซฟ:เดี๋ยว! ถังน้ำนี้ของใคร!'

"โจเซฟ:นี้เมิ่งซินเอาถังน้ำถังนี้มาจากไหน"

"เมิ่งซิน:ถังน้ำของอากิ เขาเก็บใส่ช่องเก็บของมา บอกไว้ก่อนน่ะถังใหญ่ตรงนั้นไว้กิน"

"โจเซฟ:อะ-โอเค ฉันรู้แล้ว"

แล้วโจเซฟก็ล้างหน้าล้างตาต่อจนเสร็จก่อนจะเดินไปที่กองไฟ พอเดินมาถึงก็เห็นลีน่ากำลังใช้หม้อต้มอะไรอยู่

"โจเซฟ:กำลังทำอะไรอยู่เหรอจ๊ะคนเก่ง"

"ลีน่า:หนูกำลังทำซุปเนื้อโคลโบลใส่มันฝรั่งอยู่ค่ะ"

"โจเซฟ:โอ้ว้าวฟังดูน่ากินจัง แต่ลุงขอถามอะไรหน่อยได้ไหมจ๊ะ"

"ลีน่า:ค่ะ?"

"โจเซฟ:ไปเอาเนื้อกับมันฝรั่งมาจากไหนเหรอ"

แล้วลีน่าก็ชี้ไปที่อากิที่กำลังหลับอยู่

'โจเซฟ:...ทำไมเขามีทุกอย่างเลย แต่กลับอยู่คนเดี่ยว...ฉันต้องลองลุยกับเมิ่งซินดู'

"โจเซฟ:ฝากทำด้วยนะ ลุงหิวมากๆเลย"

"ลีน่า:เชื่อมือหนูได้เลยค่ะ"

แล้วโจเซฟก็เดินไปหาเมิ่งซินและพูดเบาๆว่า

*"โจเซฟ:นี้ ไปคุยกันตรงนู้นหน่อย"*

เมิ่งซินที่ได้ยินก็มองหน้าโจเซฟก็เห็นว่าเขาทำหน้าจริงจัง เมิ่งซินที่เห็นแบบนั้นก็เข้าใจและเดินตามโจเซฟไป พอเดินออกมาได้ประมาณหนึ่งเมิ่งซินก็พูดขึ้นมาว่า

"เมิ่งซิน:นายคงคิดแบบฉันใช่ไหมว่าเขาไว้ใจได้ไหม"

"โจเซฟ:เธอก็คิดเรื่องเดียวกับฉันสิน่ะ"

"เมิ่งซิน:ทำไมฉันจะไม่คิดล่ะ เพราะอยู่ๆเขาก็ปรากฏตัวขึ้นทั้งแข็งแกร่ง มีเพียบพร้อมไปทุกอย่างและทำตัวเป็นคนดีสุดๆ แถมที่สำคัญเลยคือฉันไม่เคยเจอเขาที่แคมป์เลยด้วยซ้ำ"

"โจเซฟ:..."

"เมิ่งซิน:แต่ฉันก็ยังไม่ได้อยากตัดสิ้นเขาเลยหรอกนะ เพราะเขาก็แข็งแกร่งพอตัวเลยและถ้าเขาจะจัดการเราเขาคงทำไปแล้ว"

"โจเซฟ:ก็จริง...แต่จะเอาไงกับเขาต่อล่ะ"

"เมิ่งซิน:ก็คงได้แต่จับตาดูเขาต่อไป ถ้ามีอะไรแปลกๆฉันจะจัดการเปิดเขาก่อนเอง"

"โจเซฟ:...ถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆ...อย่าให้เขาถึงตายละอย่างน้อยเขาก็ช่วยเราไว้"

"เมิ่งซิน:ฉันจะพยามแล้วกัน"

[อลิส:...]

หลังจากตกลงกันเมิ่งซินและโจเซฟก็เดินกลับไปหาลีน่าและไปกินอาหารพร้อมกับปลุกคริสขึ้นมากินด้วย หลังจากกินอาหารเสร็จทุกคนก็พักผ่อนรออากินอน ผ่านไปอีก 3 ชั่วโมงอากิก็ตื่น

[อลิส:ท่านอากิคะ ท่านอากิ ตื่นคะตื่น]

อากิที่ได้อลิสปลุกก็ตื่น ก่อนจะเห็นว่าทุกคนกำลังนั่งผิงไฟอยู่

"อากิ:พวกคุณตื่นกันนานหรือยัง"

"โจเซฟ:ก็สักพักใหญ่ๆแล้วล่ะ"

"อากิ:โอเค ถ้างั้นรอผมแปปหนึ่งเดี๋ยวออกเดินทางกัน"

แล้วอากิก็ไปล้างหน้าล้างตาก่อนจะเก็บถังน้ำและกลับไปหาพวกเมิ่งซิน

"อากิ:ไปกันเถอะ เดี๋ยวผมนำเอง"

"โจเซฟ:โอเค"

"ลีน่า:เย้! เดินทางกันเถอะ"

"เมิ่งซิน:..."

"คริส:..."

แล้วอากิก็เดินนำทางทุกคนออกจากเขาวงกตโดยมีอลิสนำทางอีกที แต่พอมาถึงทางออกอลิสก็สังเกตเห็นบ้างอย่าง

[อลิส:ท่านอากิหยุดก่อนค่ะ]

อากิที่ได้ยินแบบนั้นก็หยุดและส่งสัญญาณให้คนข้างหลังหยุดด้วย

*"อากิ:มีอะไรเหรออลิส"*

[อลิส:สังเกตดูเงาตรงหัวมุมนั่นสิค่ะ]

แล้วอากิก็สังเกตตรงหัวมุมก็เห็นว่าเงามันไม่เรียบและเหมือนมีอะไรอยู่ตรงนั้น

*"อากิ:ฉันเห็นแล้วคงมีตัวอะไรสักอย่างตรงนั้นใช่ไหม"*

[อลิส:ใช่ค่ะ]

*"อากิ:งั้นถอยไปตั้งหลักกันก่อนเถอะ"*

แล้วอากิก็ค่อยๆถอยไปหาคนข้างหลัง คนข้างหลังที่เห็นอากิทำแบบนั้นก็เข้าใจทันทีและค่อยๆถอยไปเช่นกัน พอถอยออกมาได้ไกลพอสมควรแล้ว โจเซฟก็ถามอากิทันทีว่า

"โจเซฟ:นายเจออะไร"

"อากิ:ตรงหัวมุมตรงทางออกเงามันแปลกๆ มันอาจจะเป็นโคลโบลหรือตัวอะไรสักอย่างดักอยู่"

"เมิ่งซิน:นายแน่ใจงั้นเหรอ"

"อากิ:ถึงไม่แน่ใจ ผมก็ไม่อยากเสี่ยงเพราะถ้าผมเจ็บขึ้นมาเราทุกคนคงลำบากแน่ๆ"

"ลีน่า:แล้วเราจะทำยังไงกันดีละ"

"อากิ:...ผมจำได้ว่าคุณโจเซฟมีโล่ใหญ่ใช่ไหม"

"โจเซฟ:มีสิ"

"อากิ:งั้นผมยืมหน่อย"

แล้วโจเซฟก็เอาโล่ใหญ่ออกมาให้อากิ โดยโล่นี้ถ้าตั้งจากพื้นมันถึงประมาณอกของอากิเลย แต่อากิก็สามารถยกขึ้นได้ด้วยมือเดียว

'โจเซฟ:เห้ย! เดี๋ยวดิโล่นั้นกูต้องยก 2 มือเลยน่ะมึงยกมือเดี๋ยวเลยเหรอ'

'เมิ่งซิน:ให้ตายสิค่า STR หมอนี้มันเท่าไหร่เนี่ย'

หลังจากอากิลองยกโล่แล้ว เขาก็เอากริชออกมาและปาดแขนตัวเองเล็กน้อยให้เกิดแผล

"อากิ:เอาล่ะแบบนี้น่าจะได้"

[อลิส:เปิดใช้งานสกิลอะดรีนาลีนขั้นที่ 1 เปิดใช้งานสกิลใจเย็น เปิดใช้งานสกิลสมาธิ เปิดใช้งานต้านทานเลือดไหล เปิดใช้งานสกิลต้านทานความเจ็บปวด]

ลีน่าที่เห็นก็ถึงกับตกใจ

"ลีน่า:พี่อากิพี่ทำอะไรเนี่ย พี่บาดแขนตัวเองทำไม"

"อากิ:ใจเย็นๆฉันไม่เป็นไร ดูนี้สิเลือดไหลออกน้อยแล้วเห็นไหม"

ลีน่าก็ดูที่แผลของอากิก็เห็นว่าเลือดมันหยุดไหลแล้ว

"ลีน่า:ได้ไงอ่ะ"

"อากิ:เอาเป็นว่าฉันมีสกิลที่รองรับเหตุการแบบนี้อยู่ ดังนั้นไม่ต้องตกใจน่ะ"

"ลีน่า:ได้ค่ะ"

ถึงลีน่าเหมือนจะงงแต่เธอก็ตอบตกลง แต่ทางด้านโจเซฟกับเมิ่งซินและคริสกับอึ้งไปแล้ว

'โจเซฟ:มันคือสกิลอะไรวะ ทำให้เลือดแทบจะหยุดไหลทันที'

'เมิ่งซิน:ถ้าเป็นแบบนี้ไอ้หมอนี้ก็ตายยากสุดๆ้ลยไม่ใช่หรือไง'

'คริส:อย่างกับในมังงะที่อ่านเลย'

หลังจากนั้นอากิก็ยกโล่และจะเดินออกไป แต่ก่อนที่จะออกไปลีน่าก็จับแขนอากิไว้

"ลีน่า:มีอะไรที่หนูพอจะช่วยได้ไหมค่ะ"

"อากิ:..."

[อลิส:ดิฉันจำได้ว่าเธอใช้ธนูนิคะ ทำไมไม่ให้เธอสนับท่านดูละค่ะ]

"อากิ:งั้นค่อยใช่ธนูและระวังให้หน่อยนะ"

"ลีน่า:ได้เลยค่ะ"

แล้วอากิก็ยกโล่และเดินไปที่โค้ง พอเดินมาถึงหัวโค้งก็มีดาบแกว่งมาใส่อากิทันที แต่อากิที่ยกโล่มาก็กันไว้ได้อย่างง่ายดาย

"ตึง!!"

และตัวที่ออกมาจากหัวโค้งและมาโจมตีอากิก็คือโคลโบล อากิที่เห็นแบบนั้นก็พุ่งเอาโล่ไปชนมันทันที

[อลิส:เปิดใช้งานสกิลเร่งความเร็ว ใช้งานสกิลเร่ง ใช้งานสกิลกระแทก]

"ตึก ตึม!"

"โคลโบล:แอ็ก!"

อากิได้กระแทกเจ้าโคลโบลจนมันกระเด็นไปชนกับกำแพงและนิ่งไป อากิที่เห็นไม่รอช้าเอากริชออกมาและขว้างซ้ำทันที

[อลิส:เปิดใช้งานสกิลเล็งเป้า ใช้งานสกิลขว้างปา]

เจ้าโคลโบลที่มึนจากการโดนกระแทกอยู่ก็หลบไม่ได้เลยทำให้กริชเข้าไปที่หน้าของมันเต็มๆ

[อลิส:ท่านสังหารโคลโบลเลเวล 18 ได้รับ EXP 103]

หลังจากฆ่าตัวนี้ไปมันก็มีอีกตัวที่อยู่หัวมุมอีกฝั่งพุ่งเข้ามา

"โคลโบล:แฮ้!!!"

ในตอนนี้อากิที่พึ่งเปิดโล่เพื่อขว้างกริชไปก็ทำให้อากิอากิยกโล่ขึ้นมากันไม่ทัน อากิเลยเอาแขนซ้ายขึ้นมารับแทน เจ้าโคลโบลที่งับแขนอากิได้มันก็ลงแรงกัดทันที

"โคลโบล:งับ!!!"

"อากิ:โอ้ย!! ไอ้เวรนี้!!!!"

อากิที่โดนมันกัดก็ปล่อยโล่และก็กดเจ้าโคลโบลลงพื้นก่อนจะเอาดาบออกมาจากช่องเก็บของจะแท่งมัน แต่เจ้าโคลโบลก็ปล่อยปากออกมาจากแขนอากิและใช้เท้าทีบอากิออกไป

"ทุบ!"

อากิที่โดยเท้าทีบก็ดาบหลุดมือก่อนจะกระเด่นออกไป พอกระเด่นออกมาก็เจอโคบโบล 2 ตัวที่เล็งธนูรออยู่อากิที่เห็นเลยพยามหลบแต่ก็ไม่ทันเพราะมันได้เล็งรอไว้แล้ว อากิเลยเอามือรับลูกศรทั้ง 2 ดอกไว้จนลูกศรนั้นแท่งทะลุมือทั้ง 2 ข้างของอากิ

"อากิ:อ็าก!!! ฟักค์!!!"

อากิก็รีบหักลูกศรและดึงมันออกและลุกขึ้นทันที พอลุกขึ้นมาอากิก็พุ่งเข้าเทคดาวน์ตัวด้านซ้ายทันทีก่อนจะขึ้นคอมมันและกระหน่ำเอาหมัดต่อยมัน

[อลิส:ใช้งานสกิลทุบ ใช้งานสกิลทุบ ใช้งานสกิลทุบ ใช้งานสกิลทุบฯ]

แต่ในจังหวะนั้นอีกตัวก็ยิงธนูมาใส่อากิอีก

[อลิส:ท่านอากิเอียงซ้าย!!!]

อากิที่ได้ยินอลิสบอกก็เอียงตัวหลบไปทางซ้ายจนหลบลูกศรมาได้ หลังจากหลบลูกศรไปอากิก็กลับคอมเจ้าโคลโบลและกระหน่ำต่อยมันต่อ อีกตัวที่เห็นแบบนั้นก็ยิงอากิอีกครั้ง

[อลิส:ท่านอากิก้มค่ะ!]

อากิก็ยังหลบได้มันเลยทิ้งธนูและวิ่งอ้าปากพุ่งเข้าไปจะกัดอากิ

[อลิส:ด้านหลังค่ะ]

อากิรีบหันไปทันทีก็เห็นมันกำลังพุ่งมา

[อลิส:ใช้งานสกิลเร่ง]

อากิหมุนตัวเอาหมัดต่อยสวนจนมันกระเด่นไป หลังจากนั้นก็กลับมาต่อยตัวที่คอมอยู่ต่อจนมันตาย

[อลิส:ใช้งานสกิลทุบ×14

ท่านสังหารโคลโบลเลเวล 19 ได้รับ EXP 108]

หลังจากฆ่าตัวนี้ได้อากิก็นึกขึ้นได้ว่าตัวที่ทีบเขาออกมามันไม่ได้ตามออกมาด้วย อากิรีบลุกขึ้นและไปดูทันที พอมาดูก็เห็นว่าคนอื่นๆฆ่ามันไปแล้ว ส่วนลีน่าที่เห็นอากิก็รีบพุ่งเข้ามาหาทันที

"ลีน่า:พี่อากิ! พี่รีบทำแผลก่อนเถอะค่ะ"

"อากิ:ไม่เป็นไรเดี๋ยวจัดการเอง ฝากจัดการอีกตัวที่ยังไม่ตายที"

"ลีน่า:แต่-"

ในตอนที่ลีน่ากำลังจะพูดต่อโจเซฟก็เดินมาตบไหล่ลีน่าและพูดว่า

"โจเซฟ:ไป! รีบจัดการตัวที่ยังไม่ตายก่อนเถอะ"

"ลีน่า:...ค่ะ"

แล้วคนอื่นๆก็พากันไปจัดการโคลโบล ตัวที่อากิต่อยสวนมันจนสลบไป

[อลิส:เปิดใช้งานสกิลปฐมพยาบาลเบื้องต้น]

ส่วนอากิก็เอาถังน้ำออกมาล้างแผลก่อนจะเอาผ้าออกมาเช็ค แต่พอจะพันแผลผ้าก็หมดซะแล้ว

"อากิ:ผ้าหมดแล้ว..."

[อลิส:ลองถามโจเซฟดูสิค่ะ]

"อากิ:ได้"