“ถ้าอย่างนั้นก็ขอเก็บดอกก่อน”
ยังไม่ทันที่ธันย์ชนกจะได้ทำความเข้าใจว่าเขาจะเก็บดอกเบี้ยกับเธอยังไง ผ้าห่มผืนหนาก็ถูกดึงออกไปจากร่างพร้อมกับที่ริมฝีปากร้อนจัดฉกวูบลงมาบนริมฝีปากที่กำลังเผยอค้างของเธอเสียแล้ว
ธัญชนกเบิกตากว้างด้วยความใ ถึงนี่จะไม่ใช่จุมพิตแรกที่เขามอบให้ แต่ที่ผ่านมาสิงหาไม่เคยรุกเร้ารุนแรงและอุกอาจเช่นนี้มาก่อน
สิงหาจูบเธออย่างลึกซึ้ง เขาทั้งขบเม้มและดูดดึงริมฝีปากของเธอ ก่อนที่เรียวลิ้นร้อนของเขารุกล้ำเข้ามาแสวงหาความหวานภายในโพรงปาก คนตัวโตใช้มือข้างหนึ่งประคองใบหน้าอ่อนหวานไม่ให้หลบหนี ส่วนอีกข้างหนึ่งก็รัดตัวเธอเอาไว้แน่นจนร่างกายของเขาและเธอขยับเข้าหากันในระยะอันตราย
ประสบการณ์ในสนามรักอันโชกโชนของเขาทำให้ร่างกายของหญิงสาวเริ่มสะบัดร้อนสะบัดหนาวราวกับจะเป็ไข้ หัวใจดวงน้อยเต้นแรงขึ้นด้วยความหวาดหวั่นผสมปนเปไปกับความรู้สึกแปลกให้ที่เริ่มก่อตัวขึ้นมาภายใน ในเวลาเดียวกันเธอก็ััได้ถึงภัยอันตรายที่จะเกิดขึ้น
ร่างสูงทิ้งน้ำหนักลงบนร่างนุ่มนิ่มจงใจบดเบียดสัดส่วนเรียบตึงเข้ากับร่างนุ่มนิ่ม และนั้นทำให้เขาได้รู้ว่าภายในเสื้อยืดเนื้อบางของคนในอ้อมแขนไม่มีบราเซีย ชายหนุ่มร้อนรุ่มไปทั้งร่างราวกับเขาไม่ได้แตะต้องผู้หญิงมานานนับปี ทั้งที่เพิ่งหายกิจกรรมอย่างว่าไปได้เพียงเดือนเศษเท่านั้น หลังจากที่ได้เจอกับเธอในครั้งแรก
เธอกลิ่นหอมอ่อนที่ติดตรึงอยู่ในความทรงจำ มันเป็กลิ่นที่ทั้งหอมหวาน และเย้ายวน จนเขาไม่สามารถดมกลิ่นของผู้หญิงคนไหนได้อีก ธันย์ชนกปลุกปั่นความ้าของเขาได้มากมายมหาศาลเพียงแค่จินตนาการถึงร่างกายเปลือยเปล่าของเธอ หลายครั้งหลายคราที่เขาไม่อาจทนความคับข้องแสนทรมานได้ไหว จนต้องปลดปล่อยตัวตนออกมาเพียงแค่นึกถึง
“ยะ อย่าค่ะคุณสิงห์”
ธัญชนกร้องห้ามคนตัวสูงเสียงสั่น เมื่อเขายอมปล่อยริมฝีปากของเธอให้เป็อิสระ แล้วริมฝีปากจูบต่ำลงมาที่ซอกคอขาว และฝ่ามือร้อนของเขาเริ่มซุกซนไปบนร่างกายของเธอไม่หยุด อีกทั้งเธอยังััได้ถึงตัวตนอันแข็งขืนร้อนระอุของเขาบนหน้าท้องของเธอ เธอควรต้องรีบหยุดก่อนที่อะไรๆ จะเลยเถิดไปมากกว่านี้
“คุณสิงห์คะ ฉันยังไม่พร้อม”
เสียงอ้อนวอนปริ่มจะร้องไห้ทำให้สิงหาต้องยอมละริมฝีปากจากลำคอขาวเงยหน้าขึ้นมาสบตากับดวงตาวาวใสด้วยน้ำตาคลอหน่วยของเธอ เขาไม่ได้ตั้งใจที่จะผิดสัญญากับเธอ แต่เพราะความหอมหวานที่ได้ลิ้มชิมรสช่างเย้ายวนจนห้ามใจตัวเองไม่อยู่
สิงหาพลิกตัวลงจากเตียงของธันย์ชนกอย่างเงียบเชียบ ก่อนที่จะดึงผ้าห่มผืนหนาขึ้นมาคลุมให้ร่างเล็ก แล้วก็เดินหายเข้าไปหลังบานประตูที่เชื่อมระหว่างห้องของเธอกับห้องของเขา และไม่กลับเข้ามาอีกเลย
น่าแปลกที่ธันย์ชนกรู้สึกหัวใจเบาหวิวราวกับมันได้ปลิดปลิวตามแผ่นหลังกว้างออกไปด้วย ทั้งที่เธอควรที่จะต้องเป็ฝ่ายโกรธสิงหาที่เขาไม่รักษาสัญญา แต่ทำไมเธอกลับเป็ฝ่ายใจหายและกลัวว่าเขาจะโกรธเสียได้
***
น้องยังไม่พร้อม พี่จะงอนน้องทำมายยยย....
1K
