ร้านอาหารซีฟู้ดที่ทางโรงแรมได้พาภูธิปและตวิษาไปรับประทานนั้น จะอยู่ไม่ไกลจากโรงแรมมากเท่าไร และแถมร้านอาหารยังมองเห็นวิวทะเลด้วยอีกต่างหาก ซึ่งได้ฟิวและบรรยากาศในการรับประทานอาหารซีฟู้ดเอามากๆ เลย
“โห!! บรรยากาศดีจังเลยอ่ะ....”
ระหว่างที่เดินตามพนักงานของร้านอาหารไปที่โต๊ะ ตวิษาเบิกตากว้างมองไปรอบๆ อย่างตื่นเต้นและชื่นชอบในบรรยากาศ ของร้านอาหารซีฟู้ดแห่งนี้เอามากๆ ซึ่งร้านมีทั้งที่เป็โซนห้องแอร์ และโซนนั่งรับลมทะเลเย็นๆ มองออกไปเห็นพื้นทราย ท้องน้ำทะเลในยามค่ำคืน
ภูธิปให้สิทธิแก่ตวิษา เป็คนเลือกโซนที่นั่งเอาตามใจฉันเลย เธอจึงเลือกเป็โซนนั่งรับลมทะเลเย็นๆ สบายๆ เพราะโซนนั้นจะเห็นทะเลชัด และได้กลิ่นอายของทะเลเต็มๆ
“อืม!! ใช่ บรรยากาศดีมากเลย พนักงานโรงแรมแนะนำดีจริงๆ”
ภูธิปนั่งลง ปากก็พูดเห็นด้วยกับคำพูดของตวิษา สายตาก็มองไปยังหาดทราย ท้องทะเล ซึ่งนั้นก็คงต้องยกความดีความชอบ และคำชมเชยให้แก่พนักงานของโรงแรม ที่เขาและเธอพักอาศัยอยู่ ที่ได้แนะนำร้านนี้
“เราสั่งอาหารกันเลยดีกว่านะ เราชักจะอยากจะรู้แล้วล่ะว่า อาหารจะเป็ยังไง จะอร่อยหรือเปล่า!!??”
ตวิษาพูดพร้อมกับเผลอส่งยิ้มหวานไปให้ภูธิปด้วย จนชายหนุ่มคลี่ยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจ และชอบอกชอบใจกับรอยยิ้มนั้นเอามากๆ
“รู้ไหมว่าไก๊ด์ยังยิ้มสวยเหมือนเดิมเลยนะ เราชอบไก๊ด์ยิ้มอย่างนี้จัง ไก๊ด์ยิ้มให้เราบ่อยๆ นะ”
ภูธิปไปอีกทางแบบดื้อๆ พร้อมกับส่งสายตาหวานเยิ้ม จนแทบทำให้คนตัวเล็กกว่า จ้องจ้องมองอยู่ ไปไม่ถูก และส่งค้อนมาให้เสียวงใหญ่หนึ่งวง
“อะไรของธิปเนี้ย!! มาชมอะไรเราตอนนี้ ไม่เอาล่ะเราหิวแล้ว สั่งอาหารดีกว่า”
ตวิษากล่าวจบก็ยกมือเรียกพนักงานของร้านอาหาร มารับออเดอร์ ซึ่งเมื่อพนักงานเห็นลูกค้ายกมือเรียก ก็เดินยิ้มเข้ามาหาอย่างไม่รอช้า จากนั้นคนทั้งสองก็ใจจดจ่ออยู่กับการเลือกสรรอาหาร ที่จะรับประทาน
“เสร็จจากนี้แล้ว เราไปนั่งฟังเพลงชิวๆ กันต่อนะ”
ระหว่างที่รออาหารที่สั่งมาเสิร์ฟ ภูธิปก็พูดขึ้นอย่างเป็เชิงขอความเห็น ทำให้คนตัวเล็กกว่าที่กำลังยกแก้วเบียร์ขึ้นดื่ม ชะงักค้าง และหยุดคิดอยู่ชั่วขณะหนึ่ง
“อืม!! ก็ดีเหมือนกัน”
ตวิษาตอบรับคำพูดของคนตัวโต ก่อนจะยกแก้วเบียร์ขึ้นดื่มหมดไปครึ่งแก้ว แล้วไม่นานอาหารที่สั่งไว้ พนักงานก็ทยอยนำมาวางที่โต๊ะ จนครบหมดทุกอย่างที่ได้สั่งไป ซึ่งคนทั้งสองก็ถูกใจรสชาติของอาหารที่แสนอร่อย สมกับบรรยากาศร้อน ซึ่งต่างไม่ผิดหวังจริงๆ
“อาหารเขาอร่อยนะ ว่าไหม!!.... คราวหน้าถ้าเรามาเที่ยวที่นี่อีก เดี๋ยวเราแวะมากินกันนะ”
คณพศพูดราวกับว่าจะได้มาที่นี่อีกยังไงยังงั้น ซึ่งทำให้ตวิษาเหลือบตามองชายหนุ่มนิดหนึ่ง ก่อนจะตักอาหารเข้าปาก เคี้ยวๆ แล้วกลืน
“ใช่อาหารเข้าอร่อยมาก แต่ธิปก็อย่างพึ่งพูดถึงคราวหน้าเลย เพราะเราก็ไม่รู้หรอกว่าจะมีคราวหน้าไหม เพราะอนาคตมันยังมาไม่ถึง”
ตวิษาพูดไปตามที่เธอคิด ก็เธอไม่รู้อนาคตจริงๆ นี้นา และก็ไม่รู้ด้วยว่าจะมีคราวหน้าด้วยกันหรือเปล่า
“มันก็ต้องมีสิหาว่าไก๊ด์ ยอมตกลงเป็แฟนกับเรา”
ภูธิปลดช้อนส้อมลง สายตาจับจ้องมองไปที่ใบหน้าสวยๆ ใสๆ ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง ทั้งหน้าตาก็ยังจริงจังตามไปด้วย
“อันนี้อร่อยดีนะ ธิปทานเยอะนะ”
ตวิษารู้เลยว่าพูดเข้าตัวเธออีกแล้ว และไม่รู้จะพูดจะตอบยังไงดี จึงแสร้งยื่นมือเรียวเล็กไปตักปูผัดผงกะหรี่มาใส่จานของภูธิป พร้อมกับพูดตัดบทไปเื่อาหารนี้ซะเลย
“เฮื่อออ!!!!....”
ภูธิปถอนหายใจออกมาแรงๆ เพื่อทำให้ตวิษาได้รับรู้ว่าเขารู้สึกยังไง แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา ทำเพียงตักอาหารที่ตวิษานำมาวางที่จานเข้าปากทานไปเงียบๆ ตวิษามองอากัปกิริยาของภูธิปยิ้มๆ ก็เธอไม่รู้จะพูดเื่นั้นยังไงดีนี่นา ใจมันก็ยังรู้สึกสับสน และยังไม่ชัดแจ้งอะไรเลย
แล้วคนทั้งสองก็ต่างรับประทานอาหารกันไปเงียบๆ จะมีบางครั้งที่ต่างคนต่างเข้าสู่โหมดความคิดของตัวเอง แต่สักพักก็กลับมาไถ่ถาม พูดคุยกัน เพราะไม่อยากให้เกิดความตึงเครียดกันขึ้น อยากให้วันเวลาที่อยู่ด้วยกัน มีแต่เื่ราวดีๆ ต่อกัน
๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑๒๑
![END Love Trick เล่ห์รักเลอดาว [ บุรามฉัตร ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1635310803_91569082.webp)
11K
