*ยูริ*
*เมืองแห่งการเริ่มต้น*
“ยินดีต้อนรับสู่ Guardian andDemon” เมื่อได้ยินเสียงจากระบบเคนค่อยลืมตาสิ่งที่เกิดขึ้นรอบตัวเคน ทำให้เคนเหมือนต้องตกอยู่ในความฝัน รอบๆเคนคือท้องฟ้าทอดยาวไกลสุดตา ดวงดาวระยิบระยับห้อมล้อมตัวเคน ดวงจันทร์ดวงโตดูแล้วเหมือนอยู่ใกล้แค่เอื้อมมือ เมื่อเคนตั้งสติได้ก็พบว่าตัวเองกำลังลอยอยู่บนฟ้าด้วยสีหน้าที่ตกตลึง
“อ้ากกกกกกก!!! ช่วยด้วยยย จะตกแล้ววววว!!!”
เคนตะเกียกตะกายทำท่าว่ายน้ำอยู่การอากาศ เมื่อพบว่าตัวเองไม่ได้ทิ้งดิ่งลงไปจึงอยู่การกระทำที่หน้าอายไม่นานภาพต่างๆ รอบตัวเคนก็หายไปกลายเป็พื้นที่สีขาวโดยรอบ โดยที่จุดกึ่งกลางมีผู้หญิงคนนึงกำลังนั้งหัวเราะเคนอยู่ เคนเดินเข้าไปด้วยความเขินอายเพราะสิ่งที่เขาทำเมื่อครู่เธอคนนี้ต้องเห็นอย่างแน่นอน
“สวัสดีคะคุณผู้เล่น ดิชั้น ยูริ ยินดีให้บริการค่ะ กรุณาสร้างตัวละครได้เลยคะวิธีการสร้างก็เดินไปยืนหน้ากระจกด้านขวานะคะ รูปร่าง หน้าตา ความสูง ไม่สามารถปรับเกินจริงได้10% นะคะ คริ คริ”
เคนรีบเดินไปทันทีใบหน้าของเคนตอนนี้แดงด้วยความเขิน เมื่อถึงที่กระจกสร้างตัวละคร เคนยืนจ้องกระจกสบถในใจว่า “ตัวเราเองนั้นั้แ่เกิดมาก็ไม่ค่อยส่องกระจกเลยจนบางครั้งแทบไม่รู้จักหน้าตัวเอง จะมีหน้าตายังไงหว่า?” ไม่นานก็ปรากฏภาพชายในร่างเปลือยเปล่าคนนึงในกระจกชายผู้นี้ สูงประมาณ 175 เซน ผมดกดำสนิท ผิวขาวใสไร้ซึ่งจดด่างดำ หุ่นชายชาตรี มีกล้ามที่หน้าท้องชวนหลงใหล หน้าตาถือว่าเป็คนที่หล่อมากทีเดียว เคนใกับคนที่อยู่ในกระจกว่านั้นคือตัวเขาใช้หรือไม่
พอจะหันกลับไปถามเ้าหน้าที่สาว ก็พบว่าหล่อนกำลังหน้าแดงยืนตะลึง อยู่ที่ด้านหลังเมื่อรู้ตัวว่าเคนจ้องกลับมาก็หันหลังให้ทันที เคนรีบเอามือกุ่มที่เป้าตัวเองทันทีซึ่งในกระจกก็ทำตามเช่นกัน เคนเขินอายหน้าแดงแล้วเปลี่ยนประเด็นทันที
“เอ่อ..ออ คนในกระจกคือผมใช่ไหมครับ”
“ใช...ใช่ คะคุณผู้เล่นกรุณากดที่มุมซ้ายบนกระจก ตัวละครจะใส่ชุดเริ่มต้นนะค่ะและสามารถปรับแต่งได้ทันที โดยการกดตรงที่บริเวณ้าตกแต่งค่ะ”
เคนรีบกดทันทีก็ปรากฏชุดผู้เล่นเริ่มต้นสวมใส่ตัวละครในกระจก เป็ชุดสีขาวแขนสั้นกางเกงสีน้ำตาลขายาว เคนสำรวจร่างกายตัวเองในกระจก เปลี่ยนสีผมเป็สีขาวและลดอายุลงมาเป็ 24 ปี ซึ่งทำให้ตัวละครอ่อนเยาว์ขึ้น พร้อมกับกดปุ่มตกลง ชุดนอนของเคนก็กลายเป็ชุดผู้เล่นเริ่มต้นและลุคใหม่หลังจากที่ปรับแต่งตัวละคร
“เรียบร้อยแล้วครับ”แคนตอบกลับพร้อมกลับมายืนตรงที่เดิม
“ค่ะอ่ะ!!”เ้าหน้าที่สาวออกเสียงหลงกับลุคใหม่ของเคน เพราะดูหล่อขึ้นกว่าเดิม
“ต่อ...ต่อไปจะอธิบายการเล่นเบื้องต้นและกฎแบบคร่าวๆให้ฟังนะค่ะ”
ก่อนที่เ้าหน้าที่จะอธิบายกฎเคนก็พูดตัดก่อน
“การเล่นเบื้องต้นและกฎของเกม...พึมพำพึมพำ ที่ผมพูดมาถูกต้องไหมครับ มีอะไรเพิ่มเติมหรือเปล่า? ”
เ้าหน้าที่สาวตาค้างทันทีและรู้สึกตงิดใจเพราะเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้มาก่อนและไม่ค่อยพอใจเท่าไร เคนรู้ทั้งหมดและที่สำคัญบางข้อมูลเธอยังไม่รู้ด้วยซ้ำ
“ค่ะถูกต้องทั้งหมด ศึกษามาดีมากค่ะ อาวุธเริ่มต้นอยู่ในช้องเก็บของนะค่ะ มีด ดาบธนูหอก ซึ่งทำมาจากไม้ แต่เนื่องจากการตรวจสอบของเรา พบว่าคุณไม่ได้ปรับระดับความเจ็บลงมาต่ำสุด ทางเรามีของพิเศษมอบให้คะ”
เ้าหน้าที่สาวหยิบกล่องสีดำส่งให้เคนเคนก็รีบรับมาทันที สบถในใจ "ดี อย่างน้อยความเจ็บก็แลกมากับของรางวัล" ในขณะที่เคนกำลังจะเปิดเ้าหน้าที่ก็ห้ามไว้ก่อน
“กล่องนี้ต้องเปิดในที่ลับนะค่ะเพราะมันเป็ความลับทางบริษัท”
“อ้อได้ครับ แล้วมีข้อมูลอะไรเพิ่มเติมไหมครับ”
“ค่ะเมื่อคุณผู้เล่น Lv.10 จะไม่สามารถอัพLv. ได้จนกว่าจะเปลี่ยนอาชีพนะค่ะ แต่ค่าประสบการณ์จะสะสมไปเรื่อยๆเมื่อคุณเปลี่ยนอาชีพแล้ว ค่าประสบการณ์ทั้งหมดที่เก็บได้ก็จะเพิ่มให้ทันทีค่ะ อ้อแล้วอีกอย่างคุณผู้เล่นลืมตั้งชื่อกรุณาไปตั้งชื่อที่กระจกแล้วกดยืนยันอีกครั้งค่ะ”
เคนเดินกลับไปที่กระจกแล้วตั้งชื่อทันที
“เคน”ไม่สามารถใช้ชื่อคำเดียวได้ กรุณาตั้งใหม่
“เคนจิ”สามารถใช้ชื่อนี้ได้ กรุณายืนยัน
เคนกดยืนยันทันทีพร้อมกลับมาที่เดิม ในมือของเขายังกอดกล่องสีดำแน่น
“เรียบร้อยแล้วค่ะกล่องดำนั้นสามารถเก็บเข้าช่องมิติได้นะค่ะไม่หาย แล้วผู้เล่นสามารถไปยังจุดส่งตัวด้านหลังเพื่อส่งตัวไปยังเมืองเริ่มต้น ได้เลยคะ เพื่อเป็กำลังใจให้พนักงานกรุณากดแสดงความพึงพอใจ.....!?”
ขณะที่ยูริกำลังแสดงบอร์ดความพึงพอใจการให้บริการเคนก็ไม่อยู่ต้องนั้นแล้ว พอหันกลับไปก็พบแสงสีทองกำลังออกเดินทาง ใช่แล้วเคนออกเดินทางไปแล้ว
“อีกแล้ว!!!! มันต้องเป็คนๆเดียวกันแน่ๆเสียงก็คล้ายๆ อย่าให้แม่เจอนะ จะเจี้ยน!! ให้ดู หน้าตาก็ดีนิสัยแย่ชะมัดเชอะ!!!”
แสงสีทองห่อหุ้มร่างเคนจิบินข้ามทุ่งหญ้าแหวกว่ายไปในอากาศ จนมาถึงเมืองเล็กๆ แห่งนึงเคนจิร่อนลงพื้นอย่างนิ่มนวลในใจกลางเมือง กลางเมืองเวลานี้เป็เวลากลางคืนแต่ก็มีร้านค้า ผู้เล่นซึ่งยังมีไม่เยอะกำลังเดินกันขวักไขว่ซื้อของหรือไม่ก็ออกไปเก็บLv. เคนจิเดินเข้ามาในซอกตึกแล้วเปิดกล่องที่ได้รับมาทันที
“มีอะไรมั้งเอ่ย?บัตรพักโรงแรมฟรี 7 วัน พร้อมอาหาร 3 มื้อ จะคิดวันเฉพาะที่เข้าพักเท่านั้น อืมก็ดีนะ แล้วนี้อะไร ยาฟื้นฟูเืเล็ก 50 ขวด ยาฟื้นฟูมานาเล็ก 50 ขวด ก็ดีนะแล้วนี้ล่ะ การ์ดเวทย์มหาวิบัติ สามารถใช้ได้ 3 ครั้งเมื่อกดใช้จะเกิดภัยธรรมชาติในพื้นที่ระยะ 1 กิโลเมตร และรูนของให้ผู้ใช้อัตโนมัติสุดยอดเลยแหะ ยังไม่ได้อัพพ้อยเลยแหะ หาโรงแรมพักอัพพ้อยก่อนดีกว่า”
เมื่อตัดสินใจได้เคนจิเก็บของทั้งหมดลงช่องมิติแล้วเดินออกหาโรงแรมทันที พร้อมกับสำรวจเมืองไปด้วย ซึ่งพบทั้ง ธนาคารที่เปลี่ยนอาชีพเริ่มต้น ร้านขายอาวุธชุดเกราะ ร้านขายยา ร้านตีเหล็กจนในที่สุดก็มาพบโรงแรม เคนจิเดินเข้าไปทันที
“้าอะไรนอนหรือกิน? นอน 1 เหรียญทอง อาหารชุดละ 50 เงิน” ชายรูปใหญ่หน้าตาหน้ากลัวถามเคนจิ
“ทั้ง2 อย่างครับ” พร้อมยื่นบัตรที่ได้รับมาด้วยความกลัวเพราะไม่แน่ใจว่าใช้ได้หรือเปล่า และราคาที่พักกับกินเคนจิคิดว่าค่อนข้างแพง
ชายร่างโตมองบัตรแล้วยิ้มออกมา
“เชิญเลยครับนี้คือกุญแจห้อง อาหารจะทานที่นี้ดีหรือที่ห้องพักดีครับ”ชายร่างโตยิ้มแย้มผิดกับตอนแรก
“ที่ห้องครับ”
“ห้อง007 ครับ อีกสักครู่อาหารจะตามไป เช็คเอ้าก่อน 8 โมงเช้านะครับ เกินจากนั้นจะเป็1 วัน”
เคนจิรับกุญแจพร้อมบัตรพักแล้วเดินไปยังห้องตัวเองทันที โดยที่ชายร่างโตรอส่งที่บันได เมื่อเข้ามาในห้องพักเคนจิพบว่าห้องใหญ่กว่าบ้านเคนจิมากอุปกรณ์ต่างมีครบครัน และสะอาดกว่าห้องเคนจิมาก เคนะโลงบนที่นอนที่แสนนุ่มนิ่มแล้วเปิดหน้าจอสเตตัส ขึ้นมาดู
HP 100 MP 100 อาชีพ ไม่มี
Str 0 (0) Vit 0 (0)
Agi 0(0) Dex 0 (0)
Int 0(0) Luk 0 (0)
30 point
เมื่อเห็นสเตตัสเคนจิก็อยู่ในพะวงทันที ว่าจะอัพอะไรดี เพื่อที่จะเก็บ Lv. ให้ง่ายใน่ต้นเกม ก่อนเปลี่ยนอาชีพเผ่าพันธุ์ เคนจิกดเพิ่มสเตตัสทันที
HP 160 MP 100 อาชีพ ไม่มี
Str 3 (30) Vit 0 (0)
Agi 3(30) Dex 4 (40)
Int 0(0) Luk 0 (0)
0point
“เอาล่ะใน่แรกก็ต้องแบบนี้ล่ะนะ เพิ่ม Str1 หน่วยได้ HP 20 ค่าสถานะก็ 1 ต่อ 10 หน่วยซินะ มอนเตอร์ส่วนใหญ่ในเมืองเริ่มต้นเป็กระต่ายกวางเ้าพวกนี้เร็ว อัพความแม่นเยอะหน่อยแล้วกัน”
“ก๊อกๆ ๆ!! อาหารมาส่งแล้วครับ”
เคนจิไปเปิดประตูก็พบเ้าของโรงแรมร่างใหญ่ใส่ผ้ากันเปื้อนน่ารัก ชวนหลอนเข็นรถอาหารมาส่งเคนรับอาหารแล้วปิดประตูทันที “ปัง!!!”
“เ้าของโรงแรมหน้ากลัวจังวุ้ย! ช่างมันเถอะ มาดูดีกว่าอาหาร50 เงิน มีอะไรกินบ้าง ว้าวววว!!! เนื้อย่าง สลัดกุ้งเผาตัวโต ซุปเห็ด ขนมปัง น่ากินทั้งนั้นเลย กลิ่นนี้หอมฟุ้งเลย ไม่รอช้ากินล่ะคร้าบบ โคตรอร่อยอ่ะ ไม่เคยกินอะไรอร่อยขนาดนี้มาก่อนเลย”
เคนจิกินเกลี้ยงไม่เหลือแม้กระทั่งคราบซอสในจานชาม ล้มตัวลงนอนอย่างมีความสุข คิดในใจถ้าเป็แบบนี้ในชีวิตจริงก็คงดีคงไม่อดอยากปากแห้งเหมือนสมัยก่อน เคนจิส่ายหัวไล่ความคิดที่เ็ปแต่คิดวางแผนล่าในวันพรุ่งนี้
“เอาล่ะ!!!แล้วเจอกันเหล่ามอนเตอร์ทั้งหลาย ข้าจอมมารมาจุติแล้ว ฮ่าๆๆ”
27K
