ใช้เวลาเพียงไม่นานพวกเขาก็มาถึงหน้าตึงโรงแรมที่จัดงานสูงสามสิบชั้น
เพียงแค่ที่จอดรถก็แน่นจนแทบเต็มแต่โชคดีที่พวกเขามียามจองพื้นที่จอดรถไว้ให้จึงไม่ต้องไปวนหาที่จอดแบบคนอื่นๆ
เมื่อทั้งหมดออกมาจากลานจอดรถพบว่าคนมากมายแน่นขนัดตาราวกับฝูงผึ้งจนหญิงสาวมือไม้สั่นมือทั้งสองบีบรัดไปมาด้วยความเคยชินการที่ชายหนุ่มจะเข็นรถหลบคนจำนวนมากขนาดนี้มันไม่ใช่เรื่องง่ายพรางคิดว่าสุดท้ายเธอเป็นภาระให้เขาจนได้มือนุ่มๆมารูปหัวเธอจนเธอสายตาของเขาบอกเธอว่าอย่าสนอย่าแคใครไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นพี่ศิของเธอจะอยู่ข้างหลังเธอเสมอ
จากนั้นชายหนุ่มก็ทำสิ่งที่หญิงสาวถึงกับเบิกตากว้างเช่นเดียวกับคนแถมนั้น
“เดี๋ยวเข้าไปข้างในคนเยอะจะร้อนนะคะ” ชายหนุ่มกล่าวพร้อมกับรวบมัดจัดทรงผมให้หญิงสาว พี่ไปเอายางรัดผมมาตอนไหนกันคะหญิงสาวถึงกับงง
ศิลาเข็นรถพาหญิงสาวนำหน้าตามมาด้วยออเกลนีทเพิร์จและพี่น้องสุราเมลัยหรือเหล่าอีกา ชายหนุ่มเข็นรถเลี้ยวคตไปมาอย่างนุ่มนวลคล่องแคล่วแผ่วเบาหลบผู้คนตามทางมีการพูดขอทางด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลเป็นระยะจนหญิงสาวที่นั่งอยู่แทบไม่รู้สึกถึงแรงสั่นของรถด้วยซ้ำทั้งที่ทางเดินเข้าโรงแรมเป็นพื้นคอนกรีตขุขระ
“มันไปเรียนเป็นบุรุษพยาบาลมาตอนไหน” ออเกลหรืออดัมเอ่ยถามกับนีทหญิงสาวข้างกายอย่างกระซิบกระซาบ
“ฉันก็อยู่กับนายอะแล้วจะรู้ได้ไง” หญิงสาวตอบแต่ทว่าสองหนุ่มสาว
กลับไม่ได้ยินราวกับโลกนี้มีเพียงพวกเขาสองคน
และด้วยกลุ่มคนผู้มาใหม่อย่างพวกเขาเดินประตูโรงแรมเข้ามาย่อมเป็นจุดสนใจของผู้อยู่ก่อนแถมหน้ากลุ่มของพวกเขาเป็นสาวงามบนรถเข็นยิ่งเป็นจุดสนใจเรียกสายตาของคนบริเวณนั้นอย่างดี หญิงสาวหันไปมองชายหนุ่มเธอก็พบว่าพี่ศิ!ของเธอไม่แค่สื่อไม่แคสายตาใครจริงๆจนเธอเองรูสึกผ่อนคลายสบายใจอย่างน่าประหลาด
ภาพสองหนุ่มสาวหนึ่งนั่งรถเข็นหนึ่งหนุ่มหล่อเหล่าคมกำลังเข็นรถยิ่งเป็นจุดสนใจมากยิ่งขึ้นเมื่อด้านหลังของพวกเขามีแต่คนหน้าตาดีไม่แพ้กันแถมยังแต่กายด้วยชุดสูทสีดำเดินตามพาลพาให้คนบริเวณนั้นบ่างก็ไม่กล้า
มองเพราะภาพลักษณ์แบบนี้พวกเขาคิดได้อย่างเดียวคือมาเฟียหรือคนทรงอิทธิพล
ภายในโรงแรงนั้นตกแต่งอยากดีอุปกรณ์อำนวยความสะดวกครบครันอีกทั้งพนักงานต้อนรับมากมายรองรับผู้มางานในวันนี้ซึ่งโซนจัดงานคือชั้นที่สิบเอ็ดในขณะที่ศิลาเข็นรถหลบคนไปตามทางโดยมีพวกแปดมงกุฎตามหลังและออเกลกับนีทพวกคนก็เริ่มสังเกตุได้ถึงใบหน้าของคนทั้งหมดและเริ่มนินทาว่าใช่แบบที่พวกเขาคิดหรือเปล่า
จึงทำให้มีคนหันมามองเป็นระยะๆแต่ที่มองมากที่สุดคือหญิงสาวผู้ราวกับตุ๊กตาซึ่งเมื่อมีคนมองมาฟ้าครามก็เกร่งเป็นธรรมดาทว่าคนเหล่านั้นก็ต้องหลบหน้าทันทีเมื่อศิลาหันไปยิ้มให้ ด้วยมาดของพ่อท่านรอยยิ้มนั้นมันแทบจะเชือดเฉือนแทนคำตอบที่พวกเขาสงสัยว่าพวกเองมองไรฟร่ะจ้องแฟนตรู!!มากเดียวพ่อก็เชือดทิ้งสะนี่
“ดีนะที่พี่ซื้อผ้าเช็ดหน้ามาเอาไว้คราวหน้าพี่จะเผากางเกงสั้นๆชุดวาบวอมแวมให้หมดเลย” ชายหนุ่มก้มลงมาพูดกระซิบข้างหูของหญิงสาวจนเธอสัมผัสถึงลมหายใจพรางคิดว่าพ่อท่านไม่แค่สายตาของคนอื่นจริงๆอย่างที่ได้ลั่นวาจาไว้ แถมเธอคงจะได้ซื้อเสื้อผ้าใหม่ยกตู้แน่นอนงานนี้
“หวงเค๊าหรอคะ...แบบนี้ทำให้หวงบ่อยๆดีกว่า” หญิงสาวหันมาตอบพร้อมยิ้มหัวเราคิกคักอย่างชอบใจเมื่อเห็นท่าทีหวงของชายหนุ่ม
“ก็ของพี่นิ่คะจะเก็บไว้ดูคนเดียว”
ลอยยิ้มเจ้าเลห์ปรากฎบนใบหน้าชายหนุ่มเล่นเอาหญิงสาวตัวชาแต่เธอก็ดีใจเพราะท่าทางของชายหนุ่มนั้นบ่งบอกว่าเขาไม่ชอบใจจริงๆที่มีผู้คนจ้องมองขาของเธอราวกับจะมองให้ทะลุถึงภายในจนชายหนุ่มแทบจะแยกเขี้ยวอยู่รอนๆแถมพ่อท่านตอนอยู่ที่บ้านเมื่อรู้ว่าสองพ่อลูกมาก็รีบเอาผ้ามาปิดต้นขาเรียวของเธอทันที
“หืมมแจ่มเวอร์”
“บ๊ะ...โอบ๊ะ” ซึ่งต่างจากหนุ่มโสดที่ตอนนี้ยิ้มระรี้จ้องสาวตาเป็นมันสายตาราวราชสีและด้วยพวกเขาล้วนมีแต่คนหน้าตาดีเมื่อมองไปทางไหนหญิงสาวก็มักจะยิ้มให้ยิ่งทำให้พวกพี่ท่านทั้งหลายเนื้อเต้นผ่างๆ
ใช้เวลาไม่นานพวกเขาก็ได้เข้าลิฟท์เมื่อมาถึงชั้นที่สิบเอ็ดออกมานอกลิฟท์เป็นทางเดินยาวพรมสีแดงบริเวณรอบตกแต่งด้วยบรรยากาศคล้ายกับโลกแห่งเกมมีเครื่องเกมมากมายสองข้างทางเดินพร้อมกับผู้คนหบากหลายกำลังต่อคิวเล่นเกมบ่างก็กำลังลงทะเบียนสมัครเล่นเกมDemonlord
บ่างก็กำลังถ่ายรูปกันอย่างสนุกมือเสียงคุยกันของผู้คนอย่างออกรสชาติดังจอแจ ฟ้าครามถึงกับตาเบิกกว้างนัยน์ตากลมโตสุกสระกราวรุกวาวเป็นประกายเนื่องจากเจ้าหล่อนพึ่งจะเคยมางานแบบนี้ครั้งแรก
“คุณศิลาครับและก็ทุกคนเชิญทางนี้ครับ”
พนักงานคนหนึ่งเดินมาหาพวกเขาพร้อมกับนำทางไปยังจุดลงทะเบียนเข้างานแต่ทว่าเมื่อมาถึงก็พบว่ามีบัตรสำหรับติดเข้างานไว้ให้พวกเขาทั้ง หมดแล้วโดยที่พวกเขาไม่ต้องเสียเวลาต่อแถวลงทะเบียนเข้างาน
ซึ่งศิลาเองก็ถือว่าดีเพราะเขาจะได้มีเวลาพาเจ้าหล่อนเที่ยวเล่นในงานได้มากขึ้น เมื่อเดินผ่านจุดตรวจอาวุธเข้ามาก็ติดปัญหาเล็กน้อยเนื่องจากเหล่าสุราพกอาวุธปืนกันทุกคนแต่ทว่าเพิร์จได้ติดต่อกลับตระกูลอัลไซส์ไว้แล้วจึงไม่มีปัญหามากมายแถมฟ้าครามเองก็นั่งอยู่กับคนกลุ่มนั้นทำให้พนักงานบอดี้การ์ดเองก็สนับสนุนให้พวกเขาพกปืนเลยทันทีเพื่อคอยคุ้มกันคุณหนูของพวกเขา
เมื่อผ่านเข้ามาภายในห้องกว้างที่รองรับคนได้เป็นแสนพวกเขาถึงกับตาค้างภายในห้องของโรงแรมถูกเนรมิตเป็นเกาะเริ่มต้นของ
Demonlord เมืองที่เป็นจุดเริ่มต้นของผู้เล่นทุกคน มีทั้งสิ่งปลูกสร้างต่างๆร้านค้ามากมายแบบเดียวกับในเกาะเริ่มต้นแต่ทว่าทุกอย่างฟรีเป็นร้านแจกไอเท็มแบบเดียวกับภายในเกม
และร้านแจกเครื่องดื่ม ขนม ของหวาน อาหาร อื่นๆมากมาย
“เมืองแห่งการเริ่มต้น และเมืองแห่งจุดจบหรอเข้าใจคอนเซปต์ดีแหะ” ศิลาเอ่ยขึ้นอย่างลอยๆจากนั้นเขาก็เข็นพาหญิงสาวไปเล่นตามจุดต่างๆฟ้าครามยังแอบทึ่งในใจว่าชายหนุ่มของเธอไปเรียนเข็นรถมาจากไหนหรือเปล่าถึงได้เข็นได้อย่างนุ่มนวลขนาดนี้แถมยังหลบหลีกคนที่มากมายแบบสบายๆ
เหล่าคนติดตามของสองหนุ่มสาวนั้นในมือไม้กำลังเต็มไปด้วยเครื่องดื่มสมดังฉายาพี่น้องสุรา
“ศีล! ดูนั่น” เพิร์จเดินมาเอ่ยกลับศิลาพน้อมกับชี้นิ้วไปทางขาวห่างออกไปราวๆห้าสิบเมตรผ่านผู้คนทำเอาฟ้าครามหันควับไปมองทันทีก่อนจะหันมามองศิลา
“คนพวกนั้นคล้ายกับพวก?” ศิลาจ้องมองกลุ่มคนจำนวนราวๆสิบกว่าคนที่กำลังจับกลุ่มคุยกันสีหน้าตึงเครียดกับชายวัยกลางคน
“นั่นพวกสวรรค์สร้าง นั่นจตุรศาสตรา นั่นก้าวมายา นั่นเจ็ดบาป” เพิร์จชี้ไปตามจุดต่างๆที่ผู้คนกำลังจับกลุ่มคุยกันคนพวกนั้นต่าวออกไปเพราะท่าทางการสนทนาท่าทางจริงจังแผรังสีออกมาแบบแปลก ศิลาพลันเข้าใจแท้จริงที่ชายหนุ่มเงียบไปเพราะเขาสังเกตุคนมากมายในจำนวนคนเหล่านี้
อย่างที่ทราบหน้าตาของผู้เล่นกับภายในเกมนั้นจะต่างกันถึงเจอหน้ากันหากไม่ใช่คนสนิทกันแบบจริงๆย่อมแทบจะจำกันไม่ได้แต่ถ้าได้จ้องมองพินิจณ์สักชั่วครู่ย่อมต้องจำได้ว่าคนผู้นั้นคือคนที่พวกเขาพบในเกมหรือเปล่า
“นั่นคนของค่ายE-Sport” นีทกล่าวขึ้น
“คงกำลังทาบทามอยู่ล่ะสิ”ศิลาที่จ้องมองไปยังกลุ่มคนเหล่านั้น พวกสุราเมลัยพลันมีสีหน้าตึงเครียดหาก
กิลด์พวกนั้นนอกจากกิลด์สวรรค์สร้างได้ค่ายE-Sportสนับสนุนพวกนั้นจะดึงผู้เล่นเข้าหาได้เป็นจำนวนมากมันคือปัญหาสำหรับพวกเขา
“สร้างค่ายE-Sportเองเลยไหม” ซูซูรันเอ่ยขึ้นทันที
“ใจเย็น! เอานาเชื่อใจฉันวันนี้สนุกแน่” ศิลากล่าวด้วยลอยยิ้มจากนั้นเขาก็พาหญิงสาวเดินชมตามงานต่อแบบปกติ
“พี่ศิ!นั่นเกมอะไรคะ” ฟ้าครามกล่าวพรางชี้มือไปทางเครื่องเกมชูตลูกบาสแบบตามห้างสรรพสิ้นค้า
“เกมชูตบาสคะ” ศิลาตอบพร้อมกับก้มหน้ามองหวานใจสายตาของเธอแสดงชัดเจนว่าอยากเล่นแต่เธอก็เลือกที่จะไม่เอ่ยด้วยความคิดไม่อยากเป็นภาระให้กับเขา เพราะแค่ที่เขาต้องเดินเข็นรถให้เธอหญิงสาวก็คิดว่าเธอเป็นภาระให้ชายหนุ่มมากแล้ว
ทว่าย่อมไม่ใช่กับคนอย่างศิลาเขาตรงดิ่งไปยังเครื่องเล่นนั้นทันผู้คนต่างก็หลีกให้เขาเนื่องจากด้ายหลังของชายหนุ่มเต็มไปด้วยชายชุดสูทสีดำน่าเกรงขามเดินตามราวคนคุ้มกันพนักงานประจำเครื่องถึงกลับยิ้มออกมาเมื่อเห็นคุณหนูของเขามากับชายหนุ่ม
“ไม่เป็นไรคะเค๊าดูอย่างเดียวก็ได้” หญิงสาวหันมาตอบด้วยรอยยิ้มแต่ศิลามีหรือจะไม่สังเกตุเห็นในแววตาลึกๆคู่นั้นว่าเธอกำลังข่มกั้นทั้งที่อยากจะเล่นสนุกแบบคนทั่วไปมากขนาดไหนจากนั้นศิลายืนหน้าก้มลงแนบหน้าหญิงสาวพูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม
“แค่ดูจะสนุกเหรอคะนี่เป็นเดทแรกของเรานะไม่ต้องคิดว่าตัวเองเป็นภาระของพี่เพราะพี่อยากให้เธออยู่เป็นภาระของพี่ไปตลอด” ชายหนุ่มพูดที่ข้างหูของหญิงสาวเรียกสายตากิกปนอิจฉานิดๆจากบรรดาประชาชีสาวแถวนั้นเป็นแถบๆ เพิร์จเดินมาจับรถเข็นแทนที่ศิลาซึ่งชายหนุ่มเดินไปเบื้องหน้าหญิงสาวก่อนจะหยิบผ้าเช็ดหน้าปืนนั้นมาพาดบ่าค่อยๆดึงมือหญิงสาวยืนขึ้นอย่างนุ่มนวล หญิงสาวลุกยืนอย่างยากลำบากแต่ทว่าเขากลับรู้สึกว่าเป็นความลำบากที่ไร้ความเจ็บปวดต่างจากเมื่อก่อน
ชายหนุ่มยืนโอบเอวบางร่างนั้นปล่อยให้หญิงสาวตั้งอกตั้งใจชูต
ลูกบาสลงห่วงที่เคลื่อนที่ไปมาด้วยรอยยิ้มสนุกสนานดวงตอทอประกายระยับซุกซนสนุกสนานที่เธอแทบจะลืมเลือนมันไปเสียแล้วภาพนั้นเรียกเสียงนินทาของหญิงสาวรอบบริเวณดังกระซิกๆอย่างอิจฉา
“ฮู่วว!เค๊าเก่งไหมคะ” เจ้าหล่อนตาโตรุกวาวเมื่อมองดูคะแนนที่ได้หันมาพูดกับชายหนุ่มเชิงอวด จนศิลาเริ่มคิดว่าวันหลังต้องห้ามแม่คุณเธอทำแบบนี้สะแล้วไม่ยั้นเขาคงจะสะดุดความน่ารักของเธอจนหัวทิ่มแน่ๆ
เมื่อเล่นเสร็จฟ้าครามหันมองหน้าชายหนุ่มเขาก็ยังทำเพียงยิ้มหวานให้เธอปนแอบรุ้นในใจเวลาที่เขาเล่นเกมแต่เธอไม่รู้เลยว่าสีหน้าเอาจริงเอาจังของเธอนั้นมันช่างน่ารักจนศิลาแทบอยากจะหยุดเวลาไว้ ชายหนุ่มใกล้เคียงต่างหันมามองหญิงสาวที่เป็นแถบๆราวกับต้องมนต์สะกดแต่ก็ต้องหลบหน้าเมื่อเหล่าแปดมงกุฎหันมาแยกเขี้ยวใส่
เธอพลันรู้สึกขอบคุณชายหนุ่มทั้งทีเป็นแค่ความอยากจะเล่นเกมแบบเด็กๆของเธาแท้ๆแต่นัยน์ตารอยยิ้มของชายหนุ่มเธอกลับไม่พบความรำคาญใจแต่อย่างใดทั้งที่เธอสร้างภาระให้เขาแท้ๆแต่แววตาสีหน้าของชายหนุ่มกลับบอกเล่าคำตอบว่าขอบคุณที่เธอเข้ามาเป็นภาระให้กลับเขา
ความรู้สึกปมที่ติดในใจของการเป็นภาระเป็นตัวถวงของเธอให้คนรอบข้างคล้ายกับว่ากำลังถูกชายหนุ่มค่อยๆเอาคมศิลากรีดตัดปมเงื่อนเหล่านั้นทิ้งอย่างละเอียดอ่อนในทุกสัมผัสแผ่วบางในทุกอารมณ์ราวกับว่าเขากำลังเจียรนัยเพชรเม็ดหนึ่ง
ศิลานั้นเข้าใจดีตั้งแต่ที่เธอโกรธเขาจนแทบจะหนีหายตอนนั้นเขาถึงได้ตระหนักว่าแท้จริงหญิงสาวนั้นบอบบางแตกร้าวมากถึงเพียงในที่ผ่านมาเพียงแค่สัมผัสเบาๆก็พร้อมจะแตกสลายได้ทุกเมื่อหลังจากวันนั้นเขาได้บอกกับเองเสมอว่าเขาจะดูแลเธอให้ดีมากขึ้นไป
ฟ้าครามที่เล่นเสร็จลงมานั่งบนรถตามเดิมศิลาเองก็กลับไปอย่างตามเคยเธอมองไปรอบๆคราหนึ่งจนเธอเริ่มรู้สึกหงุดหงิดกับสายตาจำนวนมาก ไม่ใช่สายตาที่มองมาที่เธอแต่สายตานั้นมองมาที่ชายหนุ่มคนของเธอตางหากสายตาที่แอบแฝงเสน่ห์หมายปองส่องฉายแววยั่วยวนเชื้อเชิญยั่วเย้าชายหนุ่มของเธออย่างไม่ปิด
แต่ทว่าเธอเองก็ต้องแอบยิ้มเพราะว่าสายตาพี่ศิของเธอนั้นไม่ได้มองไปทางใดเลยนอกจากเธอและทางข้างหน้าราวกับว่าไม่ว่าทางข้างหน้าข้างทางซ้ายขวาจะมีอะไรเขาก็จะมองไปข้างหน้ากับเธอ
“อ๊ะ!” ออเกลเดินตามมาเข้ากลุ่มที่กำลังเดินชมงานในมือถือเครื่องดื่มอีกฉาดใหญ่ชนิดเรียกได้ว่าเอาเมาเลยงานนี้
จากนั้นชายหนุ่มก็พาหญิงสาวเดินไปรอต่อแถวภัตคารร้านอาหารที่ถูกยกมาตั้งในสถานที่นี้ซึ่งมันเปลี่ยนเป็นร้านขายไอติม
“ภัตคารนี้ที่พี่ศิส่งผู้เล่นสองร้อยคนออกจากเกมนี่คะ” หญิงสาวกล่าวขึ้นทำเอาศิลาต้องหันไปมองตามร้านก็พบว่าเป็นภัตคารในเกาะเริ่มต้นที่เขาเคยใช้สังหารหมู่ผู้เล่น
“รู้ได้ไงคะ! แอบมองพี่อะเด๊!” ชายหนุ่มก้มลงมากล่าวด้วยมาดยียวนหยอกล้อหญิงสาวจนเธอต้องย่นจมูกหันหน้าหลบเขาปิดบังความเขินก่อนจะจ้องมองเถ้าแก่ชุดจีนสีแดงกับพนักงานที่กำลังตักไอศครีมลูกกลมๆหลากสีใส่กรวยด้วยนัยน์ตาแวววับบ่งบอกชัดเจนว่าเธออยากกินขนาดไหน
“ขอหกลูกนะคะ..ม..ไม่คะขอเจ็ดลูกดีกว่าแปดเลยคะ” เมื่อมาถึงคิวของหญิงสาวเสียงหวานใส่นัยน์ตาวาววับก็พูดต่อลองขอลูกไอศครีมเพิ่มจากที่ควรจะได้แค่สามลูกทว่าก็ไม่มีใครขัดเจ้าหล่อนได้
เมื่อได้ไอศครีมลูกบอลกลมใส่กรวยมาสมใจถึงแปดลูกเจ้าหล่อนก็โตลุกวาวยิ้มแป้น
“ฉันอยากจะมีแฟนสะแล้วสิ”
“คิดเหมือนกัน!
“แต่ถ้ามีไม่เอาแบบคู่นี้นะพ่อตาโหดไปฉันซูฮกจริงๆ” เหล่าคนข้างหลังแอบนินทาไปพราง
“เพิร์จหลังจากจบงานนี้การเข้าเกมครั้งต่อไปของฉันมันกำหนดอนาคตของฉัน”ศิลากล่าวกับมือขวาของเขาที่เดินไม่ห่าง
“อ่าา!นายสบายใจได้วันนี้ก็พักผ่อนเดทแรกให้เต็มที”
ซึ่งที่ศิลาพูดนั้นเพิร์จนีทออเกลก็พอจะเดาได้คงอาจจะเป็นข้อตกลงอะไรบางอย่างกับพ่อตาและลูกเขยซึ่งอันที่จริงพวกเพิร์จไม่ต้องลงทุนลงแรงช่วยเหลือศิลาแบบลึกซึ้งก็ได้แค่พกเขาทำหน้าที่แบบผ่านๆก็พอแต่ย่อมไม่ใช่กับพวกเขาคนจากแดนซามูไร พวกเขาไม่ใช่โรนินซามูไรที่ไร้เจ้านายแถมพวกเขาก็ถูกใจศิลาเอาเสียมากๆ
“พี่ศิ กินไหมคะ” หญิงสาวหันมาถามชายหนุ่มแต่ศิลาไม่ตอบเขายื่นหน้าข้ามไหลลงไปพร้อมกับอ้าปาก
“อย่าอ้ามมมใหญ่นะพี่ศิ!” เจ้าหล่อนกล่าวด้วยสายตาแสดงถึงความหวงแหนไอศครีมถ้วยในมือที่โลยด้วยถั่วพีนัท ทว่าหญิงสาวถึงกับต้องถลึงตาโตอุทานอย่างระทึกเมื่อพี่ศิของเธอเล่นอ้ามสะคำเบิ่ม
“งับบบ! ชายหนุ่มงับที่เดียวไอติม
หายไปสองลูกครึ่งเธอถึงกับตาโตจมูกย่นก่อนจะรีบชักมือกลับด้วยท่าทางหวงแหนถ้วยกรวยไอติมของเธอ เล่นเอาศิลาหัวเราะคิกคงไม่มีใครเคยบอกเธอเป็นแน่ว่าไอ้ท่าทางท่าทีของเจ้าหล่อนแบบนี้มันน่าฟัดขนาดไหน
ฟ้าครามที่เห็นที่ศิลาหัวเราะคิกถึงกับมือไม่สั่นเพราะปกติพ่อท่านหน้าคมบาดลึกพอได้เห็นเขาหัวเราะคิกคักแบบเด็กๆเธอต้องข่มมือไม้ไม่ให้ดึงเขาจุ๊บ
ศิลามองหญิงสาวที่ละเลียดไอติม
อย่างเอร็ดอร่อยด้วยสีหน้าแสดงถึงความหวานเย็นสดชื่น เธอยืนมาให้ชายหนุ่มพรางในขณะที่กำลังเดินชมงานในเวลาไม่นานไอติมก็หมด
ศิลาเดินวนมาข้างหน้าใช้ผ้าเช็ดหน้าของตัวเขาเองผืนสีฟ้าบรรจงเช็ดริมฝีปากให้หญิงสาวอย่างนุ่มนวลเรียกสายตาจิกกัดจากรอบข้างอีกรอบ
สองหนุ่มสาวเดินชมงานเล่นเกมกินขนมไปตามทางโดยมีเพื่อนพ้องด้านหลังคุยกันอยากออกรสชาติแถมยังมีวีไอพีบอดี้การ์ดคอยยกเครื่องดื่มตามมาส่งทำเอาเหล่าชายหนุ่มสุขอุราด้านออเกลเองก็ไม่วายหยอดนีทเป็น
ระยะๆเทคแคเป็นนัยๆ
ผู้คนเดินวนไปมาทั้งเดินไปตามทางเดียวกับเขาและเดินส่วนมาทว่าฟ้าครามสังเกตุทุกคนที่เดินผ่านจะต้องปราายตามองเธอครั้งหนึ่งเป็นสายตาที่เธอเคยหวาดกลัวมาตลอดบางคนถึงขั้นเดินผ่านไปแล้วยังเหลียวมามองภาพสาวน้อยน่ารักบนรถเข็นกับชายหนุ่มมาดคมเข้มที่พร้อมจะเชือดได้ทุกคนแต่กลับโอ่นโยนยิ่งกว่าปุยนุนยิ่งเรียกสายตาให้จับจ้องเธอ มีทั้งแอบเสียดายชายหนุ่ม
ผู้หญิงนั้นละเอียดอ่อนและจับสิ่งเหล่านี้ได้อย่างดี หากเป็นแต่ก่อนเธอเจอสายตาแบบนี้มากมายขนาดนี้เธอคงหนีหายอึดอัดใจแต่ทว่าเธอกลับไม่รู้สึกอึดอัดในสายตาเหล่านั้นเธอกลับยิ้มให้กับคนที่มองจนพวกเขาต้องรีบหันหน้าหนี เธอไม่จำเป็นต้องกลัวสิ่งใดเพราะเธอมีเขาอยู่ข้างๆเขาผู้เป็นความสบายใจของเธอ เป็นที่รักของเธอไม่ว่าเธอจะหันหลังมากี่ครั้งก็จะพบแต่ชายเขาที่มองเธออย่างอ่อนโยนและจ้องไปแต่เบื้องหน้าศิลาในคาบจอมมารของเธอกับศิลาในคาบคนธรรมดานั้นไม่ต่างกันเลยสักนิดนั่นคือสิ่งที่หญิงสาวคิด
จากนั้นผ่านไปไม่นานเหล่าผู้คนก็ทยอยไปนั่งเก้าอี้หน้าเวทีจนทั้งห้องเงียบสนิทซึ่งพวกศิลาเลือกนั่งริมสุดโซนหน้าแต่ทว่าศิลากลับยังยืนจับรถเข็นจ้องมองหญิงสาวสลับกับบนเวทีทั่วห้องมีแต่คนนั่งกลับมีเพียงชายหนุ่มยืนอยู่ผู้เดียวมันจึงสร้างความสนใจให้ทุกคน แต่ทว่ามีหรือคนอย่างศิลจะแค
“พี่ศินั่งเถอะคะ” หญิงสาวพูดเสียงหวานเธอเองก็ไม่อยากให้เขายืนเมื้อยหรือว่าเหนื่อยไปมากกว่านี้
“พี่ขอยืนดีกว่าคะ” ชายหนุ่มตอบด้วยรอยยิ้มเสียงละมุนหญิงสาวรู้ดีว่าหากพ่อท่านคิดแล้วต้องทำเธอจึงเอนหัวพิงมือของเขาโดยไม่สนสายตาของใครเรียกร้อยยิ้มจากเหล่าบอดี้การ์ดในงานที่คอยมองดูอยู่ห่างๆ
“ศิลากวาดสายตามองบอดี้การ์ดอยู่คู่หนึ่งก่อนจะพบพนักงานหน้าคุ้นตาชายหนุ่มรีโด้ศิลายิ้มให้พร้อมกับเรียกรีโด้ให้มาหาก่อนจะกระซิบอะไรบางอย่างจากนั้นพิธีกรหนุ่มสาวสองคนก็ขึ้นมาบนเวทีพร้อมกับแสงไฟวูบวาบ
“สวัสวีครับขอต้อนรับทุกท่านเข้าสู่งานฉลองเกมDemonlordที่มียอดผู้เล่นทะลุหนึ่งพันล้านคนทั่วโลก” พิธีการสาวในชุดราตรีสีแดงกล่าว
“วันนี้ผมรับลองเลยว่ามีเซอไพร์แน่นอนครับ เมื่อเซิฟเปิดผู้เล่นจะได้รับกล่องสุ่มไอเท็มระดับSคนละหนึ่งกล่อง แถมภารกิจพิเศษของแต่ละเมืองที่จะมีNPC แต่กายชุดแซนต้า
ครอสให้ผู้เล่นไปรับภารกิจได้เลยนะครับสุดท้ายทางบริษัทอัลไซส์ เอ็นเตอร์ไพรผู้พัฒนาให้บริการและจัดจำหน่ายขอขอบคุณทุกท่านที่สนับสนุนและการนั้นเราจึงเพิ่มเงินรางวัลให้กับผู้ที่เคลียร์เกมได้เป็นคนแรกมากถึงสามพันล้านบ้าท” พิธีกรหนุ่มกล่าวอย่างฉะฉานตามมาด้วยเสียงเฮลั่น
“มาถึงไฮไลกันเลยดีกว่าคะขอเชิญทุกท่านพบกับหัวหน้ากิลด์อันดับสองถึงอันดับยี่สิบได้เลยคร้าา!”
จบคำของพิธีกรสาวเหล่าหัวหน้า
กิลด์ทั้งสิบเก้าคนก็เดินออกมาราวนายแบบพร้อมกับภาพอวตารของแต่ละคนปรากฎขึ้นบนจอภาพตรงที่ตัวเองยืน พิธีกรเปิดโอกาศให้พูดเชื้อเชิญคนเข้ากิลด์เข้าสังกัดและจุดหมายเรียกเสียงเฮเป็นระยะ
“เดี๋ยวพี่มานะคะ” ศิลาเอ่ยกับฟ้าครามด้วยรอยยิ้มหญิงสาวก็พยักหน้ารับ
“โอ๊ะโอมีข่าวด่วนครับเรียกได้ว่า ออนไฟเยอร์เลยที่เดียว”
“ขนาดนั้นเลยหรอค่ะ”
“ใช่แล้วล่ะครับ ในนี้ขาดกิลด์อันดับหนึ่งไปสินะครับผมคิดว่าคงมีคนไม่น้อยที่อยากรู้จักหน้าคร่าตาของเขาผู้เล่นที่สร้างตำนานไว้มากมายทั้งสงครามเกาะเริ่มต้น สงครามโลก สุดท้ายเขาคือผู้ที่เคลียร์เนื้อหาส่วนแรก” พิธีกรหนุ่มพูดเสียงกระหึ่มมาดมั่นจนเสียงผู้คนเริ่มดังเซงแซ่ที่พวกเขามาก็เพื่อยากจะเห็นโฉมหน้าอาชญากรที่แข็งแกร่งที่สุด
“อย่าบอกนะคะว่า”
“ใช่แล้วครับ ขอต้อนรับผู้เล่นศิลาหัวกิลด์อันดับหนึ่งกิลด์Destroyer”
“หึ่มม”
“เห่ยย
“พี่ศิ!
เหล่าเพื่อนศิลาถึงกับตกใจเพราะศิลาพยายามหลีกหนีจากเหล่าค่าย
E-Sport แต่กลับมายอมเปิดตัว
“หึมม!พ่อแน่ๆ”
เสียงผู้คนดังระงมพร้อมกับภาพอวตารของศิลาปรากฎขึ้นก่อนที่ศิลาจะเดินออกมาสายตาของเขาจับจ้องไปยังทั้งสิบเก้าคนเบื้องหน้าอาโนถึงกับกัดฟันกอด เช่นเดียวกับอีกหลายคนกำลังกัดฟันแน่นแต่พวกเขาพลันรู้สึกแปลกๆรอบตัวชายหนุ่มราวกับมีรังสีแผ่กดดันออกมาทั้งนัยน์ตาบาดลึกถึงขีดสุด
“โอ่วววววว่าววว” พิธีกรหญิงถึงกลับอุทานออกมาผ่านไมเช่นเดียวกับสาวๆเบื้องร่างที่เคยเห็นภาพศิลาที่อ่อนโยนถึงขีดสุดจนไม่คิดไม่ฝันว่าจะเป็นคนที่ขึ้นชื่อว่าสุดโหดในโลกDemonlord
“ก่อนอื่นเราถามชื่อก่อนดีกว่านะคะ”
พิธกรหญิงกล่าวเดินขยับเข้ามาใกล้ๆศิลากลางเวทีซึ่งชายหนุ่มที่ถูกจ้องมองทั้งสายตาอาฆาตกระเหี้ยนกระหือลือ ทั้งสายตาอยากจะจับมองกลับสงบนิ่งเขาเคยเจอแรงกดดันมากกว่านี้มาแล้วแค่นี้ถือว่าสบาย
ทว่าพิธีกรหนุ่มกลับต้องรีบชิงเข้ามาสอบถามศิลาแทนพิธีกรหญิงทำให้เธอต้องหยุดอยู่ห่างๆสายจาค้อนควับมองพิธีกรที่เผลอหลุดปาก ว่าว!ออกมา
“คุณศิลานี่ใช่ชื่อคุณจริงๆเลยหรือเปล่าครับ”
“ใช่แล้วครับ ผมขอพูดแบบที่คนอื่นพูดเลยได้ไหมครับพอดีแฟนผมรออยู่ข้างร่าง” ศิลาตอบแบบไม่สนโลกเล่นเอาสาวๆร้องหว้าาไปตามๆกันด้วยความเสียดายแต่
“ได้เลยครับ”พิธีกรหนุ่มตอบส่งไมค์มาให้ศิลา
“ผมศิลาหัวหน้าของอาชญากรทั้งหมดตอนนี้ข้อมูลการพิชิตเกมและไอเท็มดวงใจภูติทั้งเจ็ดอยู่ในมือผมมีสิทธิ์ตั้งภารกิจเปลี่ยนเผ่าได้ถึงสี่เผ่าผมให้พวกคุณทั้งหลายเลือกจะเข้ารวมกับกิลด์เราหรือกับกิลด์ทั้งสิบเก้านั่น แต่การจะเข้าร่วมกิลด์เราคุณต้องเป็นอาชญากร คุณคิดไตรตรองเอาว่าใครแข็งแกร่งใครคือพลังอำนาจ” ศิลากล่าวแบบเนื้อเน้นๆเล่นเอาคนทั้งหมดอึ่งเพราะไม่มีใครเขาบ้ามาบอกหลอกว่าตัวเองรู้วิธีเคลียร์เกมแต่ศิลากลับบอกมันจึงเพิ่มน้ำหนักความน่าเชื่อถือความจริงใจต่างจากทั้งสิบเก้ากิลด์
“เห่ยยย! พูดแบบนี้ก็ไม่สวย” อาโนเจ้าเก่าตวาดลั่นตามมาด้วยคนอีกสิบเจ็ดคนบนเวที
“พวกคุณก็ทำเพื่อเป้าหมายผมก็ทำเพื่อเป้าหมายของผมมันไม่สวยตรงไหน” ศิลากล่างเสียงแข็งสีหน้าดุดัน
“ก็ที่มึงบอกข้อมูลของไอเท็มการ
พิชิตเกมไงวะคนอื่นก็รู้หมดดิ” ว่านโจกล่าวสมทบก่อนจะตามมาด้วยอีกหลายคน
“ก็ผมไม่ได้คิดจะลอกใช้พวกเขาแบบที่พวกคุณทำ เอาเถอะอยากจะพูดอะไรก็เอาไว้พูดหลังจากชนะผมให้ได้สักครั้ง สุดท้ายผมขอบอกเลยว่าผมจะพิชิตเกมให้ได้และเงินรางวัลผมจะไม่เอาสักบาทเดียว”
ศิลาพูดดังลั่นจากนั้นก็ลงไปจากเวทีทำเอาห้องทั้งห้องเงียบสนิท
“โดนจนได้นะครับจะใช้เงินรางวัลที่สูงเพื่อให้เขาได้รับประสบการณ์ความวุ่นวายการตามล่าตัวจากค่ายE-Sportแต่สุดท้ายเขากลับเอาเงินรางวัลมากมายมาสร้างเป็นโล่ที่เกิดจากผู้เล่นอิสระ” ชิงหลงที่นั่งอยู่กับรูเซียโน่กล่าวออกมา
“แถมเขาประกาศลั่นว่าอาชญากรทั้งหมดเป็นฝ่ายเขาเท่ากับว่าต่อให้มีผู้เล่นที่เข้ากิลด์เขาไม่มีทางถอนตัวหรือทรยศเขาได้ได้นอกสะจากยอมถูกฆ่าเพื่อลบค่าหัวแต่ใครมันจะยอมต้องสูญเสียทุกอย่างแถมพ้วงด้วยการตายที่จำกัดด้วยแล้ว” ชิงหลงกล่าวต่อรูเซียโน่ถึงกลับหรี่ตา
“เหลี่ยมเยอะจริงๆไอ้ลูกเขย เอาข้อมูลจริงของการพิชิตเกมมาประกาศเพื่อรอและสร้างความน่าเชื่อถือแต่ก็เอาข้อมูลจริงนั้นปิดบังข้อมูลอีกส่วน ซ่อนความจริงในความจริง
เหรอเข้าใจคิด” รูเซียโน่พูดพรางเอามือกุมขมับเขารู้มันทีว่าเมื่อเปิดเซิฟจะต้องเกิดการนองเลือดฉาดใหญ่อย่างแน่นอนจากผู้เล่นที่จะเข้าร่วมอาชญากร แถมเมื่อคนเรามีข้อสงสัยจะทำทุกอย่างเพื่อให้รู้เมื่อรู้แล้วจะเลิกสงสัยเลิกค้นหาต่อ
ทำให้การเอาตวามจริงซ่อนความจริงของศิลามันแนบเนียนเก็บงำเงือนไขการเคลียร์เกมอย่างมิดชิดโดยการที่ไม่ทีใครค้นหาต่อ
การฉลองเกมกลายเป็นการเปิดโอกาศให้ศิลาจับโลกDemonlordเขย่าอีกครั้ง
603K
![พิชิตฝันเหยี่ยวั่งออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731468932_96882450.webp)
