กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

บทที่171:ผู้ครอบครองสายเลือดเทพแรกเริ่ม

เทพเจ้าน้ำแข็งมองสลับไปมาระหว่างกริมกับสาวกทั้ง100คนของนาง นางไม่รู้ว่ากริมจะลงมือต่อหรือไม่โดยถ้าหากกริมลงมือจริงๆพลังที่เหลืออยู่ของนางมันไม่เพียงพอต่อการต้านทานกริมในตอนนี้ได้ทั้งหมดเป็นเพราะมังกรเพลิงสีทองที่ลอยอยู่บนฟ้า
''ไป!!!''กริมตะโกนออกมาเสียงดัง โฮก! ส่งผลให้มังกรเพลิงสีทองเริ่มเคลื่อนไหวมันคำรามออกมาจากนั้นจึงเริ่มพุ่งตัวเข้าหาหญิงสาวที่เป็นสาวกของเทพเจ้าน้ำแข็งทั้ง100คน
''หยุดก่อนได้โปรดให้อภัยแก่สาวกทั้งหมดของข้าด้วย''ฟูม! มังกรเพลิงของกริมสลายตัวไปในชั่วพริบตากริมไม่ได้ตั้งใจลงมือจริงๆอยู่แล้วที่ทำก็เพื่อแสดงให้เห็นถึงความต่างของพลังซึ่งทั้งหมดมันทำให้หญิงสาวทั้ง100คนมีใบหน้าที่ขาวซีดลงไปกว่าเก่ามากเพราะพวกนางเกือบจะตาย
''พวกเจ้าทั้งหมดไสหัวไปซะ''กริมใช้พลังดึงล่างของแอโร่เข้ามาจากนั้นจึงดิ่งลงไปในหลุมน้ำแข็งภาพที่กริมเห็นคือชั้นน้ำแข็งที่ใสจนกระท้อนเห็นตัวเองอย่างชัดเจน จนกระทั่งกริมลงมาถึงด้านล่างสุดที่ตรงกลางมีเสาน้ำแข็งขนาดใหญ่ตั้งอยู่แต่รอบๆเสาน้ำแข็งนั้นกลับมีอักษรเวทย์มนต์สลักเอาไว้
''ท่านพี่ คนที่อยู่ในเสาน้ำแข็งคือเทพเจ้าน้ำแข็งนางโดนเทพเจ้าสงครามผนึกเอาไว้นางอยากให้...''
''ข้ารู้เรื่องทั้งหมดแล้วและเมื่อครู่ข้าก็ได้เจอกับสาวกของนาง เหอะ!''กริมไม่สบอารมณ์ขณะเดินออกไปกริมกำลังจ้องมองอักษรเวทย์ที่ถูกสลักเอาไว้บนพื้นน้ำแข็ง ทั้งหมดคืออักษรเฉพาะของเทพเจ้าสงครามซึ่งมันไม่มีปัญหากับกริมเพราะกริมได้เรียนรู้ภาษานี้ไปแล้ว
''อย่าเข้ามาใกล้ ไม่อย่างนั้นเจ้าจะโดนผนึกไปด้วย''เสียงของเทพเจ้าน้ำแข็งดังออกมาจากแท่งน้ำแข็งนางใช้พลังในการเปล่งเสียงออกมาทั้งๆที่ตัวนางอยู่ในสภาพที่เกือบจะแดกดับโดยสมบูรณ์
''เจ้าห่วงตัวเองก่อนเถอะ''กริมเริ่มวาดอักษรเวทย์มนต์ด้วยภาษาของเทพเจ้าสงคราม ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ!ทั้งหมดถูกวางทับลงไปบนอักษรเวทย์ที่อยู่บนพื้นน้ำแข็งบางตัว แกร่ก! ฉับพลันอักษรเวทย์บนพื้นตัวแรกเริ่มแตกออกแล้วสลายไป แกร่ก! แกร่ก! แกร่ก! ตามมาด้วยอักษรตัวอื่นๆจนสุดท้ายผนึกก็ถูกทำลายฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ! เพียงแค่ผนึกถูกทำลายเหล่าสาวกของเทพเจ้าน้ำแข็งก็ปรากฎตัวออกมาอีกครั้งซึ่งมันทำให้กริมไม่พอใจมากขึ้น
''ข้าบอกพวกเจ้าว่ายังไง ไม่ใช่ว่าข้าบอกให้พวกเจ้าไสหัวไป?''กริมหันไปหาหญิงสาวที่เป็นสาวกทั้ง100คนแต่ก่อนที่กริมจะได้ทำอะไรเสาน้ำแข็งที่มีร่างของเทพเจ้าน้ำแข็งฝังอยู่ก็เริ่มแตกออก เพล้ง!ร่างของเทพเจ้าน้ำแข็งลอยอยู่ในอากาศขณะลืมตาขึ้นมาช้าๆ นางพ่นควันที่เป็นไอเย็นออกมาจากปากจากนั้นจึงลอยลงมาหากริม
''พวกเจ้าทั้งหมดออกไป''เทพเจ้าน้ำแข็งไล่สาวกของนางทันทีเพราะพวกนางทำให้กริมไม่พอใจ
''ทราบแล้วค่ะ''เหล่าสาวกทั้ง100คนจากไปอย่างไม่ค่อยเต็มใจนักเพราะพวกนางกำลังดีใจจนลืมตัวดีใจที่เจ้านายของพวกนางหลุดออกมาจากผนึกได้สำเร็จ
''ขอโทษด้วยที่สาวกของข้าสร้างความไม่พอใจให้ท่าน แต่...ข้ายังต้องการให้นางเป็นผู้สืบทอดของข้าอยู่ดีทั้งหมดเป็นเพราะตัวนางมีสายเลือดของข้าอยู่ในตัวถึงจะเบาบางมากก็เถอะ''กริมยกมือขึ้นมาถูคางเล่นจากนั้นจึงเดินเข้าใกล้เทพเจ้าน้ำแข็ง
''ไม่มีปัญหาแต่ก่อนหน้านั้นข้าอยากรู้เรื่องเกี่ยวกับเทพเจ้าสงครามและโลกที่พวกเจ้าใช้อาศัยอยู่''ฉับพลันดวงตาของเทพเจ้าน้ำแข็งดุร้ายขึ้นเพราะคำพูดของกริมได้ไปกระตุ้นความทรงจำของนางเข้าแต่ไม่นานนางก็พ่นลมหายใจออกมา
''เทพเจ้าสงครามมันไม่มีอะไรมากหรอกมันก็แค่ตัวตนที่ชอบต่อสู้เป็นชีวิตจิตใจเพียงแต่มันไม่เลือกวิธีการมันทำทุกอย่างได้เพื่อให้ได้สู้ ส่วนโลกที่เทพเจ้าใช้อาศัยอยู่นั้นคือโลกเทพเจ้าเดิมทีที่นั่นมีเทพเจ้าอยู่มากแต่แล้ววันที่เหล่าเทวทูต6ปีกหายไปเกือบหมดได้มาถึงนั่นทำให้โลกเทพเจ้าเกือบล่มสลายเพราะเทพเจ้าแห่งความตายที่ถูกเทพอื่นๆกีดกันได้มีพลังเพิ่มขึ้นมาอย่างบ้าคลั่งจากการกลืนกินวิญญาณตอนนั้นมันเข้าโจมตีเทพเจ้าหลายคนแต่โชคดีที่เทพเจ้าสงครามสามารถหยุดและทำให้มันหลบหนีไปได้แต่เทพเจ้าสงครามเองก็ได้รับผลกระทบจากเทพเจ้าแห่งความตายนั่นทำให้เทพเจ้าสงครามชั่วร้ายขึ้นสุดท้ายเทพคนอื่นและสาวกที่อยู่ในโลกเทพเจ้าถูกเทพเจ้าสงครามไล่บี้หากยอมจำนนก็รอดหากขัดขืนก็ตายหรือไม่ก็โดนผนึกแบบที่ข้าโดน''กริมคิ้วกระตุกดูเหมือเทวทูต6ปีกที่ดูดกลืนจิตวิญญาณได้จะเป็นตัวขัดขวางการเพิ่มพลังของเทพเจ้าแห่งความตาย
''ดูเหมือนสมดุลจะพังทลายลงเมื่อเทวทูต6ปีกหายไปสินะ แล้วเทพเจ้าสงครามตอนนี้อาศัยอยู่ที่โลกไหนเจ้าพอจะรู้มั้ย''
''มันยังคงอาศัยอยู่ในโลกเดิมที่นั่นมันกลายเป็นผู้ปกครองไปแล้ว สาวกของมันเองก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆทุกเวลาจนมันใช้ทรัพยากรส่งสาวกระดับสูงของมันไปตามโลกต่างๆแล้วให้สาวกเหล่านั้นส่งคนเข้ามาที่นี่ทุกๆ10ปีที่นี่นอกจากจะใช้เป็นที่เพิ่มพลังของมันแล้วมันยังเป็นที่ที่มันใช้คัดเลือกสาวกของมันอีกด้วยส่วนคนที่ไม่ได้รับเลือกให้เป็นสาวกจะถูกกำหนดให้ใช้ชีวิตอยู่ในนี้และตายลงที่นี่''กริมยังคงครุ่นคิดเพราะเรื่องของเทพเจ้าสงครามคงไม่ได้มีเพียงเท่านี้
''ข้าอยากจะรู้อีกเรื่องเทพเจ้าสงครามในตอนนี้แข็งแกร่งมากขึ้นแบบผิดหูผิดตาใช่หรือไม่''กริมถามออกไปเพราะสิ่งที่คิดเอาไว้ในใจมันยังเป็นเพียงแค่การคาดเดาเท่านั้น
''ถูกต้องไม่ใช่แค่เทพเจ้าสงครามเท่านั้นแม้แต่เทพเจ้าแห่งความตายเองก็เหมือนกันพวกมันทั้งคู่แกร่งมากทั้งหมดเป็นเพราะเลือดแปลกๆที่พวกมันดูดซับเข้าไปข้าเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเลือดพวกนั้นคืออะไรแต่ข้ารู้ว่ามันทรงพลังมาก''กริมฉีกยิ้มกว้างทันทีเพราะนี่ตรงตามที่กริมคาดเดาเอาไว้แต่ไม่นานกริมก็ต้องหุบยิ้มแล้วขมวดคิ้วแทนเพราะเวลา1-2ปีมันคงไม่พอให้ต่อต้านเทพเจ้าสงครามได้เพราะเลือดพวกนั้นต้องเป็นเลือดของเทพแรกเริ่มแน่นอน
''เอาเถอะการสืบทอดของเจ้าใช้เวลานานแค่ไหน''เทพเจ้าน้ำแข็งได้ยินกริมพูดก็ทำท่าลังเลเพราะนางไม่รู้มันขึ้นอยู่กับความสามารถของโรซาเรียด้วยว่าจะดูดซับพลังและสายเลือดได้เร็วแค่ไหน
''ไม่แน่ใจ แต่อย่างช้าที่สุดประมาณ5-10ปี ทุกอย่างมันขึ้นอยู่กับความสามารถของนาง''กริมส่ายหน้า5-10ปี? มันนานเกินไป ฟุ่บ! ฟุ่บ! กริมสร้างอักษรเวทย์ขึ้นมา2ชุดแล้วประทับลงไปบนร่างของโรซาเรียชุดแรกเป็นการดึงศักยภาพของร่างกายออกมาจนถึงขีดสุด ชุดที่2 เพิ่มการเรียนรู้ขึ้นมานับ100เท่า