ติ๊ง! ‘เริ่มต้นรอบที่ 2 ในขณะนี้เหลือเพียง 5 ตระกูลที่อยู่ในงานเฉลิมฉลองขอให้ทุกท่านเพลิดเพลินกับการฉลองในครั้งนี้’
‘ระบบจะทำการสุ่มเป้าหมายตระกูลที่จะสังหารใหม่ให้พวกท่าน’
‘นอกจากนี้ระบบได้ทำการปรับเปลี่ยนกฎเกมเพิ่มเติมโดยจะทำการสุ่มผู้รับใช้ของแต่ละตระกูลให้แฝงตัวอยู่ในตระกูลอื่น ๆและระบบจะทำการสุ่มบทบาทผู้ภักดีและผู้ทรยศใหม่’
‘คำอธิบายเพิ่มเติม:ผู้ภักดียังคงต้องรับใช้ขุนนางที่เลือกท่านั้แ่เริ่มเกมส่วนผู้ทรยศจะต้องจัดการขุนนางที่เลือกท่านในตอนเริ่มเกมเช่นเดียวกันเพียงแต่ผู้รับใช้ทุกท่านจะถูกจัดตำแหน่งไปอยู่กับขุนนางท่านอื่นเท่านั้น’
‘เนื่องจากตอนนี้มีผู้รับใช้ท่านหนึ่งได้เลื่อนขั้นขึ้นมาเป็ขุนนางส่งผลให้ในรอบนี้จะมีตระกูลหนึ่งที่ไม่มีคนรับใช้ ดังนั้นขุนนางตระกูลดังกล่าวจะสามารถเล่นได้ถึง 2 แอ็กชันในเทิร์นเดียวและได้รับสิทธิ์ในการใช้แอ็กชันดูแก้วไวน์ด้วยตัวเอง’
สิ้นเสียงประกาศอันเยือกเย็นของระบบร่างของคู่หูข้างกายผมก็อันตรธานหายไปทันที ยูสเซอร์ 4298 วาร์ปสลับฝั่งไปลอยหน้าอยู่ข้างเก้าอี้ของไอ้คนทรยศจากรอบก่อนขณะที่คนรับใช้คนอื่น ๆ ต่างสลับสับเปลี่ยนตำแหน่งกันจนชุลมุน
ยกเว้นเพียงตำแหน่งเดียว... ข้างกายของผม
รอบตัวผมว่างเปล่าไม่มีคนรับใช้คนใดถูกส่งมาประจำการเลยแม้แต่คนเดียว
‘แบบนี้คงต้องโซโล่เดี่ยวสินะ...’ ผมคิดในใจพลางขมวดคิ้วแน่นอนว่าแผนการที่วางไว้พังยับเยินไม่มีชิ้นดีเพราะระบบเฮงซวยนี่แถมผมยังไม่รู้เลยว่าตอนนี้ยูสเซอร์ 4298 สุ่มได้บทบาทเป็ผู้ทรยศที่จ้องจะแทงข้างหลังผมเพื่อเอาชีวิตรอดหรือเปล่า
‘บัดนี้... เกมรอบที่ 2 ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว ขอให้ทุกท่านโชคดี’
“สวัสดีคนสวยไม่คิดเลยว่าเธอจะได้มารับใช้ผม”ไอ้งูพิษ—ขุนนางป้ายแดงตระกูลเดอมิเซทิ—เอ่ยปากประกาศกร้าวด้วยน้ำเสียงโอหัง“จดจำใส่หัวเอาไว้ซะ การเป็คนรับใช้ของผม แปลว่าเธอต้องทำตามที่ผมสั่งเท่านั้นต่อให้ในใจเธอจะภักดีหรือคิดทรยศกับใครก็ตาม!”
มันหันมาจ้องหน้าผมพร้อมรอยยิ้มเย้ยหยันเ้าเล่ห์ผมมองกลับไปด้วยแววตาเรียบนิ่งดุจน้ำแข็ง พลางแอบชำเลืองมองยูสเซอร์ 4298 แวบหนึ่งใบหน้าของเธอในยามนี้บิดเบี้ยวด้วยความขยะแขยงไอ้หมอนี่อย่างปิดไม่มิด
แสงสว่างสีม่วงปรากฏขึ้นใต้ฝ่าเท้าของผู้เล่นคนหนึ่งเป็สัญญาณเตือนว่าเทิร์นแรกได้เริ่มขึ้นแล้ว
ตามหลักการทั่วไปนักชิมไวน์จะต้องเลือกใช้แอ็กชันแอบดูน้ำในแก้วที่ระบบสุ่มให้ก่อนจากนั้นจึงค่อยส่งซิกบอกขุนนางของตนเพื่อให้ตัดสินใจว่าจะเดินหมากอย่างไรต่อไปทว่าเมื่อระบบสุ่มคนรับใช้ต่างตระกูลให้แฝงตัวเข้ามาความหวาดระแวงก็เข้าเกาะกุมหัวใจของขุนนางทุกคนจนแทบเป็บ้าพวกเขาไม่เชื่อใจนักชิมไวน์ข้างกายอีกต่อไปผลลัพธ์คือขุนนางพากันเลือกแอ็กชันสลับแก้วหรือหมุนแก้วกันมั่วซั่วไปหมดส่งผลให้จำนวนขวดยาพิษในมือของแต่ละคนแทบไม่ลดลงเลยเพราะไม่มีใครกล้าเสี่ยงเท
จนกระทั่งเวียนมาถึงเทิร์นของผม
เป้าหมายการสังหารในรอบนี้ของผมคือ ตระกูลแวนวิสเซอร์และตอนนี้ผมเป็เพียงคนเดียวบนโต๊ะที่สามารถใช้สิทธิ์เบิ้ล 2 แอ็กชันแถมยังก้มลงแอบดูแก้วไวน์ตรงหน้าได้ด้วยตัวเองผมเริ่มตั้งสมมติฐานในใจอย่างเคร่งขรึม...ในแก้วตรงหน้าผมตอนนี้ต้องมียาพิษนอนก้นอยู่แน่ ๆและไอ้งูพิษที่นั่งยิ้มเยาะอยู่ฝั่งตรงข้ามก็น่าจะมีผมเป็เป้าหมายสังหารมันถึงได้คอยจับจ้องมาที่ผมตลอดเวลา ส่วนยูสเซอร์ 4298... เธออาจจะกลายเป็ผู้ทรยศไปแล้วก็ได้
“คิดไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมาหรอก ทุกคนเขารออยู่รีบประกาศแอ็กชันสักทีสิ!” ไอ้งูพิษเร่งจังหวะพลางเอ่ยปั่นประสาท
ผมตวัดสายตาขวางกลับไปมองมันทว่าหางตากลับเหลือบไปเห็นยูสเซอร์ 4298 ที่กำลังพยายามส่ายหน้ารัว ๆส่งสัญญาณลับมาให้ผมอย่างสุดชีวิต
สายตาและท่าทางลนลานของเธอทำให้ผมตระหนักได้ทันทีว่าสมมติฐานของผมผิดพลาด...เธอยังคงเป็ผู้ภักดีของผมอยู่! เธอยังอยากช่วยผมเพียงแต่ตอนนี้เธออาจจะยังคาดเดาไม่ได้ว่าไอ้งูพิษมีแผนการอะไรในใจ
เมื่ออ่านเจตนาของเพื่อนร่วมทีมออกผมจึงตัดสินใจเดินหมากเสี่ยงตาย
“ผมขอประกาศใช้แอ็กชันเทขวด ทั้ง 2 แอ็กชันครับ”
รอบนี้ผมเลือกกลยุทธ์ ‘หงายไพ่’เปิดเผยเป้าหมายที่แท้จริงออกไปตรง ๆถึงมันจะเป็วิธีที่ดูโง่เขลาและทำให้ฝ่ายตรงข้ามหันมาระแวงผมเพียงคนเดียวแต่มันคือการดึงความสนใจที่ดีที่สุด แก้วไวน์สีฟ้าปรากฏขึ้นตรงหน้าผมไม่ลังเลที่จะเททั้งขวดยาพิษและขวดยาถอนพิษธรรมดาลงไปพร้อมกันรวดเดียว!
ไอ้งูพิษเห็นดังนั้นก็แค่นยิ้มมันโน้มตัวลงไปกระซิบกระซาบข้างหูของยูสเซอร์ 4298 อยู่ครู่หนึ่ง ทว่าหลังจากคุยกันได้ไม่นานเสียงวัตถุแหวกอากาศก็ดังขึ้นจนผู้เล่นทั้งโต๊ะต้องตกตะลึง
เพียะ!
ฝ่ามือหนาฟาดเข้าที่ใบหน้าของยูสเซอร์ 4298 อย่างรุนแรงจนหน้าหันด้วยอารมณ์เกรี้ยวกราดมันชี้หน้าด่ากราดเธอเสียงดังลั่นห้องโถง
“กูเป็เ้านายมึงในตอนนี้! สั่งให้ทำอะไรก็ต้องทำมึงไม่มีสิทธิ์มาเสนอหน้าอธิบายหรือสั่งให้กูทำอะไรทั้งนั้น!”
ยูสเซอร์ 4298 ยืนนิ่งสนิท ตัวสั่นเทาเล็กน้อยก่อนจะขานรับเสียงเบาหวิวผมกำหมัดแน่นจนเส้นเืปูดโปน ถึงแม้ในโลกนี้เธอจะเป็เพียงสาวใช้ตามบทบาทระบบแต่เนื้อแท้แล้วเธอคือผู้เล่นคนหนึ่งการทำร้ายร่างกายและหยามเกียรติกันเช่นนี้เป็สิ่งที่ผมยอมรับไม่ได้จริง ๆ
ผมทำได้เพียงส่งสายตาเยือกเย็นไปหาเธอเพื่อถามว่า ‘ยังไหวไหม’ ซึ่งเธอก็พยักหน้ารับเบา ๆก่อนจะฝืนใจประกาศแอ็กชันตามคำสั่งของขุนนางสารเลว
“ดิฉัน นักชิมไวน์ประจำตระกูลเดอมิเซทิขอประกาศหมุนแก้วไวน์ทั้งหมดตามเข็มนาฬิกาค่ะ”
น่าแปลก...ที่ไอ้งูพิษไม่เลือกใช้แอ็กชันให้เธอแอบดูแก้วไวน์ และไม่สั่งหมุนทวนเข็มแต่กลับเจาะจงให้หมุนตามเข็มนาฬิกาเท่านั้นนั่นหมายความว่าแก้วสีฟ้าที่ผมเพิ่งวางยาพิษลงไปจะถูกเวียนไปตกอยู่ตรงหน้าของ ตระกูลอะโครนิเทียร์แทน หรือว่าสิ่งที่ผมวิเคราะห์ไว้เกี่ยวกับแผนของมันจะคลาดเคลื่อน?
“ผมขอประกาศใช้แอ็กชันเทขวด” ไอ้งูพิษเอ่ยขึ้นบ้าง พริบตานั้นแก้วไวน์สีเขียวก็วาร์ปไปปรากฏตรงหน้ามัน หลังจากมันเทของเหลวบางอย่างลงไปแก้วใบนั้นก็วาร์ปกลับมาที่เดิม มันต้องวางแผนชั่วร้ายอะไรไว้แน่ ๆซึ่งผมต้องอ่านเกมนี้ให้ขาดโดยเร็วที่สุด
ไอ้งูพิษมีสกิลติดตัวคือ ‘ขวดยาพิษพิเศษ’ซึ่งมีคุณสมบัติตรงข้ามกับ ‘ขวดยาถอนพิษพิเศษ’ ของผมโดยสิ้นเชิงนั่นแปลว่ายาถอนพิษในมือผมสามารถล้างพิษของมันได้หากใส่ลงไปถูกแก้วและถ้าผมเดาไม่ผิดมันน่าจะแอบหยอดพิษพิเศษนั้นลงในแก้วไวน์ที่กำลังจะเวียนมาตั้งตรงหน้าผมเรียบร้อยแล้ว
“ผมว่าถ้าพวกเรายังมัวแต่ระแวงคนรับใช้ข้างตัวมากเกินไปแล้วเอาแต่สั่งสลับแก้วหนีไปมาแบบนี้ เกมมันจะอืดอาดและยืดเยื้อเกินไปนะครับ”ผมแกล้งเปิดประเด็นชวนคุยในขณะที่เกมกำลังเข้าสู่เทิร์นของตระกูลอะโครนิเทียร์อีกครั้ง
“คุณก็พูดง่ายสิ!” หญิงสาวตระกูลอะโครนิเทียร์สวนกลับทันควัน“ในเมื่อรอบนี้คุณไม่มีคนรับใช้คอยแทงข้างหลังเลยสักคนแถมยังได้สิทธิ์ดูแก้วได้ด้วยตัวเองอีก!”
“ที่ผมพูดไม่ได้บอกว่าไม่ให้ระแวงครับแต่ผมอยากให้พวกคุณกล้าเสี่ยงเลือกแอ็กชันเทขวดบ้าง เกมจะได้จบไวขึ้นพวกคุณอาจจะมองว่าผมได้เปรียบ แต่ความจริงแล้วผมเสียเปรียบสุด ๆ หากลองคิดดูดี ๆการที่ระบบสุ่มคนรับใช้ของพวกคุณไปอยู่ตระกูลอื่น มันเอื้อให้พวกคุณแอบส่งสัญญาณบอกข้อมูลกันข้ามโต๊ะได้ง่ายขึ้นไม่ใช่เหรอครับ?”
“เออ! ผมก็เห็นด้วยนะ ตอนนี้เกมมันน่าเบื่อชะมัด” จู่ ๆไอ้งูพิษก็เอ่ยแทรกขึ้นมาเสริมทัพ “เพราะพวกคุณมัวแต่ปอดแหก ทั้ง ๆที่มันก็เป็แค่เกมแท้ ๆ หรือพวกคุณอยากจะติดแหง็กอยู่ที่นี่ไปตลอดชีวิต? ผมไม่เอาด้วยคนหรอกนะ เงินรางวัลมหาศาลยังรอผมอยู่ข้างนอก!”
เมื่อได้ยินคำว่า ‘เงินรางวัล’ และ ‘การกลับออกไป’แววตาของขุนนางตระกูลอื่น ๆ ก็เริ่มเปลี่ยนไป พวกเขาหันมองหน้ากันเลิกลั่กก่อนจะก้มมองแก้วตรงหน้า และในที่สุด... ทุกคนก็เริ่มใจกล้าเลือกประกาศแอ็กชันเทขวดลงไปเกือบหมด รวมถึงตัวผมด้วย
“ดิฉัน นักชิมไวน์ประจำตระกูลเดอมิเซทิขอประกาศหมุนแก้วไวน์ทั้งหมดตามเข็มนาฬิกาค่ะ”
ในทุก ๆ เทิร์น ไอ้งูพิษจะบังคับให้ยูสเซอร์ 4298 ประกาศคำสั่งคำสั่งเดียวซ้ำๆ ราวกับหุ่นยนต์ และตัวมันเองก็จะเลือกเทขวดใส่แก้วที่เวียนมาตรงหน้าผมเสมอแผนการของมันแปลกประหลาดเกินไป... หรือว่ามันตั้งใจจะย้อมให้แก้วไวน์ ‘ทุกใบ’บนโต๊ะมียาพิษปนเปื้อน? เพื่อบีบให้นักชิมไวน์ตระกูลอื่นต้องเสียเทิร์นไปกับการใช้แอ็กชันแอบดูจนขุนนางเหลือแอ็กชันเล่นแค่ครั้งเดียว ซึ่งสุดท้ายถ้าแก้วมียาพิษขุนนางเ่าั้ก็ทำได้แค่สลับแก้วหนีตายไปหาเป้าหมายของตัวเองแต่หากแก้วปลอดภัยก็จะเทพิษเพิ่มเข้าไป เป็การยืมมือคนอื่นฆ่ากันเองโดยที่มันไม่ต้องออกแรง
จากการคาดคะเนของผมในหลายเทิร์นที่ผ่านมาขวดยาพิษธรรมดาของมันน่าจะหมดเกลี้ยงแล้ว เพราะหลังจากที่ยูสเซอร์ 4298 สั่งหมุนแก้วตามเข็มมันก็เริ่มหันไปใช้แอ็กชันเทขวดกับแก้วสีอื่นแทนในเมื่อตอนนี้ผมยังมียาถอนพิษพิเศษที่ล้างพิษได้ทุกชนิดเหลืออยู่กับตัวผมจำเป็ต้องเก็บมันไว้เป็ไพ่ตายใบสุดท้าย
ผมเหลือบมองยูสเซอร์ 4298 อีกครั้งตอนนี้ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความสิ้นหวังขั้นสุดผมเดาว่าเธอเองก็คงวิเคราะห์ความฉลาดแกมโกงของไอ้งูพิษออกหมดแล้วแต่เพราะถูกพันธนาการด้วยคำสั่งเด็ดขาดให้พูดแค่ ‘หมุนตามเข็ม’เธอจึงไม่สามารถทำอะไรได้เลย ส่วนไอ้สารเลวนั่นก็ไม่คิดจะรับฟังคำทัดทานใด ๆจากเธออยู่แล้ว
พวกเราผลัดกันเดินหมากจนล่วงเลยมาถึง่ท้ายเกมบรรยากาศบนโต๊ะทวีความอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก ขุนนางแต่ละคนต่างระแวงกันจนตาขวางมีเพียงไอ้งูพิษคนเดียวที่ยังคงนั่งกอดอก หัวเราะในลำคออย่างสะใจราวกับผู้ชนะผมคำนวณดูแล้ว... ผู้เล่นทุกคนน่าจะเหลือขวดในมืออย่างน้อยคนละ 1 ขวด รวมถึงตัวผมด้วย
เมื่อทุกคนประกาศแอ็กชัน ‘ผ่าน’เพื่อเตรียมเข้าสู่เฟสสุดท้าย เกมก็เวียนมาถึงเทิร์นของตระกูลแวนวิสเซอร์ซึ่งเป็เป้าหมายของผม
“กระผม นักชิมไวน์ประจำตระกูลแวนวิสเซอร์ขอประกาศผ่านเทิร์นครับ”
ขุนนางตระกูลแวนวิสเซอร์ขยับตัวเล็กน้อยแววตาของเขาฉายแววเด็ดเดี่ยวอย่างคนจำนนต่อสู้
“ก่อนที่ผมจะประกาศแอ็กชันชนแก้ว...ผมขอใช้สกิลติดตัวล้างกระดาน สั่งใส่ยาพิษและยาถอนพิษลงในแก้วของตระกูลอื่นอย่างละ1 แก้ว!”
สิ้นคำประกาศแก้วไวน์สีดำและสีม่วงก็ลอยละลิ่วมาปรากฏตรงหน้าเขาไม่มีใครรู้ว่าเขาเลือกเทขวดไหนลงในแก้วใบใดแต่นี่คือการแก้เกมจังหวะสุดท้ายที่ฉลาดและเยือกเย็นที่สุด!
เมื่อขุนนางแวนวิสเซอร์เทของเหลวเสร็จสิ้นแก้วไวน์สีม่วงก็วาร์ปกลับมาตั้งตรงหน้าตัวเขาเอง ส่วนแก้วไวน์สีดำ...พุ่งตรงกลับไปปรากฏเด่นหราอยู่ตรงหน้าของไอ้งูพิษตระกูลเดอมิเซทิ!
พริบตานั้น รอยยิ้มโอหังบนใบหน้าของไอ้งูพิษพลันแข็งค้างใบหน้าของมันถอดสีและเริ่มกระวนกระวายใจอย่างเห็นได้ชัด
ดูเหมือนว่า... แผนการคุมกระดานที่มันคิดว่าสมบูรณ์แบบกำลังจะผิดแผนและย้อนกลับมาทลายตัวมันเองเสียแล้ว!
1K
