ผู้ร่วงหล่น

ชายร่างสูงมองเด็กน้อยถือผลไม้กำลังจะวิ่งหนีพ่อค้าขายผลไม้และหันไปหาอีก 2 คนที่นั่งข้าง ๆ

“พวกแกรู้สึกเบื่อกันไหม วันนี้ฆ่าเด็กกันดีกว่า”

ผู้ชายอีก 2 คนนั่งข้าง ๆ กันหัวเราะขึ้นก่อนพูดขึ้น

“ลูกพี่ จะอัดเจ้าเด็กคนนั้นหรือ”

ชายร่างสูงพูดขึ้น

“ใช่ แต่ฉันจะให้เวลามันวิ่งหนีสัก 3 วินาที”

“ลูกพี่คงอยากอัดเจ้าเด็กนั้นมาก”

“ฮ่า ๆ”

ขณะที่ชายร่างสูงมีระดับรวบรวมลมปราณ ลูกน้องอีก 2 คนระดับขัดเกลาร่างกายส่วนเด็กน้อยยังไม่เข้าเส้นทางฝึกตน แน่นอนว่าพละกำลังต่างกัน

หลังพูดจบ ชายร่างสูงและลูกน้องอีก 2 คนลุกขึ้น

ชาวบ้านแถวนั้นเห็นอันธพาล 3 คนลุกขึ้น ชาวบ้านได้เดินหนีและปิดบ้านเพื่อไม่ยุ่งเกี่ยวกับพวกอันธพาลนั้น ชาวบ้านเห็นอันธพาลจ้องมองไปที่เด็กน้อย

“เด็กคนนั้นตายแน่ ๆ”

“ใช่ ๆ ชื่อเสียงของพวกมันเลวร้ายมาก”

“แต่เด็กนั้นมากจากเขตสลัมหรือ”

“น่าจะใช่ เขตของเราติดกับเขตสลัมไม่แปลกที่จะมีคนในสลัม”

พวกชาวบ้านเห็นใจเด็กน้อยแต่ไม่มีใครเข้าไปห้ามสักคนเดียว พวกเราไม่อยากเอาตัวเองไปยุ่งเกี่ยวกับพวกอันธพาลเพราะเด็กเพียงคนเดียว

อีกอย่าง ถึงเด็กน้อยคนนั้นตายก็ไม่มีใครสนใจหรอก

เด็กน้อยวิ่งเข้าซอยอย่างรวดเร็ว พ่อค้าขายผลไม้ถือมีดวิ่งตามหลัง

“หยุดนะ...”

เด็กน้อยไม่มีเวลาสนใจพ่อค้า จึงได้วิ่งหนีอย่างเดียว ในขณะที่กำลังเลี้ยวได้มีเงาขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นตรงหน้าเด็กน้อย

เด็กน้อยเห็นเงาขนาดใหญ่แต่หยุดเท้าไม่ทันทำให้ชนเข้ากับเงาสีดำขนาดใหญ่ เด็กน้อยกระเด็นล้มเพราะอีกฝ่ายมีพละกำลังมากกว่า

เงาขนาดใหญ่นั้นคืออันธพาลที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ร้านขายผลไม้ หลังจากวิ่งอ้อมมาดักทางเด็กน้อย พวกเขามารอเกือบ 1 นาที

“โอ๋ย ไอเด็กเวรแก่ทำให้ชุดฉันสกปรก”

ชายร่างสูงจับหัวเด็กและดึงขึ้น พ่อค้าเลี้ยวมาเห็นพวกอันธพาล ชายร่างสูงมองพ่อค้าก่อนพูดว่า

“แกมีปัญหาอะไร”

พ่อค้าตัวสั่นและยิ้ม

“ไ..ไม่มีปัญหาครับ”

“งั้นแกไปได้แล้ว”

ราวกับได้รับการอภัยโทษ พ่อค้าทิ้งมีดและรีบวิ่งหนีอย่างรวดเร็ว เด็กน้อยถูกจับและทรมานอย่างมากจึงพยายามจะต่อยมือของชายร่างสูง

ชายร่างสูงเห็นเด็กน้อยพยายามสู้ จึงโกรธเป็นแค่เด็กตัวเล็ก ๆ พยายามจะสู้กับฉันหรือ ชายร่างสูงจึงจับหัวเด็กกระแทกเข้ากับกำแพงบ้านอย่างแรง

ปัง

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

เด็กน้อยร้องดังลั่น ผู้คนที่อยู่ด้านนอกได้ยินเสียงร้องแต่ไม่มีใครสนใจ เลือดอาบหัวเด็ก เด็กพยายามจะดิ้นให้หลุดจากการถูกจับ ชายร่างสูงและลูกน้องอีก 2 คนหัวเราะชอบใจ

“ร้องไห้ดังมากกว่านี้ เร็วเข้าแกคิดว่าจะมีคนมาช่วยแกหรือ”

“ฮ่า ๆ ร้องอีก ๆ”

ลูกน้อง 2 คนพูดขึ้นเพื่อทำให้เด็กน้อยท้อแท้ พวกเขาชอบมากเวลามีเด็กที่หนีมาจากเขตสลัมมาอยู่ในเขตเขา เพราะว่าเด็กสู้พวกเขาไม่ได้ เขาจะทรมานหรือทำอะไรก็ได้ไม่มีใครสนใจ

ชายร่างสูง หยิบมีดพ่อค้าจากบนพื้นขึ้นและพูดกับเด็กน้อยว่า

“แก ร้องได้ดังดีเพราะฉะนั้นเดียวฉันจะให้แกได้ร้องได้ดังกว่านี้อีก”

พูดจบ ชายร่างสูงยกมีดและฟันไปที่หน้าของเด็กน้อย ฟันจากปากถึงใบหู เลือดมากมายเข้าปากทำให้เด็กน้อยสำลักเลือด

แค่ก แค่ก

เด็กน้อยรู้สึกเจ็บปวดทรมานและกำลังสิ้นใจตาย ทันใดนั้นมีเสียงผู้หญิงดังขึ้น เป็นเสียงสุดท้ายก่อนเด็กน้อยจะสลบไป

“หยุดนะ”

ชายร่างสูงกับลูกน้องกำลังเพลิดเพลินกับเด็กน้อย มีเสียงผู้หญิงดังขึ้นขัดพวกเขา ชายร่างสูงกับลูกน้องมองไปพบว่า ผู้หญิงสวมชุดผ้าคลุมสีดำทั้งตัวปล่อยออร่าแปลก ๆ ออกมา

ลูกน้องคนหนึ่งพูดขึ้น

“มีปัญหาอะไร อยากตายนักหรือมาขัดขวางเวลาสนุกของพวกฉัน”

“ฉันบอกให้หยุดและปล่อยเด็กเดียวนี้”

“หา แกเป็นใครฉันถึงต้องทำตามคำสั่ง”

ลูกน้องทั้ง 2 หยิบมีดและดาบออกมาก่อนวิ่งไปหาผู้หญิงคนนั้น

“ตาย”

“สาวน้อยถ้ายอมนอนกับพี่สักคืนหนึ่ง พี่อาจจะเว้นบาดแผลบนหน้าของน้อง ฮ่า ๆ”

ขณะวิ่งลูกน้อง 2 คนพูดจาราวกับตัวเองชนะแล้ว เพราะอันธพาลพวกนี้ไม่เคยออกนอกเมืองแม้แต่ครั้งเดียว จนไม่เคยรู้ถึงความอันตราย ทหารในเมืองไม่เข้ามายุ่งเกี่ยวกับเขตสลัมหรือเขตที่ใกล้กับเขตสลัม ทำให้พวกโจรหรืออันธพาลทำอะไรตามใจชอบ แต่วันนี้จะจบลง

“พวกขยะ”

เสียงของหญิงสาวเหมือนกับมัจจุราช ลูกน้อง 2 คนไม่ทันได้รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น อยู่ ๆ ร่างกายได้ออกเป็น 3 ส่วน ชายร่างสูงเห็นว่าลูกน้องตนวิ่งไปหาหญิงสาวอยู่ดี ๆ ร่างกายก็แยกออกจากกัน

เลือดสาดกระจายเต็มพื้น ขาของชายร่างสูงสั่นและปล่อยเด็กลง

“อ....อย่าเข้ามา”

ชายร่างสูงรีบวิ่งหนีอย่างรวดเร็ว ส่วนหญิงสาวเห็นชายร่างสูงวิ่งหนี

“พวกแก สนุกกับคนที่ไม่มีทางสู้ งั้นจงไปสนุกต่อในนรก”

ชายร่างสูงได้ยินเสียงลมกระทบกับอากาศจึงหันกลับไปมอง

ฉัวะ

สิ่งที่เห็นคือ ใบมีดสายลม ตัดหัวของเขาแยกจากกัน

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

หญิงสาวไม่สนใจพวกซากศพเดินตรงมาหาเด็กน้อยที่กำลังจะตาย หญิงสาวอุ้มเด็กน้อยมาดูอากาศ

“บาดแผลสาหัสมาก”

หญิงสาวหยิบขวดยาออกมาแหวนมิติและเปิดฝาขวดราดน้ำยาฟื้นฟูให้กับเด็กน้อย บาดแผลสมานเริ่มตัวอย่างรวดเร็วถึงแม้แผลจะหายไปแต่ยังมีรอยแผลเป็นติดตามเด็กคนนั้นไปยันตาย

“ยังดีหน่อยที่เด็กคนนี้ยังไม่ได้ฝึกฝนอะไร ยารักษาระดับต่ำยังรักษาได้”

หญิงสาววางเด็กน้อยลงพื้นและกำลังจะเดินจากไป แต่เด็กน้อยได้สติหลังจากได้รับการรักษาจนก้มหัวให้กับหญิงสาวพร้อมพูดขึ้น

“ขอร้อง ช่วยทำให้ผมแข็งแกร่งเหมือนคุณด้วย”

“ขอร้อง ขอร้อง”

ทุกครั้งที่พูดคำว่าขอร้อง เด็กน้อยจะเอาหัวกระแทกกับพื้น บาดแผลบนหัวยังไม่หายดีจึงเปิดขึ้นอีกครั้ง หญิงสาวหันกลับมามองเด็กน้อย

“ทำไมถึงอยากแข็งแกร่ง”

“ผมจะแข็งแกร่งและแก้แค้นกับคนที่ทำลายผม”

พอพูดคำว่าแก้แค้นทำให้หญิงสาวนิ่งไปสักพักหนึ่งราวกับคิดถึงอดีตของตน

“นายจะยอมแลกทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อแก้แค้นไหม”

เด็กน้อยตอบอยากมั่นใจ

“ครับ”

หญิงสาวหัวเราะและพูดขึ้น