ระบบลงทุนในโลกแฟนตาซี

“คุณหนูฉินต้องการยาทองคำเต้าซวนนี้?”

หลี่ซุนหันกลับมา ปิดกล่องหยกในมือของเขา โยนมันไปที่ฉินเสวี่ยอี๋โดยตรงแล้วกล่าวว่า “หากคุณหนูฉินต้องการมัน ข้าจะมอบมันให้กับท่าน”

“ตอบแทนที่ท่านพาข้ามาที่นี่”

เมื่อเปรียบเทียบกับยาทองคำเต้าซวนแล้ว หลี่ซุนให้ความสำคัญกับคัมภีร์ดาบสังหารมากกว่า

มีเม็ดยาเดียวเท่านั้น และถ้าเขากินมัน มันจะหายไป แต่คัมภีร์ดาบนั้นแตกต่างออกไป และสามารถใช้ได้นับครั้งไม่ถ้วน

“ขอบคุณ นายน้อยหลี่”

ฉินเสวี่ยอี๋รับยาทองคำเต้าซวนแล้วกล่าวอย่างซาบซึ้ง

“ด้วยความยินดี”

หลี่ซุนโบกมือของเขา

ในเวลาเดียวกัน

ในใจของเขา เสียงของระบบดังขึ้น

[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ การลงทุนประสบความสำเร็จ ท่านได้รับสำเนาของคัมภีร์ดาบสังหารแล้ว ท่านต้องการรับรางวัลหรือไม่?]

“ไม่รับ”

หลี่ซุนตอบอย่างไม่เป็นทางการ

เมื่อมองย้อนกลับไป หลี่ซุนมองดูกล่องหยกใบสุดท้ายในมือของเขา

เขาเอื้อมมือออกไปเปิดมัน

ในกล่องหยกมีแผ่นหยกนอนอยู่เงียบๆ โดยมีคำว่า “ทักษะศักดิ์สิทธิ์ต้าหยาน” อยู่ซึ่งอาจกล่าวได้ว่าสะดุดตาเป็นพิเศษ

“ทักษะศักดิ์สิทธิ์ต้าหยาน...?”

หลี่ซุนพึมพำอย่างแปลกประหลาด

ดูชื่อแล้วนี่น่าจะเป็นพลังเหนือธรรมชาติ แต่เขาไม่รู้ว่ามันคือพลังเหนือธรรมชาติอะไร

ด้านข้าง

ฉินเสวี่ยอี๋เปิดปากของนางและต้องการอธิบายให้หลี่ซุนฟัง เพราะในชีวิตที่แล้ว นางได้ฝึกฝนทักษะนี้ไปแล้ว

แต่หลังจากคิดอย่างรอบคอบแล้ว นางก็กลืนคำพูดเข้าปากของนางอีกครั้ง

การกระทำของนางในวันนี้ได้เปิดเผยความลับมากมายแล้ว และหากนางยังคงเปิดเผยความลับเหล่านี้ต่อไป ความลับของการเกิดใหม่ของนางอาจไม่ถูกรักษาไว้จริงๆ

“ขั้นสูงระดับสวรรค์ พลังเหนือธรรมชาติของการฝึกฝนจิตสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ มันคู่ควรกับโอกาสของนักบุญ”

หลังจากดูเนื้อหาทั้งหมดในแผ่นหยกแล้ว

หลี่ซุนอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ

สิ่งเดียวที่น่าเสียดายคือนี่คือพลังเหนือธรรมชาติของการฝึกฝนจิตสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ ไม่ใช่ทักษะการฝึกตน ไม่เช่นนั้นข้อบกพร่องของทักษะการฝึกตนของเขาสามารถชดเชยได้อย่างสมบูรณ์

เขายังสามารถประหยัดยันต์ขั้นสูงของทักษะการฝึกตนได้

“คุณหนูฉิน ท่านอยากดูทักษะศักดิ์สิทธิ์ต้าหยานนี้ไหม”

หลี่ซุนหันกลับมาแล้วกล่าวด้วยรอยยิ้ม

“ขอบคุณสำหรับความมีน้ำใจของนายน้อยหลี่ ตอนนี้ข้าเป็นเพียงพื้นฐานการฝึกตนในระดับกำเนิดปราณ ทักษะนี้ไม่มีผลกับข้า”

ฉินเสวี่ยอี๋ส่ายหน้าเบาๆ แล้วกล่าว

“งั้นหรือ”

หลี่ซุนมองดูฉินเสวี่ยอี๋อย่างลึกซึ้งโดยไม่ชักชวน

“เมื่อนายน้อยหลี่ลงมือในวันนี้ ข้าก็เห็นว่าท่านได้ฝึกฝนทักษะการฝึกตนในการฝึกร่างกาย นมหินเทียนซินเหล่านี้เหมาะสำหรับนายน้อยหลี่”

“ข้าจะไม่รบกวนการฝึกฝนของนายน้อยหลี่”

หลังกล่าว

ฉินเสวี่ยอี๋เดินออกไปนอกห้องโถงใหญ่ นางพบสถานที่สุ่มและนั่งลง โปรยหินวิญญาณสองสามก้อนด้วยมือของนาง และจัดค่ายกล

จากนั้น

ยาทองคำเต้าซวนปรากฏขึ้นในมือของนาง และหลังจากกลืนมันลงไป นางก็เข้าสู่การฝึกตนอย่างรวดเร็ว

ในห้องโถงใหญ่

หลี่ซุนเก็บทักษะศักดิ์สิทธิ์ต้าหยาน และไม่มีแผนที่จะฝึกฝนในขณะนี้

ก่อนอื่น ระดับของทักษะศักดิ์สิทธิ์ต้าหยานสูงเกินไป มันเป็นขั้นสูงของระดับสวรรค์ ไม่ใช่พลังเหนือธรรมชาติที่เขาสามารถควบคุมได้ในระดับจิตวิญญาณ

หากเขาต้องการฝึกฝนให้เสร็จสิ้น เงื่อนไขแรกจะต้องสูงกว่าระดับเหนือธรรม

ประการที่สอง ทักษะร่างทองขั้นสูงระดับลึกลับในปัจจุบันของเขาประสบความสำเร็จเพียงเล็กน้อยเท่านั้น เมื่อเปรียบเทียบกับทักษะศักดิ์สิทธิ์ต้าหยาน การฝึกฝนทักษะร่างทองนั้นง่ายกว่าอย่างไม่ต้องสงสัย และผลกำไรในช่วงเวลาสั้นๆ ก็สูงกว่าเช่นกัน

“มันขึ้นอยู่กับผลของนมหินเทียนซิน”

หลี่ซุนสูดลมหายใจลึก ค่อยๆ ถอดชุดออกแล้วก้าวเข้าไปในถังหิน

ตอนที่ก้าวเข้ามา...

ใบหน้าของหลี่ซุนก็เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน เขารู้สึกเหมือนมีมดนับไม่ถ้วนคลานอยู่บนร่างกายของเขา และแทะผิวหนังของเขาตลอดเวลา

กระบวนการนี้เจ็บปวดเกินไป

หลี่ซุนควบคุมจิตสัมผัสศักดิ์สิทธิ์อย่างรวดเร็ว และร่างกายก็เริ่มทักษะร่างทองอย่างรวดเร็ว

ด้วยการทำงานของทักษะร่างทอง แสงสีทองบางๆ เล็ดลอดออกมาจากพื้นผิวร่างกายของเขา และทั้งตัวของเขาก็เหมือนกับร่างสีทองเล็กๆ ที่ทำจากทองคำ ส่องแสงเจิดจ้า

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว

หลังจากเจ็ดวัน

นอกความว่างเปล่า

ผู้ฝึกตนทั้งสามเดินอยู่ในเงามืดบนท้องฟ้า และจิตสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ก็ปกคลุมพื้นที่เป็นระยะทางหลายสิบกิโลเมตร

ทั้งสามคนนี้ไม่ใช่ใครอื่นนอกจาก

เป็นผู้ติดตามทั้งสามของตระกูลเฉิน

พวกเขากำลังมุ่งหน้าไปทางตะวันตกเฉียงใต้และบินมาหลายวัน ห่างจากเมืองลั่วเย่หลายพันลี้ แต่พวกเขาก็ยังหาหลี่ซุนและฉินเสวี่ยอี๋ไม่เจอ

สิ่งนี้ต้องทำให้พวกเขาทั้งสามคนสงสัยว่า พวกเขามาในทิศทางที่ผิด

“เจียงเฉิง เจ้าคิดว่าพวกหลี่ซุนทั้งสองจะเลี้ยวหัวมุมกลางถนนและไปที่อื่นโดยตรงหรือไม่?”

ชายชราผอมแห้งกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก

ถ้าคนเลี้ยวหัวมุมจริงๆ พวกเขาทั้งสามไม่ต้องพูดถึงการมองหาระยะทางหลายพันลี้ ถึงบินไปข้างหน้านับหมื่นลี้ พวกเขาก็ไม่ควรจะหาเจอ

“ใช่”

ชายอีกคนในชุดสีเทาก็กล่าวเช่นกัน “แล้วฉินเสวี่ยอี๋ก็เป็นเพียงพื้นฐานการฝึกตนของระดับกำเนิดปราณ แม้ว่าหลี่ซุนจะแข็งแกร่งกว่า แต่ก็เป็นเพียงระดับจิตวิญญาณเท่านั้น”

“ฉินเสวี่ยอี๋ยังบินไม่ได้ และหลี่ซุนยังมีคนอยู่ด้วย จะเร็วกว่าเราได้ยังไง?”

“ถ้าเราหามันได้ เราคงจะพบมันมานานแล้ว”

“หาอีกห้าร้อยลี้ ถ้ายังหาไม่เจอเราจะกลับไป”

เจียงเฉิงกล่าวอย่างช่วยไม่ได้

นอกจากนี้เขายังรู้ด้วยว่าการค้นหาที่ไร้จุดหมายนั้นไม่ใช่วิธีแก้ปัญหา ไม่มีวิธีการติดตาม และเขาต้องการค้นหาคนสองคนในโลกอันกว้างใหญ่นี้

เกือบจะยากกว่าการไปถึงท้องฟ้า

อีกห้าร้อยลี้ต่อมา

เจียงเฉิงหยุด ยืนอยู่บนความว่างเปล่า และถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้ ดูเหมือนว่าเขาจะหาไม่เจอจริงๆ

เมื่อเขาต้องการกลับ

ด้านข้าง

ชายชราร่างผอมก็ถอนหายใจออกมา

“ผู้ติดตามเก๋อ เจ้าเจออะไรหรือไม่?”

เจียงเฉิงคิดอยู่ในใจของเขาและถามอย่างสงสัย

“เจอสถานที่แปลกๆ”

ผู้ติดตามเก๋อดูแปลกๆ เขากล่าวว่า “ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด ชายชราดูเหมือนจะพบอาณาจักรลับ!”

“อาณาจักรลับ?”

“ที่ไหน?”

เจียงเฉิงและอีกคนถามพร้อมกัน

คุณค่าของอาณาจักรลับนั้นยิ่งใหญ่เกินไป ในทุกอาณาจักรลับจะมีสิ่งดีๆ มากมายซ่อนอยู่

พูดโดยไม่ลังเล

ตราบใดที่มีอาณาจักรลับ สามารถสร้างกองกำลังที่เหนือกว่าตระกูลเฉินได้อย่างง่ายดาย!

“อยู่ไม่ไกล ข้าจะพาไปดู”

ผู้ติดตามเก๋อยกมือขึ้นแล้วชี้ทิศทางให้ทั้งสองคน

ไม่นานนัก

ภายใต้การนำของผู้ติดตามเก๋อ ทั้งสองมาถึงถิ่นทุรกันดาร รอยแตกที่ยาวหลายเมตรอยู่ในความว่างเปล่าที่เห็นได้ชัดเจนมาก

“เฮือก!”

เมื่อเห็นรอยแตกนี้อยู่ครู่หนึ่ง ทั้งสามก็สูดอากาศเย็นๆ พวกเขามองหน้ากันและเห็นแสงในดวงตาของกันและกันในเวลาเดียวกัน

เป็นอาณาจักรลับจริงๆ!

แม้ว่า

อาณาจักรลับนี้จากภายนอกดูเหมือนจะทรุดโทรมอยู่ข้างใน แต่นี่ไม่สำคัญเลย เพราะพวกเขาสามารถตรวจจับพลังปราณจิตวิญญาณที่หลบหนีจากอาณาจักรลับซึ่งอุดมสมบูรณ์ไปถึงระดับที่น่าสะพรึงกลัวอยู่แล้ว

แม้ว่าจะไม่มีอะไรในอาณาจักรลับ แต่ด้วยพลังปราณจิตวิญญาณที่แข็งแกร่งเช่นนี้ มันก็เป็นสวรรค์แล้ว

หลังจากฝึกตนอยู่ภายในได้หนึ่งปี ก็กลัวว่าจะเทียบกับข้างนอกได้สิบปี!

“ข้าไม่คาดคิดว่าวันหนึ่งเราสามคนจะมาพบอาณาจักรลับที่ไม่มีเจ้าของ และมันก็ถูกค้นพบโดยพวกเราสามคนอย่างง่ายดาย!”

ชายชุดเทาถัดจากเจียงเฉิงกล่าวด้วยความประหลาดใจ

อย่างไรก็ตาม

ทันทีที่คำกล่าวของเขาออกมา เจียงเฉิงก็กล่าวอย่างสงสัย “พวกเจ้าคิดว่า พวกหลี่ซุนสองคนจะอยู่ในอาณาจักรลับหรือไม่?”

จบบทที่ 50

#เรื่องนี้มีทั้งหมด 440ตอนนะครับ เรื่องนี้จบแล้ว ใครสนใจเข้าไปที่ เพจ:Novelsample