บทที่ 149: หน้ากากหลุด
"กฎเกณฑ์? คุณธรรม? ฮ่าๆๆๆๆ!"
กู่เทียนฉิงเงยหน้าหัวเราะลั่น เสียงหัวเราะของเขาเปลี่ยนไป มันไม่ใช่เสียงของมนุษย์อีกต่อไป แต่ก้องกังวานและเสียดแทงจิตวิญญาณราวกับเสียงภูตผี
"โลกนี้ผู้แข็งแกร่งคือกฎ! ข้าคือกฎ!"
ตูมมมมมม!
ทันใดนั้น พลังลมปราณสีครามอันบริสุทธิ์ที่ห่อหุ้มร่างของเจ้าสำนักกระบี่ครามก็พลันระเบิดออกและเปลี่ยนสภาพ! หมอกสีดำทมิฬจำนวนมหาศาลพวยพุ่งออกมาจากรูขุมขนของเขา ปกคลุมทั่วทั้งสนามประลองจนมืดมิดราวกับกลางคืน!
กลิ่นคาวเลือดและกลิ่นอายแห่งความตายคละคลุ้งไปทั่ว ฮ่องเต้และขุนนางบนพลับพลาต่างลุกขึ้นยืนด้วยความตกตะลึง
"กลิ่นอายมาร! นี่มันวิชามาร!"
"กู่เทียนฉิง! เจ้า... เจ้าเป็นผู้ฝึกวิชามารงั้นรึ!?"
ฮ่องเต้เมฆาครามชี้หน้าด่าทอด้วยความโกรธและผิดหวัง นิกายที่พระองค์ไว้วางใจให้ดูแลยุทธภพมาตลอด กลับกลายเป็นรังของมารร้าย!
กู่เทียนฉิงในร่างที่ถูกปกคลุมด้วยออร่าสีดำ หันไปมองฮ่องเต้ด้วยสายตาที่ไร้ความเคารพ ดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำและมีเส้นเลือดดำปูดโปนขึ้นเต็มใบหน้า
"ใช่แล้ว... ข้าฝึกวิชามาร แล้วจะทำไม?" กู่เทียนฉิงแสยะยิ้ม "เพื่อก้าวข้ามขีดจำกัดของมนุษย์ เพื่อบรรลุขอบเขตวิญญาณแรกเริ่มที่แท้จริง ข้ายอมแลกทุกอย่าง! และวันนี้... พวกเจ้าทุกคนที่นี่ คือเครื่องสังเวยชั้นเลิศสำหรับพิธีกรรมของข้า!"
เขาชูมือขึ้นฟ้า กระบี่เมฆาหวนคืนในมือเปลี่ยนเป็นสีดำสนิท ปลดปล่อยรังสีอำมหิตออกมา
"ศิษย์นิกายกระบี่ครามทุกคนฟังคำสั่ง!" เสียงของกู่เทียนฉิงดังก้องไปทั่วเมืองหลวง "ปิดประตูเมือง! กางค่ายกลมารโลหิต! สังหารทุกคนในสนามประลองนี้ อย่าให้ใครรอดออกไปได้แม้แต่คนเดียว! เลือดของพวกมัน... จะเป็นบันไดสู่ความเป็นเทพของข้า!"
"รับทราบ!!!"
เสียงตอบรับดังกระหึ่มมาจากรอบทิศทาง!
ศิษย์นิกายกระบี่ครามที่แฝงตัวอยู่รอบสนามประลองและตามจุดต่างๆ ในเมืองหลวง ต่างพากันฉีกกระชากชุดคลุมสีครามออก เผยให้เห็นชุดสีดำและรอยสักมารที่ซ่อนอยู่ พวกเขาชักอาวุธออกมาและเริ่มไล่ฆ่าผู้คนอย่างบ้าคลั่ง!
"กรี๊ดดดดด!"
"ช่วยด้วย! พวกมันบ้าไปแล้ว!"
สนามประลองหลวงอันศักดิ์สิทธิ์ บัดนี้กลายเป็นนรกบนดินในพริบตา!
หลิงเซียวยืนนิ่งอยู่กลางเวที มองดูความโกลาหลที่เกิดขึ้นรอบตัว เขาไม่ได้แปลกใจ เพราะนี่คือสิ่งที่เขาและองค์หญิงคาดการณ์ไว้แล้ว เพียงแต่มันเกิดขึ้นเร็วกว่าที่คิด
กู่เทียนฉิงหันกลับมาหาหลิงเซียว แรงกดดันระดับกึ่งวิญญาณแรกเริ่มที่ผสมพลังมารกดทับลงมาจนพื้นเวทีที่หลิงเซียวยืนอยู่ยุบตัวลง
"เจ้าฉลาดมากที่ยั่วยุข้าจนเผยตัวตน..." กู่เทียนฉิงกล่าวเสียงเหี้ยม "แต่ความฉลาดนั้นจะช่วยเจ้าไม่ได้... ข้าจะกินหัวใจของเจ้าสดๆ เพื่อชดเชยการตายของเจี้ยนเฉิน!"
หลิงเซียวจ้องมองปีศาจร้ายตรงหน้า เขากระชับกระบี่วิญญาณวายุทมิฬแน่นขึ้น
"หน้ากากหลุดแล้วสินะ..." หลิงเซียวเอ่ย "ถ้าอย่างนั้น ข้าก็ไม่ต้องเกรงใจกฎบ้านเมืองอีกต่อไป"
สงครามล้างเมือง... ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว!