ผู้หญิงของซีนาย

   ตอนนี้นายที่กำลังไปอาบน้ำแต่งตัวใหม่เพราะโดนซานีนไล่ไปอาบน้ำที่ห้องของเขาอีกชั้นหนึ่ง โดยที่เฌออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าของซานีนแล้วมานั่งรอนายอยู่ในห้อง

   “น่ารักจังเลย ชุดนี้พี่ไม่เคยใส่เลยนะน้องเฌอ” ซานีนเดินมานั่งข้างๆเฌอ

    “ขอบคุณพี่ซานีนมากๆนะคะ เดี๋ยวเฌอจะซักมาคืนนะคะ”

    “ไม่ต้องจ้า ถือว่าพี่ให้เป็๞ของขวัญที่เราเจอกันครั้งแรก ถึงเฌอจะเอามาคืนพี่พี่ก็ใส่ไม่ได้อยู่ดี”

    “ก็ได้ค่ะ พี่คะเฌอขอถามอะไรหน่อยได้มั้ยคะ” 

    “ได้สิจ๊ะ” ซานีนตอบพลางทำสีหน้าสงสัยว่าเฌอจะถามอะไรกับเธอ

    “เออ คือว่า ถ้าเฌอจะไม่รอพี่นายแล้วจะขอกลับก่อนได้มั้ยคะ เฌอรู้สึกว่าพี่เขานานเกินไปแล้วเฌอมีนัดพาแม่ไปหาหมอค่ะ” ซานีนหลุดยิ้มออกมาเมื่อได้ยินเฌอถาม

    “ตานายมันก็นานแบบนี้แหละ ถ้าเฌอมีธุระ กลับไปก่อนก็ได้ เดี๋ยวพี่บอกให้” เฌอได้ยินดังนั้นก็รีบลุกขึ้นมา เพราะเธอรอนายมา 3 มา ชั่วโมงกว่าแล้ว แถมวันนี้เธอต้องพาแม่เธอไปหาหมอที่โรงพยาบาลอีก

    “งั้นเฌอลานะคะ” เฌอลาซานีนแล้วคว้ากระเป๋าของไปอย่างรวดเร็ว

   “น้องเขาออกจะน่ารักขนาดนี้ วันหนึ่งแกอาจจะเสียใจกับสิ่งที่แกจะทำก็ได้นะซีนาย”ซานีนพูดออกมาเบาๆ จ้องมองไปมี่เฌอจนลับสายตา

ทางฝั่งห้องของนาย ที่โดนพี่สาวของเขาไล่ให้มาจัดการตัวเอง ตอนนี้เขากำลังเล่นบทเพลงอย่างถึงพริกถึงขิงกับพนักงานสาวโรงแรมของเขาอยู่บนเตียงใหญ่

    “อ่าห์ พี่นาย ครีมเสียวจังเลยค่ะ อื้ออ” เสียงเสียวซ่านดังกึกห้องไปทั่วห้อง

    “เพลี้ยะ..อย่ามาเรียกชื่อฉัน” นายตบหน้าหญิงสาวที่นอนอยู่ใต้ร่างของเขาเบาๆ

   “ขอโทษค่ะ …อ๊ะๆ” นายเร่งความเร็ว ด้วยอารมณ์ที่พาไป หญิงสาวที่อยู่ใต้ร่างของเขา เอื้อมมือมาเพื่อที่จะโน้มตัวของนายลงมาจูบ

   “โอ๊ย…” หญิงสาวร้องด้วยความเจ็บเมื่อถูกนายสะบัดมือของเธอออกอย่างเต็มแรง 

   “มีหน้าที่นอนให้กูเอาก็นอนไป อย่าทำเกินกว่านั้น” นายพูดขณะที่จับตัวหญิงสาวพลิกเพื่อเปลี่ยนท่า

   “อื้อออ ครีม….อ๊ะๆๆๆ ขอโทษค่ะ” ครีมครางออกมาไม่เป็๞ภาษา เขาสองคนมีอะไรกันนานพอสมควรจนกว่าตัวนายเองจะพอใจ

    “เรียกใช้บริการครีมอีกได้นะคะ” เมื่อเสร็จกิจแล้ว นายก็โยนเงินปึกหนาให้กับครีมเพื่อเป็๞ค่าเสียเวลาแล้วเธอก็เดินออกไปพร้อมเงิน 50,000 อย่างอารมณ์ดี

   “หงุดหงิดชิบหาย” นายโบกมือไล่ครีม แล้วจุดบุหรี่ขึ้นมาสูบเต็มปอด

   “ทำไมเห็นแต่หน้าเธอว่ะ” นายพ่นควันออกมาอย่างหัวเสีย เขาใช้เวลาสักพักในการใช้ความคิดไปเรื่อยเปือยจนลืมไปว่ามีอีกคนที่รออยู่แล้วกำลังจะไปแล้ว เขาคว้าผ้าขนหนูแล้วเดินเข้าห้องน้ำเพื่อไปจัดการตัวเอง

   “ว่าไงน้องชายตัวแสบ” ซานีนที่กำลังจะเดินออกมาจากห้องของเธอเพื่อจะเข้าบริษัทก็เจอนายเดินลงมาพอดี

    “พี่จะไปไหน” นายล้วงกระเป๋าเดินเข้ามาหาซานีนเรื่อยๆ พลางมองหาเฌอ

   “น้องเขากลับบ้านไปแล้ว”

   “กลับบ้าน?”

   “ใช่ เป็๞พี่พี่ก็ไม่รอ นายทำแบบนั้นอีกแล้วใช่มั้ย”ซานีนจับมือน้องขายของเธอ แต่นายกลับสะบัดมันทิ้ง

   “พี่อย่ามายุ่งเ๹ื่๪๫ของผม ผมเป็๞ผู้ชายมันก็ต้องมีบ้าง”

   “งั้นฉันก็ขอให้แกโชคดีกับสิ่งที่แกจะทำแล้วกัน”ซานีนผลักไหล่น้องชายของเธอเต็มแรงเแล้วเดินผ่านหน้านายออกไป นายยืนนิ่งสักพักก็โทรหาไฟเพื่อให้เขาดูจีพีเอสโทรศัพท์ของเฌอที่เขาแอบติดตั้งเอาไว้ตอนมาส่งเธอที่ห้องซานีน

   (เธออยู่ที่โรงพยาบาลรัฐ g ครับ) ไฟโทรมาแล้วรายงานนายทันที

   “เธอเป็๞อะไร”

    (ไม่ทราบครับแต่ตามประวัติที่ผมสืบมา น่าจะเป็๞แม่ของเธอ ที่เป็๞โรคมะเร็งระยะ 2 ต้องได้รับยาทุกเดือนครับ)

   “ได้ มึงมารับกูไปที่นั่น กูจะไปแสดงตัวกับแม่ยายสักหน่อย” นายพูดจบก็วางโทรศัพท์ลงแล้วลงไปรอไฟเพื่อมุ่งหน้าไปยังโรงพยาบาลที่เฌอและแม่ของงเธออยู่

‘โรงพยาบาล g’

    ตอนนี้เฌอกำลังรอแม่ของเธอเข้าตรวจอยู่ เธอไม่เคยได้เข้าไปกับแม่เธอสักครั้งเพราะปรางไม่อยากกให้ลูกสาวของเธอรู้ว่าเธอจะอยู่กับเฌอได้อีกไม่นาน

    เฌอนั้งมองไปรอบๆ คนในโรงพยาบาลเยอะจนตาเธอลายไปหมด แต่สายตาของเธอดันเหลือบไปเห็น ซีนายที่กำลังเดินมากับชายหนุ่มอีกคนหนึ่ง ที่เธอคุ้นหน้าเป็๞อย่างดีเพราะเป็๞คนสัมภาษณ์เธอเข้าไปทำงานในสนามแข่ง ทุกสายตาจับจ้องไปที่ทั้งสองคนเพราะเขาดูเหมือนบุคคลที่ไม่น่าจะมาเดินอยู่ในสถานที่แออัดแบบนี้ แล้วทั้งสองคนค่อยๆเดินมาจนมาหยุดอยู่ที่หน้าเฌอ

   “ทำไมเธอไม่รอฉัน” นายถามขึ้นขณะที่ยืนอยู่ตรงหน้าของเฌอ

   “ทำไมเฌอต้องรอพี่ด้วยละคะ เฌอก็มีธุระของเฌอนะ จะให้มารอพี่ทั้งๆที่ไม่รู้ว่าพี่จะมาตอนไหน ไม่ได้หรอกนะคะ” เฌอเงยหน้าขึ้นไปสบตากับนาย นายเลิกคิ้วพยักหน้าขึ้น แล้วลงไปนั่งข้างๆเฌอ ตามด้วยไฟที่ตามไปนั่งห่างๆจากนายของเขา

   “พี่มีอะไรกับเฌออีกหรือป่าวคะ” เฌอเอียงคอถามด้วยความสงสัย ทำให้นายใจสั่นเล็กน้อย 

    “ไม่มี ฉันจะมาหาเธอไม่ได้หรือไง”

   “แล้วพี่จะมาหาเฌอทำไมคะ เรายังไม่รู้จักกันดีด้วยซ้ำ” เฌอละสายตาออกจากนายเพราะทนสายตาที่นายมองเธอไม่ได้

   “ต่อไปนี้เธอควรทำความรู้จักกับฉันให้มากๆ เพราะว่าฉันจะจีบเธอ” นายพูดจบ เฌอก็หันหน้าไปมองนายอีกที

   “พี่จะจีบเฌอหรอ พี่มีสติหรือป่าว หรือว่าพี่ไม่สบาย” เฌอเผลอเอามือตัวเองอังหน้าผากนายอย่างลืมตัว

   “ใช่ ฉันจะจีบเธอ แล้วเธอก็เตรียมตัวรับมือกับฉันไว้ให้ดีๆละ” นายยิ้มยกให้กับเฌอแล้วจับมือของเฌอมากุมเอาไว้ เฌอพยายามจะดึงมือของตัวเองออก แต่นายก็กุมเอาไว้แน่นจนเธอปล่อยให้นายจับเอาไว้แบบนั้น

   “เฌอ..” แม่ของเฌอเดินออกมาจากห้องตรวจก็ต้องแปลกใจ เมื่อเห็นลูกสาวของตัวเองนั่งจับมือกับผู้ชายที่ดูดีมีฐานะอยู่

   “แม่ หมอว่ายังไงบ้างคะ” เฌอเมื่อได้ยินเเม่ของเธอเรียก เธอรีบลุกขึ้นมาหาแม่ของเธอโดยมีนายลุกตามเธอมาด้วย

   “โรคคนแก่เดิมๆแหละลูก แล้วนี่” ปรางมองหน้าเฌอสลับกับนาย

   “ผมชื่อ ซีนาย คุณน้าจะเรียกผมว่านายก็ได้ ตอนนี้ผมกำลังจะจีบลูกสาวคุณน้าน่ะครับ” นายยิ้มแล้วตอบ พร้อมกับกุมมือเฌอเอาไว้

   “พี่นาย”เฌอหันมาขึ้นเสียงใส่นาย

   “เอ้า!! ก็ฉันพูดความจริงมันผิดตรงไหน” นายหันหน้ากลับมาหาแม่ของเฌอที่ยืมมองดูอยู่

   “งั้นหรอลูก งั้นเรากลับบ้านกันดีกว่านะเฌอ แม่ทิ้งงานมานานแล้วเดี๋ยวคุณท่านจะดุเอา” ปรางละสายตาจากนายแล้วหันมาถามเฌอ

   “ค่ะแม่ เรากลับกันดีกว่า เย็นนี้เฌอก็ต้องทำงานด้วย ปล่อยมือเฌอได้แล้วค่ะ เฌอจะกลับบ้าน” เฌอหันไปบอกนาย นายก็ปล่อยมือของเธอให้เป็๞อิสระ

   “ให้ผมไปส่งดีกว่าครับคุณน้า จะได้นั่งสบายๆ”นายเอ่ย

   “น้าเกรงใจน่ะ เรานั่งรถกลับกันได้จ๊ะลูก” ปรางตอบด้วยความเกรงใจ

   “นะนะ ให้ผมได้ทำคะแนนสักหน่อยสิครับ ไปครับ” นายแทรกตัวของตัวเองเข้ามาพาแม่ของเฌอออกไปทิ้งให้เฌอมองอย่าง งงๆ ก่อนจะเดินตามไป

   “แล้วนายจะให้กูมาเพื่อ” ไฟที่ยืนมองดูสถานะการณ์อยู่นานเอ่ยขึ้น

   “ครืดดดดดด” เสียงโทรทศัพท์ของไฟสั่นขึ้น

   “จองเวรจองกรรมกูดีจริงๆ” ไฟบอกอย่างอารมณ์เสีย

    (ฮัลโหล นี่อยู่ไหนเนี่ย ฉันเลิกเรียนแล้วนะ ทำไมยังไม่มารับอีก) เสียงของนีน่าดังเข้ามาทันทีที่ไฟรับสาย

   “ผมทำธุระอยู่ครับ รออยู่ที่นั่น ถ้ารอได้ก็รอรอไม่ได้ก็นั่งรถกลับบ้านเองครับ”

    (อร้าย ไอ้ไฟ แกพูดแบบนี้กับฉันได้ยังไงเนี่ย อีกหน่อยฉันก็จะเป็๞นายแกนะ มารับฉันเดี๋ยวนี้)

    “แล้วอยากเปลี่ยนจากนายผมมาเป็๞เมียผมมั้ยละครับคุณหนู” ไฟพูดแค่นั้นก็ตัดสายทิ้ง ไม่ทันได้ฟังเสียงนีน่าที่ลอยเข้ามาก่อน จากนั้นเขาก็กดโทรหาลูกน้องอีกคนให้มารีบเขาที่นี่ เพราะคาดว่าเ๯้านายของเขาน่าจะไปแล้วไปเลย

เ๯้านายกับลูกน้องกลุ่มนี้น่าเอ็นดูทุกคนเลย