เกิดใหม่เป็นไอ้เจิด

ตอนที่สามสิบสี่ ผู้จัดการทีม

บางครั้งเราต้องเข้าใจในการเป็นหัวหน้าคนว่าเราต้องใช้คนอื่นไปทำงาน เราไม่สามารถทำทุกอย่างด้วยตัวคนเดียวได้ No Man Rule Alone

ต้องคิดให้ได้แบบผู้จัดการทีมฟุตบอลว่าลูกน้องของเราเก่งอะไรทางไหนหรือมีสติปัญญามากแค่ไหน

การทำงานในระดับใหญ่ขึ้นทำให้ต้องตัดสินใจแบบมีสตินั่นเอง ทำให้ซีอีโอ ระดับสูงดูเป็นคนบ้าไปแล้ว

วอร์เรนบัฟเฟตต์ก็เคยบอกว่าชื่อเสียงและภาพลักษณ์ต่างๆอาจจะเป็นสิ่งที่ห้ามเขาไม่ให้ทำอะไรที่เขี้ยวมากเกินไป

ทำให้ผมทำตัวเหมือนเดิมอย่างน้อยก็กับไอ้ห้อยไอ้โหน

ผีฟ้าอึ้งกับความเปลี่ยนแปลงและตกใจกับความฉลาด?

ของไอ้ห้อยไอ้โหน

มีแต่ผมเท่านั้นที่ปรับตัวกับความฉลาดของไอ้ห้อยไอ้โหนด้วยความรวดเร็ว

“ทำได้ดีมากเอาของดีในกล่องทุบร่างกายให้หนักๆ”

ผมกล่าว

พวกผีฟ้าปรกติฟันแทงไม่เข้า

แต่ว่าจะแพ้พวกสายทุบที่สร้างการบาดเจ็บภายใน

วิธีการฆ่าคนที่มีวิชาคงกระพันคือการเอาค้อนทุบและเอาหลาวสวนทวาร

โจรที่มีวิชาอาคมที่ฟันแทงไม่เข้าบางคนก็โดนสวนทวาร ปักหลาวอยู่เป็นสัปดาห์กว่าจะเสียชีวิตลง

อันที่จริง ผมก็คิดได้สองสามวิธีอย่างการจับผีฟ้าใส่ตะกร้าถ่วงน้ำอันเป็นวิธีประหารแม่มดที่ได้ผลมาตั้งแต่ครั้งบรรพกาล

ปัญหาคือแบบเรื่องจะเอากระพรวนไปแขวนคอแมวอย่างไรนี่ล่ะ

เราต้องเสี่ยงเป็นหนูให้แมวตะปบการจะทำให้ตนรอดจากอันตรายก็ต้องเสี่ยงอันตรายเสียก่อน

ผมพอเข้าใจแล้วว่าทำไมแสนตรีเพชรกล้าถึงได้Min-Max ร่างกายตนเองและมีคลำข้อห้ามเยอะขนาดนั้น

ไม่อาบน้ำ ไม่มีอะไรกับภริยาตนเอง ฯลฯ

คนที่หวังจะเป็นยอดฝีมือด้านคาถาอาคมได้ต้องละทิ้งวิถีชีวิตปรกติของมนุษย์ไป

หากหวังมีชีวิตรอดในโลกวิทยาอาคมแนวคิดของแสนตรีเพชรกล้านั้นถูกต้องแล้ว

แบบเดียวกับที่เก็นม่าฝึกรันม่าโดยให้นอนกลางดินกินกลางทรายตั้งแต่วัยยเด็กก็ถูกต้องแล้วเช่นกัน

มันไม่ใช่แค่เรื่องของการฝึกอย่างหนักแต่คือการอุทิศทั้งชีวิต การใช้ชีวิตให้กับการฝึกฝนวิชานั่นเอง

“ไอ้ห้อยบิดขาทุบตรงหัวเข่าไอ้โหนทุบตรงแขน”

ผมสั่งไปในขณะที่ผีฟ้ายังงงอยู่

ไอ้ห้อยไอ้โหน

ไม่เคยถามเวลาผมสั่งให้ทำอะไรพวกมันทำตามอย่างว่าง่ายแม้จากสายตาคนภายนอกจะเห็นเป็นว่าผมสั่งให้พวกมันทำร้ายผู้หญิงที่สลบอยู่ก็ตาม

แต่อาจจะเพราะพวกไอ้ห้อยไอ้โหนรู้ตัวว่าผู้หญิงที่ชกจนระฆังลอยขึ้นฟ้าได้ไม่น่าใช่คนธรรมดานั่นเอง

ตุบ ปึก

ตุบตับ

ไอ้ห้อยไอ้โหนทำตามที่ผมสั่งอย่างไม่ถามสักคำ

โดยที่พวกมันจะตีความคำสั่งตามที่ตนเองเข้าใจ

ขณะที่เงาดำสงสัยเมหมือนกับจำหันไปอีกทางว่าจะเอาอย่างไร

ผมยื่นลวดที่มีกระแสไฟฟ้าไปทางเงาดำอีกครั้ง

อ๊าย อ๊าก

เสียงราวกับชายหญิงประสานกัน

เงาดำกลายร่างเป็นผู้หญิง เด็กคนแก่ผู้ชายสลับกันไปมา

ราวกับไม่มีร่างที่แท้จริงหากผีฟ้าไม่ได้ตั้งสมาธิ

ก็น่าจะใช่อยู่ไม่อย่างนั้นคงไม่คิดจะมาสิงร่างผม

ผีฟ้าน่าจะเลอืกร่างหญิงสาวหน้าตางดงามเพราะล่อลวงผู้ชายได้มากกว่า

ตุบปึง

ไอ้ห้อยไอ้โหนยังทุบไม่หยุดแต่เงาดำของผีฟ้าก็ถอยจากผมที่ใช้ลวดไฟฟ้าขู่ร่างเงาดำ

ไปเข้าร่างหญิงสาวที่ตอนนี้โดนไอ้ห้อยไอ้โหนกระทืบแขนขาอยู่

เปรี้ยง

ไอ้ห้อยไอ้โหนลอยมาทางผมจนพวกเราสามคนล้มลง

ผีฟ้าลุกขึ้นมาอีกครั้ง

แม้คอจะบิดไปมา แขนขาจะหักไปคนละทาง

แต่ผีฟ้าก็บิดกลับมาได้

ผมรู้สึกราวกับสู้กับเจสันศุกร์สิบสาม

ปืนที่บรรจุกระสุนราดปัสสาวะผู้ชายยังเตรียมไว้อยู่

หากไม่ถึงที่สุดผมไม่อยากยิงปืนใส่ศีรษะของผีฟ้า

เรื่องฝีมือยิงปืนของไอ้เจิดนั้นไว้ใจได้

แต่ว่าผมกลัวตนเองจะกลายเป็นทายาทคนต่อไปหากฆ่าผีฟ้าเข้า

แต่ไม่ว่าเกิดอะไรขึ้นผมต้องคอยจังหวะที่ผีฟ้าไม่ระวังยิงปืนศีรษะของผีฟ้า ไม่อย่างนั้นเราอาจจะไม่มีโอกาสอีก

ตัวเลือกของผมน้อยลงเรื่อยๆแล้ว

ฮูมมมม

ทันใดนั้นร่างเงาสีทองแดงก็ปรากฏหลังผีฟ้าและขวิดเข้าใส่

ควายธนูของอาจารย์คงมาช่วยผมแล้ว