(จบ) ผู้พิทักษ์ทะเลทราย

บทที่ 55 เข้าสู่โอเอซิส

“เขาค้นพบมันแล้ว”

ในห้องที่มืดสลัว ชายคนหนึ่งที่กำลังหันหน้าไปทางโต๊ะคอมพิวเตอร์กล่าวด้วยความโกรธเกรี้ยวว่า

“อาจหาญจริง ๆ ผู้พิทักษ์ทะเลทรายมากมายที่ไปอยู่ที่ทะเลทรายแห่งความตายส่วนใหญ่ทำได้แค่หดหัวตัวสั่นอยู่ในศูนย์ ไม่กล้าก้าวเท้าออกจากศูนย์บริหารแม้เพียงก้าวเดียวด้วยซ้ำ”

“เพิ่งมาถึงก็วิ่งป่วนไปทั่ว แถมตอนนี้ยังค้นพบความจริงว่ามีโอเอซิสในเขตพื้นที่อีก”

ดวงตาของชายคนนั้นแฝงไปด้วยจิตสังหารและความเกรี้ยวโกรธ แต่ท่าทางของเขากลับดูอ่อนแอมาก

เก้าอี้ด้านหลังโต๊ะคอมพิวเตอร์หมุนกลับมา ซึ่งได้เผยให้เห็นใบหน้าของชายวัยกลางคนที่ดูสง่างาม

รูปลักษณ์ที่ดูมีความเป็นผู้ดี บวกกับแว่นตาขอบทองที่สวยงามบนใบหน้านั้น ทำให้ภาพลักษณ์โดยรวมของชายวัยกลางคนดูมีความอ่อนโยนและสง่าผ่าเผยมาก

เขาดูการถ่ายทอดสดบนคอมพิวเตอร์ด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า ในขณะที่มือซ้ายหมุนไฟแช็กน้ำมันก๊าดไปมาไม่หยุด

หากมองดี ๆ ก็จะพบว่าแม้มือซ้ายของชายวัยกลางคนจะดูยืดหยุ่นดี แต่มันกลับขาดนิ้วไปสองนิ้ว

“บอกไปกี่ครั้งแล้วว่าอย่าปล่อยให้อารมณ์มามีอิทธิพลต่อการตัดสินใจ” ชายวัยกลางคนกล่าวขึ้น “เรื่องราวยังไม่ถึงจุดที่ไม่อาจย้อนกลับได้ แค่ผู้พิทักษ์ทะเลทรายตัวเล็ก ๆ คนเดียว ปิดปากไปซะก็สิ้นเรื่อง”

“แต่คุณก็น่าจะรู้ว่าเบื้องบนยังไม่รู้ถึงสถานการณ์ในโอเอซิส หากสิ่งที่อยู่ในนั้นถูกเปิดเผยออกไปละก็” เมื่อพูดถึงโอเอซิสแห่งนั้น ชายคนนั้นก็เริ่มลังเลที่จะพูดต่อ 

"เรื่องทางเบื้องบน ผมจะจัดการเอง" ชายวัยกลางคนยังคงไม่ร้อนใจ ราวกับว่าไม่มีสิ่งใดในโลกที่ทำให้อารมณ์ของเขาแปรปรวนได้

“เจ้าเด็กที่ชื่อเฉียวซู่คนนั้นยังไม่ได้เข้าไปในโอเอซิสไม่ใช่หรือ? หากเขาเข้าไปแล้วล่ะก็ เราก็ไม่ต้องกังวลอะไรอีก เพราะเขาจะตายอย่างแน่นอน”

“หรือต่อให้เขารอดกลับมาได้ ก็หาคนไปจัดการที่ศูนย์ควบคุม แล้วค่อยเปลี่ยนให้ผู้พิทักษ์ทะเลทรายคนอื่นไปแทน”

…

"ลองดูซิว่าจะมีผู้พิทักษ์ทะเลทรายคนไหนที่จะทุ่มเทได้เหมือนฉันบ้าง แถมยังต้องเป็นผู้ปกครองให้แกอีกเนี่ย!"

ขณะเช็กร่างกายของอูฐตัวน้อย เฉียวซู่ก็ไม่ได้หยุดพูด

ความน่าจะเป็นที่จะได้รับบาดเจ็บจากการตกไปในทรายดูดมีไม่มาก แต่ก็ไม่ใช่ศูนย์อย่างแน่นอน 

ทรายที่ละเอียดมากของทรายดูดมีแรงบีบอันรุนแรงที่สามารถคร่าชีวิตผู้คนได้ ซึ่งจะทำอันตรายต่อร่างกายของผู้ที่ติดอยู่ในทรายดูดโดยไม่รู้ตัว ทำให้เกิดอาการบาดเจ็บจากการบีบอัดและการบาดเจ็บภายในในระดับต่าง ๆ

โชคดีที่ผิวหนังของเจ้าตัวทึ่มทั้งหยาบและหนา ตรวจสอบแล้วก็ไม่พบบาดแผลและอาการบาดเจ็บภายใน

เฉียวซู่ตรวจสอบอาการของอูฐที่ได้รับบาดเจ็บทีละตัว ทั้งเปลี่ยนยาให้พวกมันไปหนึ่งที

เขี้ยวของหมาป่ามีแบคทีเรียจำนวนมาก เรื่องบาดแผลไม่เท่าไหร่ ทว่าสิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือการติดเชื้อในกระแสเลือด

อาการบาดเจ็บของอูฐส่วนใหญ่ดีขึ้นแล้ว นอกจากนี้ บาดแผลของอูฐก็ไม่มีท่าทีว่าจะติดเชื้อแต่อย่างใด

หลังจากผ่านประสบการณ์การเผชิญหน้ากับฝูงหมาป่าในครั้งนั้น อูฐฝูงนี้ก็กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง

“จากนี้ไปก็ไม่ต้องตามฉันแล้วนะ” เฉียวซู่ที่มองดูอูฐน้อยและอาหลีที่กำลังเล่นกันอยู่ไม่ไกล พร้อมพูดกับอูฐจ่าฝูงที่อยู่ข้าง ๆ

“ภายในโอเอซิสอันตรายมาก ฉันจะเข้าไปดูก่อน พวกแกก็อยู่ที่รอบนอกโอเอซิสไป ถ้าแน่ใจว่าปลอดภัยแล้วก็ค่อยเข้ามา”

"โอ้~"

"แกพูดว่าอะไรนะ?"

"โอ้โอ้?"

เฉียวซู่พินิจมองอูฐโง่เขลาอย่างแปลกใจ

อูฐจ่าฝูงกำลังเคี้ยวพืชที่อาจไม่ทราบชื่ออย่างสบายอกสบายใจ ดวงตาของมันทั้งดูไร้พิษภัยและเหม่อลอย

เมื่อสักครู่นี้เฉียวซู่ยังคิดว่ามันพูดออกเสียง "โอ้" ตอบเขาอยู่จริง ๆ

[ฮ่า ๆ ๆ ตลกสุด ๆ นี่คุยทิพย์กันอยู่เหรอ?]

[IQ ของพี่ซู่ไปถึงระดับที่สามารถสื่อสารกับอูฐได้แล้วเหรอ?]

[นี่เรียกว่า ไก่คุยกับเป็ด*[1]]

[งั้นพี่ซู่เป็นไก่ ส่วนอูฐเป็นเป็ด?]

[สหายคนนี้ คุณเถียงไม่ได้หรอก]

หลังจากโต้ตอบกับเหล่าผู้ชมได้สักพัก เฉียวซู่ก็รู้สึกว่าเรี่ยวแรงของเขากลับมาพอสมควรแล้ว ซึ่งเขาก็เตรียมที่จะมุ่งไปที่โอเอซิสตรงหน้ากับอาหลี

การนำฝูงอูฐเข้าไปในโอเอซิสถือเป็นเป้าหมายที่ใหญ่เกินไป อีกทั้งยังง่ายต่อการทำให้นักล่าเถื่อนรู้ตัวอีก

ส่วนการไลฟ์สดจะเป็นการเปิดเผยตำแหน่งของเขาหรือไม่นั้น? เฉียวซู่แน่ใจว่าไม่

ในพื้นที่ปกครอง 044 นอกจากโดรนบอลเล็กของระบบที่สามารถรับสัญญาณได้ อุปกรณ์สื่อสารอื่น ๆ จะอยู่ในสภาพใช้การไม่ได้

การที่เขาไลฟ์สด อย่างมากก็ทำให้คนที่อยู่เบื้องหลังแก๊งนักล่าเถื่อนรู้ แต่ถึงอย่างไร พวกมันก็ไม่สามารถส่งข่าวมาในเขตพื้นที่ได้ในเวลาอันสั้น

อาหลีน้อยกระโดดขึ้นไหล่เฉียวซู่อย่างรวดเร็ว และอูฐที่อยู่ข้างหลังเขาก็รวมตัวกันเพื่อยืนส่งหนึ่งคนและหนึ่งจิ้งจอกเข้าไปในส่วนลึกของโอเอซิส

“โอเอซิสคือพื้นที่ที่ปกคลุมไปด้วยพืชซึ่งล้อมรอบด้วยภูมิประเทศแบบทะเลทราย โดยปกติแล้ว สาเหตุที่ทำให้เกิดโอเอซิสคือการมีแหล่งน้ำตลอดทั้งปีในพื้นที่”

ดวงตาของเฉียวซู่สะท้อนหน้าต่างคอมเมนต์ที่โปร่งใส ซึ่งสามารถเช็กดูข้อความของเหล่าผู้ชมได้ตลอดเวลา

เมื่อเห็นว่าผู้ชมสนใจโอเอซิสมาก เฉียวซู่จึงพยายามอย่างเต็มที่ที่จะแนะนำความรู้ที่เกี่ยวข้องกับโอเอซิสแบบสั้น ๆ

“โอเอซิสมีความสำคัญมากต่อการดำรงชีวิตในทะเลทราย เป็นแหล่งอาหารและน้ำที่สำคัญ มากกว่า 60 เปอร์เซ็นต์ของประชากรในพื้นที่ทะเลทรายอาศัยอยู่ในพื้นที่โอเอซิสที่กระจัดกระจายอยู่ในทะเลทราย”

“สัตว์ในทะเลทรายก็เช่นเดียวกัน การดำรงชีวิตที่นี่สูงกว่าสัตว์ในทะเลทรายมาก ไม่ว่าจะเป็นสัตว์กินพืชหรือสัตว์กินซากศพ ล้วนมาที่โอเอซิสเพื่อเติมพลังงาน”

“เมื่อพูดถึงแหล่งน้ำ ผมนึกถึงเรื่องหนึ่งที่น่าสนใจมาก” เฉียวซู่เอื้อมมือไปสัมผัสต้นเอล์มไซบีเรียที่อยู่ข้างๆ และใช้มันปลดล็อกคู่มือภาพประกอบ

“มีคำกล่าวบนอินเทอร์เน็ตที่ว่าสัตว์ป่าจะไม่สู้กันเมื่อพวกมันมาดื่มน้ำในโอเอซิส นี่มีแม้กระทั่งรูปภาพที่เป็นหลักฐานของสิงโตตัวผู้และม้าลายที่กำลังก้มคอดื่มน้ำข้าง ๆ กันอย่างสามัคคี”

“แต่นั่นเป็นความคิดที่ผิด ความจริงแล้วสิงโตชอบล่าสัตว์ตามแหล่งน้ำ ส่วนสาเหตุที่มันไม่โจมตีม้าลายตัวนั้น อาจเป็นเพราะมันเพิ่งจะกินอิ่มไป”

“ความงามมักมาพร้อมกับอันตราย ในโอเอซิส หากคุณต้องเผชิญหน้ากับนักล่าเถื่อนตัวต่อตัว มันจะเป็นการต่อสู้อย่างเอาเป็นเอาตาย และหากคุณได้เจอกับสัตว์ร้าย มันก็จะเป็นการต่อสู้ที่นองเลือด!”

ทันใดนั้นเฉียวซู่ก็หยิบตุ๊กแกสีเหลืองสดใสออกมาจากต้นเอล์มไซบีเรียไปวางไว้ใต้กล้องด้วยรอยยิ้ม

“ผมจะยกตัวอย่างให้ฟัง ตุ๊กแกเสือดาวตัวนี้คงคาดไม่ถึงอย่างแน่นอนว่า อีกไม่นานมันก็จะกลายเป็นอาหารกลางวันของผมและอาหลีน้อย”

ตุ๊กแกสีเหลืองยังคงดิ้นรน รูม่านตาที่ดูคล้ายเบื่อหน่ายสุดทนของมันเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก

[เชี่ยย เจ๋งว่ะ!]

[โอ้โห เมื่อกี้นี้ยังบรรยายความรู้วิทยาศาสตร์อยู่เลย พอแป๊บเดียวเท่านั้นแหละ ก็จะเอาสัตว์ป่ามาเป็นของว่างแล้ว]

[เจ้าตุ๊กแกบอกฉันยอมนายเลยจริง ๆ!]

[เจ้าตัวนี้เอามากินได้ด้วยเหรอ มันไม่ใช่สัตว์เลี้ยงเหรอ?]

[ให้ตายเถอะ พี่ซู่กินแม้กระทั่งตุ๊กแกหรือนี่?]

แม้ว่าผู้ชมในห้องไลฟ์จะคุ้นเคยกับพฤติกรรมแปลก ๆ ของเฉียวซู่แล้ว แต่มันก็ไม่อาจขวางการแซะของพวกเขาได้

“นี่คือตุ๊กแกเสือดาว เป็นพันธุ์ตุ๊กแกที่พบได้ทั่วไปในทะเลทราย” เฉียวซู่ใช้มือข้างหนึ่งคีบตุ๊กแกเสือดาว อีกมือจับตัวอาหลีน้อยบนไหล่ไว้แน่น เพื่อป้องกันไม่ให้มันพุ่งเข้าไปงับหัวของเจ้าตุ๊กแกในคำเดียว

“แต่สิ่งที่ผู้ชมท่านนั้นเพิ่งพูดก็ไม่ผิด ตุ๊กแกยังมีอีกชื่อว่าตุ๊กแก แท้จริงแล้วมันยังเป็นยาจีนโบราณอันล้ำค่าที่กินได้อีกด้วย”

ตุ๊กแกเสือดาว Σ⊙▽⊙”a

แม่จ๋า คืนนี้หนูกลับไปกินอาหารเย็นไม่ได้แล้วนะ

[1] ไก่คุยกับเป็ด มีความหมายว่า คุยกันไม่รู้เรื่อง คุยกันคนละภาษา