เมื่อทุกคนเปลี่ยนอาชีพ: สัตว์อัญเชิญของข้าล้วนเป็นขนาดยักษ์!

    เล่มที่ 5 บทที่ 127 ประจัญหน้ากันไม่น่ากลัว ผู้อ่อนแอต่างหากที่น่าอาย!

            มหาวิทยาลัยหมิงกวง

            ในบรรดามหาวิทยาลัยแห่งเมืองหลงกั๋วจัดอยู่ในกลุ่มมหาวิทยาลัยชั้นสอง โดยมีอันดับอยู่ระหว่าง 150ถึง 160 มาโดยตลอด

            “เกาหมิง”

            หนึ่งในนักศึกษาของมหาวิทยาลัยหมิงกวงที่เข้าร่วมการแข่งขันชิงแชมป์นักศึกษาใหม่ระดับประเทศในปีนี้

            การที่เขาสามารถเป็นตัวแทนของมหาวิทยาลัยหมิงกวงเข้าร่วมการแข่งขันรอบคัดเลือกได้นั้นแสดงให้เห็นว่าความสามารถของเขาเหนือกว่าผู้เข้าร่วมคนอื่นๆ ในทีมอย่างเห็นได้ชัด

            เขาคือผู้เปลี่ยนอาชีพขั้นสองเลเวล 68อาชีพนักฆ่า

            ด้วยความด้อยกว่าของอาชีพและมหาวิทยาลัยทำให้เขาทันทีที่เข้าสู่ดันเจี้ยนก็เปิดใช้งานทักษะเร้นกายในเงามืดซึ่งเป็นทักษะเฉพาะของนักฆ่า เพื่อสำรวจสภาพแวดล้อมโดยรอบ

            เพราะเกาหมิงรู้จักสถานะของตัวเองดี!

            ด้วยพลังระดับเปลี่ยนอาชีพขั้นสองเลเวล 68ของเขา หากเปรียบเทียบกับทีมอื่นๆ ที่เข้าร่วมการแข่งขันก็ถือว่าไม่ได้แข็งแกร่งที่สุด แต่ก็ไม่ได้อ่อนแอที่สุด

            เขาไม่กลัวสัตว์อสูรป่าในดันเจี้ยนแต่ถ้าบังเอิญไปเจอผู้เข้าแข่งขันคนอื่นละก็ โดยเฉพาะผู้ที่มีพลังแข็งแกร่งเขาก็คงต้องเดือดร้อนแล้ว

            หลังจากสำรวจสภาพแวดล้อมในเงามืดจนมั่นใจว่าไม่มีอันตรายแล้วเขาก็ปรากฏตัวออกมา

            แต่ใครจะคิด…

            แม้จะระมัดระวังถึงเพียงนี้แต่เขากลับยังเจอผู้เข้าแข่งขันคนอื่นทันที

            “ให้ตายเถอะ เข้ามาในดันเจี้ยนแล้วแทนที่จะสำรวจรอบกายกลับกระโดดขึ้นไปบนยอดไม้ให้เป็นเป้าสายตาเสียได้?”

            เกาหมิงพึมพำในใจพลางสัมผัสถึงลมหายใจที่อยู่ด้านหลังแล้วค่อยๆ หันกลับไปมองอย่างระมัดระวัง

            แต่เมื่อมองเห็นแล้วแววตาของเขากลับเผยความยินดีออกมา

            หวังเฉิน?

            เขาไม่คิดไม่ฝันเลยว่าคนที่ถูกเคลื่อนย้ายมายังพื้นที่เดียวกับเขาจะเป็นหวังเฉินจากมหาวิทยาลัยเหยียนหลง

            หากเป็นเมื่อก่อนถ้าเจอผู้เข้าแข่งขันจากมหาวิทยาลัยเหยียนหลง เขาคงเลือกที่จะหนีในทันที

            แต่ตอนนี้แตกต่างออกไป

            พลังของหวังเฉินเป็นแค่ผู้เปลี่ยนอาชีพขั้นสองเลเวล 65เท่านั้น แถมยังเป็นอาชีพผู้ฝึกสัตว์อสูรยักษ์

            เกาหมิงกวาดสายตาไปรอบๆและพบว่าหวังเฉินไม่ได้เรียกสัตว์อสูรของตนออกมาทันทีที่เข้าสู่ดันเจี้ยนลับ

            การค้นพบนี้ทำให้เกาหมิงดีใจจนลืมตัว

            เป็นที่ทราบกันดีว่าไม่ว่าจะเป็นผู้ฝึกสัตว์อสูรทั่วไปหรือผู้ฝึกสัตว์อสูรยักษ์ เมื่ออยู่ในระดับต่ำความแข็งแกร่งทั้งหมดจะอยู่ที่สัตว์อสูรเป็นหลักส่วนพลังการต่อสู้ของตัวเองนั้นไม่ต่างจากผู้เปลี่ยนอาชีพทั่วไปมากนัก

            ในความเห็นของเขาด้วยเลเวลของตนที่สูงกว่าหวังเฉินถึงสามเลเวล หากโจมตีอย่างฉับพลันเขาก็มีโอกาสที่จะกำจัดหวังเฉินออกจากการแข่งขันได้

            “ฮ่าฮ่าฮ่า!”

            เมื่อคิดถึงเรื่องที่จะกำจัดผู้เข้าแข่งขันจากมหาวิทยาลัยเหยียนหลงเกาหมิงก็อดหัวเราะเสียงดังในใจไม่ได้

            มหาวิทยาลัยเหยียนหลงเป็นมหาวิทยาลัยชั้นนำและเคยคว้าแชมป์การแข่งขันชิงแชมป์นักศึกษาใหม่ทั่วประเทศติดต่อกันถึงสิบสมัย

            หากทำสำเร็จละก็เขาจะต้องมีชื่อเสียงอย่างแน่นอน!

            “อ้อ หวังเฉินนี่เอง นายปรากฏตัวกะทันหันจนฉันตกใจหมดเลย”

            “มาร่วมทีมกันไหม? เราสองคนร่วมมือกันล่าสัตว์อสูรป่ารับรองได้แต้มมากกว่าเดิมแน่นอน”

            เกาหมิงเก็บซ่อนความตั้งใจที่จะสังหารไว้ในใจแล้วเผยรอยยิ้มอย่างเป็นมิตรพลางเดินตรงไปหาหวังเฉิน

            ขณะเดียวกันเขาก็กำกริชในมือแน่น มองหาจังหวะที่จะลงมือ

            ขอแค่เข้าใกล้ด้วยพลังโจมตีที่รุนแรงของอาชีพนักฆ่าเขามั่นใจว่าจะสามารถโจมตีต่อเนื่องเพื่อกำจัดหวังเฉินได้แน่นอน

            ฝั่งตรงข้าม

            ปรากฏตัวกะทันหันงั้นหรือ?

            หวังเฉินเห็นแววตาของเกาหมิงก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะอย่างขบขัน

            เขาอ่านแผนการของอีกฝ่ายออกทันที

            ทว่าตอนนี้เขากลับขี้เกียจที่จะพูดเรื่องนี้ และเกิดนึกสนุกอยากจะหยอกล้ออีกฝ่าย

            ยังไงซะนี่ก็คือแต้มสะสมหนึ่งร้อยแต้มเดินได้เชียวนะ!

            “จัดทีมเหรอ? ดีเลย!”

            “งั้นเรามาปรึกษาหารือกันให้ดีนะ!”

            หวังเฉินมองเกาหมิงที่เดินเข้ามาขาไม่ได้ขยับไปไหน และเผยรอยยิ้มที่ ‘เป็นมิตร’สุดขีด

            เมื่อได้ยินคำพูดของหวังเฉินโดยเฉพาะเมื่อเห็นหวังเฉินไม่มีท่าทีระแวงสงสัยเลยแม้แต่น้อยแววตาของเกาหมิงก็บังเกิดความรังเกียจแวบผ่านเล็กน้อย

            แค่นี้เองเหรอ?

            ไม่มีความระแวงเลยแม้แต่น้อย!

            เขากล้าทำตัวอวดดีขนาดนี้ได้ยังไงกัน?

            มหาวิทยาลัยเหยียนหลงส่งหวังเฉินเข้าร่วมการแข่งขันรอบคัดเลือกครั้งนี้ช่างเป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาดเสียจริง!

            “ฮ่าฮ่าฮ่า ถ้าสามารถกำจัดมหาวิทยาลัยเหยียนหลงในการแข่งขันรอบคัดเลือกได้พรุ่งนี้ฉันคงติดอันดับหนึ่งในเทรนด์ค้นหายอดนิยม!”

            ‘มหาวิทยาลัยหมิงกวงของเรา ชื่อเสียงต้องโด่งดังขึ้นเยอะเลย!’

            ‘ไม่รู้ว่าทางมหาวิทยาลัยจะให้รางวัลฉันเท่าไร?’

            เกาหมิงคิดอย่างตื่นเต้นในใจรอยยิ้มบนใบหน้าก็ยิ่งชัดเจนขึ้น

            “หวังเฉิน นายตกลงที่จะเข้าร่วมทีมแล้วหรือ? ยอดเยี่ยมไปเลย!”

            “วางใจได้เลย ต่อไปนี้ฉันจะคุ้มครองคุณอย่างเต็มที่ ด้วยพลังของพวกเราสองคนรับรองว่าจะได้โควตาสำหรับรอบการแข่งขันจริงแน่นอน”

            เกาหมิงพูดพลางคำนวณระยะห่างระหว่างเขากับหวังเฉินทีละเล็กทีละน้อย

            ฝั่งตรงข้าม

            เมื่อได้ยินคำพูดของเกาหมิงหวังเฉินก็พยายามอย่างสุดความสามารถที่จะไม่หัวเราะออกมา

            ผู้เข้าแข่งขันจากมหาวิทยาลัยที่อยู่อันดับ150กว่าๆ และไม่เคยผ่านเข้ารอบจริงได้เลยสักครั้งกลับมาบอกว่าจะพาเขาไปคว้าสิทธิ์เข้ารอบจริงได้งั้นเหรอ?

            มองยังไงก็ดูเหมือนเรื่องตลกชัดๆ!

            “ดี ดี ดี!”

            “งั้นฉันก็คงต้องพึ่งนายแล้วนะ!”

            แต่หวังเฉินก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาเพียงยิ้มกริ่มมองเกาหมิงเท่านั้น

            …

            “ในที่สุดก็เริ่มแล้ว!”

            “พวกคุณรู้ไหมว่าฉันรอวันนี้มานานแค่ไหน? ฉันรอมันมาตั้งหนึ่งปีเต็ม!”

            “ผู้เข้าแข่งขันสามร้อยยี่สิบคนไม่รู้ว่าใครจะได้เป็นอันดับหนึ่งในรอบคัดเลือกคนสุดท้ายกันนะ?”

            “ได้ยินมาว่าการแข่งขันชิงแชมป์ครั้งนี้เป็นครั้งที่แข็งแกร่งที่สุดในประวัติศาสตร์ผู้เข้าแข่งขันที่แต่ละมหาวิทยาลัยส่งมา มีพลังถึงระดับเปลี่ยนอาชีพขั้นสอง เลเวล 70รวมแล้วถึงห้าสิบคนเลย!”

            “แถมยังมีสามทีม ที่ผู้เล่นทุกคนเปลี่ยนอาชีพขั้นสอง เลเวล 70 กันทั้งหมดเลยนะ!”

            “…”

            เมื่อภาพในห้องถ่ายทอดสดหลักเปลี่ยนไปแสดงสถานการณ์ภายในดันเจี้ยนแห่งการทดสอบผู้ชมที่คลั่งไคล้ก็เริ่มพิมพ์คอมเมนต์อย่างบ้าคลั่งทันที

            “เปลี่ยนอาชีพขั้นสอง เลเวล 70?”

            “ไม่แปลกใจเลยที่เป็นอัจฉริยะของหลงกั๋ว! เด็กพวกนี้มันปีศาจชัดๆ!”

            “ผมอายุสามสิบแล้ว ยังคงวนเวียนอยู่ที่ระดับเปลี่ยนอาชีพขั้นสอง เลเวล 50ถ้าอยากถึงระดับ 70 คงหมดหวังไปทั้งชีวิตแล้วล่ะ!”

            “กราบผู้ยิ่งใหญ่ระดับ 50 ที่อยู่แถวหน้าฉันที่เป็นขยะระดับเปลี่ยนอาชีพขั้นหนึ่งขอกราบเรียนถามท่านผู้ยิ่งใหญ่ว่าอยากได้คนติดตามเพิ่มไหม?”

            “…”

            คอมเมนต์ต่างๆหลั่งไหลพลุ่งพล่าน ผู้ชมจำนวนมากเริ่มสนุกกับการพูดคุยกันในห้องถ่ายทอดสด

            “อ๊ะ! ทุกคนดูนี่เร็ว!”

            “เพิ่งจะเคลื่อนย้ายเข้าสู่ดันเจี้ยนก็มีผู้เข้าแข่งขันสองคนบังเอิญเจอกันแล้ว!”

            ในเวลานั้นคอมเมนต์ใหม่ที่เพิ่งปรากฏขึ้นมาก็ดึงดูดความสนใจของทุกคน

            ขณะเดียวกันภาพในห้องถ่ายทอดสดก็เปลี่ยนไป เผยให้เห็นสองร่างที่ทุกคนสามารถมองเห็นได้

            “นี่มันโชคชะตาเล่นตลกอะไรกันเนี่ย?”

            “ได้ยินมาว่าดันเจี้ยนแห่งการทดสอบมีพื้นที่กว้างใหญ่มากเพิ่งเข้ามาก็เจอกันแล้ว สงสัยพวกเขาซื้อหวยต้องถูกรางวัลที่หนึ่งแน่นอน?”

            “ประจัญหน้ากันไม่น่ากลัว ผู้อ่อนแอต่างหากที่น่าอาย!”

            “คนผอมๆ นั่นดูเหมือนจะเป็นผู้เข้าแข่งขันจากมหาวิทยาลัยหมิงกวงได้ยินมาว่าเป็นนักฆ่าระดับเปลี่ยนอาชีพขั้นสอง เลเวล 68”

            “แต่หนุ่มหล่อที่อยู่ตรงข้ามเขาเป็นใครน่ะ? เครื่องแบบของเขาดูคุ้นตาจังแฮะ”

            “…”

            เมื่อเห็นผู้โชคร้ายที่ปรากฏในภาพผู้ชมที่ตื่นเต้นในห้องถ่ายทอดสดก็เริ่มถกเถียงกันอย่างเมามัน

            “นั่นมันเครื่องแบบของมหาวิทยาลัยเหยียนหลง!”

            “ผู้เข้าแข่งขันของมหาวิทยาลัยหมิงกวงตอนนี้คงจะอึ้งรับประทานไปแล้ว!”

            “เพิ่งเข้ามาก็เจอเข้ากับมหาวิทยาลัยเหยียนหลงสงสัยปีนี้พวกเขาคงไม่ติดอันดับสองร้อยด้วยซ้ำ!”

             

    คล้ายกับเรื่องเมื่อทุกคนเปลี่ยนอาชีพ: สัตว์อัญเชิญของข้าล้วนเป็นขนาดยักษ์! ที่คุณอ่าน