กลิ่นสารเคมีฉุนกึกจางๆ ลอยอบอวลอยู่ในห้องใต้ดิน
บนโต๊ะทำงานที่เต็มไปด้วยเครื่องมือช่าง อารินกำลังปฏิบัติงานที่ละเอียดอ่อนที่สุดเท่าที่เคยทำมา เขาสวมแว่นขยายและใช้มีดผ่าตัดเลเซอร์ขนาดจิ๋ว (ที่เพิ่งสั่งมาด้วยเงินก้อนสุดท้าย) ค่อยๆ เลาะหนังของ "ปลามารกระจก" ออกจากเนื้ออย่างบรรจง
ด้วยค่า INT ที่เพิ่มขึ้น และความนิ่งของมือจากค่า STR ทำให้เขาสามารถลอกหนังปลาที่บางเฉียบเหมือนแผ่นฟิล์มออกมาได้โดยไม่ขาดแม้แต่มิลลิเมตรเดียว
หนังปลาแผ่นนี้มีความพิเศษ เมื่อวางอยู่เฉยๆ มันจะดูเหมือนแผ่นพลาสติกใส แต่เมื่ออารินลองเอาไฟฉายส่องผ่าน แสงกลับไม่ทะลุผ่านและไม่สะท้อนกลับ แต่มัน "หักเห" อ้อมผ่านวัตถุไป จนทำให้มองไม่เห็นสิ่งที่อยู่ข้างหลังมัน
"สุดยอด..." อารินอุทานเบาๆ
ถ้าเอาไปตัดเย็บดีๆ มันอาจจะทำเป็ผ้าคลุมไหล่ หรือผ้าพันคอที่ทำให้ผู้สวมใส่ "หายตัว" ได้ในระยะสายตา
แต่เขาไม่ใช่ช่างตัดเย็บ และเขาไม่มีทางรู้ไซส์ลูกค้า ดังนั้น... ขายมันทั้งอย่างนี้แหละ ให้พวกเศรษฐีไปจ้างช่างทำกันเอาเอง
อารินจัดการนำหนังปลาไปผ่านกระบวนการ "Cryo-Drying" (อบแห้งด้วยความเย็นจัด) ในตู้แช่รุ่นใหม่ เพื่อล็อกสภาพเซลล์ให้คงทนถาวร จากนั้นม้วนเก็บใส่หลอดสุญญากาศอย่างดี
เขาเดินกลับขึ้นไปที่คอมพิวเตอร์ สวมแว่น VR เข้าสู่ Highness
ครั้งนี้... เขาจะไม่ตั้งราคาขายตรง (Direct Sale) ของที่ประเมินค่าไม่ได้แบบนี้ ต้องใช้ระบบ "Auction" (การประมูล) เท่านั้น
"เอาล่ะ..." อารินกดเริ่มการประมูล "มาดูกันว่าใครอยากเป็มนุษย์ล่องหนบ้าง"
...
10 นาทีแรก เงียบกริบ... อารินเริ่มใจคอไม่ดี หรือเขาตั้งราคาเริ่มต้นสูงเกินไป?
แต่แล้ว ตัวเลขก็เริ่มขยับ
ตามมาด้วย...
และจู่ๆ กราฟราคาก็พุ่งทะยานขึ้นเป็เส้นตรง!
อารินนั่งอ้าปากค้างมองตัวเลขที่วิ่งเร็วพอๆ กับหัวใจของเขา 4,500 เครดิต... นี่มันเงินเดือนระดับผู้บริหารบริษัทชั้นนำเลยนะ!
ในช่องแชตของการประมูล (Auction Chat) เหล่าผู้ซื้อเริ่มพิมพ์ข้อความบลัฟกันเดือดดาล
ดูเหมือนว่าคุณสมบัติ "ตรวจจับด้วยความร้อนไม่ได้" จะเป็จุดขายที่สำคัญที่สุด เพราะในยุคนี้ เสื้อคลุมล่องหนแบบเทคโนโลยี (Optical Camouflage) นั้นมีขายทั่วไป แต่พวกมันใช้แบตเตอรี่และปล่อยความร้อนออกมา ทำให้โดนกล้องตรวจจับความร้อนจับได้ง่ายๆ แต่ "หนังปลา" ของอาริน เป็วัสดุธรรมชาติ... มันไม่มีความร้อน
นี่คือจอกศักดิ์สิทธิ์ของสายลับ
...
5 นาทีสุดท้าย ราคาอยู่ที่ 8,200 เครดิต
อารินกำมือแน่น เหงื่อซึมฝ่ามือ ถ้าจบที่ราคานี้ รวมกับยอดขายเก่า เขาจะมีเงินรวมเกือบหมื่นเครดิต และจะปลดล็อกเงื่อนไขระดับ Baron ได้
ทันใดนั้น ผู้เล่นคนใหม่ก็ะโเข้ามาในวินาทีสุดท้าย
ห้องแชตเงียบกริบ ระดับ Count ลงมาเล่นเอง... ไม่มีใครกล้าสู้ราคา หรืออาจจะไม่มีเงินสู้
"หนึ่งหมื่น..." อารินพูดเสียงเบาหวิว เหมือนิญญาหลุดออกจากร่าง
ติ๊ง! ติ๊ง! ติ๊ง! เสียงแจ้งเตือนระบบดังรัวๆ พร้อมพลุโฮโลแกรมที่จุดขึ้นในหน้าจอ VR ของเขา
อารินถอนหายใจเฮือกใหญ่ ทิ้งตัวลงพิงพนักเก้าอี้ ความรู้สึกปลอดภัยโอบล้อมจิตใจเขาเป็ครั้งแรกในรอบหลายวัน ด้วย Shadow Protocol ต่อให้เป็แฮกเกอร์ฝีมือดี ก็จะเห็นแค่ว่าเขาอาศัยอยู่ที่ "ไหนสักแห่งในเขตเอเชียตะวันออกเฉียงใต้" ไม่สามารถเจาะจงมาที่บ้านหลังนี้ได้อีกต่อไป
ติ๊ง! ข้อความส่วนตัวจากผู้ชนะประมูลเด้งขึ้นมา
อารินอ่านข้อความนั้นแล้วขนลุกซู่ RedLotus รู้... ว่าเขากำลังถูกเพ่งเล็ง
เขาพิมพ์ตอบกลับสั้นๆ
อารินถอดแว่น VR ออก เขามองดูยอดเงินในบัญชี: 10,257.50 เครดิต
ตอนนี้เขารวยแล้ว... อย่างน้อยก็สำหรับมาตรฐานคนทั่วไป แต่คำเตือนของ RedLotus ย้ำเตือนเขาว่า เงินซื้อได้แค่ความสบาย แต่ซื้อความปลอดภัยถาวรไม่ได้
"ฉันต้องแข็งแกร่งขึ้น..." อารินมองไปที่มือตัวเอง "ไม่ใช่แค่รวยขึ้น แต่ต้องเก่งขึ้น"
เขาตัดสินใจแล้ว เงิน 10,000 นี้ เขาจะไม่เอาไปซื้อรถหรู หรือย้ายไปคอนโด เขาจะเอาไป "ลงทุนกับบ่อ" ให้ถึงที่สุด
เขาเปิดเว็บขายอุปกรณ์เถื่อนทันที "เครื่องปั่นไฟแยกส่วน... ระบบกรองอากาศกันพิษ... และอาวุธป้องกันตัว"
แต่ก่อนที่เขาจะได้กดสั่งซื้อ เสียงจากห้องใต้ดินก็ดังขึ้น...
ไม่ใช่เสียงน้ำกระเพื่อม แต่เป็เสียง... "เคาะ"
ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก...
ดังมาจาก ใต้ฝาบ่อ ทั้งที่บ่อนั้น... ไม่มีฝาปิด
อารินตัวแข็งทื่อ หัวใจหยุดเต้นไปชั่วขณะ มีบางอย่าง... ที่มีสติปัญญา... กำลังพยายามสื่อสารจากอีกฝั่งของผิวน้ำ
975
