ลวงสวรรค์สู่วิถียุทธคลั่ง [จบ]

       “ข้าจะถือเป็นคำชม ของเจ้าแล้วกัน องค์หญิง อิงฮวา”  อี้เฉินคลี่ยิ้มเย็นเหยียบ กล่าวเสียงเนิบช้าออกมา เมื่อรับรู้อายความหนาวเย็น ของนางแผ่ซ่าน กระจายออกมาแฝงไว้ด้วย เต๋า ธรรมที่ลึกซึ้ง ถือเป็นผู้ยิ่งใหญ่ของโลกการฝึกยุทธ์ ไม่อาจสบประมาทนางได้

        ก่อนฝ่ามืออี้เฉินจะซัดฝ่ามือโลหิต ออกไปเบื้องหน้าเข้ากวาดล้าง เขตแดนเหมันต์ของ องค์หญิง อิงฮวา ให้แตกสลาย จากปราณพลังที่มหาศาล ล้นทะลักทลาย ส่งให้เกิดคลื่นลมพายุ ระเบิดออกมาอย่างรุนแรง บ้าคลั่ง เต๋า ธรรมแตกกระจัดกระจาย ออกเป็นเศษเล็กเศษน้อยออกไปทั่ว แม้แต่คริสตัล สนามประลองเป็นตาย ยังเกิดการแตกร้าว จากพลังของ สุดยอดผู้เชี่ยวชาญ ที่อยู่บนจุดสูงสุดของโลกหล้า เข้าห้ำหั่นปะทะกัน ทำให้รอบด้าน เกิดความโกลาหลวุ่นวายครั้งใหญ่

         จากฝ่ามือโลหิตสีแดงฉานขนาดใหญ่ ที่พุ่งปราดออกไปเป็นทางยาวของอี้เฉิน ทว่าฝ่ามือนั้น มันเริ่มเชื่องช้าลงไปอย่างเห็นได้ชัด จนอี้เฉินต้องหดหรี่ ดวงตาจนเล็กแคบ เมื่อเห็นอายความหนาวเย็น เริ่มเกาะฝ่ามือโลหิตของเขาอย่างหนาแน่น ก่อนมันจะแข็งตัว ถูกเต๋า อายความเย็นเข้าเล่นงานจนหยุดชะงัก

        พร้อมรอยยิ้มกว้างของ องค์หญิง อิงฮวา ที่กล่าวพูดขึ้นมา “อี้เฉิน เจ้าลอง อะไรที่แปลกใหม่หน่อยเป็นอย่างไรเล่า” ก่อนฝ่ามือ องค์หญิง อิงฮวา ปรากฏบางอย่างออกมาจากฝ่ามือนาง แม้ขนาดมันจะไม่ใหญ่มากนัก เท่ากำปั้นมือนาง ทว่าเมื่อมันถูกปลดปล่อย ออกมาอัดกระแทก เข้ากับฝ่ามือขนาดใหญ่ของอี้เฉิน จนเกิดเสียง ตู้ม!! งง!! ดังออกมาก้องไปทั่วเก้าสวรรค์ชั้นฟ้า เสียงม่านพลังแตกร้าว ลุกลามออกไปทั่วอย่างรวดเร็ว

        ฝ่ามือโลหิตอี้เฉินที่โดนน้ำแข็ง อายความหนาวเย็นเกาะเล่นงาน มันก็แตกออกเป็นเศษเล็กเศษน้อย ในเสี้ยวพริบตาที่หม้อหลอมขนาดใหญ่ เผยโฉมออกมาสู่ครรลองสายตาอี้เฉิน พร้อมอัดกระแทก ส่งเปลวเพลิงสีฟ้า เย็นเหยียบโพยพุ่ง ออกมาจากหม้อหลอมน่าคร้ามเกรงนั้น

       อี้เฉินเขาถึงกับกลอกตา กล่าวเสียง ชิ!! ดังเล็ดลอดไรฟันออกมา ด้านเล่งซุน ชายวัยกลางคนยังส่ายหัวออกมา เมื่อเห็นองค์หญิง อิงฮวา สัญชาตญาณการต่อสู้ของนาง ถูกอี้เฉินกระตุ้นขึ้นมาถึงขีดสุด

       หมู่ชนที่มองชมการต่อสู้ของผู้ยิ่งใหญ่ บัดนี้พวกเขาเริ่มหวาดกลัว ขึ้นมากันสุดขีด เมื่อรับรู้พลังกดดันที่หนักหน่วง ทำให้พวกเขา รู้สึกไม่สบายเนื้อตัวเป็นอย่างมาก

        อี้เฉินจำหม้อหลอม นั้นขององค์หญิง อิงฮวาได้เป็นอย่างดี หม้อที่เต็มไปด้วยเปลวเพลิงคุกรุ่น ตั้งเด่นตระหง่าน อยู่บนยอดเขาสูงในยามอดีต ทว่าบัดนี้มันกลายเป็น ศาสตราวุธ ระดับสุดยอดประจำกาย องค์หญิง อิงฮวา แม้แต่หอกเลือดของอี้เฉิน ยังเทียบพลังมันไม่ได้ ครั้นเห็นองค์หญิง อิงฮวาเริ่มขับเคลื่อนมัน

        “เจ้ารับการโจมตี ของข้าให้ดีล่ะอี้เฉิน” ในเสี้ยวฉับพลัน เปลวเพลิงสีฟ้าภายในหม้อหลอม ก็พุ่งกระฉูดทะลุชั้นฟ้า ขึ้นไปอย่างบ้าคลั่ง ก่อร่างเป็นมังกรเพลิงสีฟ้าน่าคร้ามเกรง แผ่กลิ่นอายความโกลาหล ลึกลับออกมาไม่ขาด พร้อมริ้วคลื่นรัศมีอายเย็นเหยียบที่ปลดปล่อยออกมา จากเปลวเพลิงสีฟ้า จนพวกเขากายาเย็นเยือก หนาวสั่นไปถึงกระดูก อุณหภูมิ ยุบต่ำลงฮวบฮาบ

        แม้แต่อี้เฉินยังแค่นเสียงสบถด่าออกมา “หืม!! มันเปลวเพลิงบ้าอะไร ถึงปลดปล่อยความเย็นออกมาได้ขนาดนี้ แถม เต๋า ยังแฝงไว้ด้วยพลังการแทรกแซงฟ้าดินที่รุนแรง”

        เหมือนว่าบัดนี้ องค์หญิง อิงฮวา นางจะเดือดดาลบ้าคลั่ง ไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหมแล้ว อี้เฉินได้แต่บีบรัดฝ่ามือเข้าหากันจนแน่น เข้าใจความรู้สึกนาง ที่เลือดภายในกายถูกกระตุ้น เมื่อไม่เคยเจอคู่ต่อสู้ ที่ทัดเทียมนางมาก่อน สายเลือดนักสู้ ของนางเดือดพล่าน บ้าคลั่งขึ้นมาอย่างรุนแรง

       เสียง ย๊าก!! องค์หญิง อิงฮวา แค่นเสียงคำรามออกมาก้อง ก่อนส่งฝ่ามือชี้ออกมาเบื้องหน้า ตรงเข้าหาอี้เฉิน ส่งมังกรเพลิงสีฟ้า ตัวเขื่องขนาดใหญ่โต ริ้วคลื่นเปลวเพลิงฉาบไปทั่วผืนฟ้าจนสว่างจ้า คำราม โฮก!! ออกมาก้อง พร้อมริ้วคลื่นเพลิงที่บ้าคลั่ง ถาโถมเข้าใส่อี้เฉิน ราวกับเป็นคลื่นมหาสมุทรยักษ์ ซัดสาดเข้าหาชายฝั่ง พร้อมกลืนกินร่างอี้เฉินลงไป

         เสียงแตกร้าว คริสตัลดังก้อง ลุกลามออกไปทั่วอย่างรวดเร็ว แกร็ก!! แกร็ก!! เมื่อริ้วคลื่นพลัง ผู้ยิ่งใหญ่ของโลกหล้า ปลดปล่อยซัดสาดออกมา จนล้นทะลักทลาย เศษปราณพลัง ถึงกับเล็ดลอดออกมา ภายนอกคริสตัลที่แตกร้าว ส่งผลให้ทั่วดินแดนบรรพกาล เกิดการสั่นไหวไม่หยุด ราวกับปฐพีจะพลิกกลับด้าน จนทั่วดินแดนเกิดความโกลาหล หมู่ชนแตกตื่น เกิดความวุ่นวาย อย่างไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

        หมิงเจ๋อ ขาเขาถึงกับสั่นเทาไม่หยุด “องค์หญิง อิงฮวา นาง บ้าไปแล้วหรือ พวกเราก็อยู่ที่นี่นะ จะกลบฝังพวกเรา ไปพร้อมกับไอ้เวรอี้เฉินหรืออย่างไร?”

        ผู้นำเผ่าพันธุ์คนอื่นๆ พวกเขาต่างก็พยักหน้าออกมา ด้วยความเร็วอันน่าเหลือเชื่อ สีหน้าแววตา ฉายประกายความหวาดกลัว ที่ไม่อาจปิดบังได้อีกต่อไป

เล่งซุน ถอนหายใจกล่าวพูดออกมา “เกรงว่านางจะสนุกกับการต่อสู้ จนหลงลืมพวกเราไปเสียแล้วกระมัง ดูรอยยิ้มกว้างนางสิ”

        ก่อนพวกเขาจะกลืนน้ำลาย ลงคอไปอึกใหญ่ ครั้นเห็นกำปั้นของอี้เฉิน แฝงไว้ด้วยอักขระเต๋า ที่ถูกขับเคลื่อนทั่วแขน อัดกระแทกมังกรเพลิงสีฟ้า ที่พุ่งปราดคำรามออกมา โฮก!! จนระเบิด ดังสนั่นก้องฟ้า ราวกับสวรรค์สุราลัย จะถูกฉีกกระชากลงมายังพื้นดินเบื้องล่าง

       พร้อมเสียง ย๊าก!! อี้เฉินคำรามออกมาก้อง หมุนควงกำปั้น ต่อยออกไปอีกหนึ่งที ตู้ม!! ส่งให้เปลวเพลิงร่างมังกรสีฟ้า สั่นไหว โยกคลอนอย่างรุนแรงไม่หยุด เปลวเพลิงแฝงไว้ด้วย เต๋าอายเย็น ปลิวกระเด็นออกมาว่อน ส่งสัญญาณการ พังทลายออกมาน้อยๆ ทำให้เปลวเพลิงร่างมังกรสีฟ้า มันเดือดดาลบ้าคลั่ง

โฮก!! คำรามก้องออกมายาว

         แม้แต่ร่างอี้เฉินยังร่างถอยกรูดกระเด็น ออกมาอย่างต่อเนื่อง แขนเกิดบาดแผลน้ำแข็งกัด มองเห็นฝ่ามือครึ่งแขน เป็นแผลเหวอะ คนอื่นๆ พวกเขาต่างก็หนี เปลวเพลิงแฝงไว้ด้วย เต๋าอายเย็นกันอย่างบ้าคลั่ง บางคนถึงกับร่างถูกแช่แข็ง ร้อง อ๊าก!! ด้วยความเจ็บปวด ออกมากันถ้วนหน้า พร้อมสายตาโกรธแค้นอี้เฉิน ที่ทำให้พวกเขาต้องมาโดนลูกหลงเช่นนี้

“บัดซบ!! บัดซบ!!”

        ก่อนพวกเขาจะเห็น องค์หญิง อิงฮวาสะบัดฝ่ามือ ออกไปโจมตีอี้เฉินอีกครั้ง “องค์หญิง อิงฮวา ท่านบ้าไปแล้ว!! บัดซบเอ๊ย!!” เกรงว่ายามนี้ เสียงของพวกเขา จะไม่สามารถส่งไปถึงองค์หญิง อิงฮวาได้อีกต่อไป ทำให้หมู่ชน พวกเขาสีหน้าบูดเบี้ยว เขียวคล้ำไม่น่ามองในทันที ที่เห็นร่างมังกรเพลิงสีฟ้า พุ่งปราดมายังทิศทางที่พวกเขากับอี้เฉินอยู่

       เล่งซุนที่อยู่ภายในกลุ่ม เขาแค่นเสียงคำรามออกมาก้อง “เจ้าหยุดต่อสู้ได้แล้ว อิงฮวา!!” คำพูดนั้น ของเล่งซุนดังก้อง เข้าไปภายในโสตประสาทของนาง ทำให้องค์หญิง อิงฮวา นางได้สติกลับมาอีกครั้ง ทว่ามันสายเกินไปแล้ว เมื่อนางหมุนฝ่ามือโคจรบัดนี้ ก็ทำได้แค่หลบเลี่ยง การโจมตีออกไปเท่านั้น แต่หากพวกเขา โดนแรงระเบิดที่เปี่ยมไปด้วยพลังทำลายล้างที่มหาศาล ซักเศษเสี้ยวพวกเขาได้ร่างสลายแน่ แม้แต่อี้เฉิน ยังหดหรี่ดวงตาจนเล็กแคบ

       องค์หญิง อิงฮวารีบเอ่ยเตือนพวกเขาทันที “ไม่!! ไม่!! ข้าหยุดมันไม่ได้ พวกเจ้าหาที่กำบังเร็วเข้า” พร้อมฝ่ามือนาง ที่ขับเคลื่อนมังกรเปลวเพลิง เบี่ยงเบนไปอีกทิศทางหนึ่งอย่างเร็วจี๋ จนนิ้วมือนาง มีโลหิตไหลซึมออกมา

       ด้านอี้เฉินที่เห็นท่าเริ่มไม่ดี จากรอยปริแตก ของมังกรสีฟ้าตัวเขื่อง หากมันปลดปล่อย แรงระเบิดออกมา เกรงว่ามันได้กวาดล้างไปทั่วดินแดนบรรพกาล จนเกิดความโกลาหลครั้งใหญ่แน่

       อี้เฉินกัดกรามกรอดออกมาน้อยๆ ก่อนฝ่ามือจะประสาน โคจรขับเคลื่อน วงแหวนวัฏจักรขึ้นมาหมุนวน โอบล้อมทั่วกายาปลดปล่อย เต๋าชีวิต ความตายซัดสาดออกมาทั่ว กลิ่นอายบรรพกาล ราวกับเดินข้ามผ่านยุคสมัยเบิกฟ้า แพร่กระจายออกมาฟุ้ง จนหมู่ชนต้องเบิกตากว้างอ้าปากค้าง ครั้นเห็นพลังแท้จริงของอี้เฉิน

        ก่อนวงแหวนวัฏจักรของอี้เฉิน จะขยายใหญ่พุ่งปราด ออกไปตามการชี้นิ้วสั่งการของอี้เฉิน “จงสูบกลืน!!” ร่างมังกรเปลวเพลิงสีฟ้า หายวับเข้าไปใจกลางสระน้ำ วงแหวนวัฏจักรอี้เฉินในเสี้ยวฉับพลัน ก่อนที่มันจะระเบิด ออกมาเสียงดังกึกก้อง

        ส่งให้วงแหวนวัฏจักรของอี้เฉิน เปล่งแสงประกายคมกล้า ขับเคลื่อนขึ้นมาอย่างเร็วจี๋ จากแรงพลังงานระเบิดที่มหาศาล ส่งให้วงแหวนวัฏจักร ที่เป็นเหมือนฟันเฟือง ชิ้นเล็กๆ ต่อติดกันของอี้เฉิน เกิดการพังทลายเสียหายในทันใด

       จนอี้เฉิน ต้องกระอักเลือดออกมาคำใหญ่ แค่ก!! แค่ก!! ทว่าเมื่อเห็นอายความหนาวเย็น จากเปลวเพลิงสีฟ้า ค่อยๆ หลั่งไหลเข้าไป ภายในเมล็ดพันธุ์ประหลาด ใจกลางทะเลความรู้ของอี้เฉิน มันจึงทำให้อี้เฉิน เช็ดเลือดที่เปรอะเปื้อน มุมปากออก พอที่จะคลี่ยิ้มขึ้นมาได้บ้างยามนี้

        ด้านจักรพรรดิเต่าชรา ภายในทะเลความรู้ของอี้เฉิน เขาถึงกับบีบรัดฝ่ามือ เข้าหากันจนแน่น ‘นั้นมันพลังทำลายล้าง แทบจะกวาดล้างทั่วดินแดนได้เชียวนะ ทว่าไอ้เด็กนั้น มันกลับแค่กระอักเลือดออกมาคำใหญ่ มันเป็นวิชาบ้าบออะไรกันแน่ ไอ้วงแหวนที่ขับเคลื่อนขึ้นมานั่น’